H Ατάλια Μπεν Άμπα αρνείται να υπηρετήσει στον ισραηλινό στρατό και καταδικάζεται σε άλλες 30 μέρες κράτησης σε στρατιωτική φυλακή

 

Της Ατάλια Μπεν Άμπα

Φέτος, στις 6 Φεβρουαρίου, αρνήθηκα να καταταγώ στον ισραηλινό στρατό σε μια πράξη ανυπακοής προς την ισραηλινή πολιτική της υποχρεωτικής στράτευσης. Εκείνη τη μέρα, όπως ήταν αναμενόμενο, οδηγήθηκα σε στρατιωτική φυλακή.
Η αντίρρησή μου να υπηρετήσω στο στρατό βασίζεται σε λόγους συνείδησης∙ πιστεύω πως για να επιτευχθεί η ασφάλεια για όλους τους ανθρώπους στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, θα πρέπει να αλλάξει η κυβερνητική πολιτική και να τερματιστεί η κατοχή.

Για να επιτευχθεί η ασφάλεια για όλους τους ανθρώπους στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη θα πρέπει να τερματίσουμε την κατοχή

— Ατάλια Μπεν Άμπα, αντιρρησίας συνείδησης

Όταν ήμουν παιδί γυρνούσα συχνά στους δρόμους της Παλαιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ μαζί με τη μητέρα μου. Απολάμβανα τους ενδιαφέροντες ήχους μιας άλλης γλώσσας και τη γεύση διαφορετικών γλυκών και φαγητών. Αργότερα, όταν ήμουν περίπου έξι ετών, ο επιστάτης στο σχολείο μου σκοτώθηκε σε μια τρομοκρατική επίθεση. Όταν η μητέρα μου κι εγώ επιστρέψαμε στην Παλαιά Πόλη αρκετές μέρες αργότερα, προσπάθησα να κρυφτώ πίσω της. Αντιλήφθηκε ότι ήμουν τρομοκρατημένη και μου είπε «μη φοβάσαι – αυτοί οι άνθρωποι είναι σαν εμένα και εσένα και δεν υπάρχει λόγος να τους φοβάσαι». Εκείνη ήταν η στιγμή που κατάλαβα ότι είμαστε όλοι άνθρωποι και ότι όλοι εδώ – Εβραίοι και Άραβες – ζούμε υπό το φόβο αυτού του πολέμου.

Τους τελευταίους μήνες συμμετέχω σε δραστηριότητες οργανωμένες από απλούς πολίτες στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη στο πλευρό των Παλαιστινίων. Για πρώτη φορά καταλαβαίνω το βαθμό της συνεργασίας μεταξύ εποίκων και ισραηλινής κυβέρνησης και έχω δει από πρώτο χέρι ότι η κυβερνητική πολιτική στις αγροτικές περιοχές των Κατεχόμενων Παλαιστινιακών Εδαφών είναι σχεδιασμένη να μετατρέπει τη ζωή των Παλαιστινίων σε εφιάλτη και να τους εξαναγκάσει να φύγουν από τη γη τους.



Ένας Παλαιστίνιος ακτιβιστής μου μίλησε για την εμπειρία του με τους Ισραηλινούς∙ όταν ήταν παιδί το μόνο που έβλεπε ήταν στρατιώτες που μιλούσαν μια γλώσσα που δεν καταλάβαινε, να μπαίνουν στο χωριό του και να κατεδαφίζουν σπίτια. Τους φοβόταν και ήταν οργισμένος. Έπρεπε να περάσουν χρόνια προτού συναντήσει Ισραηλινούς που του έδειξαν μια διαφορετική πλευρά της κοινωνίας μας. Ακούγοντάς τον έγινε φανερό σε μένα ότι ζούμε σε έναν φαύλο κύκλο – η βία προκαλεί βία και δεν αποτελεί τη λύση. Η συνεργασία μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων θα ανοίξει το δρόμο για την ειρήνη και θα μας επιτρέψει να ζήσουμε όλοι/-ες με ασφάλεια, χωρίς φόβο και μίσος.

Η κοινωνική μου ευθύνη ως μέλος της κοινωνίας είναι σημαντική για μένα και η άρνησή μου να υπηρετήσω στο στρατό δεν πηγάζει από επιθυμία να αποφύγω αυτήν την ευθύνη. Αντιθέτως, προέρχεται από μια προσδοκία να αλλάξουμε την τωρινή πραγματικότητά μας. Αρνούμενη τη στρατιωτική θητεία στην ουσία επιδιώκω να εκπληρώσω την υποχρέωσή μου προς την κοινωνία. Ο ισραηλινός στρατός είναι το όργανο της κυβέρνησης που προκαλεί και διατηρεί την καταπίεση, την αποστέρηση και αφαίρεση βασικών δικαιωμάτων. Προκειμένου να αλλάξει αυτή η κατάσταση δεν μπορώ να συνεργαστώ με το στρατό.

Το να βυθιστούμε στο μίσος είναι εύκολο. Είναι εύκολο να σκεφτόμαστε με όρους «εμείς» και «αυτοί», «καλοί» και «κακοί». Οι σύντροφοί μου στον αγώνα και εγώ μπορεί να μην τερματίσουμε την κατοχή, αλλά οι δράσεις μας είναι η αρχή. Για να αλλάξουμε ουσιαστικά τα πράγματα χρειάζεται να κάνουμε τα πρώτα βήματα – και γι’ αυτό πρέπει να αρνηθώ να υπηρετήσω το στρατό, γιατί στην τωρινή πραγματικότητά μας ο μόνος δρόμος να υπερασπιστείς τη δημοκρατία είναι να αρνηθείς να υπηρετήσεις.

Έχω ξεκινήσει πλέον την τρίτη περίοδο φυλάκισής μου. Η επιστροφή στη φυλακή ήταν δύσκολη γιατί κάθε μικρό προνόμιο που παραχωρήθηκε μπορεί να αφαιρεθεί ανά πάσα στιγμή. Επίσης, αυτήν τη φορά είμαι μόνη, χωρίς άλλες αντιρρησίες συνείδησης, και είναι ολοένα και πιο δύσκολο να παραμείνω θετική. Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι ο αγώνας μου είναι σημαντικός και ξεπερνάει εμένα και τους φόβους μου.
---
Η Διεθνής Αμνηστία ασχολείται με το ζήτημα των αντιρρησιών συνείδησης στο Ισραήλ από το 1972. Το δικαίωμα να αρνηθεί κανείς να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης ή βαθιάς προσωπικής πεποίθησης, χωρίς να υποστεί καμία ποινική, σωματική ή διοικητική τιμωρία, προστατεύεται από το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο έχει επικυρωθεί από το Ισραήλ. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί την Ατάλια Μπεν Άμπα και άλλα άτομα που κρατούνται λόγω της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης ή βαθιάς προσωπικής πεποίθησης, ως κρατούμενους συνείδησης και καλούμε τις ισραηλινές αρχές να την αφήσουν ελεύθερη άμεσα και χωρίς όρους.

Τουλάχιστον πέντε αντιρρησίες συνείδησης στη στρατιωτική θητεία φυλακίστηκαν το 2016. Στις 23 Μαρτίου 2017 η αντιρρησίας συνείδησης Ταμάρ Ζεεβί, 19 ετών, αποφυλακίστηκε έχοντας περάσει 115 μέρες σε στρατιωτική φυλακή, και στις 5 Απριλίου 2017, η Ταμάρ Αλόν, 18 ετών, επίσης αντιρρησίας συνείδησης, αποφυλακίστηκε μετά από 130 μέρες στρατιωτικής κράτησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλαδα συνεχίζονται

Δημόσια Δήλωση

Τρίτη 16 Ιουνίου 2015



Με αφορμή τη νέα δίκη του αντιρρησία συνείδησης Δημήτρη Κ. Σωτηρόπουλου,  η Διεθνής Αμνηστία ζητά την παύση των διώξεων και την άμεση εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα και να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στις ένοπλες δυνάμεις για λόγους συνείδησης ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση.

Νέα δίκη σε στρατοδικείο για το Δημήτρη Κ. Σωτηρόπουλου 

Την Τρίτη 16 Ιουνίου εκδικάζεται στο – στρατιωτικό -  Αναθεωρητικό Δικαστήριο Αθηνών η έφεση που έχει ασκήσει ο Δημήτρης Κ. Σωτηρόπουλος στην καταδικαστική απόφαση σε 10 μήνες φυλάκιση με διετή αναστολή, που του επέβαλε το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης στις 13 Μαΐου 2014. Η Διεθνής Αμνηστία καλεί σε αναίρεση της καταδίκης του Δημήτρη Σωτηρόπουλου ενώ στη δίκη θα παρευρίσκεται παρατηρητής της.

Ο Σωτηρόπουλος διακήρυξε δημόσια τη συνειδησιακή του αντίρρηση να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, για ιδεολογικούς λόγους, μαζί με άλλους τέσσερις αντιρρησίες συνείδησης κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στις 13/2/1990. Ζήτησε να υπηρετήσει εναλλακτική πολιτική υπηρεσία αλλά εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τέτοια πρόβλεψη. Κλήθηκε για στράτευση το 1992 και αρνήθηκε να εμφανιστεί για ιδεολογικούς λόγους. Αρχικά οι στρατιωτικές αρχές τον κήρυξαν «ανυπότακτο», και του απαγορεύτηκε να ταξιδεύει στο εξωτερικό, ενώ αργότερα κατασχέθηκε το διαβατήριό του. Το 1994 διώχθηκε για «ανυποταξία σε περίοδο γενικής επιστράτευσης» και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Η αστυνομία προσπάθησε να τον εντοπίσει για να τον συλλάβει, πολλές φορές, ανεπιτυχώς. Όταν το 1998 θεσπίστηκε μια τιμωρητική εναλλακτική πολιτική υπηρεσία, ο Σωτηρόπουλος αρνήθηκε να την υπηρετήσει και επανέλαβε το αίτημά του να του επιτραπεί να υπηρετήσει μια μη-τιμωρητική. Το 2008 απαλλάχτηκε από την υποχρέωση στράτευσης  ως πατέρας τριών τέκνων, αλλά δεν απαλλάχτηκε από την προηγούμενη δίωξη.

Οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, καθότι εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Erçep κατά Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).

Πέρα από αυτές τις ανησυχίες σχετικά με τη διαδικασία, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο  Δημήτρης Κ. Σωτηρόπουλος και άλλοι αντιρρησίες συνείδησης δεν θα πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τιμωρούνται με πρόστιμα ή να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό για λόγους συνείδησης ή επειδή αρνούνται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση. Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν κατά Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχουν ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, όπως ορίζεται από το Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία υποχρεούνται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Η Διεθνής Αμνηστία, για μια ακόμη φορά, καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική για τους αντιρρησίες συνείδησης με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία και πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ιδιαίτερα, η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να μειώσουν τη διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας, που σήμερα ανέρχεται στους 15 μήνες, σε αντίθεση με τους 9 μήνες της στρατιωτικής θητείας που η συντριπτική πλειονότητα των στρατευσίμων καλείται να εκτίσει, ώστε να διασφαλίσουν ότι η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας δεν θα είναι τιμωρητική.

Νέα καταδίκη του Μιχάλη Τόλη

Στις 14 Μαΐου 2015, ο ολικός αρνητής στράτευσης Μιχάλης Τόλης, καταδικάστηκε σε 10 μήνες φυλάκιση με διετή αναστολή. Πρόκειται για τη δεύτερη καταδίκη του Μιχάλη Τόλη εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει για λόγους συνείδησης τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία. Ταυτόχρονα του έχουν επιβληθεί και δύο πρόστιμα της τάξης των 6.000 ευρώ, τα οποία προσαυξάνονται όσο αρνείται να τα καταβάλει.

Οι επανειλημμένες διώξεις και δίκες ατόμων για το ίδιο αδίκημα που πηγάζει από την ίδια πράξη, την αντίρρηση συνείδησης εν προκειμένω,  παραβιάζουν το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο προβλέπει ότι: «Κανένα άτομο δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται εκ νέου για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί ή απαλλαγεί με τελεσίδικη απόφαση σύμφωνα με το δίκαιο και την ποινική δικονομία κάθε χώρας.»

Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα
Τηλ. 210 3600628
Email: athens@amnesty.org.gr
Ακολουθήστε μας στο Twitter: AmnestyGreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook: Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα
www.amnesty.org.gr

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ Να απελευθερωθεί ο φυλακισμένος αντιρρησίας συνείδησης Haluk Selam Tufanlı

www.amnesty.org.gr ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΠΕΙΓΟΥΣΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ Να απελευθερωθεί ο φυλακισμένος αντιρρησίας συνείδησης Haluk Selam Tufanlı Ο αντιρρησίας συνείδησης Haluk Selam Tufanlı φυλακίστηκε για 10 ημέρες στις 4 Δεκεμβρίου αφού κρίθηκε ένοχος από το στρατιωτικό δικαστήριο στην Lefkoşa / Λευκωσία (στο τμήμα της βόρειας Κύπρου) για «μη συμμόρφωση με την κλήση για επιστράτευση», ως αποτέλεσμα της άρνησής του να λάβει μέρος σε μια μονοήμερη στρατιωτική εκπαίδευση το 2011. Ο Haluk Selam Tufanlı διακήρυξε την αντίρρηση συνείδησής του στις 8 Δεκεμβρίου του 2011, ένα μήνα μετά την άρνησή του να λάβει μέρος στην ετήσια κλήση για επιστράτευση στις 2 Νοεμβρίου 2011. Είχε ήδη υπηρετήσει την υποχρεωτική στρατιωτική του θητεία «υπό πίεση» το 2009-10. Από τότε που διακήρυξε την αντίρρηση συνείδησής του, αρνείται κάθε χρόνο να παρουσιαστεί στην κλήση για επιστράτευση. Οι στρατιωτικές δικαστικές διαδικασίες για την άρνησή του να λάβει μέρος στην στρατιωτική εκπαίδευση το 2012, το 2013 και το 2014 δεν έχουν ακόμα ξεκινήσει. Διακηρύσσοντας την αντίρρηση συνείδησής του, ο Haluk Selam Tufanlı δήλωσε: «Αναγκάστηκα να υπηρετήσω στρατιωτική θητεία το 2009-10. Για 15 μήνες, η ζωή μου ορίζονταν από άτομα των οποίων ο λόγος είναι πιο ισχυρός από τον δικό μου. Κατά τη στρατιωτική μου θητεία που ξεκίνησα στην ηλικία των 27 ετών, τους φίλους μου, με τους οποίους προηγουμένως έτρωγα και έπινα, τους παρουσίασαν ως εχθρούς μου. Ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής μου θητείας, με διέταξαν να συμμετάσχω σε στρατιωτική εκπαίδευση ως μέρος της κλήσης για επιστράτευση. Μου είπαν ότι μέχρι να μου δηλώσουν το αντίθετο, είμαι ένας στρατιώτης. Ως αντιμιλιταριστής και άτομο κατά του πολέμου, η συνείδησή μου αρνείται να συμμετάσχει σε στρατιωτική επιστράτευση, σε προετοιμασία για πόλεμο.» Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί τον Haluk Selam Tufanlı κρατούμενο συνείδησης που φυλακίστηκε αποκλειστικά λόγω της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική υπηρεσία και ζητά την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή του. Παρακαλούμε γράψτε αμέσως στην τουρκική, αγγλική ή τη δική σας γλώσσα: Καλέστε τις αρχές να απελευθερώσουν τον Haluk Selam Tufanlı αμέσως και άνευ όρων καθώς θεωρείται ότι είναι κρατούμενος συνείδησης, φυλακισμένος λόγω της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης. Ζητήστε από τις αρχές να απέχουν από την δίωξή του για την άρνησή του να λάβει μέρος σε μελλοντικές κλήσεις για επιστράτευση Καλέστε τις αρχές να θεσπίσουν νομοθεσία που να αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική υπηρεσία. Προτεινόμενη επιστολή στα αγγλικά Dear President, I am writing to you in order to call on you to immediately and unconditionally release Haluk Selam Tufanlı as he is considered to be a prisoner of conscience, imprisoned for exercising his right to conscientious objection. I urge you to refrain from prosecuting him for refusing to take part in future calls for mobilization. I call on you for the introduction of legislation recognizing the right to conscientious objection to compulsory military service. The right to refuse military service for reasons of conscience is inherent in the notion of freedom of thought, conscience and religion as laid down in a number of international human rights instruments, including the Universal Declaration of Human Rights, the International Covenant on Civil and Political Rights and the European Convention on Human Rights to which Turkey is a party, meaning it can be applied extraterritorially to the territory of northern Cyprus. Yours sincerely, Παρακαλούμε στείλτε τις εκκλήσεις σας μέχρι τις 15 Ιανουαρίου 2015 προς: Πρόεδρος στο τμήμα της βόρειας Κύπρου Derviş Eroğlu Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Şehit Selahattin Sonat Sok. Lefkoşa- Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Fax: +90 392 227 22 52 Email: info@kktcb.org Προσφώνηση: Dear President Ανώτατος Εισαγγελέας Aşkan İlgen Başsavcı Fax: + 90 392 73646 Προσφώνηση: Dear Aşkan İlgen Και αντίγραφα προς: Πρόεδρος της Τουρκίας Recep Tayyip Erdoğan T.C. Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliği 06689 Çankaya Ankara, Turkey Fax: +90 312 470 13 24 (Secreteriat) E-mail: cumhurbaskanligi@tccb.gov.tr Επίσης στείλτε αντίγραφα στην Τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα, προς: Πρέσβης Δημοκρατίας της Τουρκίας style="margin-top: 0; margin-bottom: 0"> κ. KERİM URAS Βασιλέως Γεωργίου Β’ 11 10674 Αθήνα, Ελλάδα Fax: +30 210 722 95 97 Ηλεκτρονική διεύθυνση: embassy.athens@mfa.gov.tr Παρακαλούμε ελέγξτε με το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας αν χρειάζεται να στείλετε επιστολές μετά την παραπάνω ημερομηνία. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ

Πηγή: Ηλεκτρονικό μήνυμα από τη Διεθνή Αμνηστία

Η Ελλάδα γιορτάζει τη Διεθνή Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης με την καταδίκη πρωτοπόρου του κινήματος αντίρρησης συνείδησης

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Ελλάδα γιορτάζει τη Διεθνή Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης με την καταδίκη πρωτοπόρου του κινήματος αντίρρησης συνείδησης

Στη Διεθνή Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης, η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική σχετικά με την αντίρρηση συνείδησης, με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα και να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση.

«Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί απαράδεκτη τη δίωξη και τιμωρία αντιρρησιών συνείδησης, σε κάποιες περιπτώσεις επανειλημμένα για την ίδια πράξη της άρνησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, γιατί παραβιάζει το δικαίωμά τους στην ελευθερία της συνείδησης», δήλωσε ο Ηλίας Αναγνωστόπουλος, Διευθυντής του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας. Αυτοί που έχουν κρατηθεί, κατά παράβαση του δικαιώματός τους στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, έχουν υπάρξει κρατούμενοι συνείδησης και έχουν υποστεί αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση. Ζητούμε από τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν άμεσα οι διώξεις και τα πρόστιμα εναντίον τους.

Η οργάνωση επαναλαμβάνει επίσης τις ανησυχίες της για τον τιμωρητικό χαρακτήρα της
εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας στην Ελλάδα. Αυτοί που έχουν αντίρρηση συνείδησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία απαιτείται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία 15 μηνών, που είναι πολύ μεγαλύτερη από τη στρατιωτική θητεία εννιά μηνών στο Στρατό Ξηράς, όπου υπηρετεί η πλειονότητα των στρατευσίμων. Ως τέτοια, έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και συνιστά διάκριση εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, και, ως εκ τούτου, είναι ασύμβατη με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αναλόγως, η δίωξη και τιμωρία των αντιρρησιών συνείδησης εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία ή, στην περίπτωση των ολικών αρνητών στράτευσης, να υπηρετήσουν επίσης την τιμωρητική και μεροληπτική εναλλακτική υπηρεσία, ισοδυναμεί με δίωξη και τιμωρία τους για την άσκηση του δικαιώματός τους στην ελευθερία της συνείδησης, κατά παράβαση των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας για τον σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Συνεχείς συλλήψεις και δίκες κατά παραβίαση του διεθνούς δικαίου

Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί για τις συνεχείς συλλήψεις ατόμων που έχουν αρνηθεί να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης. Τουλάχιστον τρεις τέτοιες συλλήψεις έχουν γίνει γνωστές από τις αρχές του 2014, πέραν των 6 γνωστών συλλήψεων 5 αντιρρησιών το 2013 (ένας εξ’ αυτών συνελήφθη 2 φορές).

Την ίδια στιγμή τα ελληνικά στρατοδικεία συνεχίζουν να καταδικάζουν αντιρρησίες συνείδησης εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία. Ένας από εκείνους που συνελήφθησαν το 2013, ο Μιχάλης Τόλης, ολικός αρνητής στράτευσης που αρνείται για ιδεολογικούς λόγους να υπηρετήσει τόσο την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική, καταδικάστηκε πρόσφατα σε ποινή φυλάκισης 8 μηνών με 1 χρόνο αναστολή. Καλείται επίσης να πληρώσει 200 ευρώ για δικαστικά έξοδα.

Άλλος ένας αντιρρησίας συνείδησης, 47 ετών, και άρα μη υπόχρεος στράτευσης πλέον, ο Γιάννης Γκλαρνέτατζης, μόλις πριν λίγο καιρό ανακάλυψε ότι στις 19 Σεπτεμβρίου 2013 είχε καταδικαστεί ερήμην για ανυποταξία. Ο Γκλαρνέτατζης είπε στη Διεθνή Αμνηστία ότι έμαθε πως είχε καταδικαστεί σε ένα χρόνο φυλάκιση με διετή αναστολή, μόνο όταν έλαβε μια ειδοποίηση από την εφορία που του ζητούσε να πληρώσει 200 ευρώ για δικαστικά έξοδα. Η ειδοποίηση για τη δίκη είχε σταλεί σε μια παλιά διεύθυνση παρά το γεγονός ότι είχε δηλώσει την τωρινή του διεύθυνση σε δίκη ενός άλλου αντιρρησία συνείδησης, νωρίτερα το 2013.

Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν κατά Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχουν ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία απαιτείται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Περαιτέρω, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, που εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μια δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ερτζέπ κατά Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).

Η δίκη και καταδίκη του Σωτηρόπουλου

Την Τρίτη 13 Μαΐου 2014, δύο ημέρες πριν τη Διεθνή Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης, ο 47χρονος αντιρρησίας συνείδησης και συνιδρυτής του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης, Δημήτρης Κ. Σωτηρόπουλος εμφανίστηκε ενώπιον του στρατοδικείου Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας. Σύμφωνα με την παρατηρήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας που παραβρέθηκε στη δίκη, ο Σωτηρόπουλος καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών με 2ετή αναστολή, εξαγοράσιμη, για ανυποταξία σε καιρό ειρήνης. Καλείται επίσης να πληρώσει 200 ευρώ για δικαστικά έξοδα.

Ο Δημήτρης Κ. Σωτηρόπουλος δήλωσε: «O αγώνας μας για την απόλυτη αναγνώριση των δικαιωμάτων των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα έπειτα από 27 χρόνια διώξεων της ιδεολογίας έχει πλέον καταντήσει «θρυλικός». Οι Στρατοδίκες λογόκριναν όλες τις απαντήσεις μου ώστε να επικρατήσει η δική τους αλήθεια: ότι ο Αντιρρησίας Συνείδησης δεν διώκεται στην Ελλάδα για την ιδεολογία και τις ανθρωπιστικές του αξίες αλλά ως κοινός παραβάτης της στρατολογικής νομοθεσίας».

Ο Σωτηρόπουλος διακήρυξε δημόσια τη συνειδησιακή του αντίρρηση να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, για ιδεολογικούς λόγους, μαζί με άλλους τέσσερις αντιρρησίες συνείδησης κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στις 13/2/1990. Ζήτησε να υπηρετήσει εναλλακτική πολιτική υπηρεσία αλλά εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τέτοια πρόβλεψη.

Ο Σωτηρόπουλος κλήθηκε για στρατιωτική θητεία το 1992 και αρνήθηκε να εμφανιστεί για ιδεολογικούς λόγους. Αρχικά οι στρατιωτικές αρχές τον κήρυξαν «ανυπότακτο», και του απαγορεύτηκε να ταξιδεύει στο εξωτερικό, ενώ αργότερα κατασχέθηκε το διαβατήριό του. Το 1994 διώχθηκε για «ανυποταξία σε περίοδο γενικής επιστράτευσης» και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Η αστυνομία προσπάθησε να τον εντοπίσει για να τον συλλάβει, πολλές φορές, ανεπιτυχώς. Αφότου θεσπίστηκε μια τιμωρητική εναλλακτική πολιτική υπηρεσία το 1998, ο Σωτηρόπουλος αρνήθηκε να την υπηρετήσει και επανέλαβε το αίτημά του να του επιτραπεί να υπηρετήσει μια μη-τιμωρητική. Το 2008 απαλλάχτηκε από την υποχρέωση στράτευσης  ως πατέρας τριών τέκνων, αλλά δεν απαλλάχτηκε από την προηγούμενη δίωξη.

Γραφείο Τύπου και Προβολής
Τηλ. 210 3600628
Ακολουθήστε μας στο Twitter: AmnestyGreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook: Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα
www.amnesty.org.gr

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

ΗΠΑ: Περαιτέρω πληροφόρηση: αντιρρησίας του πολέμου στο Ιράκ θα εκτίσει ποινή φυλάκισης στις ΗΠΑ

ΗΠΑ: Περαιτέρω πληροφόρηση: αντιρρησίας του πολέμου στο Ιράκ θα εκτίσει ποινή φυλάκισης στις ΗΠΑ

Περαιτέρω πληροφόρηση στο UA: 263/12 Index: AMR 51/024/2013 ΗΠΑ Ημερομηνία: 3 Μαΐου 2013

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΟ ΙΡΑΚ ΘΑ ΕΚΤΙΣΕΙ ΠΟΙΝΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ



Η έγκυος κρατούμενη συνείδησης από τις ΗΠΑ, Κίμπερλι Ριβέρα, θα εκτίσει 10 μήνες στη φυλακή μετά την επιβολή ποινής στη δίκη της σε στρατοδικείο. Λιποτάκτησε από τον στρατό των ΗΠΑ ενώ υπηρετούσε στο Ιράκ, επειδή ένιωσε ότι δεν μπορούσε ηθικά να λάβει μέρος στη σύγκρουση.
Αφότου δήλωσε ένοχος για λιποταξία στο στρατοδικείο της στις 29 Απριλίου 2012, η στρατιώτης Κίμπερλι Ριβέρα καταδικάστηκε σε 14 μήνες φυλάκιση, που μειώθηκαν σε 10 μήνες σύμφωνα με τους όρους της δικαστικής συμφωνίας. Επίσης της δόθηκε απόταξη για κακή συμπεριφορά. Είναι έγκυος στο πέμπτο της παιδί.

Η Κίμπερλι Ριβέρα κρατείται από τις στρατιωτικές αρχές των ΗΠΑ, από τις 20 Σεπτεμβρίου 2012, όταν συνελήφθη για λιποταξία από το στρατό. Η Κίμπερλι Ριβέρα έφυγε από το στράτευμα χωρίς έγκριση, ενώ βρισκόταν σε άδεια από υπηρεσία στο Ιράκ, στις αρχές του 2007, και πήγε στον Καναδά, αφότου αποφάσισε ότι ηθικά δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει πια στον πόλεμο στο Ιράκ ή σε οποιαδήποτε άλλη σύγκρουση. Στον Καναδά έκανε αίτηση προστασίας ως πρόσφυγας, αλλά απελάθηκε το Σεπτέμβριο του 2012 κατόπιν απόρριψης της αίτησής της σε δεύτερο βαθμό.

Η Κίμπερλι Ριβέρα μίλησε δημόσια για την αντίρρησή της στη σύγκρουση στο Ιράκ ενώ βρισκόταν στον Καναδά. Κατά την προσπάθεια να σταματήσει η απέλασή της, ο δικηγόρος της υπέβαλε στοιχειά για να δείξει ότι στρατιωτικό προσωπικό σε παρόμοιες καταστάσεις, που μιλά δημόσια κατ’ αυτόν τον τρόπο, έχει υποστεί πιο σκληρή μεταχείριση από εκείνους που δεν το κάνουν, κατά την επιστροφή τους στις ΗΠΑ.

Η Κίμπερλι Ριβέρα πιθανόν θα εκτίσει την ποινή της στην Ναυτική Φυλακή Μιραμάρ, κοντά στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας. Προς το παρόν κρατείται στο Κέντρο Ποινικής Δικαιοσύνης της Κομητείας Ελ Πάσο, στο Κολοράντο Σπρινγκς, του Κολοράντο. Έφεση για επιείκεια θα υποβληθεί από το δικηγόρο της, Τζέιμς Μ. Μπράναμ. Μια τελική απόφαση θα παρθεί σχετικά με επιείκεια, από το Διοικητή του Φορτ Κάρσον, αρχιστράτηγο Πολ Τζ. ΛαΚάμερα.

Παρακαλούμε γράψτε άμεσα στα αγγλικά ή στη δική σας γλώσσα:
 
Καλέστε τις αρχές να αποφυλακίσουν τη στρατιώτη Κίμπερλι Ριβέρα άμεσα και χωρίς όρους, καθώς είναι κρατούμενη συνείδησης, φυλακισμένη εξαιτίας της συνειδησιακής της αντίρρησης στη συμμετοχή στην ένοπλη σύγκρουση στο Ιράκ.

Καλέστε τις αρχές, τουλάχιστον, να δώσουν στην Κίμπερλι Ριβέρα μια πρόωρη αποφυλάκιση για ανθρωπιστικούς λόγους λόγω του ότι είναι έγκυος.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013 ΠΡΟΣ:
 
Commanding General 4th ID and Fort Carson
Major General Paul J. LaCamera
Public Affairs Office
1626 Ellis Street
Ste. 200, Bldg 118
Fort Carson, CO 80913, USA
Fax: +1 719 526 1021
Προσφώνηση: Dear Major General LaCamera
 
Secretary of Defense
The Honorable Chuck Hagel
Office of the Secretary of Defense
1000 Defense Pentagon
Washington, DC 20301-1400
USA
Fax: +1 703 571 8951 (please keep trying)
Προσφώνηση: Dear Secretary of Defense
 
Και αντίγραφα προς:

το δικηγόρο της Κίμπερλι Ριβέρα

James M Branum
PO Box 721016
Oklahoma City, OK 73172, USA
Email: girightslawyer@gmail.com
www.freekimberlyrivera.org
Προσφώνηση: Dear Mr Branum

Επίσης στείλτε αντίγραφα στους διπλωματικούς αντιπροσώπους που είναι διαπιστευμένοι στην Ελλάδα

Ambassador Daniel Bennett Smith
Πρέσβης Ντάνιελ Μπένετ Σμιθ
Αμερικανική Πρεσβεία
Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας 91
101 60 Αθήνα
Τηλέφωνο: 30-210-721-2951
Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο: AthensAmEmb@state.gov

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι το δικαίωμα της άρνησης εκτέλεσης στρατιωτικής υπηρεσίας για λόγους συνείδησης είναι μέρος της ελευθερίας της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, όπως αναγνωρίζεται στο Άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ως αντιρρησία συνείδησης κάθε άτομο που, για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης, αρνείται να εκτελέσει υπηρεσία στις ένοπλες δυνάμεις. Αυτό μπορεί να συμπεριλάβει άρνηση στη συμμετοχή σε έναν συγκεκριμένο πόλεμο επειδή κάποιος/α διαφωνεί με τους σκοπούς του ή με τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται, ακόμα και εάν κάποιος/α δεν αντιτίθεται στο να λάβει μέρος σε όλους τους πολέμους.

Όπου ένα τέτοιο άτομο κρατείται ή φυλακίζεται μοναχά εξαιτίας ενεργειών που ελήφθησαν ως συνέπεια αυτών των πιστεύω, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί αυτό το άτομο κρατούμενο συνείδησης. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί επίσης τους αντιρρησίες συνείδησης ότι είναι κρατούμενοι συνείδησης εάν βρίσκονται φυλακισμένοι επειδή έφυγαν από τις ένοπλες δυνάμεις χωρίς έγκριση, για λόγους συνείδησης, εάν είχαν πρώτα λάβει εύλογα μέτρα για να διασφαλίσουν την απαλλαγή τους από στρατιωτικές υποχρεώσεις, ή εάν στην πράξη τους ήταν αδύνατον να κάνουν κάτι τέτοιο.

Όνομα: Κίμπερλι Ριβέρα
Φύλο α/θ: θ

Περαιτέρω πληροφόρηση στο UA: 263/12 Index: AMR 51/024/2013 ΗΠΑ Ημερομηνία: 3 Μαΐου 2013

[Μπείτε στον ιστότοπο του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας για να συμπληρώσετε την ηλεκτρονική φόρμα υπογραφών, εδώ] 

Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης ακόμα δεν έχει διασφαλιστεί στην Ευρώπη

Δημόσια Δήλωση

14 Μαΐου 2013

Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης ακόμα δεν έχει διασφαλιστεί στην Ευρώπη

Η Διεθνής Αμνηστία, σηματοδοτώντας τη Διεθνή Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης, επαναλαμβάνει την έκκλησή της προς όλα τα κράτη να αναγνωρίσουν το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία.

Σχεδόν δυο χρόνια πριν, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ECHR) έκρινε ότι τα κράτη πρέπει να σέβονται το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης ως μέρος της υποχρέωσής τους να σέβονται το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, εναρμονίζοντας την ευρωπαϊκή νομοθεσία με τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Παρά ταύτα, τρία ευρωπαϊκά κράτη, η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία, ακόμα δεν παρέχουν αυτό το δικαίωμα. Είναι πλέον καιρός να το πράξουν.

Με μια απόφαση-ορόσημο, το Δικαστήριο έκρινε υπέρ του Βαχάν Μπαγιατιάν, ενός Μάρτυρα του Ιεχωβά στην Αρμενία που έλαβε ποινή φυλάκισης 2,5 χρόνων το 2003, όταν αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία στη βάση συνειδησιακής αντίρρησης.

Την υπόθεση Μπαγιατιάν εναντίον Αρμενίας τον Ιούλιο του 2011, έχει ακολουθήσει μια σειρά αποφάσεων εναντίον της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της Ερτζέπ εναντίον Τουρκίας το Νοέμβριο του 2011. Παρά την ξεκάθαρη απαίτηση από το Δικαστήριο, να αναγνωρίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, πρόσφατες δηλώσεις τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων έχουν δείξει ότι δεν θα εφαρμόσουν την απόφαση. Σύμφωνα με τις κυβερνητικές δηλώσεις το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης θα αναγνωριστεί όταν η Τουρκία δημιουργήσει έναν επαγγελματικό στρατό και τερματίσει το τωρινό σύστημα στρατολόγησης.

Η Τουρκία έχει επίσης αποτύχει να εφαρμόσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του 2006 στην υπόθεση Ούλκε εναντίον Τουρκίας η οποία απαίτησε από τις αρχές να αλλάξουν το νόμο για να αποτρέψουν τις επανειλημμένες διώξεις και φυλακίσεις αντιρρησιών συνείδησης εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία.

Το Αζερμπαϊτζάν έχει αποτύχει να τηρήσει τη δέσμευσή του να απελευθερώσει τους φυλακισμένους αντιρρησίες συνείδησης και να εισαγάγει μια εναλλακτική υπηρεσία μέσα σε δύο χρόνια από την ένταξή του στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 2000. Έχει επίσης αποτύχει να εφαρμόσει τις επανειλημμένες συστάσεις της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, για να υιοθετήσει μια νομοθεσία που θα εξαιρεί τους αντιρρησίες συνείδησης από την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία και θα παρέχει εναλλακτική πολιτική υπηρεσία.

Ενώ το Σύνταγμα του Αζερμπαϊτζάν προβλέπει εναλλακτική υπηρεσία, καμιά κατάλληλη νομοθεσία δεν έχει θεσπιστεί για να διασφαλίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης. Επιπλέον, άλλοι νόμοι της χώρας υποβάλλουν εκείνους που αρνούνται τη στρατιωτική θητεία σε ποινές φυλάκισης έως δύο χρόνων. Πιο πρόσφατα, τον Σεπτέμβριο του 2012, το δικαστήριο της πόλης Γκάντζα, καταδίκασε τον Φαχραντίν Μιζράγιεφ, νεαρό Μάρτυρα του Ιεχωβά, σε φυλάκιση ενός έτους εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει στο στρατό, με βάση τις διακηρυγμένες πεποιθήσεις του.
Οι αρχές του Αζερμπαϊτζάν προσπαθούν να δικαιολογήσουν την καθυστέρηση στην υιοθέτηση ενός νόμου για την εναλλακτική υπηρεσία, αναφερόμενοι στην ανεπίλυτη σύγκρουση για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ με την Αρμενία.

Το ίδιο επιχείρημα της ανεπίλυτης σύγκρουσης χρησιμοποιείται από την Αρμενία, όπου νεαροί άρρενες Μάρτυρες του Ιεχωβά, συνεχίζουν να φυλακίζονται σε ακόμα μεγαλύτερους αριθμούς και για ακόμα μεγαλύτερες περιόδους, επειδή οι πεποιθήσεις τους, τους απαγορεύουν να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία. Ως μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, η Αρμενία επίσης έχει αναλάβει την υποχρέωση να παράσχει μια γνήσια πολιτική εναλλακτική στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Παρόλα αυτά, η εναλλακτική υπηρεσία της Αρμενίας είναι ακόμα υπό τον έλεγχο του στρατού, καθιστώντας την ασυμβίβαστη με τις συνειδησιακές πεποιθήσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά και άλλων.

Τον Μάρτιο του 2012, η αρμενική κυβέρνηση ξεκίνησε τροποποιήσεις στο νόμο για να διαφοροποιήσει την εναλλακτική στρατιωτική από την εναλλακτική εργατική υπηρεσία, και για να διασφαλίσει ότι η τελευταία δεν θα είναι πια υπό στρατιωτικό έλεγχο ή ανάμιξη. Παρόλα αυτά, περισσότερο από έναν χρόνο μετά, ακόμα δεν είναι ξεκάθαρο πότε οι τροποποιήσεις θα θεσπιστούν στο νόμο.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις κυβερνήσεις της Τουρκίας, του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας να τηρήσουν τις καθυστερημένες εδώ και καιρό δεσμεύσεις τους να αναγνωρίσουν το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία και να διασφαλίσουν ότι οποιαδήποτε εναλλακτική στη στρατιωτική θητεία θα είναι γνήσια πολιτική και μη τιμωρητική σε διάρκεια. Οποιαδήποτε άτομα βρίσκονται φυλακισμένα εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης θα πρέπει να αποφυλακιστούν άμεσα.

http://www.amnesty.org/en/library/asset/EUR01/012/2013/en/ba29d2d9-a6d0-48ff-af99-b6ec0307bba7/eur010122013en.html

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Ελλάδα: Καταδίκη 49χρονου αντιρρησία συνείδησης απο στρατοδικείο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

6 Φεβρουαρίου 2012

Ελλάδα: Καταδίκη 49χρονου αντιρρησία συνείδησης από στρατοδικείο

Η Διεθνής Αμνηστία αποδοκιμάζει έντονα την καταδίκη του 49χρονου αντιρρησία συνείδησης, Αβραάμ Πουλιάση, από το Στρατοδικείο Αθηνών την 1/2/2012. Καταδικάστηκε για την κατηγορία της ανυποταξίας σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών με τριετή αναστολή, εξαγοράσιμη προς 5 ευρώ την ημέρα, και επιβαρύνθηκε με τα έξοδα της δίκης, παρότι ο ίδιος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, εφόσον έχει συμπληρώσει το 45^ό έτος της ηλικίας του.
Ο Αβραάμ Πουλιάσης είναι ένας από τους πρώτους ιδεολογικούς αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα. Το 1988 διέκοψε ο ίδιος πρόωρα την αναβολή στράτευσής του ως ένδειξη αλληλεγγύης στον πρώτο φυλακισμένο ιδεολογικό αντιρρησία συνείδησης, Μιχάλη Μαραγκάκη, δήλωσε δημόσια την άρνησή του να στρατευθεί και ζήτησε να υπηρετήσει εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία, η οποία τότε δεν ήταν θεσμοθετημένη. Στη συνέχεια, όπως και οι υπόλοιποι αντιρρησίες συνείδησης, παρέμεινε σε καθεστώς εκκρεμότητας και παρανομίας επί πολλά χρόνια, έως ότου κατοχυρώθηκε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης το 1997, και τέθηκε σε ισχύ μια τιμωρητική εναλλακτική πολιτική υπηρεσία την 01/01/1998.
Το Στρατοδικείο Αθηνών αρνήθηκε να αναγνωρίσει την «έλλειψη δόλου» του Αβραάμ Πουλιάση, κάτι που θα μπορούσε να είχε οδηγήσει στην αθώωσή του, παρά τα κάτωθι:
- Από το 1997 και μετά ο Αβραάμ Πουλιάσης ουδέποτε ενημερώθηκε επαρκώς από τις στρατιωτικές αρχές για το νέο κατοχυρωμένο δικαίωμά του στην αντίρρηση συνείδησης και την εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία, και ιδιαίτερα για τη διαδικασία την οποία θα έπρεπε να ακολουθήσει ως παλαιός -προ της αναγνώρισης του δικαιώματος- αντιρρησίας συνείδησης, αφού ουδέποτε του απεστάλη νέα κλήση από τις στρατιωτικές αρχές, είτε για στρατιωτική θητεία, είτε για εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία, ούτε κάποιο άλλο ενημερωτικό έγγραφο. Η Διεθνής Αμνηστία ζητεί να παρέχεται επαρκής και έγκαιρη ενημέρωση για το δικαίωμα της αντίρρησης συνείδησης στη στρατιωτική θητεία και τη διαδικασία αναγνώρισης κάποιου ως αντιρρησία συνείδησης, δεδομένου ότι η μεγάλη πλειονότητα των στρατευσίμων δεν γνωρίζουν ακόμα ότι υπάρχει η επιλογή της εναλλακτικής υπηρεσίας.
- Ο Αβραάμ Πουλιάσης δεν γνώριζε ότι εκκρεμούσε δίωξη εις βάρος του, αφού δεν είχε ενημερωθεί από τις αρχές και, ταυτόχρονα, σε αντίθεση με άλλους ανυπότακτους (συμπεριλαμβανομένων αντιρρησιών συνείδησης), ουδέποτε του απαγορεύθηκε η έξοδος από τη χώρα. Αντίθετα, είχε ταξιδεύσει επανειλημμένα στο εξωτερικό στο πλαίσιο ανθρωπιστικών αποστολών ή επαγγελματικών δραστηριοτήτων, σε συνεννόηση με τις αρχές και συγκεκριμένα με το Υπουργείο Εξωτερικών.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο Αβραάμ Πουλιάσης αρχικά δεν ενημερώθηκε για την παραπομπή της υπόθεσής του σε στρατοδικείο και κινδύνευσε να καταδικασθεί όχι απλώς ερήμην, αλλά και χωρίς να γνωρίζει ότι κατηγορείται και, συνεπώς, χωρίς τη δυνατότητα να υπερασπισθεί τον εαυτό του. Ο Αβραάμ Πουλιάσης ενημερώθηκε για την παραπομπή της υπόθεσής του σε στρατοδικείο, έπειτα από τυχαίο γεγονός, όταν αντιρρησίας συνείδησης που βρισκόταν στο στρατοδικείο Αθήνας για να παρακολουθήσει την εκδίκαση της υπόθεσης άλλου διωκόμενου αντιρρησία συνείδησης (του Ευάγγελου Μιχαλόπουλου), στις 19 Φεβρουαρίου 2010, παρατήρησε ότι στο πινάκιο των υποθέσεων υπήρχε το όνομα του Αβραάμ Πουλιάση και στη συνέχεια τον ειδοποίησε. Η υπόθεση του Α. Πουλιάση τότε είχε αναβληθεί, όπως είχε αναβληθεί και στις 23/02/2011, για να εκδικασθεί τελικά την 1/2/2012, σε μια δίκη που παρακολούθησε παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας και παρατηρήτρια του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO).
Η Διεθνής Αμνηστία παρακολουθεί την υπόθεση της δίωξης του Αβραάμ Πουλιάση από τότε που έγινε γνωστή. Η Διεθνής Αμνηστία έχει επανειλημμένως καλέσει τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν επιτέλους τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα πρόστιμα και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.
Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι σε κάθε περίπτωση ο Αβραάμ Πουλιάσης, όπως και κάθε άλλος πολίτης, δεν θα έπρεπε να είχε δικαστεί από στρατοδικείο. Αυτό άλλωστε έχει κρίνει και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: υπάρχει παραβίαση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) όταν δικάζονται αντιρρησίες συνείδησης από στρατοδικεία (υπόθεση Ercep v. Turkey, απόφαση 22/11/2011).
Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί επίσης ότι η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία, στην οποία ο Αβραάμ Πουλιάσης ήταν σύμφωνα με το νόμο υπόχρεος από το 1998 έως το 2008, είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτήσεων των ενδιαφερομένων για αναγνώρισή τους ως αντιρρησιών συνείδησης), και να μην έχει χαρακτήρα τιμωρίας ή διάκρισης εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.
Παρά το γεγονός ότι ο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011), η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και να παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης:

• Στις 13/12/2011, σε μια δίκη που παρακολούθησε παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας, ο Γεράσιμος Κορωναίος καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκιση 6 μηνών με τριετή αναστολή με την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Ιωαννίνων, επειδή αρνήθηκε για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης να υπηρετήσει τόσο την στρατιωτική, όσο και την εναλλακτική υπηρεσία. Ο Γεράσιμος Κορωναίος άσκησε έφεση. Ο Γεράσιμος Κορωναίος κλήθηκε να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία το Φεβρουάριο του 2008. Αρνήθηκε δημόσια να υπηρετήσει, με δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης, τον Οκτώβριο του 2009. Σε αυτή τη δήλωσή του κατήγγειλε επίσης ότι, καίτοι πολίτης, η στρατονομία επισκέφθηκε το σπίτι των γονέων του και επιπλέον απείλησε τη μητέρα του με φυλάκιση, για το λόγο ότι γνωρίζει πού βρίσκεται ο γιος της και δεν το λέει.

• Στις 06/12/2011 ο Κ.Κ. προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της Ελλάδας για παραβίαση του άρθρου 9 και 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου λόγω της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, που απέρριψε στις 05/04/2004, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, την αίτησή του να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, με την αιτιολογία ότι «δεν ανήγαγε πειστικά τις απόψεις του για τις οποίες εναντιώνεται στην στράτευση σε γενική αντίληψη περί ζωής, ούτε παρουσίασε δράση και εν γένει στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με ιδεολογικές πεποιθήσεις που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις». Ο Κ.Κ. είχε καταθέσει την αίτηση αυτή για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης στις 23/05/2003, κατόπιν της κλήσης του να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία. Στις 17/05/2004 κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας, η οποία εξετάστηκε στις 02/06/2008 και απορρίφθηκε στις 08/03/2010.

• Στις 29/08/2011 απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, η αίτηση του Γεώργιου Κεραμυδά να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, επειδή ο αιτών «δεν συνέδεσε το εσωτερικό του φρόνημα με συγκεκριμένες πράξεις που υπαγορεύονται από τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις και εν γένει δεν παρουσίασε στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με τις πεποιθήσεις που υποστηρίζει και που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ενόπλως». Ο Γεώργιος Κεραμυδάς είχε καταθέσει την αίτηση αυτή για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης στις 12/11/2010. Στις 17/10/2011 κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

• Στις 29/08/2011 απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, η αίτηση του Δημήτριου Καμπάση να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, επειδή ο αιτών «δεν συνέδεσε το εσωτερικό του φρόνημα με συγκεκριμένες πράξεις που υπαγορεύονται από τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις και εν γένει δεν παρουσίασε στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις (Μάρτυρας του Ιεχωβά) που υποστηρίζει και που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ενόπλως». Τον Οκτώβριο του 2011 ο Δημήτριος Καμπάσης κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

• Στις 04/10/2010 και στις 29/11/2010 εκδικάστηκαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας οι υποθέσεις των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά, Νικόλαου Ταταρίδη και Ευγένιου Κελεσίδη, αντίστοιχα, και εκκρεμούν οι αποφάσεις. Και στις δύο περιπτώσεις οι αιτήσεις που υπέβαλαν το 2009 για την υπαγωγή τους στις διατάξεις της εναλλακτικής υπηρεσίας λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων απορρίφθηκαν με την αιτιολογία ότι είχαν προηγουμένως διαμείνει μια νύχτα σε στρατόπεδο, περιμένοντας την ιατρική εξέταση που θα καθορίσει αν είναι κατάλληλοι για στρατιωτική θητεία.

• Στις 25/01/2010 εκδικάστηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας η υπόθεση του Νικόλαου Βλαχάκη και αναμένεται η απόφαση. Η αίτηση του Νικόλαου Βλαχάκη να αναγνωριστεί ως έφεδρος αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους απορρίφθηκε το 2003 με την αιτιολογία ότι είχε υπηρετήσει ένοπλη στρατιωτική θητεία (πριν γίνει Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά).

• Στις 12/03/2012 εκδικάζεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας η αίτηση ακύρωσης που υπέβαλε ο Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά, Ωανάσης Καλαϊτσίδης, στις 20/09/2010 κατά της από 13/08/2010 κλήσης για κατάταξη του Α’ Στρατολογικού Γραφείου Θεσσαλονίκης. Ο Ωανάσης Καλαϊτσίδης είχε αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης και είχε αρχίσει να υπηρετεί εναλλακτική υπηρεσία. Στις 06/03/2003 εγκατέλειψε την υπηρεσία του λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας της μητέρας του και τον Απρίλιο του 2003 ζήτησε από το Α΄ Στρατολογικό Γραφείο Θεσσαλονίκης να του δοθεί αναβολή εκπλήρωσης της εναλλακτικής υπηρεσίας, αλλά τελικώς, αντί της αναβολής του επιδόθηκε σημείωμα κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις.

• Στις 02/04/2012 εκδικάζεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τρίτη φορά η υπόθεση του Χριστιανού Μάρτυρα του Ιεχωβά, Δημήτριου Πιτσικάλη, του οποίου η αίτηση να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους απορρίφθηκε το 2000 με την αιτιολογία ότι δεν προσήλθε εμπρόθεσμα για τις ιατρικές εξετάσεις.

• Στις 05/06/2012 δικάζεται από το Ναυτοδικείο Πειραιά με την κατηγορία της λιποταξίας για δεύτερη φορά ο Νικόλαος Ξιάρχος, ο οποίος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και έγινε αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους, αφού βαφτίστηκε Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά. Την πρώτη φορά, τον Σεπτέμβριο του 2008, ο Νικόλαος Ξιάρχος καταδικάστηκε από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή για λιποταξία. Στις 16/02/2011 εκδικάστηκε από το δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών η έφεση του Νικολάου Ξιάρχου κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για την δεύτερη λιποταξία, και τον Μάρτιο του 2011 εκδόθηκε απορριπτικό βούλευμα και του επιβλήθηκε εγγυοδοσία ύψους 3.000 ευρώ την οποία και πλήρωσε. Στην δίκη της 05/06/2012 θα παρευρεθεί παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας. Η Διεθνής Αμνηστία ζητεί να έχει κανείς το δικαίωμα να διεκδικεί την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης οποιαδήποτε στιγμή, τόσο πριν όσο και μετά την κατάταξή του στις Ένοπλες Δυνάμεις, είτε αυτός είναι κληρωτός είτε επαγγελματίας στρατιώτης, με βάση το κατοχυρωμένο δικαίωμα αλλαγής συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

14 Δεκεμβρίου 2011

Οι στρατιωτικοί κυβερνώντες της Αιγύπτου συνεχίζουν τα μοτίβα κακομεταχείρισης, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία μετά και την επιβεβαίωση από στρατιωτικό δικαστήριο για τη φυλάκιση γνωστού μπλόγκερ, κατά την στρατιωτική επανεκδίκαση της υπόθεσής του.

Η ποινή φυλάκισης τριών ετών του κρατούμενου συνείδησης Μάικελ Ναμπίλ Σάναντ μειώθηκε σήμερα σε δύο έτη, έπειτα από επανεκδίκαση ενώπιον στρατιωτικού δικαστηρίου.

Φυλακίστηκε τον Απρίλιο για την  άσκηση κριτικής, μέσω της σελίδας του στο Facebook, στις μετά-Μουμπάρακ στρατιωτικές αρχές, καθώς και για «διασπορά ψευδών και φημών σχετικά με τις ένοπλες δυνάμεις» στο ιστολόγιό του.

«Ο Μάικελ Ναμπίλ Σάναντ θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος άμεσα και άνευ όρων», δήλωσε η Χασίμπα Χατζ Σαχράουι, Αναπληρώτρια Διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστία για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.
«Είναι ένας κρατούμενος συνείδησης που εξαρχής δεν θα έπρεπε να διωχθεί».

Ο Μάικελ βρίσκεται σε απεργία πείνας από τον Αύγουστο διαμαρτυρόμενος ενάντια στην φυλάκισή του και τη δίκη του ενώπιον στρατιωτικού δικαστηρίου, επιβιώνοντας με κατανάλωση υγρών.
Πρόσφατα, αξιωματούχοι του στρατού, φέρονται να του ζήτησαν να απολογηθεί στο Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων για τα γραπτά του, αλλά αρνήθηκε.

Η Διεθνής Αμνηστία είναι αντίθετη στη δίκη πολιτών σε στρατιωτικά δικαστήρια και θεωρεί τις δίκες αυτές ως άδικες, καθώς παραβιάζουν τα δικαιώματα του κατηγορούμενου να δικαστεί ενώπιον ενός ανεξάρτητου και αμερόληπτου δικαστηρίου.

«Ο γιος μου καταδικάστηκε σήμερα επειδή είπε την αλήθεια για το τι συνέβη στην Πλατεία Ταχρίρ (κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 2011)», δήλωσε στη Διεθνή Αμνηστία ο πατέρας του Μάικελ, Ιμπραχήμ Σάναντ.
« Εμείς οι Αιγύπτιοι αντιμετωπίζουμε αδικία και ανισότητα από τις ένοπλες δυνάμεις που λένε κάτι και πράττουν εντελώς διαφορετικά».

Ο Μάικελ Ναμπίλ Σάναντ παραμένει αποφασισμένος να διαμαρτυρηθεί για τη φυλάκισή του, ενώ δήλωσε στον αδερφό του Μαρκ, λίγο μετά την ετυμηγορία: «Δεν είμαι καλύτερος από αυτούς που έχουν πεθάνει ή έχουν χάσει τα μάτια τους».

Πέραν της σημερινής καταδίκης του σε δύο χρόνια φυλάκιση, στον Μάικελ Ναμπίλ Σάναντ επεβλήθη πρόστιμο 200 Αιγυπτιακών Λιρών και του ζητήθηκε να καταβάλει δικαστικά έξοδα αξίας 300 Αιγυπτιακών Λιρών για έναν δικηγόρο που του όρισε το στρατιωτικό δικαστήριο, ένα συνολικό ποσό περίπου 83 δολαρίων ΗΠΑ. Είχε αρνηθεί τη νομική εκπροσώπηση διαμαρτυρόμενος για τη δίκη του ενώπιον στρατιωτικού δικαστηρίου.

«Η χρήση στρατιωτικών δικαστηρίων εναντίον εκείνων που εκφράζουν τις απόψεις τους ειρηνικά, βάζοντας τους πίσω από κάγκελα ώστε να τους τιμωρήσουν, δείχνει ότι λίγα άλλαξαν από τότε που ο Πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ παραιτήθηκε», δήλωσε η Χασίμπα Χατζ Σαχράουι.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Ελλάδα: Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να υπάγονται στην αρμοδιότητα των στρατοδικείων και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

12 Δεκεμβρίου 2011

Ελλάδα: Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να υπάγονται στην αρμοδιότητα των στρατοδικείων και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας

Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει άλλη μια φορά την έντονη ανησυχία της για τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα. Η οργάνωση καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν επιτέλους τη σχετική νομοθεσία και πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης και τα πρόστιμα εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης.
Επίσης, η Διεθνής Αμνηστία έχει επανειλημμένα εκφράσει την έντονη ανησυχία της σχετικά με τις εισηγήσεις της Ειδικής Επιτροπής που εξετάζει τη συνδρομή των προϋποθέσεων αναγνώρισης των ενδιαφερομένων ως αντιρρησιών συνείδησης. Η οργάνωση ζητεί να επανεξεταστεί η εν γένει λειτουργία της Ειδικής Επιτροπής.
Η Διεθνής Αμνηστία υπενθυμίζει στις ελληνικές αρχές ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης είναι σύμφυτο του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, οι αντιρρησίες συνείδησης ως πολίτες δεν πρέπει να δικάζονται από στρατοδικεία, ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εντελώς εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτήσεων των ενδιαφερομένων για αναγνώρισή τους ως αντιρρησιών συνείδησης), και να μην έχει χαρακτήρα τιμωρίας ή διάκρισης εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011). Έχει επίσης κρίνει ότι παραβιάζεται το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) όταν δικάζονται αντιρρησίες συνείδησης από στρατοδικεία (υπόθεση Ercep v. Turkey, απόφαση 22/11/2011).

Παρόλα αυτά, η Ελλάδα εξακολουθεί να παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης:

• Στις 13/12/2011 ο Γεράσιμος Κορωναίος δικάζεται με την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Ιωαννίνων, επειδή αρνείται για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης να υπηρετήσει τόσο την στρατιωτική όσο και την εναλλακτική υπηρεσία. Ο Γεράσιμος Κορωναίος κλήθηκε να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία το Φεβρουάριο του 2008. Αρνήθηκε δημόσια να υπηρετήσει, με δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης, τον Οκτώβριο του 2009. Σε αυτή τη δήλωσή του κατήγγειλε επίσης ότι, καίτοι πολίτης, η στρατονομία επισκέφθηκε το σπίτι των γονέων του και επιπλέον απείλησε τη μητέρα του με φυλάκιση, για το λόγο ότι γνωρίζει που βρίσκεται ο γιος της και δεν το λέει. Παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας θα παρακολουθήσει τη δίκη.
• Στις 22/09/2011 ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος, ολικός αρνητής στράτευσης για ιδεολογικούς λόγους, δικάστηκε με την κατηγορία της ανυποταξίας σε δεύτερο βαθμό από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων μηνών με τριετή αναστολή.
• Στις 22/03/2011 ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης, Μπάμπης Ακριβόπουλος, καταδικάστηκε από το Ναυτοδικείο Πειραιά για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με διετή αναστολή. Ο Μπάμπης Ακριβόπουλος αρνήθηκε, για λόγους συνείδησης, να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία.
• Στις 23/02/2011 αναβλήθηκε η εκδίκαση από το Στρατοδικείο Αθηνών της υπόθεσης του ιδεολογικού αντιρρησία συνείδησης, Αβραάμ Πουλιάση, για την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Αβραάμ Πουλιάσης, ο οποίος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, καθότι 48 ετών σήμερα, κλήθηκε για στρατιωτική θητεία πριν το 1998, όταν δεν υπήρχε ακόμα εναλλακτική υπηρεσία, και αρνήθηκε να στρατευθεί.
• Στις 06/12/2011 ο Κ.Κ. προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, που απέρριψε στις 05/04/2004, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, την αίτησή του να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, επειδή ο αιτών «δεν ανήγαγε πειστικά τις απόψεις του για τις οποίες εναντιώνεται στην στράτευση σε γενική αντίληψη περί ζωής, ούτε παρουσίασε δράση και εν γένει στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με ιδεολογικές πεποιθήσεις που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις». Ο Κ.Κ. είχε καταθέσει την αίτηση αυτή για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης στις 23/05/2003, κατόπιν της κλήσεώς του να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία. Στις 17/05/2004 κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας, η οποία εξετάστηκε στις 02/06/2008 και απορρίφθηκε στις 08/03/2010.
• Στις 29/08/2011 απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, η αίτηση του Γεώργιου Κεραμυδά να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, επειδή ο αιτών «δεν συνέδεσε το εσωτερικό του φρόνημα με συγκεκριμένες πράξεις που υπαγορεύονται από τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις και εν γένει δεν παρουσίασε στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με τις πεποιθήσεις που υποστηρίζει και που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ενόπλως». Ο Γεώργιος Κεραμυδάς είχε καταθέσει την αίτηση αυτή για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης στις 12/11/2010. Στις 17/10/2011 κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
• Στις 29/08/2011 απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, η αίτηση του Δημήτριου Καμπάση να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, επειδή ο αιτών «δεν συνέδεσε το εσωτερικό του φρόνημα με συγκεκριμένες πράξεις που υπαγορεύονται από τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις και εν γένει δεν παρουσίασε στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις (Μάρτυρας του Ιεχωβά) που υποστηρίζει και που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ενόπλως». Τον Οκτώβριο του 2011 ο Δημήτριος Καμπάσης κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
• Στις 04/10/2010 και στις 29/11/2010 εκδικάστηκαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας οι υποθέσεις των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά, Νικόλαου Ταταρίδη και Ευγένιου Κελεσίδη, αντίστοιχα, και εκκρεμούν οι αποφάσεις. Και στις δύο περιπτώσεις οι αιτήσεις για πού έγιναν το 2009 για την υπαγωγή στις διατάξεις της εναλλακτικής υπηρεσίας λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων απορρίφθηκαν με την αιτιολογία ότι είχαν προηγουμένως διαμείνει μια νύχτα σε στρατόπεδο, περιμένοντας την ιατρική εξέταση που θα καθορίσει αν είναι κατάλληλοι για στρατιωτική θητεία.
• Στις 23/01/2012 εκδικάζεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τρίτη φορά η υπόθεση του Χριστιανού Μάρτυρα του Ιεχωβά, Δημήτριου Πιτσικάλη, του οποίου η αίτηση να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους απορρίφθηκε το 2000 με την αιτιολογία ότι δεν προσήλθε εμπρόθεσμα για τις ιατρικές εξετάσεις.
• Στις 25/01/2010 εκδικάστηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας η υπόθεση του Νικόλαου Βλαχάκη και αναμένεται η απόφαση. Η αίτηση του Νικόλαου Βλαχάκη να αναγνωριστεί ως έφεδρος αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους απορρίφθηκε το 2003 με την αιτιολογία ότι είχε υπηρετήσει ένοπλη στρατιωτική θητεία (πριν γίνει Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά).
• Στις 12/01/2012 δικάζεται από το Ναυτοδικείο Πειραιά με την κατηγορία της λιποταξίας για δεύτερη φορά ο Νικόλαος Ξιάρχος ο οποίος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και έγινε αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους αφού βαφτίστηκε Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά. Την πρώτη φορά, τον Σεπτέμβριο του 2008, ο Νικόλαος Ξιάρχος καταδικάστηκε από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή για λιποταξία. Στις 16/02/2011 εκδικάστηκε από το δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών η έφεση του Νικολάου Ξιάρχου κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για την δεύτερη λιποταξία, και τον Μάρτιο του 2011 εκδόθηκε απορριπτικό βούλευμα και του επιβλήθηκε εγγυοδοσία ύψους 3.000 ευρώ την οποία και πλήρωσε. Στην δίκη της 12/01/2012 θα παρευρεθεί παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.
• Στις 12/03/2012 εκδικάζεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας η αίτηση ακύρωσης που υπέβαλε ο Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά, Ωανάσης Καλαϊτσίδης, στις 20/09/2010 κατά της από 13/08/2010 κλήσης για κατάταξη του Α’ Στρατολογικού Γραφείου Θεσσαλονίκης. Ο Ωανάσης Καλαϊτσίδης είχε αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης και είχε αρχίσει να υπηρετεί εναλλακτική υπηρεσία. Στις 06/03/2003 εγκατέλειψε την υπηρεσία του λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας της μητέρας του και τον Απρίλιο του 2003 ζήτησε από το Α΄ Στρατολογικό Γραφείο Θεσσαλονίκης να του δοθεί αναβολή εκπληρώσεως της εναλλακτικής υπηρεσίας, αλλά τελικώς, αντί της αναβολής του επιδόθηκε σημείωμα κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Πληροφορίες υποβάθρου

Η Ελλάδα, παρά τις βελτιώσεις του Νόμου 3883/2010 και την απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας για μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας στους 15 μήνες, εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Η Ελλάδα συνεχίζει να διατηρεί το θεσμό υπό στρατιωτική αρχή, να δικάζει τους αντιρρησίες συνείδησης σε στρατοδικεία και μάλιστα επανειλημμένα για την ίδια πράξη, να έχει εναλλακτική υπηρεσία τιμωρητικού χαρακτήρα για τη συντριπτική πλειονότητα των στρατεύσιμων, να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στους επαγγελματίες στρατιωτικoύς, και να μην παρέχει επαρκή και έγκαιρη πληροφόρηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης.
Με τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης, η Ελλάδα παραβιάζει, εκτός των άλλων, και το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας». Όσον αφορά τη φυλάκιση των αντιρρησιών συνείδησης, η Ομάδα Εργασίας του Ο.Η.Ε. για την Αυθαίρετη Κράτηση έχει κρίνει ότι συνιστά μια μορφή αυθαίρετης κράτησης (Γνώμη 16/2008 για Τουρκία, Γνώμη 8/2008 για Κολομβία, Γνώμη 24/2003 για Ισραήλ και Γνώμη 36/1999 για Τουρκία).

Αναλυτικά, οι συστάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για τον ελληνικό νόμο για την αντίρρηση συνείδησης στη Δημόσια Δήλωση «Ελλάδα: Νέος νόμος για την αντίρρηση συνείδησης – Νέα χαμένη ευκαιρία;», 13/09/2010 και στην Αναφορά για την Οικουμενική Περιοδική Αξιολόγηση της Ελλάδας από τον ΟΗΕ, 08/11/2010.

Αντίστοιχα, η Διεθνής Αμνηστία απευθύνει συστάσεις για την αντίρρηση συνείδησης σε άλλες χώρες, ενδεικτικά: Τουρκία, Αρμενία, Ισραήλ, ΗΠΑ, Καναδάς, Λευκορωσία, Τουρκμενιστάν, Νότια Κορέα. Επίσης, αυτές τις ημέρες η Διεθνής Αμνηστία, στο πλαίσιο του ετήσιου Παγκόσμιου Μαραθωνίου Γραμμάτων, καλεί σε επιστολές συμπαράστασης προς τον Halil Savda, υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αντιρρησία συνείδησης στην Τουρκία, ο οποίος αντιμετωπίζει διαρκή κίνδυνο φυλάκισης, επειδή εκφράζει δημόσια την υποστήριξή του στους αντιρρησίες συνείδησης και την αντίθεσή του στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Συνεχίζονται οι διώξεις αντιρρησιών συνείδησης στα στρατοδικεία

Ενώπιον της δικαιοσύνης θα βρεθεί σήμερα ο αντιρρησίας συνείδησης Ευάγγελος Μιχαλόπουλος, που κατηγορείται για ανυποταξία από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών. Η περίπτωση του δεν είναι η μόνη στην Ελλάδα, η οποία παραμένει η μοναδική χώρα που δεν συμμορφώνεται με το Διεθνες Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, παραβιάζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και συνεχίζει να τιμωρεί τους αντιρρησίες συνείδησης με διώξεις, ποινές φυλάκισης και πρόστιμα, τονίζει η Διεθνής Αμνηστία, εκφράζοντας για μια ακόμη φορά την ανησυχία της.

Ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος αρνήθηκε να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία το 2007, για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης, και καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης με αναστολή από το Στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Φεβρουαρίου 2010.

Η δίωξη κατά του Μιχαλόπουλου, τονίζει η Διεθνής Αμνηστεία, παραβιάζει το δικαίωμά του στην αντίρρηση συνείδησης καθόσον η εναλλακτική υπηρεσία την οποία καλείται να υπηρετήσει αποτελεί δυσμενή διάκριση. Η εναλλακτική υπηρεσία, όπως ισχύει σήμερα στην Ελλάδα, είναι τιμωρητικής φύσης και διάρκειας, υπόκειται στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και διαρκεί 15 μήνες, ενώ η στρατιωτική θητεία διαρκεί 9 μήνες για τη μεγάλη πλειονότητα των στρατευσίμων.

Ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος κλήθηκε να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία στις 8 Μαΐου 2007. Αρνήθηκε δημόσια να υπηρετήσει, δηλώνοντας ότι «Αρνούμαι να συμμετέχω στον ωμότερο εξουσιαστικό μηχανισμό. Ο στρατός συμβολίζει όλα αυτά που δεν είμαι πολεμώντας αυτά που είμαι… Αρνούμαι να κυνηγάω μετανάστριες και μετανάστες που το μόνο τους "έγκλημα" είναι ότι ψάχνουν ένα καλύτερο αύριο… Και όσο για την τιμωρητική σας "εναλλακτική θητεία", όταν γίνει ανθρώπινη το συζητάμε. Προσφέρω καθημερινά στο κοινωνικό σύνολο, γιατί το θέλω και όχι γιατί με αναγκάζετε…».

Ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος δεν είναι ο μόνος αντιρρησίας συνείδησης του οποίου το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης παραβιάζεται στην Ελλάδα:

· Στις 22/03/2011 ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης, Μπάμπης Ακριβόπουλος, καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με διετή αναστολή, από το Ναυτοδικείο Πειραιά. Ο Μπάμπης Ακριβόπουλος αρνήθηκε, για λόγους συνείδησης, να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία.

· Στις 23/02/2011 αναβλήθηκε η εκδίκαση της υπόθεσης του ιδεολογικού αντιρρησία συνείδησης Αβραάμ Πουλιάση για την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Αθηνών. Ο Αβραάμ Πουλιάσης, ο οποίος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, καθότι 48 ετών σήμερα, κλήθηκε για στρατιωτική θητεία πριν το 1998, όταν δεν υπήρχε ακόμα εναλλακτική υπηρεσία, και αρνήθηκε να στρατευθεί.

· Στις 16/02/2011 εκδικάστηκε από το δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών η έφεση του θρησκευτικού αντιρρησία συνείδησης, Νικολάου Ξιάρχου, κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία, και τον Μάρτιο του 2011 εκδόθηκε απορριπτικό βούλευμα και επιβλήθηκε εγγυοδοσία ύψους 3.000 ευρώ. Ο Νικόλαος Ξιάρχος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και έγινε αντιρρησίας συνείδησης αφού βαφτίστηκε Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά. Για την πρώτη λιποταξία καταδικάστηκε από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών, τον Σεπτέμβριο του 2008, σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή.

· Στις 06/09/2010 απορρίφθηκε η αίτηση για εναλλακτική υπηρεσία που είχε καταθέσει στις 03/05/2010 ο θρησκευτικός αντιρρησίας συνείδησης Παύλος Σέμπρος, Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά, με την αιτιολογία ότι δεν προσήλθε εμπρόθεσμα για τις ιατρικές εξετάσεις. Στις 10/12/2010 ο Παύλος Σέμπρος κατέθεσε στο Συμβούλιο της Επικρατείας αίτηση ακύρωσης της απορριπτικής απόφασης.

· Στις 06/09/2010 απορρίφθηκε η αίτηση για εναλλακτική υπηρεσία που είχε καταθέσει ο θρησκευτικός αντιρρησίας συνείδησης Δημήτριος Σκαμαγκούλης, αβάπτιστος ευαγγελιζόμενος Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά, ο οποίος πέρασε από συνέντευξη στην ειδική επιτροπή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στις 31/05/2010. Στις 10/12/2010 ο Δημήτριος Σκαμαγκούλης κατέθεσε αίτηση ακύρωσης της απορριπτικής απόφασης στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Σε σχετική ανακοίνωσή της η Διεθνής Αμνηστεία υπογραμμίζει ότι η Ελλάδα, παρά τις βελτιώσεις του Νόμου 3883/2010 και την απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας για μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας στους 15 μήνες, εξακολουθεί να μην συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Η Ελλάδα συνεχίζει να διατηρεί το θεσμό υπό στρατιωτική αρχή, να δικάζει τους αντιρρησίες συνείδησης σε στρατοδικεία και μάλιστα επανειλημμένα για την ίδια πράξη, να έχει εναλλακτική υπηρεσία τιμωρητικού χαρακτήρα για τη συντριπτική πλειονότητα των στρατεύσιμων, να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στους επαγγελματίες στρατιωτικoύς, και να μην παρέχει επαρκή και έγκαιρη πληροφόρηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης.

Με τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης, η Ελλάδα παραβιάζει, εκτός των άλλων, και το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Όσον αφορά τη φυλάκιση των αντιρρησιών συνείδησης, η Ομάδα Εργασίας του Ο.Η.Ε. για την Αυθαίρετη Κράτηση έχει κρίνει ότι συνιστά μια μορφή αυθαίρετης κράτησης (Γνώμη 16/2008 για Τουρκία, Γνώμη 8/2008 για Κολομβία, Γνώμη 24/2003 για Ισραήλ και Γνώμη 36/1999 για Τουρκία).

Πηγή: TVXS

Στρατοδικεία για τους αντιρρησίες συνείδησης Διώξεις καταγγέλλει η Διεθνής Αμνηστία

21/09/2011 - 16:08

• Τάκης Σκριβάνος

«Αρνούμαι να συμμετέχω στον ωμότερο εξουσιαστικό μηχανισμό. Ο στρατός συμβολίζει όλα αυτά που δεν είμαι, πολεμώντας αυτά που είμαι». Έτος 2007 και ο αντιρρησίας συνείδησης Ευάγγελος Μιχαλόπουλος, με αυτή τη δήλωσή του, αρνείται να υπηρετήσει «εναλλακτική θητεία».
«Αρνούμαι», πρόσθετε τότε ο Μιχαλόπουλος, «να κυνηγάω μετανάστριες και μετανάστες που το μόνο τους "έγκλημα" είναι ότι ψάχνουν ένα καλύτερο αύριο… Και όσο για την τιμωρητική σας "εναλλακτική θητεία", όταν γίνει ανθρώπινη το συζητάμε». Τελικά, καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης με αναστολή από το Στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Φεβρουαρίου 2010, και στις 22/9 περνά ξανά από Στρατοδικείο.
Για την υποστήριξή του, ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης καλεί σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις 22/9 στις 9 το πρωί, έξω από το Στρατοδικείο στο Ρουφ (Πέτρου Ράλλη, και σε εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης στις 26/9, το απόγευμα, στο καφενείο – κολεκτίβα εργασίας «Παγκάκι» (Γ. Ολυμπίου 17-19, Κουκάκι). Περισσότερες πληροφορίες στο www.antirrisies.gr.

Η Διεθνής Αμνηστία καταγγέλλει
Με αφορμή την υπόθεση Μιχαλόπουλου, το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας καταγγέλλει τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αντιρρησιών συνείδησης από την ελληνική κυβέρνηση. Τονίζει, δε, πως η «εναλλακτική υπηρεσία» των 15 μηνών έναντι των 9 μηνών της κανονικής διάρκειας θητείας, αποτελεί μία «δυσμενή διάκριση», μία τιμωρητικής φύσης συμπεριφορά του κράτους απέναντι στους αντιρρησίες. Και παραθέτει κάποια ακόμα «περιστατικά», που δείχνουν ότι η υπόθεση Μιχαλόπουλου δεν είναι τυχαία ούτε η μοναδική:
- Στις 22/03/2011 ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης, Μπάμπης Ακριβόπουλος, καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με διετή αναστολή, από το Ναυτοδικείο Πειραιά. Ο Μπάμπης Ακριβόπουλος αρνήθηκε, για λόγους συνείδησης, να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία.
- Στις 23/02/2011 αναβλήθηκε η εκδίκαση της υπόθεσης του ιδεολογικού αντιρρησία συνείδησης Αβραάμ Πουλιάση για την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Αθηνών. Ο Αβραάμ Πουλιάσης, ο οποίος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, καθότι 48 ετών σήμερα, κλήθηκε για στρατιωτική θητεία πριν το 1998, όταν δεν υπήρχε ακόμα εναλλακτική υπηρεσία, και αρνήθηκε να στρατευθεί.
- Στις 16/02/2011 εκδικάστηκε από το δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών η έφεση του θρησκευτικού αντιρρησία συνείδησης, Νικολάου Ξιάρχου, κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία, και τον Μάρτιο του 2011 εκδόθηκε απορριπτικό βούλευμα και επιβλήθηκε εγγυοδοσία ύψους 3.000 ευρώ. Ο Νικόλαος Ξιάρχος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και έγινε αντιρρησίας συνείδησης αφού βαφτίστηκε Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά. Για την πρώτη λιποταξία καταδικάστηκε από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών, τον Σεπτέμβριο του 2008, σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή.
- Στις 06/09/2010 απορρίφθηκε η αίτηση για εναλλακτική υπηρεσία που είχε καταθέσει στις 03/05/2010 ο θρησκευτικός αντιρρησίας συνείδησης Παύλος Σέμπρος, Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά, με την αιτιολογία ότι δεν προσήλθε εμπρόθεσμα για τις ιατρικές εξετάσεις. Στις 10/12/2010 ο Παύλος Σέμπρος κατέθεσε στο Συμβούλιο της Επικρατείας αίτηση ακύρωσης της απορριπτικής απόφασης.
-Στις 06/09/2010 απορρίφθηκε η αίτηση για εναλλακτική υπηρεσία που είχε καταθέσει ο θρησκευτικός αντιρρησίας συνείδησης Δημήτριος Σκαμαγκούλης, αβάπτιστος ευαγγελιζόμενος Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά, ο οποίος πέρασε από συνέντευξη στην ειδική επιτροπή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στις 31/05/2010. Στις 10/12/2010 ο Δημήτριος Σκαμαγκούλης κατέθεσε αίτηση ακύρωσης της απορριπτικής απόφασης στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Περισσότερα στο www.amnesty.org.gr

Πηγή: Athens Voice 

Παγκόσμια Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης – Ημερίδα για την Αντίρρηση Συνείδησης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

9 Μαΐου 2011

Παγκόσμια Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης – Ημερίδα για την Αντίρρηση Συνείδησης
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης, στις 15 Μαΐου, η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την απογοήτευσή της για τις συνεχιζόμενες δίκες αντιρρησιών συνείδησης και το προβληματικό νομικό πλαίσιο για την αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα.
Η Διεθνής Αμνηστία και ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης, με την υποστήριξη του Ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων, Μιχάλη Τρεμόπουλου, συνδιοργανώνουν Hμερίδα για την Αντίρρηση Συνείδησης, με τίτλο «Αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα: προβλήματα και προοπτικές» την Πέμπτη 12 Μαΐου, στο Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην Αθήνα (Λεωφόρος Αμαλίας 8).

Πρόγραμμα Ημερίδας

Α’ κύκλος, 16:00 – 18:00
«Η αντίρρηση συνείδησης ως δικαίωμα και πράξη»

Συντονισμός:
Μιμίκα Κριτσανίδου, Μέλος της Ομάδας για την Αντίρρηση Συνείδησης του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας

Ομιλίες:
Μιχάλης Τσαπόγας, Ειδικός Επιστήμονας στον Κύκλο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του Συνηγόρου του Πολίτη
Κωστής Παπαϊωάννου, Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Καλλιόπη Λυκοβαρδή, Μέλος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Αλεξία Τσούνη, Μέλος Δ.Σ. του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας
Λάζαρος Πετρομελίδης, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO)
Συζήτηση


Β’ κύκλος, 18:00 – 20:00
«Αντίρρηση συνείδησης και κοινωνικό όφελος»

Συντονισμός:
Σπύρος Ψύχας, Συνεργάτης του Ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων, Μιχάλη Τρεμόπουλου

Ομιλίες:
Δημήτρης Σωτηρόπουλος, Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης
Νάσος Αλευράς, Βουλευτής Α’ Αθηνών (ΠΑΣΟΚ)
Εκπρόσωπος Νέας Δημοκρατίας (έχει προσκληθεί)
Θοδωρής Δρίτσας, Βουλευτής Α’ Πειραιά (ΣΥΡΙΖΑ)
Νίκος Τσούκαλης, Βουλευτής Αχαΐας (Δημοκρατική Αριστερά)
Νίκος Μυλωνάς, Εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων

Συζήτηση


Η Διεθνής Αμνηστία ζητά από την ελληνική Κυβέρνηση να τερματίσει τις διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης και να εναρμονίσει το ισχύον τιμωρητικό και μεροληπτικό νομικό πλαίσιο με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα.
Ήδη από την αρχή του 2011 τέσσερις αντιρρησίες συνείδησης, αν και πολίτες, κλήθηκαν σε στρατοδικεία.

• Στις 12/05/2011 δικάζεται από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης Ε. Μ. με την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Ε. Μ. αρνήθηκε να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία το 2007, για λόγους συνείδησης, και καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με αναστολή από το Στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Φεβρουαρίου 2010.
• Στις 22/03/2011 ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης, Μπάμπης Ακριβόπουλος, καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με διετή αναστολή, από το Ναυτοδικείο Πειραιά. Ο Μπάμπης Ακριβόπουλος αρνήθηκε, για λόγους συνείδησης, να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία.
• Στις 23/02/2011 αναβλήθηκε η εκδίκαση της υπόθεσης του ιδεολογικού αντιρρησία συνείδησης Αβραάμ Πουλιάση για την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Αθηνών. Ο Αβραάμ Πουλιάσης, ο οποίος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, καθότι 48 ετών σήμερα, κλήθηκε για στρατιωτική θητεία πριν το 1998, όταν δεν υπήρχε ακόμα εναλλακτική υπηρεσία, και αρνήθηκε να στρατευθεί.
• Στις 16/02/2011 εκδικάστηκε από το δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών η έφεση του θρησκευτικού αντιρρησία συνείδησης, Νικολάου Ξιάρχου, κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία, και εκκρεμεί η απόφαση. Ο Νικόλαος Ξιάρχος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και έγινε αντιρρησίας συνείδησης αφού βαφτίστηκε χριστιανός μάρτυρας του Ιεχωβά. Για την πρώτη λιποταξία καταδικάστηκε από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών, τον Σεπτέμβριο του 2008, σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή.

Η Ελλάδα, παρά τις βελτιώσεις του Νόμου 3883/2010 και την απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας για μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας στους 15 μήνες, εξακολουθεί να αποτυγχάνει να συμμορφωθεί με τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Η Ελλάδα συνεχίζει να διατηρεί το θεσμό υπό στρατιωτική αρχή, να δικάζει τους αντιρρησίες συνείδησης σε στρατοδικεία και μάλιστα επανειλημμένα για την ίδια πράξη, να έχει εναλλακτική υπηρεσία τιμωρητικού χαρακτήρα για τη συντριπτική πλειονότητα των στρατεύσιμων, να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στους επαγγελματίες στρατιωτικoύς, και να μην παρέχει επαρκή και έγκαιρη πληροφόρηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης.
Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης αποτελεί βασικό στοιχείο του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας. Αυτό διασφαλίζεται στο Σύνταγμα της Ελλάδας (Άρθρα 13 και 14), καθώς και στην Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (Άρθρο 18), στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Άρθρο 18), στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Άρθρο 9) και στην Αμερικανική Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Άρθρα 12 και 13). Έχει επίσης αναγνωριστεί σε Ψηφίσματα και Συστάσεις που έχουν υιοθετηθεί από τα Ηνωμένα Έθνη, το Συμβούλιο της Ευρώπης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης αναγνωρίζεται ρητά στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Άρθρο 10.2) και στην Ιβηροαμερικανική Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Νέων (Άρθρο 12).

Αναλυτικά, οι συστάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για τον ελληνικό νόμο για την αντίρρηση συνείδησης στη Δημόσια Δήλωση «Ελλάδα: Νέος νόμος για την αντίρρηση συνείδησης – Νέα χαμένη ευκαιρία;», 13/09/2010 και στην Αναφορά για την Οικουμενική Περιοδική Αξιολόγηση της Ελλάδας από τον ΟΗΕ, 08/11/2010.

Αντίστοιχα, η Διεθνής Αμνηστία απευθύνει συστάσεις για την αντίρρηση συνείδησης σε άλλες χώρες, ενδεικτικά: Τουρκία, Αρμενία, Ισραήλ, ΗΠΑ, Καναδάς, Λευκορωσία, Τουρκμενιστάν, Νότια Κορέα.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

ΗΠΑ: ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

UA: 221/09 Index: AMR 51/093/2009 USA Ημερομηνία: 24 Αυγούστου 2009

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ

ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Ο Τρέιβις Μπίσοπ, λοχίας στον στρατό των ΗΠΑ, εκτίει ποινή φυλάκισης ενός έτους για την άρνησή του να υπηρετήσει στον στρατό στο Αφγανιστάν εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων. Η Διεθνής Αμνηστία τον θεωρεί κρατούμενο συνείδησης, φυλακισμένο για την αντίρρηση συνείδησής του να συμμετάσχει σε πόλεμο.

Η καταδίκη του Τρέιβις Μπίσοπ επιβλήθηκε από στρατοδικείο στις 14 Αυγούστου παρόλο που ο στρατός των ΗΠΑ ακόμα εξέταζε την αίτησή του για να του αναγνωριστεί η ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης. Σε μια δήλωση που έκανε στο στρατοδικείο, ο Τρέιβις Μπίσοπ εξήγησε ότι ανακάλυψε ότι μπορούσε να κάνει αίτηση για να του αναγνωριστεί αυτή η ιδιότητα μόλις μερικές μέρες πριν την προγραμματισμένη αποστολή του στο Αφγανιστάν. Βγήκε αδικαιολογήτως απών την ημέρα της αναχώρησής του για να δώσει στον εαυτό του "χρόνο να προετοιμάσω την διαδικασία αίτησης [για να αναγνωριστώ ως αντιρρησίας συνείδησης]". Βρέθηκε μακριά από την μονάδα του για περίπου μια εβδομάδα, κατά τη διάρκεια της οποίας προετοίμασε την αίτησή του και αναζήτησε νομικές συμβουλές. Επέστρεψε οικειοθελώς, και κατά την επιστροφή του στη μονάδα υπέβαλλε την αίτησή του.
Ο Τρέιβις Μπίσοπ έχει υπηρετήσει στον στρατό των ΗΠΑ από το 2004. Υπηρέτησε στο Ιράκ από τον Αύγουστο του 2006 ως τον Οκτώβριο του 2007. Σύμφωνα με τον δικηγόρο του, είχε αμφιβολίες ως προς το να πάρει μέρος σε στρατιωτικές δράσεις από τότε, αλλά μόνο όταν η μονάδα του διατάχθηκε να αναπτυχθεί στο Αφγανιστάν, τον Φεβρουάριο του 2009, σκέφτηκε να αρνηθεί να πάει. Την περίοδο πριν να κληθεί να μεταβεί [στο Αφγανιστάν], οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του Τρέιβις Μπίσοπ έγιναν ισχυρότερες και τον οδήγησαν στο να συμπεράνει ότι δεν θα μπορούσε πλέον να συμμετάσχει σε κανέναν πόλεμο.
Στο στρατοδικείο, ο Τρέιβις Μπίσοπ καταδικάστηκε σε ένα έτος φυλάκισης επειδή βγήκε αδικαιολογήτως απών, παρακράτηση των δύο τρίτων του μισθού του και απόταξη. Βρίσκεται φυλακισμένος στην Φυλακή της κομητείας Bell του Τέξας. Ο δικηγόρος του έχει ασκήσει έφεση κατά της καταδικαστικής απόφασης.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΓΡΑΨΤΕ ΑΜΜΕΣΑ στα Αγγλικά ή στη δική σας γλώσσα:
· Δηλώνοντας ότι η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί τον Τρέιβις Μπίσοπ κρατούμενο συνείδησης, φυλακισμένο μόνο εξαιτίας της αντίρρησής του να συμμετάσχει σε πόλεμο,
· Εξηγώντας ότι, παρόλο που ο Τρέιβις Μπίσοπ βγήκε αδικαιολογήτως απών, το έκανε για να συμπληρώσει την αίτησή του να του αναγνωριστεί η ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης και για να αναζητήσει νομικές συμβουλές, και ακολούθως επιστρέφοντας στη μονάδα του υπέβαλε την αίτηση,
· Ζητώντας να απελευθερωθεί ο Τρέιβις Μπίσοπ, άμεσα και άνευ όρων.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΣΑΝ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009 ΣΤΟΥΣ:

Commanding Officer of Travis Bishop's Unit
Lieutenant General Rick Lynch
Commanding General
III Corps HQ
1001 761st Tank Battalion Ave.
Bldg. 1001, Room W105
Fort Hood, TX 76544-5005
USA
Salutation: Dear Commanding General

Military Commander
Colonel James H. Jenkins III
Headquarters, 69th Air Defense Artillery Brigade
Building 10053, Battalion Avenue
Fort Hood, TX 76544-5068
USA
Salutation: Dear Commander

COPIES TO:
Travis Bishop’s lawyer
James M. Branum
Attorney at Law
3334 W. Main St., PMB #412
Norman, OK 73072
USA

Επίσης στείλτε αντίγραφα στους διπλωματικούς αντιπροσώπους των ΗΠΑ που βρίσκονται διαπιστευμένοι στις χώρες σας. Παρακαλούμε ελέγξτε με το γραφείο της χώρας σας πριν στείλετε εκκλήσεις μετά την παραπάνω ημερομηνία.

-----------------------------------------------------------------
Υπόδειγμα επιστολής διαμαρτυρίας που μπορείτε να στείλετε

Dear __________

I’m writing to you to draw your attention to the case of Travis Bishop, a sergeant in the US Army who is now serving a one-year prison sentence solely for refusing to serve, declaring his conscientious objection to participate in a war.

Amnesty International considers him to be a prisoner of conscience and demands his immediate and unconditional release. I personally urge you to do so.

I understand that Travis Bishop went absent without leave. But he did so only to complete his application for conscientious objection and seek legal advice. Travis Bishop returned to his unit on his own to submit the application.

I urge you to fully respect the rights of US Army conscientious objectors.

(name)
(address)
(signature)

---------------------------------------------------------

Επιπλέον πληροφορίες

Η Διεθνής Αμνηστία έχει αναγνωρίσει ως κρατούμενους συνείδησης έναν αριθμό στρατιωτών των ΗΠΑ που αρνούνται να υπηρετήσουν στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν εξαιτίας της αντίρρησης συνείδησής τους στην ένοπλη σύρραξη. Συμπεριλαμβανομένων του Καμίλο Μεχία, (βλ. http://www.amnesty.org/en/library/info/AMR51/092/2004/en), που είχε καταδικαστεί σε έναν χρόνο φυλάκιση για την αντίρρησή του στην ένοπλη σύρραξη στο Ιράκ το 2004, και του Αμπντάλλαχ Γουέμπστερ, ( http://www.amnesty.org/en/library/info/AMR51/137/2004/en )που είχε αρνηθεί να συμμετάσχει στον ίδιο πόλεμο, εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων και είχε καταδικαστεί την ίδια χρονιά σε 14 μήνες φυλάκιση. Άλλος ένας, ο Κέβιν Μπέντερμαν ( http://www.amnesty.org/en/library/info/AMR51/123/2005/en ) είχε καταδικαστεί το 2005 σε 15 μήνες φυλάκιση, όταν αρνήθηκε να ξαναμεταβεί στο Ιράκ λόγω παραβιάσεων που φέρεται να διαπίστωσε εκεί. Ο Αγκουστίν Αγουάγιο ( http://www.amnesty.org/en/library/info/AMR51/041/2007/en ) καταδικάστηκε σε 8 μήνες φυλάκισης για την άρνησή του να συμμετάσχει στην ένοπλη σύρραξη στο Ιράκ. Και οι τέσσερις έχουν πλέον αποφυλακιστεί.
Μερικοί από αυτούς τους αντιρρησίες συνείδησης έχουν περάσει από στρατοδικείο και έχουν καταδικαστεί, παρά το γεγονός ότι εκκρεμούσαν οι αιτήσεις τους για χορήγηση του καθεστώτος του αντιρρησία συνείδησης. Άλλοι καταδικάστηκαν αφού οι αιτήσεις τους είχαν απορριφθεί με την αιτιολογία ότι αντιτίθεντο σε συγκεκριμένους πολέμους και όχι στον πόλεμο γενικά.
Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι το δικαίωμα στην άρνηση εκτέλεσης στρατιωτικής υπηρεσίας για λόγους συνείδησης είναι μέρος της ελευθερίας της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, όπως αναγνωρίζεται στο άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, τα οποία οι ΗΠΑ έχουν επικυρώσει.
Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί αντιρρησία συνείδησης οποιοδήποτε που, για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης, είτε αρνείται να εκτελέσει κάθε είδους υπηρεσία στις ένοπλες δυνάμεις, είτε αιτείται για να πάρει το καθεστώς του μη μάχιμου. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει άρνηση συμμετοχής σε έναν πόλεμο επειδή κάποιος διαφωνεί με τους σκοπούς του ή τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται, ακόμα και αν κανείς δεν αντιτίθεται στο να πάρει μέρος σε όλους τους πολέμους.
Οποτεδήποτε ένα τέτοιο άτομο κρατείται ή φυλακίζεται μόνο γι' αυτές τις πεποιθήσεις του, η Διεθνής Αμνηστία το θεωρεί κρατούμενο συνείδησης, Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί επίσης τους αντιρρησίες συνείδησης κρατούμενους συνείδησης εάν είναι φυλακισμένοι επειδή εγκατέλειψαν τις ένοπλες δυνάμεις χωρίς έγκριση, για λόγους συνείδησης, εάν προηγουμένως είχαν κάνει λογικές ενέργειες για να εξασφαλίσουν την απαλλαγή από τις στρατιωτικές υποχρεώσεις.
Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στη δια της βίας επιστροφή οποιουδήποτε ατόμου σε οποιαδήποτε χώρα όπου θα αντιμετωπίσει σοβαρό κίνδυνο να γίνει κρατούμενος συνείδησης.
UA: 221/09 Index: AMR 51/093/2009 Issue Date: 24 August 2009