Νότια Κορέα: αποσύρετε τις κατηγορίες εναντίον του πρώτου αντιρρησία συνείδησης που αρνείται την εναλλακτική υπηρεσία

 

Ο πρώτος αντιρρησίας συνείδησης που αρνείται την εναλλακτική στη στρατιωτική θητεία της Νότιας Κορέας δεν θα πρέπει να αντιμετωπίσει περαιτέρω τιμωρία εξαιτίας της αντίθεσής του στο τιμωρητικό νέο σύστημα της χώρας, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία ενόψει της ποινικής δίκης του την Τρίτη 23 Αυγούστου 2022.

Ο Hye-min Kim, του οποίου οι θρησκευτικές πεποιθήσεις δεν του επιτρέπουν να κάνει στρατιωτική θητεία, είναι το πρώτο άτομο που γίνεται γνωστό ότι έχει αρνηθεί την «εναλλακτική υπηρεσία» από τότε που θεσπίστηκε το 2020. Το νέο σύστημα συνεπάγεται την εργασία εντός μιας φυλακής ή άλλων σωφρονιστικών εγκαταστάσεων για τρία χρόνια – διπλάσια σε διάρκεια σε σχέση με τη συνήθη 18μηνη στρατιωτική θητεία.

«Αντί να τους δοθεί μια γνήσια εναλλακτική ώστε να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους για θητεία, στους αντιρρησίες συνείδησης πρακτικά δίνεται μια εναλλακτική τιμωρία εξαιτίας των θρησκευτικών και άλλων προσωπικών αντιρρήσεών τους να καταταγούν στο στρατό», δήλωσε ο Jihyun Yoon, διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας Κορέας. «Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, οι χώρες με υποχρεωτική στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωμένες να παρέχουν μια πραγματική πολιτική εναλλακτική παρόμοιας διάρκειας».

Ο Κιμ κατηγορείται σύμφωνα με το Άρθρο 88 του Νόμου για τη Στρατιωτική Θητεία, που φυλακίζει όσους αποτυγχάνουν να καταταγούν χωρίς βάσιμους λόγους. Πιστεύει ότι η αντίρρησή του εδράζεται σε «βάσιμους λόγους» σύμφωνα με τον νόμο, και ότι η παρούσα εναλλακτική υπηρεσία περιλαμβάνει υπερβολικά τιμωρητικές πτυχές οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στα διεθνή πρότυπα.

Σύμφωνα με τον νέo νόμο, εκείνοι που αρνούνται τη στρατιωτική θητεία για θρησκευτικούς ή άλλους λόγους απαιτείται να εργαστούν σε κάποια φυλακή ή άλλο σωφρονιστικό κατάστημα για 36 μήνες – καθιστώντας τη μία από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια εναλλακτικές υπηρεσίες στον κόσμο. Παλαιότερα, θα είχαν φυλακιστεί για 18 μήνες.

«Ο Hye-min Kim δεν θα πρέπει να διωχτεί εξαιτίας της διεκδίκησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του και επειδή αρνείται να συμμετάσχει σε αυτό το άδικο σύστημα. Όλες οι κατηγορίες εναντίον του θα πρέπει να αποσυρθούν άμεσα».

«Αντί να οδηγεί τους αντιρρησίες συνείδησης σε δίκη, η νοτιοκορεατική κυβέρνηση θα πρέπει να επικεντρώσει τις προσπάθειές της στην τροποποίηση της εναλλακτικής υπηρεσίας ώστε αυτή να μη συνεχίζει να τιμωρεί και να στιγματίζει όσους την αναλαμβάνουν».

 

Υπόβαθρο

Τα προηγούμενα 60 χρόνια, εκατοντάδες νέοι Νοτιοκορεάτες καταδικάζονταν και φυλακίζονταν κάθε χρόνο εξαιτίας της αντίρρησής τους στην στρατιωτική θητεία λόγω των πεποιθήσεών τους, παρότι ήταν πρόθυμοι να υπηρετήσουν την κοινότητα. Συνήθως, τους επιβαλλόταν μια ποινή φυλάκισης 18 μηνών και φορτώνονταν με ποινικά μητρώα και αντιμετώπιζαν οικονομικά και κοινωνικά μειονεκτήματα που διαρκούσαν πολύ περισσότερο.

Αποφάσεις-ορόσημα του Ανώτατου Δικαστηρίου και του Συνταγματικού Δικαστηρίου το 2018 πρακτικά αναγνώρισαν το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη χώρα. Το Συνταγματικό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση απαιτώντας από την κυβέρνηση να θεσπίσει μια εναλλακτική υπηρεσία πολιτικής φύσης έως το τέλος του 2019.

Στις 27 Δεκεμβρίου του 2019, το νομοθετικό σώμα θέσπισε τροποποιήσεις στον Νόμο για τη Στρατιωτική Θητεία. Ωστόσο, η νομοθεσία ακόμη παραβιάζει το δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας ή πεποίθησης, επειδή επιβάλλει παράλογες και υπερβολικές υποχρεώσεις στους αντιρρησίες συνείδησης.

Ορίζει μια δυσανάλογη διάρκεια για την εναλλακτική υπηρεσία και ότι τη διαχειρίζονται οι στρατιωτικές αρχές.

Από τις 30 Ιουνίου 2020, άτομα τα οποία αντιτίθενται στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία μπορούν να αιτούνται εναλλακτική υπηρεσία. Τον Οκτώβριο του 2020, η πρώτη ομάδα προσωπικού εναλλακτικής υπηρεσίας ξεκίνησε την 36μηνη υποχρέωση, η οποία περιορίστηκε στην εργασία σε φυλακές ή άλλες σωφρονιστικές εγκαταστάσεις.

Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα κράτη με υποχρεωτική στρατιωτική θητεία υποχρεούνται να παρέχουν γνήσια πολιτικές εναλλακτικές. Αυτές θα πρέπει να είναι παρόμοιας διάρκειας με τη στρατιωτική θητεία, με οποιαδήποτε επιπρόσθετη διάρκεια να εδράζεται σε εύλογα και αντικειμενικά κριτήρια. Η διαδικασία για την αξιολόγηση των αιτήσεων για να αναγνωριστούν ως αντιρρησίες συνείδησης και οποιαδήποτε μετέπειτα εργασιακή υπηρεσία θα πρέπει να είναι επίσης υπό πολιτική αρχή.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Κοινή δράση διαμαρτυρίας του EBCO και της Διεθνούς Αμνηστίας στην ουκρανική πρεσβεία στην Αθήνα ως αλληλεγγύη στον δημοσιογράφο και αντιρρησία συνείδησης Ρουσλάν Κοτσάμπα

 

 

Δελτίο τύπου του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO-BEOC) στα αγγλικά εδώ.

Πηγή: EBCO

H παραπομπή σε στρατοδικείο 45χρονου αντιρρησία συνείδησης παραβιάζει το διεθνές δίκαιο

 Η προγραμματισμένη για τις 26 Οκτωβρίου 2020 δίκη σε στρατοδικείο ενός 45χρονου αντιρρησία συνείδησης στον οποίο ουσιαστικά ουδέποτε δόθηκε η δυνατότητα να υπηρετήσει ακόμα και μια άκρως τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ως προς το δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία.

Περαιτέρω, οι δίκες αντιρρησιών συνείδησης  από στρατοδικεία  αποτελούν παραβίαση του δικαιώματός τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σε αντίστοιχες περιπτώσεις Τούρκων αντιρρησιών συνείδησης[1] έχει κρίνει ότι οι δίκες αντιρρησιών συνείδησης από στρατοδικεία παραβιάζουν το Άρθρο 6.1 της ΕΣΔΑ.

Ο Κ.Κ. είχε αρνηθεί να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης το 2003. Παρά το γεγονός ότι αιτήθηκε να υπαχθεί στις διατάξεις περί εναλλακτικής υπηρεσίας σε μια εποχή που εκείνη ήταν άκρως επαχθής και τιμωρητική (υπερδιπλάσια της στρατιωτικής θητείας, 30 μήνες έναντι 12), το αίτημά του απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας το 2004, έπειτα από γνωμοδότηση πενταμελούς ειδικής επιτροπής στην οποία συμμετείχαν και δύο στρατιωτικοί.

O K.K. προσέφυγε διαδοχικά και ανεπιτυχώς στο Συμβούλιο της Επικρατείας και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) – το οποίο όμως εκείνη την εποχή δεν είχε εκδικάσει ακόμα τέτοιες υποθέσεις. Αρκετά χρόνια αργότερα, όταν το ΕΔΔΑ εκδίκασε για πρώτη φορά άλλη υπόθεση απορριφθέντα, καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση του άρθρου 9 της ΕΣΔΑ (Υπόθεση Παπαβασιλάκης εναντίον Ελλάδας.[2])

Εν τω μεταξύ, μετά την απόρριψη της προσφυγής από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ο Κ.Κ. κλήθηκε εκ νέου να στρατευθεί, και αφού αδυνατούσε να το πράξει λόγω αντίρρησης συνείδησης, κηρύχτηκε ανυπότακτος και του επιβλήθηκε πρόστιμο 6.000 ευρώ. Το ποσό αυτό βεβαιώθηκε στην Εφορία και επιβλήθηκε κατάσχεση στον τραπεζικό του λογαριασμό.

Η απόρριψη του αιτήματος του Κ.Κ., όπως και άλλων αντιρρησιών συνείδησης, από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, έπειτα από γνωμοδότηση Eιδικής Επιτροπής στην οποία συμμετείχαν και στρατιωτικοί αντίκειται σε όλα τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις ρητές συστάσεις των διεθνών και εθνικών οργανισμών ανθρωπίνων δικαιωμάτων προς την Ελλάδα.

• H Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ έχει εκφράσει την ανησυχία της για το γεγονός ότι η εξέταση των αιτήσεων για την εναλλακτική υπηρεσία είναι αποκλειστικά υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Άμυνας, αλλά και για την «σύνθεση της Ειδικής Επιτροπής και την αναφερθείσα έλλειψη ανεξαρτησίας και αμεροληψίας» και έχει συστήσει επανειλημμένα στην Ελλάδα να θέσει την αξιολόγηση των αιτήσεων για καθεστώς αντιρρησία συνείδησης υπό τον πλήρη έλεγχο πολιτικών αρχών.[3]
• Ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, έχει ρητά συστήσει στην Ελλάδα «την μεταφορά των αρμοδιοτήτων για τη χορήγηση καθεστώτος αντιρρησία συνείδησης από το Υπουργείο Άμυνας σε ένα ανεξάρτητο πολιτικό τμήμα».[4]
• Ο Ειδικός Εισηγητής για την ελευθερία θρησκείας ή πεποίθησης έχει από το 2006 υιοθετήσει και τονίσει τις συστάσεις της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ να εξετάσει η Ελλάδα το ενδεχόμενο να θέσει την αξιολόγηση των αιτήσεων για καθεστώς αντιρρησία συνείδησης υπό τον έλεγχο πολιτικών αρχών.[5] Και το έχει επαναλάβει το 2016 και το 2019. [6]
• Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) έχει επανειλημμένα συστήσει: «Η αρμόδια Αρχή που θα αποφασίζει για το αν ένα άτομο θα πρέπει να εκπληρώσει εναλλακτική υπηρεσία ή όχι, θα πρέπει να είναι ανεξάρτητη και να μην περιλαμβάνει μέλη της στρατιωτικής διοίκησης.»[7]

Περαιτέρω, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης έχει θέσει συγκεκριμένες βασικές αρχές ως προς τη διαδικασία: όπου η απόφαση σχετικά με την αναγνώριση του δικαιώματος στην αντίρρηση συνείδησης λαμβάνεται σε πρώτο βαθμό από μια διοικητική αρχή, το σώμα που λαμβάνει την απόφαση θα πρέπει να είναι εντελώς διαχωρισμένο από τις στρατιωτικές αρχές και η σύνθεσή του να εγγυάται τη μέγιστη ανεξαρτησία και αμεροληψία.[8]

Επίσης,

• το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι κανένα δικαστήριο και καμία επιτροπή δεν μπορεί να εισχωρήσει στη συνείδηση ενός ατόμου και έχει ταχθεί υπέρ του να αρκεί μια δήλωση με τους λόγους για να αναγνωριστεί κάποιος ως αντιρρησίας συνείδησης.[9]
• Ενώ, τόσο το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, [10] όσο και η προκάτοχός του, η Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, [11] έχουν καλωσορίσει το γεγονός ότι κάποια κράτη αποδέχονται τους ισχυρισμούς περί αντίρρησης συνείδησης ως βάσιμους χωρίς εξέταση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πλέον η ελληνική νομοθεσία σχετικά με την σύνθεση της Eιδικής Επιτροπής έχει αλλάξει μειώνοντας τα στρατιωτικά μέλη από δύο σε ένα και αυξάνοντας τον αριθμό των καθηγητών πανεπιστημίου από δύο σε τρεις, [12] χωρίς όμως να υπάρχει καμία πρόβλεψη αποκατάστασης για όσους είχαν απορριφθεί στο παρελθόν από επιτροπές με αυξημένη συμμετοχή στρατιωτικών.  Ενώ η αλλαγή αυτή είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, εξακολουθεί να αντιτίθεται στις συστάσεις της Επιτροπής των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με το να μην απαιτεί η νέα Ειδική Επιτροπή να απαρτίζεται μόνο από πολίτες και να μη διασφαλίζει ότι η απόφαση απόδοσης καθεστώτος αντιρρησία συνείδησης δεν θα λαμβάνεται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας.

Η Διεθνής Αμνηστία ζητά να παύσει άμεσα η δίωξη του Κ.Κ., να ακυρωθεί το πρόστιμο που του έχει επιβληθεί και να του επιστραφούν τα χρήματα που έχουν κατασχεθεί. Περαιτέρω ζητά από την Ελλάδα να εναρμονίσει τη διαδικασία εξέτασης για καθεστώς αντιρρησία συνείδησης με το διεθνές δίκαιο και τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να τερματίσει τις δίκες αντιρρησιών συνείδησης από στρατοδικεία.

 Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

---

[1] ECtHR, Ercep v Turkey (43965/04), 22 Νοεμβρίου 2011, παρ. 70. Διαθέσιμο στο http://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-107532. Savda v Turkey (42730/05), 12 Ιουνίου 2012, παρ. 111. Διαθέσιμο στο http://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-111414. Feti Demirtas v Turkey (5260/07), 17 Ιανουαρίου 2012, παρ. 125. Διαθέσιμο στο http://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-108617

[2] ECtHR,  PAPAVASILAKIS v. GREECE (66899/14), 15 Σεπτεμβρίου 2016.  

[3] UN Human Rights Committee, Concluding observations on the initial report of Greece, (CCPR/CO/83/GRC), 25 Απριλίου 2005, παρ. 15. Διαθέσιμο στο http://undocs.org/CCPR/CO/83/GRC UN Human Rights Committee, Concluding observations on the second periodic report of Greece, (CCPR/C/GRC/CO/2), 3 Δεκεμβρίου 2015, παράγραφοι 37-38. Διαθέσιμο στο http://undocs.org/CCPR/C/GRC/CO/2

[4] Report by Mr Alvaro Gil-Robles, Commissioner for Human Rights, on his visit to the Hellenic Republic, 2-5 Ιουνίου 2002, CommDH(2002)5, παρα. 18.

[5] UN Economic and Social Council, Commission on human rights, Civil and political rights, including the question of religious intolerance, Addendum, Summary of cases transmitted to Governments and replies received, E/CN.4/2006/5/Add.1, 27 Μαρτίου 2006, παρ. 139. Διαθέσιμο στο http://undocs.org/E/CN.4/2006/5/Add.1

[6] UN Special Rapporteur on freedom of religion or belief, Communication GRC 3/2016, 31 October 2016, σ. 6. UN Special Rapporteur on freedom of religion or belief, Communication GRC 3/2019, 11 July 2019, σ. 5. 

[7] Παρατηρήσεις της ΕΕΔΑ επί του άρθρου 12 του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας «Ρύθμιση θεμάτων μεταθέσεων οπλιτών, μέριμνας προσωπικού και άλλες διατάξεις» (Αντιρρησίες συνείδησης) (20.1.2016), σελ. 5, παρ. 4. Επίσης: Παρατηρήσεις επί των άρθρων 18, 21 και 22 του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας "Ρυθμίσεις Μέριμνας Προσωπικού Ενόπλων Δυνάμεων, Στρατολογίας, Στρατιωτικής Δικαιοσύνης και άλλες διατάξεις" (Αντιρρησίες Συνείδησης), σ. 6. Υπόμνημα της ΕΕΔΑ στην τετραετή αναλυτική έκθεση του 2017 του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα για το δικαίωμα αντίρρησης συνείδησης (Φεβρουάριος 2017), σ. 8.

[8] Council of Europe, Parliamentary Assembly, Resolution 337 (1967), Right of conscientious objection, παρ. 2.2.

[9] Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ψήφισμα περί της αρνήσεως στρατεύσεως για λόγους συνειδήσεως, (1-546/82), [γνωστό ως ψήφισμα Macciocchi], 7 Φεβρουαρίου 1983, όπως δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 68, 14 Μαρτίου 1983, αρ. παρ.3 (σ. 15). Βλ. επίσης Ψήφισμα σχετικά με την άρνηση στρατεύσεως και την αναπληρωματική θητεία, (Α3-15/89), [γνωστό ως ψήφισμα Schmidbauer], 13 Οκτωβρίου 1989 όπως δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C291, 20 Νοεμβρίου 1989, παρ. Α (σ. 123) και αρ. παρ. 4 (σ. 124).

[10] UN Human Rights Council, Resolution 24/17 (A/HRC/RES/24/17), 8 Οκτωβρίου 2013, αρ. παρ. 7. Διαθέσιμο στο http://undocs.org/A/HRC/RES/24/17

[11] UN Commission on Human Rights, Resolution 1998/77, Conscientious objection to military service, 22 Απριλίου 1998, (E/CN.4/RES/1998/77), αριθμημένη παράγραφος 2.

[12] Ν. 4609/2009, άρθρο 23.

Πρωτοφανής παραπομπή σε στρατοδικείο 53χρονου αντιρρησία συνείδησης εκθέτει την Ελλάδα διεθνώς

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

Με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας Αντίρρησης Συνείδησης, η Διεθνής Αμνηστία καλεί για μια ακόμη φόρα τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν άμεσα την ελληνική νομοθεσία με το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα όσον αφορά τους αντιρρησίες συνείδησης και εκφράζει την βαθιά ανησυχία της για τις συνεχιζόμενες διώξεις τους.

Συγκεκριμένα, η οργάνωση εκφράζει την βαθιά ανησυχία της για την παραπομπή σε στρατοδικείο 53χρονου αντιρρησία συνείδησης τον Ιούνιο και ζητά να σταματήσει άμεσα η δίωξή του.

Ο Παναγιώτης Μακρής, από τους πρωτοπόρους του κινήματος των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα, παραπέμπεται σε δίκη στο Τριμελές Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης την 1^η Ιουνίου κατηγορούμενος για ανυποταξία από το 1990. Το 1998 η αίτησή του για εναλλακτική υπηρεσία είχε απορριφθεί.

Η παραπομπή του Μακρή σε στρατοδικείο από τον εισαγγελέα αποτελεί παραβίαση του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης συνείδησης και θρησκείας* και αυτού σε δίκαιη δίκη** και γίνεται παρά τις εγγυήσεις της ελληνικής νομοθεσίας που ορίζει ότι οι υποθέσεις ανυποταξίας των αντιρρησιών συνείδησης προ του 1998 τίθενται στο αρχείο***.

Περαιτέρω, με αφορμή και τις επανειλημμένες κυβερνητικές εξαγγελίες για μεταρρυθμίσεις όσον αφορά τη στρατιωτική θητεία, η οργάνωση επαναλαμβάνει τις ακόλουθες συστάσεις:

• Να τροποποιηθεί η νομοθεσία ώστε η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας να μην έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και να μη συνιστά διάκριση. Σήμερα, για τους υπόχρεους πλήρους θητείας, η εναλλακτική υπηρεσία είναι 15 μήνες, ενώ η στρατιωτική θητεία στο Στρατό Ξηράς, όπου υπηρετεί η συντριπτική πλειονότητα των στρατευσίμων, είναι 9 μήνες

• Να σταματήσουν οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης (κατά παράβαση της αρχής ne bis in idem), να παύσουν οι διώξεις και οι δίκες αντιρρησιών συνείδησης από στρατοδικεία και να υπάρξει πρόβλεψη ώστε να σταματήσουν οι ερήμην δίκες, που γίνονται χωρίς εκείνοι να έχουν λάβει γνώση.

• Να ακυρωθούν όλες οι ποινές φυλάκισης και τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί μέχρι σήμερα, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, σε αντιρρησίες συνείδησης, συμπεριλαμβανομένων των λεγόμενων ολικών αρνητών στράτευσης, εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία ή μια τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία, και να σταματήσουν όλες οι εκκρεμείς διώξεις·

• Να διασφαλιστεί ότι όλοι οι αιτούντες εναλλακτικής υπηρεσίας, που σήμερα εξετάζονται από την Ειδική Επιτροπή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, θα έχουν μια δίκαιη ακρόαση των λόγων τους ως προς την αντίρρηση συνείδησης. H Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ έχει επανειλημμένα συστήσει ότι η εξέταση των αιτήσεων για αναγνώριση της αντίρρησης συνείδησης θα πρέπει να τεθεί υπό τον πλήρη έλεγχο πολιτικών αρχών.

• Να σταματήσουν οι διακρίσεις όσον αφορά το ποσό εξαγοράς και τον ελάχιστο χρόνο εναλλακτικής υπηρεσίας για τους αντιρρησίες συνείδησης άνω των 35 ετών.

• Να αναγνωριστεί το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης σε οποιαδήποτε στιγμή, πριν, κατά τη διάρκεια, ή μετά την εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας.

• Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης θα πρέπει να αναγνωρίζεται επίσης και για τους επαγγελματίες στρατιωτικούς.

• Να υπάρξει πρόβλεψη ώστε η ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης να µην ανακαλείται ποτέ. Σήμερα, οι αντιρρησίες συνείδησης εκπίπτουν της ιδιότητάς τους, για παράδειγμα εάν διαπράξουν ένα πειθαρχικό παράπτωμα στο φορέα όπου εκπληρώνουν την εναλλακτική υπηρεσία. Σε αυτήν την περίπτωση, υποχρεώνονται τότε να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία.

• Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης θα πρέπει να ισχύει πάντοτε, σε καιρό ειρήνης και σε καιρό πολέμου. Οι διατάξεις για την εναλλακτική υπηρεσία μπορεί να ανασταλούν σε καιρό πολέμου µε απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Συνεπώς σε μια τέτοια περίπτωση οι αντιρρησίες συνείδησης θα υποχρεωθούν να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία.

Τη δίκη του Παναγιώτη Μακρή θα παρακολουθήσει παρατηρήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας.

* Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.
** Άρθρο 6 της ΕΣΔΑ.
***Άρθρο 12, παράγραφος 8 του Νόμου 4361/2016

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Να ακυρωθεί η καταδίκη του αντιρρησία συνείδησης Αναστάσιου Μπάτα

Δημόσια δήλωση

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2015



Με αφορμή την εκδίκαση της έφεσης του αντιρρησία συνείδησης Αναστάσιου Μπάτα, στις 3 Νοεμβρίου, η Διεθνής Αμνηστία καλεί σε ακύρωση της καταδίκης του και για μια ακόμη φορά, καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική για τους αντιρρησίες συνείδησης με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.


Ο Αναστάσιος Μπάτας, 50 ετών σήμερα, και ιατρός στο επάγγελμα, κατατάχθηκε ως οπλίτης στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού την 7η Μαρτίου 1994, υπηρετώντας τη θητεία του μέχρι και την 20η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Στη συνέχεια αιτήθηκε και έλαβε ετήσια αναβολή εκπλήρωσης των στρατιωτικών του υποχρεώσεων. Πριν λήξει η αναβολή του έστειλε επιστολή στο στρατολογικό γραφείο δηλώνοντας αντιρρησίας συνείδησης και ζητώντας να εκτελέσει εναλλακτική υπηρεσία.  Καθώς δεν κατατάχθηκε για να υπηρετήσει το υπόλοιπο της στρατιωτικής του θητείας, κινήθηκε εναντίον του ποινική δίωξη για το αδίκημα της ανυποταξίας σε ειρηνική περίοδο και το 2012, αφότου πια δεν ήταν υπόχρεος στράτευσης, εκδόθηκε σε βάρος του ερήμην απόφαση του Τριμελούς Ναυτοδικείου Πειραιώς, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 15 μηνών με τριετή αναστολή. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε την από 19 Ιουνίου 2013 έφεσή του, η οποία απορρίφθηκε με απόφαση του Τριμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου Αθηνών, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης. Η τελευταία απόφαση αναιρέθηκε, ελλείψει ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, με απόφαση του Αρείου Πάγου (Στ΄ Ποινικό Τμήμα), η οποία παρέπεμψε την υπόθεση για νέα συζήτηση στο Τριμελές Αναθεωρητικό Δικαστήριο Αθηνών. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.

Στον Αναστάσιο Μπάτα, ουδέποτε αναγνωρίστηκε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης είτε πριν, είτε μετά την κατάταξή του στις ένοπλες δυνάμεις καθώς εκείνη την εποχή δεν υπήρχε νομική πρόβλεψη για εναλλακτική πολιτική υπηρεσία. Ακόμα όμως και μετά την υιοθέτηση τέτοιας πρόβλεψης, το 1998, δεν μπορούσαν να υπαχθούν στις σχετικές διατάξεις «[o]σοι έχουν υπηρετήσει ενόπλως για οσοδήποτε χρονικό διάστημα στις ελληνικές ή ξένες Ένοπλες Δυνάμεις ή στα Σώματα Ασφαλείας».[1]

Η Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ[2], στην απόφαση 84 του 1993 είχε  δηλώσει ότι άτομα που υπηρετούν στρατιωτική θητεία δε θα πρέπει να αποκλείονται από το δικαίωμα να έχουν αντιρρήσεις συνείδησης στη στρατιωτική θητεία.

Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, το 1996, στις συμπερασματικές παρατηρήσεις για την Ισπανία[3], είχε καλέσει το κράτος-μέλος του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα «να τροποποιήσει τη νομοθεσία του για την αντίρρηση συνείδησης ώστε κάθε άτομο που επιθυμεί να διεκδικήσει την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης να μπορεί να το κάνει οποιαδήποτε στιγμή, είτε πριν είτε μετά την ένταξη στις ένοπλες δυνάμεις».

Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, στην Απόφαση 24/17, του 2013[4], ενθάρρυνε τα κράτη να δέχονται αιτήσεις αντίρρησης συνείδησης πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη στρατιωτική θητεία.

Η Διεθνής Αμνηστία για μια ακόμη φορά, καλεί τις ελληνικές αρχές να εφαρμόσουν τις ακόλουθες συστάσεις:

-Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα ή να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση.

-Περαιτέρω, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, που εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μια δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Erçep κατά Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).

-Να μειωθεί η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα είναι τιμωρητική. Σήμερα, η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας είναι στους 15 μήνες, σε σύγκριση με τους 9 μήνες της στρατιωτικής θητείας, για την συντριπτική πλειονότητα των στρατευσίμων.

-Να αναγνωριστεί το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης σε οποιαδήποτε στιγμή, πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής θητείας, καθώς και για τους επαγγελματίες μέλη των ενόπλων δυνάμεων.

---

[1] Με την τροποποίηση της νομοθεσίας το 2010, η διάταξη αυτή τροποποιήθηκε με την προσθήκη της φράσης «μετά τον ενστερνισμό των πεποιθήσεων που τους εμποδίζουν στην εκπλήρωση ένοπλης στρατιωτικής υποχρέωσης για λόγους συνείδησης» (ν.3883/2010, άρθρο 78, εδάφιο γ).

 [2] Commission on Human Rights resolution 1993/84: Conscientious objection to military service

[3] Concluding observations of the Human Rights Committee, SPAIN, CCPR/C/79/Add.61, 3 April 1996, § 15, 20.

[4] Human Rights Council A/HRC/RES/24/17


 ----
Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλαδα συνεχίζονται

Δημόσια Δήλωση

Τρίτη 16 Ιουνίου 2015



Με αφορμή τη νέα δίκη του αντιρρησία συνείδησης Δημήτρη Κ. Σωτηρόπουλου,  η Διεθνής Αμνηστία ζητά την παύση των διώξεων και την άμεση εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα και να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στις ένοπλες δυνάμεις για λόγους συνείδησης ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση.

Νέα δίκη σε στρατοδικείο για το Δημήτρη Κ. Σωτηρόπουλου 

Την Τρίτη 16 Ιουνίου εκδικάζεται στο – στρατιωτικό -  Αναθεωρητικό Δικαστήριο Αθηνών η έφεση που έχει ασκήσει ο Δημήτρης Κ. Σωτηρόπουλος στην καταδικαστική απόφαση σε 10 μήνες φυλάκιση με διετή αναστολή, που του επέβαλε το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης στις 13 Μαΐου 2014. Η Διεθνής Αμνηστία καλεί σε αναίρεση της καταδίκης του Δημήτρη Σωτηρόπουλου ενώ στη δίκη θα παρευρίσκεται παρατηρητής της.

Ο Σωτηρόπουλος διακήρυξε δημόσια τη συνειδησιακή του αντίρρηση να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, για ιδεολογικούς λόγους, μαζί με άλλους τέσσερις αντιρρησίες συνείδησης κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στις 13/2/1990. Ζήτησε να υπηρετήσει εναλλακτική πολιτική υπηρεσία αλλά εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τέτοια πρόβλεψη. Κλήθηκε για στράτευση το 1992 και αρνήθηκε να εμφανιστεί για ιδεολογικούς λόγους. Αρχικά οι στρατιωτικές αρχές τον κήρυξαν «ανυπότακτο», και του απαγορεύτηκε να ταξιδεύει στο εξωτερικό, ενώ αργότερα κατασχέθηκε το διαβατήριό του. Το 1994 διώχθηκε για «ανυποταξία σε περίοδο γενικής επιστράτευσης» και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Η αστυνομία προσπάθησε να τον εντοπίσει για να τον συλλάβει, πολλές φορές, ανεπιτυχώς. Όταν το 1998 θεσπίστηκε μια τιμωρητική εναλλακτική πολιτική υπηρεσία, ο Σωτηρόπουλος αρνήθηκε να την υπηρετήσει και επανέλαβε το αίτημά του να του επιτραπεί να υπηρετήσει μια μη-τιμωρητική. Το 2008 απαλλάχτηκε από την υποχρέωση στράτευσης  ως πατέρας τριών τέκνων, αλλά δεν απαλλάχτηκε από την προηγούμενη δίωξη.

Οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, καθότι εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Erçep κατά Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).

Πέρα από αυτές τις ανησυχίες σχετικά με τη διαδικασία, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο  Δημήτρης Κ. Σωτηρόπουλος και άλλοι αντιρρησίες συνείδησης δεν θα πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τιμωρούνται με πρόστιμα ή να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό για λόγους συνείδησης ή επειδή αρνούνται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση. Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν κατά Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχουν ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, όπως ορίζεται από το Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία υποχρεούνται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Η Διεθνής Αμνηστία, για μια ακόμη φορά, καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική για τους αντιρρησίες συνείδησης με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία και πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ιδιαίτερα, η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να μειώσουν τη διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας, που σήμερα ανέρχεται στους 15 μήνες, σε αντίθεση με τους 9 μήνες της στρατιωτικής θητείας που η συντριπτική πλειονότητα των στρατευσίμων καλείται να εκτίσει, ώστε να διασφαλίσουν ότι η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας δεν θα είναι τιμωρητική.

Νέα καταδίκη του Μιχάλη Τόλη

Στις 14 Μαΐου 2015, ο ολικός αρνητής στράτευσης Μιχάλης Τόλης, καταδικάστηκε σε 10 μήνες φυλάκιση με διετή αναστολή. Πρόκειται για τη δεύτερη καταδίκη του Μιχάλη Τόλη εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει για λόγους συνείδησης τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία. Ταυτόχρονα του έχουν επιβληθεί και δύο πρόστιμα της τάξης των 6.000 ευρώ, τα οποία προσαυξάνονται όσο αρνείται να τα καταβάλει.

Οι επανειλημμένες διώξεις και δίκες ατόμων για το ίδιο αδίκημα που πηγάζει από την ίδια πράξη, την αντίρρηση συνείδησης εν προκειμένω,  παραβιάζουν το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο προβλέπει ότι: «Κανένα άτομο δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται εκ νέου για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί ή απαλλαγεί με τελεσίδικη απόφαση σύμφωνα με το δίκαιο και την ποινική δικονομία κάθε χώρας.»

Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα
Τηλ. 210 3600628
Email: athens@amnesty.org.gr
Ακολουθήστε μας στο Twitter: AmnestyGreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook: Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα
www.amnesty.org.gr

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Παγκόσμια Ημέρα για την Αντίρρηση Συνείδησης: Η Ελλάδα δεν εχει πολλούς λόγους να γιορτάζει

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παρασκευή 15 Μαΐου 2015



Με αφορμή την 15η Μάιου,  παγκόσμια ημέρα για την Αντίρρηση Συνείδησης, η Διεθνής Αμνηστία ζητά την άμεση εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με το διεθνές δίκαιο και τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επαναλαμβάνει τις συστάσεις της προς τις ελληνικές αρχές αναφορικά με τα σημαντικά και χρόνια ζητήματα παραβιάσεων των δικαιωμάτων των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα και να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στις ένοπλες δυνάμεις ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση.

«Είναι μια παγκόσμια ημέρα για την οποία η Ελλάδα, δεν έχει πολλούς λόγους να γιορτάζει. Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης είναι διεθνώς αναγνωρισμένο δικαίωμα που δυστυχώς, παρά τις περιορισμένες προόδους τις τελευταίες δεκαετίες, συνεχίζει να παραβιάζεται με πολλούς τρόπους στην Ελλάδα» δήλωσε ο Γιώργος Κοσμόπουλος, Επικεφαλής της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα.

Τιμωρητική διάρκεια εναλλακτικής υπηρεσίας, επανειλημμένες διώξεις και στρατιωτικά δικαστήρια 

Το 2014 τουλάχιστον 4 αντιρρησίες συνείδησης καταδικάστηκαν για ανυποταξία και τους επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης με αναστολή, ενώ σημειώθηκαν τουλάχιστον 6 συλλήψεις 5  διαφορετικών ατόμων (ένας εκ των οποίων 2 φορές)  που αρνούνται να υπηρετήσουν τόσο την στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία.


Οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης συνεχίζονται και το 2015. Στις 14 Μαΐου 2015, στο στρατοδικείο Ιωαννίνων, ήταν προγραμματισμένη η δίκη του ολικού αρνητή στράτευσης Μιχάλης Τόλη, με την κατηγορία της ανυποταξίας. Πρόκειται για τη δεύτερη δίωξή του εξαιτίας της άρνησής του να στρατευθεί για λόγους συνείδησης. Ήδη, τον Μάρτιο του 2014 ο Τόλης είχε καταδικαστεί σε 8μήνες με ένα έτος αναστολή.

Επίσης στις 28 Μαΐου 2015, εκδικάζεται στο Αναθεωρητικό Στρατιωτικό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης η έφεση του Χαράλαμπου Ακριβόπουλου εναντίον της πρωτόδικης καταδίκης του από το Ναυτοδικείο Πειραιά σε 9μήνες με 3ετή αναστολή. Πρόκειται επίσης  για δεύτερη δίωξη για την ίδια πράξη, καθώς ο Ακριβόπουλος είχε καταδικαστεί και τον Μάρτιο του 2011 από το Ναυτοδικείο Πειραιά σε 8 μήνες με 2ετή αναστολή.

«Οι συνεχιζόμενες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης συνιστούν ευθεία παραβίαση των δικαιωμάτων τους και σε κάθε περίπτωση δεν είναι δουλειά των στρατοδικείων να δικάζουν πολίτες. Αυτές είναι πρακτικές που η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει αφήσει πίσω της πολλά χρόνια τώρα». δήλωσε ο Γιώργος Κοσμόπουλος, Επικεφαλής της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα.

Στην Ελλάδα για εκείνους που για λόγους συνείδησης αρνούνται να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία, η νομοθεσία απαιτεί να υπηρετήσουν μια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία διάρκειας 15 μηνών, η οποία είναι πολύ μεγαλύτερη από τη στρατιωτική θητεία 9 μηνών που προβλέπεται για στο Στρατό Ξηράς, όπου υπηρετεί η πλειονότητα των στρατευσίμων. Η διάρκεια αυτή έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και συνιστά διάκριση εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης και ως εκ τούτου παραβιάζει τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Επίσης, στην Ελλάδα οι αντιρρησίες συνείδησης συνεχίζουν να διώκονται  εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία ή στην περίπτωση των ολικών αρνητών στράτευσης, να υπηρετήσουν την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία ενώ έρχονται αντιμέτωποι και με πρόστιμα ύψους 6000 ευρώ. Υπό τις παρούσες συνθήκες, οι διώξεις αυτές είναι καταχρηστικές και συνιστούν παραβίαση του δικαιώματός τους στην ελευθερία της συνείδησης.

Επιπλέον, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης που ενώ παραμένουν πολίτες δικάζονται από στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το 2011 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μία δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου .
Οι επανειλημμένες διώξεις και δίκες ατόμων για το ίδιο αδίκημα που πηγάζει από την ίδια πράξη, την αντίρρησης συνείδησης εν προκειμένω,  παραβιάζουν το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο προβλέπει ότι: «Κανένα άτομο δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται εκ νέου για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί ή απαλλαγεί με τελεσίδικη απόφαση σύμφωνα με το δίκαιο και την ποινική δικονομία κάθε χώρας.»

Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχουν ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία απαιτείται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Σημείωμα προς συντάκτες / συντάκτριες
 
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης, την Παρασκευή 15 Μαΐου 2015 στις 7 μμ ακτιβιστές και ακτιβίστριες του Ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας θα προβούν σε σύντομη συμβολική διαμαρτυρία μπροστά από το κτίριο του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

ΤΟΥΡΚΙΑ: Να μη φυλακιστεί αντιρρησίας συνείδησης

Ο 56χρονος αντιρρησίας συνείδησης Ali Fikri Işık πρόκειται να εμφανιστεί ενώπιον του στρατοδικείου του Çorlu την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου [ΣτΜ. Η δίκη αναβλήθηκε για τις 5 Νοεμβρίου], αντιμετωπίζοντας τρεις διαφορετικές κατηγορίες για «λιποταξία» που θα μπορούσαν να επιφέρουν ποινή φυλάκισης περίπου δυόμισι χρόνων. Εάν φυλακιστεί θα είναι ένας κρατούμενος συνείδησης και θα πρέπει να αποφυλακιστεί άμεσα και χωρίς όρους.

Στις 22 Οκτωβρίου [ΣτΜ. 5 Νοεμβρίου], σε δίκη στο στρατοδικείο του Çorlu, θα παρθεί απόφαση για τις τρεις κατηγορίες «λιποταξίας» που αντιμετωπίζει ο Ali Fikri Işık. O Ali Fikri Işık δεν έχει παρουσιαστεί για στρατιωτική θητεία από τις 20 Ιανουαρίου 1993, παρόλο που δεν συνελήφθη μέχρι τις 9 Ιουνίου 2012, οπότε και κατηγορήθηκε για «λιποταξία». Διακήρυξε τη συνειδησιακή του αντίρρηση την ημέρα της σύλληψής του, δηλώνοντας ότι είχε φυλακιστεί και βασανιστεί υπό κράτηση μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980 και αντιτίθεται στο μιλιταρισμό και «αρνείται να πάρει μέρος στον πόλεμο». Κατά τη διάρκεια της πρώτης ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσής του στο στρατοδικείο του Edirne, στις 14 Αυγούστου 2012, επανέλαβε τους λόγους για τη συνειδησιακή του αντίρρηση στη στρατιωτική θητεία σε μια διακήρυξη που έκανε στα κουρδικά. Αποφυλακίστηκε για δυο ημέρες στις 17 Οκτωβρίου 2012 υπό τον όρο να ενταχθεί στη μονάδα του (κάτι που δεν έκανε). Στις 15 Νοεμβρίου 2012 παρουσιάστηκε στον Στρατιωτικό Εισαγγελέα του Edirne, όπου και πάλι είπε στις αρχές ότι αρνείται να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία.

Στις 27 Φεβρουαρίου 2013, ο Ali Fikri Işık καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός έτους και 15 ημερών για μια κατηγορία «λιποταξίας». Η ποινή επικυρώθηκε αργότερα από το Στρατιωτικό Εφετείο. Κρατήθηκε την ίδια μέρα για άλλη μια κατηγορία «λιποταξίας» για την οποία διαμαρτυρήθηκε κάνοντας απεργία πείνας. Αποφυλακίστηκε στις 13 Μαρτίου 2013, αλλά η δίωξή του, για άλλες τρεις κατηγορίες «λιποταξίας», συνεχίζεται. Στην πραγματικότητα έχει κηρυχτεί «ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία» στις 21 Φεβρουαρίου 2014.

Εάν καταδικαστεί και φυλακιστεί, η Διεθνής Αμνηστία θα τον θεωρήσει κρατούμενο συνείδησης και θα απαιτήσει την άμεση και χωρίς όρους αποφυλάκισή του.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Να αναιρεθεί η καταδίκη του αντιρρησία συνειδησης Γιαννη Γκλαρνέτατζη

Με αφορμή την εξέταση της αίτησης έφεσης του αντιρρησία συνείδησης Γιάννη Γκλαρνέτατζη, η Διεθνής Αμνηστία καλεί σε αναίρεση της καταδίκης του, και για μια ακόμη φορά, καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική για τους αντιρρησίες συνείδησης με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα ή να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση.

Ο Γκλαρνέτατζης είχε διακηρύξει την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία από το 1996, όταν δεν υπήρχε στην Ελλάδα νομική αναγνώριση του δικαιώματος στην αντίρρηση συνείδησης. Μετά που τέθηκε σε ισχύ η νομοθεσία που παρείχε τη δυνατότητα να υπηρετήσει μια εναλλακτική υπηρεσία, το 1998, ο Γκλαρνέτατζης υπέβαλλε αίτηση και τον Φεβρουάριο του 1999 αναγνωρίστηκε ως αντιρρησίας συνείδησης και ξεκίνησε να υπηρετεί εναλλακτική πολιτική υπηρεσία. Τον καιρό που ο Γκλαρνέτατζης κλήθηκε να υπηρετήσει, η διάρκεια της στρατιωτικής θητείας ήταν 18 μήνες, ενώ εκείνη της εναλλακτικής υπηρεσίας ήταν διπλάσια από της στρατιωτικής (36 μήνες) και έτσι θεωρείται τιμωρητική σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.

Μερικούς μήνες αργότερα, διαμαρτυρόμενοι για την τιμωρητική διάρκεια της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας που κλήθηκαν να υπηρετήσουν, αλλά και ως αλληλεγγύη στον Λάζαρο Πετρομελίδη που είχε συλληφθεί εξαιτίας της συνειδησιακής του αντίρρησης στη στρατιωτική θητεία, ο Γκλαρνέτατζης και άλλοι δύο αντιρρησίες αποχώρησαν, εγκαταλείποντας την εναλλακτική υπηρεσία, και συμμετείχαν σε συνέντευξη τύπου, την 1^η Ιουνίου 1999. Ως αποτέλεσμα αυτού, ανακλήθηκε η ιδιότητά τους ως αντιρρησίες συνείδησης, και κλήθηκαν να παρουσιαστούν για στρατιωτικά καθήκοντα. Αρνήθηκαν και ο Γκλαρνέτατζης και άλλος ένας έχουν υποστεί δίωξη.
Θα πρέπει να σημειωθεί πως μετά από έφεση του Γιάννη Γκλαρνέτατζη το 2002, το Συμβούλιο της Επικρατείας, το ανώτερο διοικητικό δικαστήριο, αναίρεσε την απόφαση των στρατιωτικών αρχών που ανακαλούσε την ιδιότητά του ως αντιρρησία συνείδησης και την κλήση του για στρατιωτική θητεία. Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας βασίστηκε σε μια διαδικαστική ανωμαλία κατά την οποία ο Γιάννης Γκλαρνέτατζης δεν κλήθηκε σε μια προηγούμενη ακρόαση πριν ληφθούν οι αποφάσεις.

Ο Γιάννης Γκλαρνέτατζης είναι σήμερα 47 ετών, και άρα δεν είναι υπόχρεος πλέον σε στρατιωτική θητεία. Στις αρχές Απριλίου του 2014, ανακάλυψε ότι στις 19 Σεπτεμβρίου 2013 είχε καταδικαστεί ερήμην από στρατοδικείο για μια περίοδο ανυποταξίας σχετική με την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, από το 2000 έως το 2012 – έτος που έφτασε την ηλικία των 45 και εξαιρέθηκε από τα στρατιωτικά καθήκοντα.

Ο Γκλαρνέτατζης είπε στη Διεθνή Αμνηστία ότι έμαθε ότι είχε καταδικαστεί σε ένα χρόνο φυλάκιση με διετή αναστολή, μόνο όταν έλαβε μια ειδοποίηση από την εφορία που του ζητούσε να καταβάλει 200 ευρώ για δικαστικά έξοδα. Ο Γκλαρνέτατζης είπε επίσης ότι η ειδοποίηση για τη δίκη είχε σταλεί σε μια παλιά διεύθυνση, παρά το γεγονός ότι εκείνος είχε γνωστοποιήσει στις αρχές την τωρινή του διεύθυνση κατά τη διάρκεια της δίκης ενός άλλου αντιρρησία, νωρίτερα το 2013.
Επιπροσθέτως, κατά τη διάρκεια της δίκης ερήμην του, το στρατοδικείο καταδίκασε το Γιάννη Γκλαρνέτατζη για ένα αδίκημα που ήταν εν μέρει βασισμένο στις αποφάσεις, οι οποίες είχαν αναιρεθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας το 2002.

Τα δικαιώματα να είναι κανείς παρόν σε μια δίκη και σε ακρόαση αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη όπως ορίζεται στο διεθνές δίκαιο και πρότυπα, συμπεριλαμβανομένου του Άρθρου 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα. Ενώ κάποιοι περιορισμοί στην άσκηση αυτού του δικαιώματος μπορεί να επιτρέπονται σε εξαιρετικές συνθήκες ή στη βάση μιας αδιαμφισβήτητης παραίτησης από τον κατηγορούμενο, σε τέτοιες εξαιρετικές συνθήκες θα πρέπει να παρέχονται άλλες εγγυήσεις για να διασφαλιστεί το δίκαιο της δίκης, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος της εκπροσώπησης από συνήγορο. Τέτοιες εγγυήσεις δεν υπήρξαν στη δίκη του Γιάννη Γκλαρνέτατζη.

Περαιτέρω, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, που εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μια δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Erçep κατά Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).
Η αίτηση για έφεση του Γιάννη Γκλαρνέτατζη θα εξεταστεί την Πέμπτη 23 Οκτωβρίου, από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης. Η Ειρήνη Τσολάκη, αντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας θα παραβρίσκεται ως παρατηρήτρια. Εξαιτίας της ερήμην καταδίκης, ο Γκλαρνέτατζης αρχικά δεν γνώριζε για την καταδίκη και έτσι δεν ήταν σε θέση να υποβάλλει την αίτηση για έφεση εντός του καθορισμένου χρονικού περιθωρίου, καθώς αυτό είχε λήξει από το Δεκέμβριο του 2013. Συνεπώς, υπάρχει ο κίνδυνος η έφεσή του να απορριφθεί στη διαδικαστική βάση ότι η αίτησή του για έφεση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα.

Πέρα από αυτές τις ανησυχίες σχετικά με τη διαδικασία, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο Γιάννης Γκλαρνέτατζης και άλλοι αντιρρησίες συνείδησης δεν θα πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα ή να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής του να καταταγούν στο στρατό ή επειδή αρνούνται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση. Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν κατά Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχουν ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία απαιτείται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Η Διεθνής Αμνηστία, για μια ακόμη φορά, καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική για τους αντιρρησίες συνείδησης με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία και πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ιδιαίτερα, η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να μειώσουν τη διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας, που σήμερα είναι στους 15 μήνες, σε σύγκριση με τους 9 μήνες της στρατιωτικής θητείας, ώστε να διασφαλίσουν ότι η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας δεν θα είναι τιμωρητική.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Δημόσια δήλωση για τη δίκη του Δ. Σωτηρόπουλου

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

13 Μαΐου 2014


Συνεχείς συλλήψεις και δίκες αντιρρησιών συνείδησης κατά παραβίαση του διεθνούς δικαίου

Ενόψει της δίκης του Δημήτρη Κ. Σωτηρόπουλου στο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης στις 13/5/2014, η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί ότι η δίωξη και τιμωρία αντιρρησιών συνείδησης, σε κάποιες περιπτώσεις επανειλημμένα για την ίδια πράξη της άρνησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, παραβιάζει το δικαίωμά τους στην ελευθερία της συνείδησης. Αυτοί που έχουν κρατηθεί, κατά παράβαση του δικαιώματός τους στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, έχουν υπάρξει κρατούμενοι συνείδησης και έχουν υποστεί αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση.

Η οργάνωση επαναλαμβάνει επίσης τις ανησυχίες της για τον τιμωρητικό χαρακτήρα της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας στην Ελλάδα. Αυτοί που έχουν αντίρρηση συνείδησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία απαιτείται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία 15 μηνών, που είναι πολύ μεγαλύτερη από τη στρατιωτική θητεία εννιά μηνών στο Στρατό Ξηράς, όπου υπηρετεί η πλειονότητα των στρατευσίμων. Ως τέτοια, έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και συνιστά διάκριση  εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, και, ως εκ τούτου, είναι ασύμβατη με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αναλόγως, η δίωξη και τιμωρία των αντιρρησιών συνείδησης εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία ή, στην περίπτωση των ολικών αρνητών στράτευσης, να υπηρετήσουν επίσης την τιμωρητική και μεροληπτική εναλλακτική υπηρεσία, ισοδυναμεί με δίωξη και τιμωρία τους για την άσκηση του δικαιώματός τους στην ελευθερία της συνείδησης, κατά παράβαση των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας για τον σεβασμό των  ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν κατά Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχουν ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία απαιτείται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Περαιτέρω, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, που εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μια δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ερτζέπ κατά Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).

Η δίκη του Σωτηρόπουλου

Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί για τις συνεχείς συλλήψεις ατόμων που έχουν αρνηθεί να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης. Τουλάχιστον τρεις τέτοιες συλλήψεις έχουν γίνει γνωστές από τις αρχές του 2014, πέραν των 6 συλλήψεων 5 αντιρρησιών το 2013.

Την Τρίτη 13 Μαϊου 2014, δύο ημέρες πριν τη Διεθνή Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης, ο 47χρονος αντιρρησίας συνείδησης και συνιδρυτής του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης, Δημήτρης Κ. Σωτηρόπουλος θα εμφανιστεί ενώπιον του στρατοδικείου Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας. Ως παρατηρήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας θα παραστεί στη δίκη η Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος, Ειρήνη Τσολάκη.

Ο Σωτηρόπουλος διακήρυξε δημόσια τη συνειδησιακή του αντίρρηση να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, για ιδεολογικούς λόγους, μαζί με άλλους τέσσερις αντιρρησίες συνείδησης κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στις 13/2/1990. Ζήτησε να υπηρετήσει εναλλακτική πολιτική υπηρεσία αλλά εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τέτοια πρόβλεψη.

Ο Σωτηρόπουλος κλήθηκε για στρατιωτική θητεία το 1992 και αρνήθηκε να εμφανιστεί  για λόγους συνείδησης . Αρχικά οι στρατιωτικές αρχές τον κήρυξαν «ανυπότακτο», και του απαγορεύτηκε να ταξιδεύει στο εξωτερικό, ενώ αργότερα κατασχέθηκε το διαβατήριό του. Το 1994 διώχθηκε για «ανυποταξία σε περίοδο γενικής επιστράτευσης» και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Η αστυνομία προσπάθησε να τον εντοπίσει για να τον συλλάβει, πολλές φορές, ανεπιτυχώς. Αφότου θεσπίστηκε μια τιμωρητική εναλλακτική πολιτική υπηρεσία το 1998, ο Σωτηρόπουλος αρνήθηκε να την υπηρετήσει και επανέλαβε το αίτημά του να του επιτραπεί να υπηρετήσει μια μη-τιμωρητική. Το 2008 απαλλάχτηκε από την υποχρέωση στράτευσης  ως πατέρας τριών τέκνων, αλλά δεν απαλλάχτηκε από την προηγούμενη δίωξη.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

Τηλ. 210 3600628,

Ακολουθήστε μας στο Twitter: AmnestyGreece

Ακολουθήστε μας στο Facebook:

Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα
www.amnesty.org.gr




Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Σταματήστε τη δίωξη του Μιχάλη Τόλη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

13 Μαρτίου 2014

Σταματήστε τη δίωξη του Μιχάλη Τόλη

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν άμεσα τη δίωξη του Μιχάλη Τόλη, του οποίου η δίκη προγραμματίζεται για την Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014. Ο Μιχάλης Τόλης είναι ολικός αρνητής στράτευσης που αρνείται για ιδεολογικούς λόγους να υπηρετήσει τόσο την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία. Συνελήφθη στις 3 Ιουνίου 2013, παρέμεινε υπό κράτηση επί δύο ημέρες και προσήχθη ενώπιον στρατοδικείου στις 5 Ιουνίου. Η δίκη του αναβλήθηκε και αφέθηκε ελεύθερος. Τώρα αναμένεται να παρουσιαστεί ενώπιον του στρατοδικείου Αθηνών.

Ο Μιχάλης Τόλης είναι ένας από τους περισσότερους από δέκα αντιρρησίες συνείδησης, συμπεριλαμβανομένων ολικών αρνητών στράτευσης, που έχουν διωχθεί στην Ελλάδα από τις αρχές του 2013. Οι περισσότεροι από αυτούς αρνούνται για ιδεολογικούς λόγους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία, άλλοι έχουν αντίρρηση που βασίζεται σε θρησκευτικούς λόγους. Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί ότι η δίωξη και η τιμωρία αυτών των ατόμων, σε κάποιες περιπτώσεις επανειλημμένα για την ίδια πράξη της άρνησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, παραβιάζει το δικαίωμά τους στην ελευθερία της συνείδησης. Αυτοί που έχουν κρατηθεί, κατά παράβαση του δικαιώματός τους στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, έχουν υπάρξει κρατούμενοι συνείδησης και έχουν υποστεί αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση.

Η οργάνωση επαναλαμβάνει επίσης τις ανησυχίες της για τον τιμωρητικό χαρακτήρα της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας στην Ελλάδα. Αυτοί που έχουν αντίρρηση συνείδησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία απαιτείται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία 15 μηνών, που είναι πολύ μεγαλύτερη από τη στρατιωτική θητεία εννιά μηνών στο Στρατό Ξηράς, όπου υπηρετεί η πλειονότητα των στρατευσίμων. Ως τέτοια, έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και κάνει διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, και, ως εκ τούτου, είναι ασύμβατη με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αναλόγως, η δίωξη και τιμωρία των αντιρρησιών συνείδησης εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία ή, στην περίπτωση των ολικών αρνητών στράτευσης, να υπηρετήσουν επίσης την τιμωρητική και μεροληπτική εναλλακτική υπηρεσία, ισοδυναμεί με δίωξη και τιμωρία τους για την άσκηση του δικαιώματός τους στην ελευθερία της συνείδησης, κατά παράβαση των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν εναντίον Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχουν ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία απαιτείται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Περαιτέρω, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, που εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μια δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ερτζέπ εναντίον Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική τους σχετικά με την αντίρρηση συνείδησης με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα και να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή μεροληπτική.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Ελλάδα: Σταματήστε τις αυθαίρετες διώξεις και συλλήψεις των αντιρρησιών συνείδησης

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

4 Νοεμβρίου 2013

Ελλάδα: Σταματήστε τις αυθαίρετες διώξεις και συλλήψεις των αντιρρησιών συνείδησης

Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί για το πρόσφατο κύμα διώξεων αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα.

Η οργάνωση ανησυχεί ότι η δίωξη και η τιμωρία τους, σε κάποιες περιπτώσεις επανειλημμένα για την ίδια πράξη της άρνησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, παραβιάζει το δικαίωμά τους στην ελευθερία της συνείδησης. Αυτοί που έχουν κρατηθεί, κατά παράβαση του δικαιώματός τους στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, έχουν υπάρξει κρατούμενοι συνείδησης και έχουν υποστεί αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση.

Η οργάνωση επαναλαμβάνει επίσης τις ανησυχίες της για τον τιμωρητικό χαρακτήρα της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας στην Ελλάδα. Αυτοί που έχουν αντίρρηση συνείδησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία απαιτείται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία 15 μηνών, που είναι πολύ μεγαλύτερη από τη στρατιωτική θητεία εννιά μηνών στο Στρατό Ξηράς, όπου υπηρετεί η πλειονότητα των στρατευσίμων. Ως τέτοια, έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και κάνει διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, και, ως εκ τούτου, είναι ασύμβατη με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αναλόγως, η δίωξη και τιμωρία των αντιρρησιών συνείδησης εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία ή, στην περίπτωση των ολικών αρνητών στράτευσης, να υπηρετήσουν επίσης την τιμωρητική και μεροληπτική εναλλακτική υπηρεσία, ισοδυναμεί με δίωξη και τιμωρία τους για την άσκηση του δικαιώματός τους στην ελευθερία της συνείδησης, κατά παράβαση των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν εναντίον Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχει ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία απαιτείται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Επιπλέον, οι επανειλημμένες διώξεις και δίκες ατόμων για το ίδιο αδίκημα που πηγάζει από την ίδια πράξη αντίρρησης συνείδησης παραβιάζει το Άρθρο 14 παράγραφος 7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο αναφέρει ότι: «Κανείς δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται εκ νέου για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί ή απαλλαγεί με τελεσίδικη απόφαση σύμφωνα με το δίκαιο και την ποινική δικονομία κάθε χώρας.»

Περαιτέρω, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, που εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μια δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ερτζέπ εναντίον Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).

Συλλήψεις και διώξεις αντιρρησιών συνείδησης κατά παράβαση των διεθνών προτύπων

Από την αρχή του 2013 η Διεθνής Αμνηστία γνωρίζει τουλάχιστον πέντε άτομα που έχουν συλληφθεί και τους έχουν επιβληθεί ποινές για την αντίρρηση συνείδησής τους: Νικόλαος Καρανίκας (20 Φεβρουαρίου και 11 Ιουνίου), Χαράλαμπος Ακριβόπουλος (19 Μαρτίου), Μενέλος Εξίογλου (18 Απριλίου), Μιχάλης Τόλης (3 Ιουνίου) και Λάζαρος Πετρομελίδης (20 Ιουνίου). Ο Καρανίκας αθωώθηκε για την πρώτη υπόθεση και η δεύτερη εκκρεμεί. Ο Ακριβόπουλος καταδικάστηκε σε φυλάκιση 9 μηνών, με τριετή αναστολή, ο Εξίογλου καταδικάστηκε σε φυλάκιση 5 μηνών με ένα χρόνο αναστολή. Η υπόθεση του Τόλη εκκρεμεί και ο Πετρομελίδης αναγκάστηκε να καταβάλει ποσό 5.431 ευρώ για να αποφύγει τη φυλάκιση για προηγούμενη ποινή 18 μηνών.

Τον Μάιο του 2013 ένας ολικός αρνητής στράτευσης, που είχε αρνηθεί να υπηρετήσει τόσο την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική πολιτική υπηρεσία, καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή για την άρνησή του να υπηρετήσει τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την εναλλακτική υπηρεσία.

Η Διεθνής Αμνηστία έχει υπόψη της τουλάχιστον δύο δίκες προγραμματισμένες για τον Νοέμβριο:

Στις 5 Νοεμβρίου 2013 ο Ωανάσης Καλαϊτσίδης, αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους, αντιμετωπίζει δίκη στο Αναθεωρητικό Στρατοδικείο στην Αθήνα. Ο Καλαϊτσίδης είναι Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά, που είχε παλαιότερα αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης από το Υπουργείο Άμυνας. Ξεκίνησε να υπηρετεί την εναλλακτική υπηρεσία, όταν τον Μάρτιο του 2003 εγκατέλειψε επικαλούμενος σοβαρά οικογενειακά προβλήματα και αργότερα ζήτησε αναβολή της υπηρεσίας του. Οι αρχές, τότε, ανακάλεσαν την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης και τον κήρυξαν «ανυπότακτο». Μετά από αυτό, παρότι ήταν αναγνωρισμένος αντιρρησίας συνείδησης μέχρι το 2003, το 2012 καταδικάστηκε ερήμην σε ποινή φυλάκισης 2 μηνών με τριετή αναστολή.

Στις 14 Νοεμβρίου 2013 ο Νικόλαος Κροντηράς, θα δικαστεί στο στρατοδικείο στη Θεσσαλονίκη. Ο Νικόλαος Κροντηράς είναι ολικός αρνητής στράτευσης που διακήρυξε για πρώτη φορά την αντίρρησή του να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις για ιδεολογικούς λόγους το 1996, όταν δεν είχε αναγνωριστεί το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα. Είναι τώρα 46 ετών και από το 2012 δεν είναι πλέον υπόχρεος στρατιωτικής θητείας, και έτσι δεν κινδυνεύει με άμεση σύλληψη, αλλά κατηγορείται για ανυποταξία για την περίοδο που ήταν υπόχρεος  στράτευσης.

Η Διεθνής Αμνηστία γνωρίζει τουλάχιστον άλλες δύο υποθέσεις ατόμων που, παρόλο που δεν βρίσκονται υπό άμεση απειλή σύλληψης, επειδή είναι άνω των 45 ετών και συνεπώς δεν υπόκεινται πια σε στράτευση, ακόμα αντιμετωπίζουν διώξεις για ανυποταξία κατά τη διάρκεια της περιόδου που ήταν υπόχρεοι στράτευσης.

Απορρίψεις αιτήσεων για την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης και ισχύοντα διεθνή πρότυπα για τις διαδικασίες αναγνώρισης 

Τους τελευταίους έξι μήνες η Διεθνής Αμνηστία έχει λάβει πληροφόρηση από άτομα που αρνούνται να υπηρετήσουν τη στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, τα οποία κατέθεσαν αιτήματα για να αναγνωριστούν ως αντιρρησίες συνείδησης και να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία, αλλά τα αιτήματά τους απορρίφθηκαν. Η Διεθνής Αμνηστία σημειώνει ότι, σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία που παρασχέθηκαν από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας^[1], κατά τη διάρκεια των πρώτων εννιά μηνών του 2013, οι επτά από τους οκτώ αιτούντες που εξετάσθηκαν με συνέντευξη από μια γνωμοδοτική Ειδική Επιτροπή είδαν τις υποθέσεις τους στη συνέχεια να απορρίπτονται από τον Υπουργό ή την Υφυπουργό Εθνικής Άμυνας. Τους πρώτους εννιά μήνες του 2013 από εκείνους που εμφανίστηκαν ενώπιον της Ειδικής Επιτροπής και των οποίων οι υποθέσεις απορρίφθηκαν, οι τέσσερις είχαν επικαλεστεί ιδεολογικούς λόγους, ενώ οι υπόλοιποι είχαν επικαλεστεί θρησκευτικούς λόγους. Μόνο ένας αιτών που εμφανίστηκε ενώπιον της επιτροπής και επικαλέστηκε ιδεολογικούς λόγους έχει αναγνωριστεί μέχρι στιγμής φέτος. Τουλάχιστον δύο από τους αιτούντες που απορρίφθηκαν υπέβαλαν αίτηση θεραπείας στην Υφυπουργό Άμυνας, αλλά οι αιτήσεις θεραπείας τους απορρίφθηκαν και θα τους επιδοθούν νέες κλήσεις για να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία.

Αναφορικά με τις διαδικασίες για την αξιολόγηση των αιτήσεων αντιρρησιών συνείδησης, η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο ψήφισμά της 1998/77 καλεί τα Κράτη, εάν δεν αποδέχονται αυτομάτως όλους τους ισχυρισμούς αντίρρησης συνείδησης ως έγκυρους χωρίς εξέταση, να θεσπίσουν ανεξάρτητα και αμερόληπτα όργανα λήψεως αποφάσεων με έργο να διαπιστώνουν εάν μια αντίρρηση συνείδησης πράγματι υφίσταται σε μια συγκεκριμένη περίπτωση.

Επιπλέον η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ σημειώνοντας ότι στην Ελλάδα η αξιολόγηση των αιτήσεων για την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης είναι αποκλειστικά υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Άμυνας, έκανε μια ρητή σύσταση στις αρχές να εξετάσουν το ενδεχόμενο να

θέσουν την αξιολόγηση των αιτήσεων υπό τον έλεγχο πολιτικών αρχών.^[2]

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική τους σχετικά με την αντίρρηση συνείδησης με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα και να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή μεροληπτική.

---

[1] Επιστολή στη Διεθνή Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

 [2] Συμπερασματικές παρατηρήσεις της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ: Ελλάδα. 04/25/2005. CCPR/CO/83/GRC

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Ελλάδα: Πολλαπλές οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις περιπτώσεις των διωκόμενων αντιρρησιών συνείδησης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


20 Ιουνίου 2013


Ελλάδα: Πολλαπλές οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις περιπτώσεις των διωκόμενων αντιρρησιών συνείδησης

Με αφορμή τη νέα δίκη του αντιρρησία συνείδησης Μενέλαου Εξίογλου, η Διεθνής Αμνηστία καταδικάζει το συνεχιζόμενο κύμα συλλήψεων και διώξεων εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης και τις πολλαπλές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

Ο Μενέλαος Εξίογλου δικάζεται την Πέμπτη 20 Ιουνίου στο στρατοδικείο Αθηνών, με την κατηγορία της ανυποταξίας, σε μια εξ αναβολής δίκη, μετά τη σύλληψή του με τη διαδικασία του αυτοφώρου, τον περασμένο Απρίλιο. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.
Πρόκειται για τη δεύτερη δίωξη εναντίον του ολικού αρνητή στράτευσης, επειδή αρνείται για λόγους συνείδησης να υπηρετήσει τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την εναλλακτική υπηρεσία, και ο οποίος έχει ήδη καταδικαστεί σε 4 μήνες φυλάκιση με 1 χρόνο αναστολή, τον περασμένο Δεκέμβριο. Επιπλέον του έχει επιβληθεί διοικητικό πρόστιμο 6.000 ευρώ.

Από την αρχή του έτους έχουν σημειωθεί τουλάχιστον 5 συλλήψεις 4 ατόμων που αρνούνται τη στράτευση για λόγους συνείδησης.

Την περασμένη Τρίτη 11 Ιουνίου είχε συλληφθεί στη Θεσσαλονίκη ο 44χρονος αντιρρησίας συνείδησης Νίκος Καρανίκας, και αφού οδηγήθηκε με τη διαδικασία του αυτοφώρου στο στρατοδικείο, η δίκη του αναβλήθηκε για την Παρασκευή 14 Ιουνίου. Την Παρασκευή, στο στρατοδικείο Θεσσαλονίκης παραβρέθηκε παρατηρήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας, όμως η δίκη πήρε νέα αναβολή για τις 2 Ιουλίου 2013.

Αυτή ήταν η δεύτερη σύλληψη του Καρανίκα μέσα σε διάστημα 4 μηνών και τουλάχιστον η 4η σύλληψή του από το 1995. Την Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013, είχε συλληφθεί και οδηγηθεί ενώπιον της στρατιωτικού εισαγγελέα Θεσσαλονίκης με τη διαδικασία του αυτοφώρου με την κατηγορία της ανυποταξίας άρχουσα από το 1996, αδίκημα για το οποίο είχε ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995. Στη δίκη που είχε διεξαχθεί τελικά στις 8 Μαρτίου 2013 ο Νικόλαος Καρανίκας είχε αθωωθεί.

Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν θα πρέπει να διώκονται αφού τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993), όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η εναλλακτική υπηρεσία στην Ελλάδα είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από εκείνη που προβλέπεται για το στρατό. Συγκεκριμένα η εναλλακτική υπηρεσία είναι διάρκειας 15 μηνών έναντι 9 μηνών στο στρατό ξηράς, όπου υπηρετεί η μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης, η οποία θα πρέπει να γίνεται με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο. Αυτό δεν ισχύει στην Ελλάδα, δεδομένου ότι η απόφαση λαμβάνεται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, μετά από γνωμοδότηση πενταμελούς ειδικής επιτροπής του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην οποία συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, και δύο στρατιωτικοί.

Εξάλλου σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να έχουν σταματήσει οι διώξεις σε περιπτώσεις όπως αυτές του Εξίογλου και του Καρανίκα καθώς οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης οι οποίοι έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Επιπλέον, ούτως ή άλλως, οι δίκες πολιτών συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπόθεση Erçep κατά Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Η άρνηση στράτευσης για λόγους συνείδησης είναι δικαίωμα, όχι αδίκημα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
 

5 Ιουνίου 2013


Η άρνηση στράτευσης για λόγους συνείδησης είναι δικαίωμα, όχι αδίκημα


Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει τη βαθιά ανησυχία της και καταδικάζει τις συνεχιζόμενες διώξεις εναντίον αντιρρησιών συνείδησης, ζητώντας να σταματήσουν αμέσως οι δίκες πολιτών από στρατοδικεία σε κάθε περίπτωση, και ακόμα περισσότερο οι επανειλημμένες διώξεις τους για την ίδια πράξη.

Τους τελευταίους μήνες είχαν σημειωθεί 3 συλλήψεις αντιρρησιών συνείδησης που οδηγήθηκαν σε στρατιωτικά δικαστήρια. Ο Νικόλαος Καρανίκας αθωώθηκε. Οι δίκες του Χαράλαμπου Ακριβόπουλου και του Μενέλαου Εξίογλου έχουν αναβληθεί για τις 8 Οκτωβρίου και τις 20 Ιουνίου αντίστοιχα.

Επίσης σύμφωνα με δημοσιεύματα, σήμερα, 5 Ιουνίου, ο ολικός αρνητής στράτευσης Μιχάλης Τόλης δικάζεται με την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Αθηνών, επειδή αρνείται για ιδεολογικούς λόγους να υπηρετήσει τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την εναλλακτική υπηρεσία. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας. Ο Μιχάλης Τόλης συνελήφθη προχτές, 3 Ιουνίου, στα Ιωάννινα με τη διαδικασία του αυτοφώρου. Χτες το Στρατοδικείο Αθηνών ανέβαλε την εκδίκαση της υπόθεσής του για σήμερα, και αποφάσισε τη συνέχιση της κράτησής του.

Τη δίκη του αναμένει επίσης ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος, 47 ετών, από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας, αν και δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, ήδη από το 2008, όταν έγινε πατέρας για τρίτη φορά.

Με σύλληψη κινδυνεύει επίσης ένας αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους, του οποίου απορρίφθηκε τόσο η αίτηση για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης όσο και η σχετική αίτηση ακυρώσεως που άσκησε στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία στην Ελλάδα είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από εκείνη που προβλέπεται για το στρατό. Συγκεκριμένα η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία είναι διάρκειας 15 μηνών έναντι 9 μηνών στο στρατό ξηράς, όπου υπηρετεί η μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης, η οποία θα πρέπει να γίνεται με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο. Αυτό δεν ισχύει στην Ελλάδα, δεδομένου ότι η απόφαση λαμβάνεται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, μετά από γνωμοδότηση πενταμελούς ειδικής επιτροπής του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην οποία συμμετέχουν μεταξύ άλλων και δύο στρατιωτικοί.

Οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης οι οποίοι έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Οι δίκες πολιτών συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,  υπόθεση Ercep κατά Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993), όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Σταματήστε τις διώξεις και τις δίκες πολιτών σε στρατοδικεία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


20 Μαΐου 2013


Σταματήστε τις διώξεις και τις δίκες πολιτών σε στρατοδικεία

Η Διεθνής Αμνηστία καταδικάζει το νέο κύμα διώξεων εναντίον αντιρρησιών συνείδησης και ζητά να σταματήσουν σε κάθε περίπτωση οι δίκες πολιτών από στρατοδικεία, και ακόμα περισσότερο οι επανειλημμένες διώξεις τους για την ίδια πράξη.

Στις 21 Μαΐου 2013, ο ολικός αρνητής στράτευσης Δημήτρης Νιώτης δικάζεται με την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Ιωαννίνων, επειδή αρνείται για ιδεολογικούς λόγους να υπηρετήσει τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την εναλλακτική υπηρεσία. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.

Στις 28 Μαΐου 2013, ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος, 47 ετών, δικάζεται από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της «ανυποταξίας σε περίοδο γενικής επιστράτευσης», για την οποία του ασκήθηκε δίωξη το 1994. Ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος είχε δηλώσει την αντίρρηση συνείδησής του τον Μάρτιο του 1992, όταν η ελληνική νομοθεσία δεν αναγνώριζε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και δεν προέβλεπε τη δυνατότητα εναλλακτικής υπηρεσίας. Το 1992 κλήθηκε για απολογία ενώπιον του Στρατιωτικού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας και επανέλαβε την άρνησή του να στρατευτεί για λόγους συνείδησης υποβάλλοντας υπόμνημα, χωρίς, ωστόσο, να δικαστεί. Ουδέποτε του αναγνωρίστηκε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, αλλά αντίθετα υπέστη επανειλημμένες διώξεις, καθώς οι αρχές κατέσχεσαν το διαβατήριό του και εξέδωσαν αλλεπάλληλα εντάλματα σύλληψης. Αν και δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, ήδη από το 2008, όταν έγινε πατέρας για τρίτη φορά -σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία οι τρίτεκνοι απαλλάσσονται της υποχρέωσης στράτευσης-, η ποινική εκκρεμότητα σε βάρος του παρέμεινε.

Τους τελευταίους μήνες έχουν σημειωθεί 3 συλλήψεις αντιρρησιών συνείδησης που οδηγήθηκαν σε στρατιωτικά δικαστήρια. Ο Νικόλαος Καρανίκας αθωώθηκε, ενώ οι δίκες του Χαράλαμπου Ακριβόπουλου και του Μενέλαου Εξίογλου έχουν αναβληθεί για τις 8 Οκτωβρίου και τις 20 Ιουνίου αντίστοιχα.

Η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία στην Ελλάδα είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα για τη μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από εκείνη που προβλέπεται για το στρατό. Συγκεκριμένα η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία είναι διάρκειας 15 μηνών έναντι 9 μηνών στο στρατό ξηράς, όπου υπηρετεί η μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Η Διεθνής Αμνηστία επίσης εκφράζει τις ανησυχίες της για τη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης, δεδομένου ότι η απόφαση λαμβάνεται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, μετά από γνωμοδότηση ειδικής επιτροπής του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην οποία συμμετέχουν δύο στρατιωτικοί. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι η διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης θα πρέπει να γίνεται με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο και να μην αποτελεί αρμοδιότητα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Πρόσφατα η Διεθνής Αμνηστία έλαβε καταγγελία για απόρριψη αιτήματος για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης με την αιτιολόγηση ότι ο αιτών δεν συνέδεσε τις επικαλούμενες πεποιθήσεις του (θρησκευτικές, λόγω της ανατροφής του από Μάρτυρες του Ιεχωβά) με την ένταξη και δράση του στο δόγμα αυτό. Αίτηση ακυρώσεως που ασκήθηκε κατά της απόφασης αυτής απορρίφθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Στη συνέχεια ο αιτών κλήθηκε εκ νέου να καταταγεί ενόπλως, ενώ νέα αιτήματά του για αναγνώρισή του ως αντιρρησία συνείδησης είτε δεν απαντήθηκαν είτε απορρίφθηκαν. Κηρύχτηκε ανυπότακτος, του επιβλήθηκε το πρόστιμο των έξι χιλιάδων ευρώ και του επιδόθηκε νέο σημείωμα κατάταξης για τις 20/5/2013. Ο καταγγέλλων κινδυνεύει άμεσα από σύλληψη. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι η διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης θα πρέπει να γίνεται με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο και να μην αποτελεί αρμοδιότητα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης οι οποίοι έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Οι δίκες πολιτών συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,  υπόθεση Ercep κατά Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ  (Γενικό Σχόλιο 22, 1993), όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9  του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Ελλάδα: Σταματήστε τις συλλήψεις και τις δίκες σε στρατοδικεία των αντιρρησιών συνείδησης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


19 Απριλίου 2013

Ελλάδα: Σταματήστε τις συλλήψεις και τις δίκες σε στρατοδικεία των αντιρρησιών συνείδησης



Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει τις βαθύτατες ανησυχίες της μετά τη σύλληψη, με τη διαδικασία του αυτοφώρου, του 30χρονου αντιρρησία συνείδησης Μενέλαου Εξίογλου στις 18 Απριλίου 2013. Πρόκειται για την τρίτη σύλληψη αντιρρησία συνείδησης με τη διαδικασία του αυτοφώρου τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα. Η Διεθνής Αμνηστία επίσης καταδικάζει το νέο κύμα διώξεων και ζητά να σταματήσουν αμέσως οι συλλήψεις και οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης από στρατοδικεία, και ακόμα περισσότερο οι επανειλημμένες διώξεις τους για την ίδια πράξη.


Ο 30χρονος αντιρρησίας συνείδησης Μενέλαος Εξίογλου συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη το πρωί της 18^ης Απριλίου 2013 με ένταλμα σύλληψης για ανυποταξία και αναμένεται να μεταχθεί στην Αθήνα την Παρασκευή 19/4 και να οδηγηθεί ενώπιον στρατιωτικού εισαγγελέα το Σάββατο 20/4, με τη διαδικασία του αυτοφώρου, λόγω της άρνησής του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης. Για τον ίδιο λόγο, στις 18 Δεκεμβρίου 2012, ο Εξίογλου καταδικάστηκε από το Στρατοδικείο Λάρισας σε 4 μήνες φυλάκιση με έναν χρόνο αναστολή. Πρόσφατα του επιβλήθηκε και το διοικητικό πρόστιμο ύψους 6.000 ευρώ για ανυποταξία. Τον Μάιο του 2010 ο Μενέλαος Εξίογλου είχε καταθέσει, μαζί με άλλους 6 αντιρρησίες συνείδησης, δημόσια δήλωση σχετικά με την απόφασή του να αρνηθεί τη στρατιωτική θητεία για ιδεολογικούς λόγους.

Σε περίπτωση που ο Μενέλαος Εξίογλου οδηγηθεί εκ νέου ενώπιον στρατοδικείου, τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.

Την Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013, συνελήφθη ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης Νικόλαος Καρανίκας, 44 ετών, ο οποίος και οδηγήθηκε, με τη διαδικασία του αυτοφώρου, ενώπιον της στρατιωτικού εισαγγελέα Θεσσαλονίκηςμε την κατηγορία της ανυποταξίας άρχουσα από το 1996, αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995. Κατόπιν αιτήματος αναβολής, η δίκη του ορίστηκε για την Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013 στο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, και αφέθηκε ελεύθερος την ίδια ημέρα. Στις 22 Φεβρουαρίου 2013, κατόπιν νέου αιτήματος αναβολής, η δίκη αναβλήθηκε για την Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013. Στις δίκη της 8ης Μαρτίου 2013 ο Νικόλαος Καρανίκας αθωώθηκε.

Ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης Χαράλαμπος Ακριβόπουλος, 37 ετών, συνελήφθη από τις αστυνομικές αρχές το πρωί της Τρίτης, 19 Μαρτίου 2013, και μετά από δύο ημέρες κράτησης σε διάφορες αστυνομικές διευθύνσεις, δικάστηκε στο Ναυτοδικείο Πειραιά. Το στρατιωτικό δικαστήριο, μετά την εξέταση των μαρτύρων και την απολογία του Ακριβόπουλου, αποφάσισε να αναβάλει τη δίκη για τις 8 Οκτωβρίου 2013.

Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος είχε δηλώσει την αντίρρηση συνείδησής του τον Μάρτιο του 2004, όταν η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία ήταν υπερδιπλάσια της διάρκειας της στρατιωτικής θητείας. Αρνήθηκε να υπηρετήσει τέτοια τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία. Τον Απρίλιο του 2008 κλήθηκε να παρουσιαστεί ενώπιον του Τριμελούς Ναυτοδικείου Πειραιά για το αδίκημα της ανυποταξίας σε καιρό ειρήνης, δεν παρουσιάστηκε και η δίκη αυτή αναβλήθηκε προκειμένου να ζητηθεί αυτοπρόσωπη παρουσία. Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος καταδικάστηκε από το Ναυτοδικείο Πειραιά στις 22 Μαρτίου 2011 σε 8μηνη ποινή φυλάκισης με διετή αναστολή.

Επιπλέον, ο αντιρρησίας συνείδησης Δημήτρης Σωτηρόπουλος, 47 ετών, παρέλαβε πρόσφατα κλήση για να δικαστεί στις 28 Μαΐου 2013 από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της «ανυποταξίας σε περίοδο γενικής επιστράτευσης», για την οποία του ασκήθηκε δίωξη το 1994. Ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος είχε δηλώσει την αντίρρηση συνείδησής του τον Μάρτιο του 1992, όταν η ελληνική νομοθεσία δεν αναγνώριζε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και δεν προέβλεπε τη δυνατότητα εναλλακτικής υπηρεσίας. Το 1992 κλήθηκε για απολογία ενώπιον του Στρατιωτικού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας και επανέλαβε την άρνησή του να στρατευτεί για λόγους συνείδησης υποβάλλοντας υπόμνημα, χωρίς, ωστόσο, να δικαστεί. Ουδέποτε του αναγνωρίστηκε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, αλλά αντίθετα υπέστη επανειλημμένες διώξεις, καθώς οι αρχές κατέσχεσαν το διαβατήριό του και εξέδωσαν αλλεπάλληλα εντάλματα σύλληψης. Αν και δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, ήδη από το 2008, όταν έγινε πατέρας για τρίτη φορά -σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία οι τρίτεκνοι απαλλάσσονται της υποχρέωσης στράτευσης-, η ποινική εκκρεμότητα σε βάρος του παρέμεινε.

Η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία στην Ελλάδα είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα για τη μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από ό,τι απαιτείται για το στρατό. Συγκεκριμένα η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία είναι διάρκειας 15 μηνών έναντι 9 μηνών στο στρατό ξηράς όπου υπηρετεί η μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης οι οποίοι έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Οι δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,  υπόθεση Ercep κατά Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ  (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9  του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία