H Ατάλια Μπεν Άμπα αρνείται να υπηρετήσει στον ισραηλινό στρατό και καταδικάζεται σε άλλες 30 μέρες κράτησης σε στρατιωτική φυλακή

 

Της Ατάλια Μπεν Άμπα

Φέτος, στις 6 Φεβρουαρίου, αρνήθηκα να καταταγώ στον ισραηλινό στρατό σε μια πράξη ανυπακοής προς την ισραηλινή πολιτική της υποχρεωτικής στράτευσης. Εκείνη τη μέρα, όπως ήταν αναμενόμενο, οδηγήθηκα σε στρατιωτική φυλακή.
Η αντίρρησή μου να υπηρετήσω στο στρατό βασίζεται σε λόγους συνείδησης∙ πιστεύω πως για να επιτευχθεί η ασφάλεια για όλους τους ανθρώπους στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, θα πρέπει να αλλάξει η κυβερνητική πολιτική και να τερματιστεί η κατοχή.

Για να επιτευχθεί η ασφάλεια για όλους τους ανθρώπους στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη θα πρέπει να τερματίσουμε την κατοχή

— Ατάλια Μπεν Άμπα, αντιρρησίας συνείδησης

Όταν ήμουν παιδί γυρνούσα συχνά στους δρόμους της Παλαιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ μαζί με τη μητέρα μου. Απολάμβανα τους ενδιαφέροντες ήχους μιας άλλης γλώσσας και τη γεύση διαφορετικών γλυκών και φαγητών. Αργότερα, όταν ήμουν περίπου έξι ετών, ο επιστάτης στο σχολείο μου σκοτώθηκε σε μια τρομοκρατική επίθεση. Όταν η μητέρα μου κι εγώ επιστρέψαμε στην Παλαιά Πόλη αρκετές μέρες αργότερα, προσπάθησα να κρυφτώ πίσω της. Αντιλήφθηκε ότι ήμουν τρομοκρατημένη και μου είπε «μη φοβάσαι – αυτοί οι άνθρωποι είναι σαν εμένα και εσένα και δεν υπάρχει λόγος να τους φοβάσαι». Εκείνη ήταν η στιγμή που κατάλαβα ότι είμαστε όλοι άνθρωποι και ότι όλοι εδώ – Εβραίοι και Άραβες – ζούμε υπό το φόβο αυτού του πολέμου.

Τους τελευταίους μήνες συμμετέχω σε δραστηριότητες οργανωμένες από απλούς πολίτες στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη στο πλευρό των Παλαιστινίων. Για πρώτη φορά καταλαβαίνω το βαθμό της συνεργασίας μεταξύ εποίκων και ισραηλινής κυβέρνησης και έχω δει από πρώτο χέρι ότι η κυβερνητική πολιτική στις αγροτικές περιοχές των Κατεχόμενων Παλαιστινιακών Εδαφών είναι σχεδιασμένη να μετατρέπει τη ζωή των Παλαιστινίων σε εφιάλτη και να τους εξαναγκάσει να φύγουν από τη γη τους.



Ένας Παλαιστίνιος ακτιβιστής μου μίλησε για την εμπειρία του με τους Ισραηλινούς∙ όταν ήταν παιδί το μόνο που έβλεπε ήταν στρατιώτες που μιλούσαν μια γλώσσα που δεν καταλάβαινε, να μπαίνουν στο χωριό του και να κατεδαφίζουν σπίτια. Τους φοβόταν και ήταν οργισμένος. Έπρεπε να περάσουν χρόνια προτού συναντήσει Ισραηλινούς που του έδειξαν μια διαφορετική πλευρά της κοινωνίας μας. Ακούγοντάς τον έγινε φανερό σε μένα ότι ζούμε σε έναν φαύλο κύκλο – η βία προκαλεί βία και δεν αποτελεί τη λύση. Η συνεργασία μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων θα ανοίξει το δρόμο για την ειρήνη και θα μας επιτρέψει να ζήσουμε όλοι/-ες με ασφάλεια, χωρίς φόβο και μίσος.

Η κοινωνική μου ευθύνη ως μέλος της κοινωνίας είναι σημαντική για μένα και η άρνησή μου να υπηρετήσω στο στρατό δεν πηγάζει από επιθυμία να αποφύγω αυτήν την ευθύνη. Αντιθέτως, προέρχεται από μια προσδοκία να αλλάξουμε την τωρινή πραγματικότητά μας. Αρνούμενη τη στρατιωτική θητεία στην ουσία επιδιώκω να εκπληρώσω την υποχρέωσή μου προς την κοινωνία. Ο ισραηλινός στρατός είναι το όργανο της κυβέρνησης που προκαλεί και διατηρεί την καταπίεση, την αποστέρηση και αφαίρεση βασικών δικαιωμάτων. Προκειμένου να αλλάξει αυτή η κατάσταση δεν μπορώ να συνεργαστώ με το στρατό.

Το να βυθιστούμε στο μίσος είναι εύκολο. Είναι εύκολο να σκεφτόμαστε με όρους «εμείς» και «αυτοί», «καλοί» και «κακοί». Οι σύντροφοί μου στον αγώνα και εγώ μπορεί να μην τερματίσουμε την κατοχή, αλλά οι δράσεις μας είναι η αρχή. Για να αλλάξουμε ουσιαστικά τα πράγματα χρειάζεται να κάνουμε τα πρώτα βήματα – και γι’ αυτό πρέπει να αρνηθώ να υπηρετήσω το στρατό, γιατί στην τωρινή πραγματικότητά μας ο μόνος δρόμος να υπερασπιστείς τη δημοκρατία είναι να αρνηθείς να υπηρετήσεις.

Έχω ξεκινήσει πλέον την τρίτη περίοδο φυλάκισής μου. Η επιστροφή στη φυλακή ήταν δύσκολη γιατί κάθε μικρό προνόμιο που παραχωρήθηκε μπορεί να αφαιρεθεί ανά πάσα στιγμή. Επίσης, αυτήν τη φορά είμαι μόνη, χωρίς άλλες αντιρρησίες συνείδησης, και είναι ολοένα και πιο δύσκολο να παραμείνω θετική. Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι ο αγώνας μου είναι σημαντικός και ξεπερνάει εμένα και τους φόβους μου.
---
Η Διεθνής Αμνηστία ασχολείται με το ζήτημα των αντιρρησιών συνείδησης στο Ισραήλ από το 1972. Το δικαίωμα να αρνηθεί κανείς να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης ή βαθιάς προσωπικής πεποίθησης, χωρίς να υποστεί καμία ποινική, σωματική ή διοικητική τιμωρία, προστατεύεται από το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο έχει επικυρωθεί από το Ισραήλ. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί την Ατάλια Μπεν Άμπα και άλλα άτομα που κρατούνται λόγω της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης ή βαθιάς προσωπικής πεποίθησης, ως κρατούμενους συνείδησης και καλούμε τις ισραηλινές αρχές να την αφήσουν ελεύθερη άμεσα και χωρίς όρους.

Τουλάχιστον πέντε αντιρρησίες συνείδησης στη στρατιωτική θητεία φυλακίστηκαν το 2016. Στις 23 Μαρτίου 2017 η αντιρρησίας συνείδησης Ταμάρ Ζεεβί, 19 ετών, αποφυλακίστηκε έχοντας περάσει 115 μέρες σε στρατιωτική φυλακή, και στις 5 Απριλίου 2017, η Ταμάρ Αλόν, 18 ετών, επίσης αντιρρησίας συνείδησης, αποφυλακίστηκε μετά από 130 μέρες στρατιωτικής κράτησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Ισραηλινή αντιρρησίας συνείδησης για 5η φορά στη φυλακή

Η 19χρονη Ταΐρ Καμινέρ αρνείται να στρατευθεί στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις λόγω της κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων. Ήδη βρίσκεται φυλακισμένη για 5^η φορά, από τον Ιανουάριο έχει εκτίσει περισσότερες από εκατό ημέρες φυλάκισης και κινδυνεύει με περαιτέρω. Η Διεθνής Αμνηστία υπερασπίζεται το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και ζητά την παύση της ποινικοποίησης όσων διώκονται επειδή αρνούνται να στρατευθούν για λόγους συνείδησης. Η Διεθνής Αμνηστία βρίσκεται εξαρχής στον πλευρό της Ταΐρ με το Ισραηλινό Τμήμα να έχει δημιουργήσει και σχετικό βίντεο. Το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας πραγματοποίησε δράση αλληλεγγύης μπροστά στην ισραηλινή πρεσβεία.


«Δεν θα λάβω ενεργό μέρος στην κατοχή των Παλαιστινιακών Εδαφών»

Στη δήλωση άρνησης στράτευσής της, η Ταΐρ αναφέρει:

«Το όνομά μου είναι Ταΐρ Καμινέρ, είμαι 19 ετών. Πριν λίγους μήνες ολοκλήρωσα έναν χρόνο εθελοντισμού με τα ισραηλινά αγόρια και κορίτσια προσκόπους, στην πόλη Σντερότ, στα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας. Σε λίγες μέρες θα πάω φυλακή. Έναν ολόκληρο χρόνο εργάστηκα εθελοντικά στο Σντερότ, δουλεύοντας με παιδιά που ζουν σε εμπόλεμη ζώνη, και εκεί ήταν που αποφάσισα να αρνηθώ να υπηρετήσω στον ισραηλινό στρατό. Η άρνησή μου πηγάζει από τη θέλησή μου να συμβάλω στην κοινωνία της οποίας είμαι μέλος και να κάνω αυτόν τον τόπο καλύτερο για να ζήσουμε σε αυτόν, από τη δέσμευσή μου στον αγώνα για ειρήνη και ισότητα. Τα παιδιά με τα οποία δούλεψα μαζί μεγάλωσαν στην καρδιά της σύγκρουσης και είχαν τραυματικές εμπειρίες από μικρή ηλικία. Σε πολλά από αυτά, αυτό προκάλεσε τρομακτικό μίσος – κάτι που είναι πολύ κατανοητό, ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά. Όπως αυτά, έτσι και πολλά από τα παιδιά που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας και στα υπόλοιπα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, σε μια ακόμα πιο σκληρή πραγματικότητα, μαθαίνουν να μισούν την άλλη πλευρά. Κι αυτά δε φταίνε. Όταν κοιτάζω όλα αυτά τα παιδιά, την επόμενη γενιά και στις δύο πλευρές, και την πραγματικότητα στην οποία ζουν, δεν μπορώ παρά να δω τη συνέχιση των ψυχολογικών τραυμάτων και του πόνου. Και λέω: Αρκετά! Εδώ και πολλά χρόνια δεν υπάρχει πολιτικός ορίζοντας, δεν φαίνεται πουθενά ειρηνευτική διαδικασία. Δεν υπάρχει καμιά προσπάθεια να φέρουμε ειρήνη στη Γάζα ή το Σντερότ. Όσο επικρατεί ο βίαιος στρατιωτικός τρόπος, απλά θα έχουμε κι άλλες γενιές να μεγαλώνουν με μια κληρονομιά μίσους, η οποία μόνο χειρότερα θα κάνει τα πράγματα. Θα πρέπει να το σταματήσουμε αυτό – τώρα! Γι’ αυτό αρνούμαι: δεν θα λάβω ενεργό μέρος στην κατοχή των Παλαιστινιακών Εδαφών και στην αδικία κατά του παλαιστινιακού λαού που διαπράττεται ξανά και ξανά υπό αυτήν την κατοχή. Δεν θα λάβω μέρος στον κύκλο του μίσους στη Γάζα και το Σντερότ. Η ημερομηνία κατάταξής μου ορίστηκε για τις 10 Ιανουαρίου 2016. Εκείνη την ημέρα θα παρουσιαστώ στο Κέντρο Κατάταξης Τέλ Χασομέρ, για να διακηρύξω την άρνησή μου να υπηρετήσω στο στρατό – και την επιθυμία μου να κάνω εναλλακτική πολιτική υπηρεσία. Σε συζητήσεις με κάποιους ανθρώπους που νοιάζομαι, κατηγορήθηκα ότι υπονομεύω τη δημοκρατία, μέσα από την άρνησή μου να τηρήσω νόμους που θεσπίστηκαν από ένα εκλεγμένο κοινοβούλιο. Αλλά οι Παλαιστίνιοι στα Κατεχόμενα Εδάφη ζουν υπό την εξουσία της Κυβέρνησης του Ισραήλ, χωρίς να έχουν κανέναν λόγο στην εκλογή αυτής της κυβέρνησης. Πιστεύω πως όσο το Ισραήλ συνεχίζει να είναι μια χώρα κατοχής, θα συνεχίζει να απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τη δημοκρατία. Συνεπώς, η άρνησή μου είναι μέρος του αγώνα για δημοκρατία – όχι μια αντιδημοκρατική πράξη. Μου είπαν ότι αποφεύγω την ευθύνη μου για την ασφάλεια του Ισραήλ. Αλλά ως γυναίκα που βλέπει όλους τους ανθρώπους  – ίσους και τις ζωές όλων ως εξίσου σημαντικές – δεν μπορώ να δεχτώ ότι το επιχείρημα της ασφάλειας ισχύει μόνο για τους Εβραίους. Ειδικά τώρα, καθώς συνεχίζεται το κύμα τρόμου, όταν γίνεται ξεκάθαρο και προφανές ότι ο στρατός δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε την ασφάλεια των Εβραίων. Είναι πολύ απλό – δεν μπορεί κανείς να δημιουργήσει μια νησίδα ασφάλειας εν μέσω μιας καταπιεστικής κατοχής. Η αληθινή ασφάλεια μπορεί να δημιουργηθεί μόνο όταν ο παλαιστινιακός λαός ζήσει με ελευθερία και αξιοπρέπεια, στο δικό του ανεξάρτητο κράτος δίπλα στο Ισραήλ.

Υπήρξαν κάποιοι που ανησύχησαν για το προσωπικό μου μέλλον σε μια χώρα όπου το να υπηρετήσεις τη στρατιωτική θητεία θεωρείται ύψιστης σημασίας στη δομή των καθημερινών κοινωνικών επαφών. Καθώς νοιάζονταν για τις μελλοντικές προοπτικές μου, πρότειναν να υπηρετήσω στο στρατό, ανεξάρτητα από τις απόψεις μου – ή τουλάχιστον να μη δημοσιοποιήσω την άρνησή μου. Αλλά μέσα από όλες τις δυσκολίες και τις ανησυχίες, επέλεξα να διακηρύξω ανοιχτά την άρνησή μου, για να την ακούσουν όλοι. Αυτή η χώρα, αυτή η κοινωνία είναι πολύ σημαντική για μένα – δεν μπορώ και δε συμφωνώ να παραμείνω σιωπηλή. Δεν με μεγάλωσαν έτσι – να νοιάζομαι μόνο για τον εαυτό μου και τις προσωπικές μου ανησυχίες. Η ζωή μου μέχρι τώρα αφορούσε την προσφορά και την κοινωνική ευθύνη, και έτσι θέλω να συνεχιστεί.

Ακόμα κι αν πληρώσω ένα προσωπικό τίμημα για αυτήν μου την άρνηση, αυτό το τίμημα θα αξίζει εάν είναι να βοηθήσει να τεθεί η κατοχή στην ατζέντα του δημόσιου διαλόγου στο Ισραήλ. Υπερβολικά πολλοί Ισραηλινοί δε νιώθουν άμεσα την κατοχή, και τείνουν να την ξεχνούν στις καθημερινές ζωές τους – ζωές που είναι εξαιρετικά ασφαλείς σε σχέση με εκείνες των Παλαιστινίων, ή ακόμα και των Ισραηλινών που ζουν στη Δυτική Νεγκέβ (περιοχή των συνόρων με τη Γάζα).
Μας λένε πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος πέρα από τον βίαιο στρατιωτικό δρόμο. Αλλά εγώ πιστεύω ότι αυτός είναι ο πιο καταστροφικός δρόμος, και ότι υπάρχουν και άλλοι. Θέλω να υπενθυμίσω σε όλους μας ότι υπάρχει εναλλακτική: διαπραγματεύσεις, ειρήνη, αισιοδοξία, μια πραγματική επιθυμία να ζήσουμε με ισότητα, ασφάλεια και ελευθερία. Μας λένε ότι ο στρατός δεν είναι ένας πολιτικός φορέας – αλλά η απόφαση να υπηρετήσεις στο στρατό είναι μια πολύ πολιτική απόφαση, όχι λιγότερο από αυτήν να αρνηθείς.

Εμείς, οι νέοι άνθρωποι, θα πρέπει να κατανοήσουμε πλήρως τις επιπτώσεις μιας τέτοιας επιλογής. Θα πρέπει να κατανοήσουμε τις συνέπειές της στην κοινωνία μας. Έχοντας συλλογιστεί αυτά τα ζητήματα, πήρα την απόφαση να αρνηθώ. Δε φοβάμαι τη στρατιωτική φυλακή – αυτό που πραγματικά με φοβίζει είναι η κοινωνία μας που χάνει την ανθρωπιά της».

Αντίρρηση συνείδησης στο Ισραήλ 

Το Ισραήλ δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στις περισσότερες των περιπτώσεων και κάποιοι αντιρρησίες συνείδησης τιμωρούνται επανειλημμένα, όπως ο Νατάν Μπλανκ που φυλακίστηκε 10 φορές.

Πέρα από παραβίαση του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα), η επανειλημμένη τιμωρία των αντιρρησιών συνείδησης, αποτελεί επιπλέον και παραβίαση του άρθρου 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο προβλέπει ότι: «Κανένα άτομο δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται εκ νέου για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί ή απαλλαγεί με τελεσίδικη απόφαση σύμφωνα με το δίκαιο και την ποινική δικονομία κάθε χώρας.»
Περισσότερα για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και την κατάσταση στην Ελλάδα μπορείτε να διαβάσετε στη σελίδα τη σχετικής εκστρατείας μας και σε πρόσφατη συνέντευξη του πρώην Επικεφαλής του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας. 

*Στο blog του ιστότοπου του Ελληνικού Τμήματος παρουσιάζονται, μεταξύ άλλων, προσωπικές ιστορίες θυμάτων παραβιάσεων και  δίνεται η ευκαιρία να ακουστεί ο λόγος τους. Τα κείμενα αυτά και ιδιαίτερα δηλώσεις προσώπων δεν απηχούν απαραίτητα τις απόψεις της Διεθνούς Αμνηστίας.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ Να απελευθερωθεί ο φυλακισμένος αντιρρησίας συνείδησης Haluk Selam Tufanlı

www.amnesty.org.gr ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΠΕΙΓΟΥΣΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ Να απελευθερωθεί ο φυλακισμένος αντιρρησίας συνείδησης Haluk Selam Tufanlı Ο αντιρρησίας συνείδησης Haluk Selam Tufanlı φυλακίστηκε για 10 ημέρες στις 4 Δεκεμβρίου αφού κρίθηκε ένοχος από το στρατιωτικό δικαστήριο στην Lefkoşa / Λευκωσία (στο τμήμα της βόρειας Κύπρου) για «μη συμμόρφωση με την κλήση για επιστράτευση», ως αποτέλεσμα της άρνησής του να λάβει μέρος σε μια μονοήμερη στρατιωτική εκπαίδευση το 2011. Ο Haluk Selam Tufanlı διακήρυξε την αντίρρηση συνείδησής του στις 8 Δεκεμβρίου του 2011, ένα μήνα μετά την άρνησή του να λάβει μέρος στην ετήσια κλήση για επιστράτευση στις 2 Νοεμβρίου 2011. Είχε ήδη υπηρετήσει την υποχρεωτική στρατιωτική του θητεία «υπό πίεση» το 2009-10. Από τότε που διακήρυξε την αντίρρηση συνείδησής του, αρνείται κάθε χρόνο να παρουσιαστεί στην κλήση για επιστράτευση. Οι στρατιωτικές δικαστικές διαδικασίες για την άρνησή του να λάβει μέρος στην στρατιωτική εκπαίδευση το 2012, το 2013 και το 2014 δεν έχουν ακόμα ξεκινήσει. Διακηρύσσοντας την αντίρρηση συνείδησής του, ο Haluk Selam Tufanlı δήλωσε: «Αναγκάστηκα να υπηρετήσω στρατιωτική θητεία το 2009-10. Για 15 μήνες, η ζωή μου ορίζονταν από άτομα των οποίων ο λόγος είναι πιο ισχυρός από τον δικό μου. Κατά τη στρατιωτική μου θητεία που ξεκίνησα στην ηλικία των 27 ετών, τους φίλους μου, με τους οποίους προηγουμένως έτρωγα και έπινα, τους παρουσίασαν ως εχθρούς μου. Ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής μου θητείας, με διέταξαν να συμμετάσχω σε στρατιωτική εκπαίδευση ως μέρος της κλήσης για επιστράτευση. Μου είπαν ότι μέχρι να μου δηλώσουν το αντίθετο, είμαι ένας στρατιώτης. Ως αντιμιλιταριστής και άτομο κατά του πολέμου, η συνείδησή μου αρνείται να συμμετάσχει σε στρατιωτική επιστράτευση, σε προετοιμασία για πόλεμο.» Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί τον Haluk Selam Tufanlı κρατούμενο συνείδησης που φυλακίστηκε αποκλειστικά λόγω της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική υπηρεσία και ζητά την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή του. Παρακαλούμε γράψτε αμέσως στην τουρκική, αγγλική ή τη δική σας γλώσσα: Καλέστε τις αρχές να απελευθερώσουν τον Haluk Selam Tufanlı αμέσως και άνευ όρων καθώς θεωρείται ότι είναι κρατούμενος συνείδησης, φυλακισμένος λόγω της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης. Ζητήστε από τις αρχές να απέχουν από την δίωξή του για την άρνησή του να λάβει μέρος σε μελλοντικές κλήσεις για επιστράτευση Καλέστε τις αρχές να θεσπίσουν νομοθεσία που να αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική υπηρεσία. Προτεινόμενη επιστολή στα αγγλικά Dear President, I am writing to you in order to call on you to immediately and unconditionally release Haluk Selam Tufanlı as he is considered to be a prisoner of conscience, imprisoned for exercising his right to conscientious objection. I urge you to refrain from prosecuting him for refusing to take part in future calls for mobilization. I call on you for the introduction of legislation recognizing the right to conscientious objection to compulsory military service. The right to refuse military service for reasons of conscience is inherent in the notion of freedom of thought, conscience and religion as laid down in a number of international human rights instruments, including the Universal Declaration of Human Rights, the International Covenant on Civil and Political Rights and the European Convention on Human Rights to which Turkey is a party, meaning it can be applied extraterritorially to the territory of northern Cyprus. Yours sincerely, Παρακαλούμε στείλτε τις εκκλήσεις σας μέχρι τις 15 Ιανουαρίου 2015 προς: Πρόεδρος στο τμήμα της βόρειας Κύπρου Derviş Eroğlu Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Şehit Selahattin Sonat Sok. Lefkoşa- Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Fax: +90 392 227 22 52 Email: info@kktcb.org Προσφώνηση: Dear President Ανώτατος Εισαγγελέας Aşkan İlgen Başsavcı Fax: + 90 392 73646 Προσφώνηση: Dear Aşkan İlgen Και αντίγραφα προς: Πρόεδρος της Τουρκίας Recep Tayyip Erdoğan T.C. Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliği 06689 Çankaya Ankara, Turkey Fax: +90 312 470 13 24 (Secreteriat) E-mail: cumhurbaskanligi@tccb.gov.tr Επίσης στείλτε αντίγραφα στην Τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα, προς: Πρέσβης Δημοκρατίας της Τουρκίας style="margin-top: 0; margin-bottom: 0"> κ. KERİM URAS Βασιλέως Γεωργίου Β’ 11 10674 Αθήνα, Ελλάδα Fax: +30 210 722 95 97 Ηλεκτρονική διεύθυνση: embassy.athens@mfa.gov.tr Παρακαλούμε ελέγξτε με το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας αν χρειάζεται να στείλετε επιστολές μετά την παραπάνω ημερομηνία. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ

Πηγή: Ηλεκτρονικό μήνυμα από τη Διεθνή Αμνηστία

ΗΠΑ: Αντιρρησίας πολέμου ζητά μείωση ποινής: Κίμπερλι Ριβέρα

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

Η έγκυος κρατούμενη συνείδησης, από τις ΗΠΑ, Κίμπερλι Ριβέρα, ζητά μείωση της ποινής φυλάκισής της. Της έχει επιβληθεί ποινή φυλάκισης για λιποταξία από τον στρατό των ΗΠΑ ενώ είχε σταλεί στο Ιράκ, επειδή ένιωσε ότι δεν μπορούσε ηθικά να λάβει μέρος στη σύγκρουση.

Η πρώην στρατιώτης Κίμπερλι Ριβέρα ζητά από τις στρατιωτικές αρχές να της παραχωρήσουν 45 ημερών μείωση της 10μηνης ποινής φυλάκισής της, για ανθρωπιστικούς λόγους εξαιτίας της εγκυμοσύνης της. Σύμφωνα με πληροφόρηση που λάβαμε, εάν δε δοθεί η χάρη στην Κίμπερλι Ριβέρα, θα αναγκαστεί να γεννήσει στη φυλακή και αμέσως μετά να παραιτηθεί από την επιμέλεια του μωρού της όσο θα συνεχίζει να εκτίει το υπόλοιπο της ποινής της. Οι στρατιωτικοί κανονισμοί, κατά τα λεγόμενα, δεν περιλαμβάνουν πρόβλεψη ώστε να μπορεί να θηλάσει το μωρό της όσο είναι στη φυλακή. Ο Ανώτερος Διοικητής του Φορτ Κάρσον, Ταξίαρχος Μάικλ Α. Μπιλς, θα αποφασίσει για την αίτηση χάριτος της Κίμπερλι Ριβέρα τις προσεχείς εβδομάδες.

Η Κίμπερλι Ριβέρα κρατείται από τις στρατιωτικές αρχές των ΗΠΑ από τις 20 Σεπτεμβρίου 2012, όταν συνελήφθη για λιποταξία από το στρατό. Η Κίμπερλι Ριβέρα έφυγε από το στρατό χωρίς έγκριση ενώ βρισκόταν σε άδεια από υπηρεσία στο Ιράκ, στις αρχές του 2007, και πήγε στον Καναδά, αφότου αποφάσισε ότι ηθικά δεν μπορούσε πλέον να συμμετέχει στον πόλεμο στο Ιράκ ή σε οποιαδήποτε άλλη σύγκρουση. Στον Καναδά έκανε αίτηση προστασίας ως πρόσφυγας, αλλά απελάθηκε το Σεπτέμβριο του 2012 κατόπιν απόρριψης της αίτησής της σε δεύτερο βαθμό.

Τον Απρίλιο η Κίμπερλι Ριβέρα καταδικάστηκε σε 14 μήνες φυλάκιση, που μειώθηκαν σε 10 μήνες σύμφωνα με τους όρους μιας δικαστικής συμφωνίας. Επίσης αποτάχθηκε από το στρατό για κακή συμπεριφορά. Η Κίμπερλι Ριβέρα είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών, 11, 9, 4 και 2 ετών και πρόκειται να γεννήσει το πέμπτο της παιδί το Δεκέμβριο.

Ο δικηγόρος της Κίμπερλι Ριβέρα ευχαρίστησε τα μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας, μεταξύ άλλων υποστηρικτών, για το «ξεχείλισμα υποστήριξης» για λογαριασμό της, σε προηγούμενες εκκλήσεις.

Παρακαλούμε υπογράψτε καλώντας τις αρχές να αποφυλακίσουν άμεσα και άνευ όρων την Κίμπερλι Ριβέρα, καθώς είναι κρατούμενη συνείδησης, φυλακισμένη εξαιτίας της συνειδησιακής της αντίρρησης στη συμμετοχή στην ένοπλη σύγκρουση στο Ιράκ.

Καλώντας τον Ταξίαρχο Μάικλ Α. Μπιλς να δώσει πρόωρη αποφυλάκιση στην Κίμπερλι Ριβέρα εξαιτίας της εγκυμοσύνης της.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013.

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΕΔΩ

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ 

Ο αντιρρησίας συνείδησης Ονούρ Ερντέν συνελήφθη στο Αεροδρόμιο Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη στις 11 Ιουλίου μετά από εξαναγκαστική επιστροφή στην Τουρκία από την Κύπρο όπου η αίτησή του για άσυλο απορρίφθηκε. Στις 17 Ιουλίου μεταφέρθηκε στην Στρατιωτική Φυλακή της Διοίκησης του 2ου Σώματος Στρατού, στο Γκελίμπολου (Καλλίπολη), του Τσανάκαλε, όπου κινδυνεύει από βασανιστήρια και άλλη κακομεταχείριση.

Ο Ονούρ Ερντέν, 28 ετών, ξεκίνησε τη στρατιωτική του θητεία στις 2 Ιανουαρίου 2006. Στις 11 Απριλίου 2006, έφυγε από τη μονάδα του στο Τεκιρντάγ, στη βορειοδυτική Τουρκία. Στις 7 Ιουλίου 2006, συνελήφθη με την κατηγορία της λιποταξίας και προφυλακίστηκε. Καταδικάστηκε και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Μετά που εξέτισε έξι μήνες και 20 μέρες από την ποινή του, αποφυλακίστηκε στις 23 Ιανουαρίου 2007 με τον όρο να παρουσιαστεί στην στρατιωτική του μονάδα σε μια μέρα. Δεν επέστρεψε στη μονάδα του και ως αποτέλεσμα συνελήφθη και πάλι στις 11 Μαρτίου 2009. Διώχθηκε για δεύτερη φορά για λιποταξία, λαμβάνοντας άλλη μια ποινή 10 μηνών. Μετά που εξέτισε τρεις μήνες και 10 μέρες, αποφυλακίστηκε και πάλι με τον όρο να επανέλθει στη μονάδα του. Για άλλη μια φορά δεν επέστρεψε στην μονάδα του, κάτι που οδήγησε στην τρίτη του δίωξη. Σύμφωνα με το δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν λέει ότι υπέστη κακομεταχείριση κατά τη στρατιωτική κράτηση στο Γκελίμπολου, του Τσανάκαλε, κατά τη διάρκεια και των δύο περιόδων φυλάκισης.

Σύμφωνα με το δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν τότε έφυγε από την Τουρκία και πήγε στην Κύπρο όπου έκανε αίτηση για άσυλο. Αυτή απορρίφθηκε στη βάση ότι δεν απέδειξε ότι είχε υποστεί κακομεταχείριση στη στρατιωτική φυλακή και ότι η αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία δεν ήταν λόγος για αίτημα ασύλου. Στις 11 Ιουλίου εξαναγκάστηκε να επιστρέψει στην Τουρκία και συνελήφθη κατά την άφιξή του στην Κωνσταντινούπολη.

Σύμφωνα με τον δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν έχει τρεις μήνες και 10 μέρες ακόμα να εκτίσει από την πρώτη του 10μηνη ποινή φυλάκισης και άλλους έξι μήνες και 20 μέρες από τη δεύτερη ποινή. Αναμένεται να δικαστεί σε στρατοδικείο στο Γκελίμπολου και τα υπόλοιπα των προηγούμενων ποινών του πιθανόν θα προστεθούν σε οποιαδήποτε νέα ποινή λάβει.

Το 2011, ο Ονούρ Ερντέν δήλωσε ότι αρνήθηκε να συνεχίσει τη στρατιωτική θητεία γιατί «δεν θέλω να είμαι μέρος του συνεχιζόμενου πολέμου στη χώρα μας και λόγω των ανθρωπιστικών μου αξιών».

ΑΝΑΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΚΚΛΗΣΗ ΕΩΣ ΤΙΣ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ!

• Καλώντας τις αρχές να αποφυλακίσουν τον Ονούρ Ερντέν άμεσα και χωρίς όρους, καθώς συνελήφθη και διώκεται μόνο εξαιτίας της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία·
• Καλώντας τες να διασφαλίσουν ότι δεν υφίσταται βασανιστήρια ή άλλη κακομεταχείριση κατά τη διάρκεια της κράτησης·
• Υπενθυμίζοντάς τους ότι, ως κράτος μέλος του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η Τουρκία υποχρεούται να αναγνωρίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.

Πατήστε εδώ για επιπρόσθετη πληροφόρηση

Release Mr. Onur Erden immediately and unconditionally

Ministry of National Defence
Ismet Yılmaz
Minister of National Defence
Milli Savunma Bakanlığı
06100 Ankara, Turkey

And copies to:

Parliamentary Commission on Human Rights
Ayhan Sefer Üstün
Commission Chairperson
TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu
Bakanlıklar, 06543 Ankara, Turkey

Turkish Ambassador in Greece
Mr. Kerim Uras
Vassileos Gheorgiou B'11
10674 Athens, Greece


Dear Minister,

I am writing to you to express my concern regarding conscientious objector Onur Erden who was detained at Atatürk Airport in Istanbul on 11 July after he was forcibly returned to Turkey from Cyprus where his asylum application was turned down. He is currently held at 2nd Army Corps Command Military Prison in Gelibolu, Çanakkale, where he is at risk of torture or other ill-treatment.

I urge you to release Mr. Onur Erden immediately and unconditionally, as he has been detained and prosecuted solely for exercising his right to conscientious objection to compulsory military service. I also urge you to ensure that Mr. Onur Erden is not subjected to torture or other ill-treatment while in detention. I would like to remind you that, as a state party to the International Covenant on Civil and Political Rights, and the European Convention on Human Rights, Turkey is obliged to recognize the right to conscientious objection.

Yours sincerely, 

 

Πατήστε εδώ για να μπείτε στη φόρμα ηλεκτρονικής υπογραφής στο site του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας και να υπογράψετε

ΗΠΑ: Περαιτέρω πληροφόρηση: αντιρρησίας του πολέμου στο Ιράκ θα εκτίσει ποινή φυλάκισης στις ΗΠΑ

ΗΠΑ: Περαιτέρω πληροφόρηση: αντιρρησίας του πολέμου στο Ιράκ θα εκτίσει ποινή φυλάκισης στις ΗΠΑ

Περαιτέρω πληροφόρηση στο UA: 263/12 Index: AMR 51/024/2013 ΗΠΑ Ημερομηνία: 3 Μαΐου 2013

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΟ ΙΡΑΚ ΘΑ ΕΚΤΙΣΕΙ ΠΟΙΝΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ



Η έγκυος κρατούμενη συνείδησης από τις ΗΠΑ, Κίμπερλι Ριβέρα, θα εκτίσει 10 μήνες στη φυλακή μετά την επιβολή ποινής στη δίκη της σε στρατοδικείο. Λιποτάκτησε από τον στρατό των ΗΠΑ ενώ υπηρετούσε στο Ιράκ, επειδή ένιωσε ότι δεν μπορούσε ηθικά να λάβει μέρος στη σύγκρουση.
Αφότου δήλωσε ένοχος για λιποταξία στο στρατοδικείο της στις 29 Απριλίου 2012, η στρατιώτης Κίμπερλι Ριβέρα καταδικάστηκε σε 14 μήνες φυλάκιση, που μειώθηκαν σε 10 μήνες σύμφωνα με τους όρους της δικαστικής συμφωνίας. Επίσης της δόθηκε απόταξη για κακή συμπεριφορά. Είναι έγκυος στο πέμπτο της παιδί.

Η Κίμπερλι Ριβέρα κρατείται από τις στρατιωτικές αρχές των ΗΠΑ, από τις 20 Σεπτεμβρίου 2012, όταν συνελήφθη για λιποταξία από το στρατό. Η Κίμπερλι Ριβέρα έφυγε από το στράτευμα χωρίς έγκριση, ενώ βρισκόταν σε άδεια από υπηρεσία στο Ιράκ, στις αρχές του 2007, και πήγε στον Καναδά, αφότου αποφάσισε ότι ηθικά δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει πια στον πόλεμο στο Ιράκ ή σε οποιαδήποτε άλλη σύγκρουση. Στον Καναδά έκανε αίτηση προστασίας ως πρόσφυγας, αλλά απελάθηκε το Σεπτέμβριο του 2012 κατόπιν απόρριψης της αίτησής της σε δεύτερο βαθμό.

Η Κίμπερλι Ριβέρα μίλησε δημόσια για την αντίρρησή της στη σύγκρουση στο Ιράκ ενώ βρισκόταν στον Καναδά. Κατά την προσπάθεια να σταματήσει η απέλασή της, ο δικηγόρος της υπέβαλε στοιχειά για να δείξει ότι στρατιωτικό προσωπικό σε παρόμοιες καταστάσεις, που μιλά δημόσια κατ’ αυτόν τον τρόπο, έχει υποστεί πιο σκληρή μεταχείριση από εκείνους που δεν το κάνουν, κατά την επιστροφή τους στις ΗΠΑ.

Η Κίμπερλι Ριβέρα πιθανόν θα εκτίσει την ποινή της στην Ναυτική Φυλακή Μιραμάρ, κοντά στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας. Προς το παρόν κρατείται στο Κέντρο Ποινικής Δικαιοσύνης της Κομητείας Ελ Πάσο, στο Κολοράντο Σπρινγκς, του Κολοράντο. Έφεση για επιείκεια θα υποβληθεί από το δικηγόρο της, Τζέιμς Μ. Μπράναμ. Μια τελική απόφαση θα παρθεί σχετικά με επιείκεια, από το Διοικητή του Φορτ Κάρσον, αρχιστράτηγο Πολ Τζ. ΛαΚάμερα.

Παρακαλούμε γράψτε άμεσα στα αγγλικά ή στη δική σας γλώσσα:
 
Καλέστε τις αρχές να αποφυλακίσουν τη στρατιώτη Κίμπερλι Ριβέρα άμεσα και χωρίς όρους, καθώς είναι κρατούμενη συνείδησης, φυλακισμένη εξαιτίας της συνειδησιακής της αντίρρησης στη συμμετοχή στην ένοπλη σύγκρουση στο Ιράκ.

Καλέστε τις αρχές, τουλάχιστον, να δώσουν στην Κίμπερλι Ριβέρα μια πρόωρη αποφυλάκιση για ανθρωπιστικούς λόγους λόγω του ότι είναι έγκυος.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013 ΠΡΟΣ:
 
Commanding General 4th ID and Fort Carson
Major General Paul J. LaCamera
Public Affairs Office
1626 Ellis Street
Ste. 200, Bldg 118
Fort Carson, CO 80913, USA
Fax: +1 719 526 1021
Προσφώνηση: Dear Major General LaCamera
 
Secretary of Defense
The Honorable Chuck Hagel
Office of the Secretary of Defense
1000 Defense Pentagon
Washington, DC 20301-1400
USA
Fax: +1 703 571 8951 (please keep trying)
Προσφώνηση: Dear Secretary of Defense
 
Και αντίγραφα προς:

το δικηγόρο της Κίμπερλι Ριβέρα

James M Branum
PO Box 721016
Oklahoma City, OK 73172, USA
Email: girightslawyer@gmail.com
www.freekimberlyrivera.org
Προσφώνηση: Dear Mr Branum

Επίσης στείλτε αντίγραφα στους διπλωματικούς αντιπροσώπους που είναι διαπιστευμένοι στην Ελλάδα

Ambassador Daniel Bennett Smith
Πρέσβης Ντάνιελ Μπένετ Σμιθ
Αμερικανική Πρεσβεία
Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας 91
101 60 Αθήνα
Τηλέφωνο: 30-210-721-2951
Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο: AthensAmEmb@state.gov

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι το δικαίωμα της άρνησης εκτέλεσης στρατιωτικής υπηρεσίας για λόγους συνείδησης είναι μέρος της ελευθερίας της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, όπως αναγνωρίζεται στο Άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ως αντιρρησία συνείδησης κάθε άτομο που, για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης, αρνείται να εκτελέσει υπηρεσία στις ένοπλες δυνάμεις. Αυτό μπορεί να συμπεριλάβει άρνηση στη συμμετοχή σε έναν συγκεκριμένο πόλεμο επειδή κάποιος/α διαφωνεί με τους σκοπούς του ή με τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται, ακόμα και εάν κάποιος/α δεν αντιτίθεται στο να λάβει μέρος σε όλους τους πολέμους.

Όπου ένα τέτοιο άτομο κρατείται ή φυλακίζεται μοναχά εξαιτίας ενεργειών που ελήφθησαν ως συνέπεια αυτών των πιστεύω, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί αυτό το άτομο κρατούμενο συνείδησης. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί επίσης τους αντιρρησίες συνείδησης ότι είναι κρατούμενοι συνείδησης εάν βρίσκονται φυλακισμένοι επειδή έφυγαν από τις ένοπλες δυνάμεις χωρίς έγκριση, για λόγους συνείδησης, εάν είχαν πρώτα λάβει εύλογα μέτρα για να διασφαλίσουν την απαλλαγή τους από στρατιωτικές υποχρεώσεις, ή εάν στην πράξη τους ήταν αδύνατον να κάνουν κάτι τέτοιο.

Όνομα: Κίμπερλι Ριβέρα
Φύλο α/θ: θ

Περαιτέρω πληροφόρηση στο UA: 263/12 Index: AMR 51/024/2013 ΗΠΑ Ημερομηνία: 3 Μαΐου 2013

[Μπείτε στον ιστότοπο του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας για να συμπληρώσετε την ηλεκτρονική φόρμα υπογραφών, εδώ] 

Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης ακόμα δεν έχει διασφαλιστεί στην Ευρώπη

Δημόσια Δήλωση

14 Μαΐου 2013

Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης ακόμα δεν έχει διασφαλιστεί στην Ευρώπη

Η Διεθνής Αμνηστία, σηματοδοτώντας τη Διεθνή Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης, επαναλαμβάνει την έκκλησή της προς όλα τα κράτη να αναγνωρίσουν το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία.

Σχεδόν δυο χρόνια πριν, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ECHR) έκρινε ότι τα κράτη πρέπει να σέβονται το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης ως μέρος της υποχρέωσής τους να σέβονται το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, εναρμονίζοντας την ευρωπαϊκή νομοθεσία με τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Παρά ταύτα, τρία ευρωπαϊκά κράτη, η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία, ακόμα δεν παρέχουν αυτό το δικαίωμα. Είναι πλέον καιρός να το πράξουν.

Με μια απόφαση-ορόσημο, το Δικαστήριο έκρινε υπέρ του Βαχάν Μπαγιατιάν, ενός Μάρτυρα του Ιεχωβά στην Αρμενία που έλαβε ποινή φυλάκισης 2,5 χρόνων το 2003, όταν αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία στη βάση συνειδησιακής αντίρρησης.

Την υπόθεση Μπαγιατιάν εναντίον Αρμενίας τον Ιούλιο του 2011, έχει ακολουθήσει μια σειρά αποφάσεων εναντίον της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της Ερτζέπ εναντίον Τουρκίας το Νοέμβριο του 2011. Παρά την ξεκάθαρη απαίτηση από το Δικαστήριο, να αναγνωρίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, πρόσφατες δηλώσεις τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων έχουν δείξει ότι δεν θα εφαρμόσουν την απόφαση. Σύμφωνα με τις κυβερνητικές δηλώσεις το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης θα αναγνωριστεί όταν η Τουρκία δημιουργήσει έναν επαγγελματικό στρατό και τερματίσει το τωρινό σύστημα στρατολόγησης.

Η Τουρκία έχει επίσης αποτύχει να εφαρμόσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του 2006 στην υπόθεση Ούλκε εναντίον Τουρκίας η οποία απαίτησε από τις αρχές να αλλάξουν το νόμο για να αποτρέψουν τις επανειλημμένες διώξεις και φυλακίσεις αντιρρησιών συνείδησης εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία.

Το Αζερμπαϊτζάν έχει αποτύχει να τηρήσει τη δέσμευσή του να απελευθερώσει τους φυλακισμένους αντιρρησίες συνείδησης και να εισαγάγει μια εναλλακτική υπηρεσία μέσα σε δύο χρόνια από την ένταξή του στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 2000. Έχει επίσης αποτύχει να εφαρμόσει τις επανειλημμένες συστάσεις της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, για να υιοθετήσει μια νομοθεσία που θα εξαιρεί τους αντιρρησίες συνείδησης από την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία και θα παρέχει εναλλακτική πολιτική υπηρεσία.

Ενώ το Σύνταγμα του Αζερμπαϊτζάν προβλέπει εναλλακτική υπηρεσία, καμιά κατάλληλη νομοθεσία δεν έχει θεσπιστεί για να διασφαλίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης. Επιπλέον, άλλοι νόμοι της χώρας υποβάλλουν εκείνους που αρνούνται τη στρατιωτική θητεία σε ποινές φυλάκισης έως δύο χρόνων. Πιο πρόσφατα, τον Σεπτέμβριο του 2012, το δικαστήριο της πόλης Γκάντζα, καταδίκασε τον Φαχραντίν Μιζράγιεφ, νεαρό Μάρτυρα του Ιεχωβά, σε φυλάκιση ενός έτους εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει στο στρατό, με βάση τις διακηρυγμένες πεποιθήσεις του.
Οι αρχές του Αζερμπαϊτζάν προσπαθούν να δικαιολογήσουν την καθυστέρηση στην υιοθέτηση ενός νόμου για την εναλλακτική υπηρεσία, αναφερόμενοι στην ανεπίλυτη σύγκρουση για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ με την Αρμενία.

Το ίδιο επιχείρημα της ανεπίλυτης σύγκρουσης χρησιμοποιείται από την Αρμενία, όπου νεαροί άρρενες Μάρτυρες του Ιεχωβά, συνεχίζουν να φυλακίζονται σε ακόμα μεγαλύτερους αριθμούς και για ακόμα μεγαλύτερες περιόδους, επειδή οι πεποιθήσεις τους, τους απαγορεύουν να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία. Ως μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, η Αρμενία επίσης έχει αναλάβει την υποχρέωση να παράσχει μια γνήσια πολιτική εναλλακτική στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Παρόλα αυτά, η εναλλακτική υπηρεσία της Αρμενίας είναι ακόμα υπό τον έλεγχο του στρατού, καθιστώντας την ασυμβίβαστη με τις συνειδησιακές πεποιθήσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά και άλλων.

Τον Μάρτιο του 2012, η αρμενική κυβέρνηση ξεκίνησε τροποποιήσεις στο νόμο για να διαφοροποιήσει την εναλλακτική στρατιωτική από την εναλλακτική εργατική υπηρεσία, και για να διασφαλίσει ότι η τελευταία δεν θα είναι πια υπό στρατιωτικό έλεγχο ή ανάμιξη. Παρόλα αυτά, περισσότερο από έναν χρόνο μετά, ακόμα δεν είναι ξεκάθαρο πότε οι τροποποιήσεις θα θεσπιστούν στο νόμο.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις κυβερνήσεις της Τουρκίας, του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας να τηρήσουν τις καθυστερημένες εδώ και καιρό δεσμεύσεις τους να αναγνωρίσουν το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία και να διασφαλίσουν ότι οποιαδήποτε εναλλακτική στη στρατιωτική θητεία θα είναι γνήσια πολιτική και μη τιμωρητική σε διάρκεια. Οποιαδήποτε άτομα βρίσκονται φυλακισμένα εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης θα πρέπει να αποφυλακιστούν άμεσα.

http://www.amnesty.org/en/library/asset/EUR01/012/2013/en/ba29d2d9-a6d0-48ff-af99-b6ec0307bba7/eur010122013en.html

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

ΗΠΑ: Περαιτέρω πληροφόρηση: στις 29 Απριλίου θα επιβληθεί ποινή στην Κίμπερλι Ριβέρα

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ
ΣΤΙΣ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΘΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΠΟΙΝΗ ΣΤΗΝ ΚΙΜΠΕΡΛΙ ΡΙΒΙΕΡΑ 

Δικαστική συμφωνία επετεύχθη μεταξύ των δικηγόρων της στρατιωτικού των ΗΠΑ Κίμπερλι Ριβέρα και των στρατιωτικών αρχών. Η ακροαματική διαδικασία για να καθοριστεί η χρονική διάρκεια της ποινής της, θα λάβει χώρα στις 29 Απριλίου στο Φορτ Κάρσον του Κολοράντο. Η στρατιώτης Κίμπερλι Ριβέρα βρίσκεται κρατούμενη από τις στρατιωτικές αρχές των ΗΠΑ από τις 20 Σεπτεμβρίου 2012, όταν είχε συλληφθεί για λιποταξία από το στρατό. Η Κίμπερλι Ριβέρα είχε φύγει από το στράτευμα χωρίς έγκριση, ενώ βρισκόταν σε άδεια από υπηρεσία στο Ιράκ, στις αρχές του 2007, και πήγε στον Καναδά, αφότου αποφάσισε ότι ηθικά δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει πια στον πόλεμο στο Ιράκ ή σε οποιαδήποτε άλλη σύγκρουση. Στον Καναδά έκανε αίτηση προστασίας ως πρόσφυγας, αλλά απελάθηκε το Σεπτέμβριο του 2012 κατόπιν απόρριψης της αίτησής της σε δεύτερο βαθμό.
Στην ακροαματική διαδικασία της 29ης Απριλίου, ένας στρατοδίκης θα ακούσει τα επιχειρήματα σχετικά με τη χρονική διάρκεια της φυλάκισης που θα αντιμετωπίσει η Κίμπερλι Ριβέρα. Ο στρατοδίκης τότε θα έχει την ευκαιρία να αποφασίσει είτε εάν εκείνη θα λάβει το ύψος της ποινής φυλάκισης που ορίζεται στη σφραγισμένη συμφωνία ή μια ελαφρύτερη ποινή.

Μετά από αυτό, ο Διοικητής του Φορτ Κάρσον, υποστράτηγος Τζόζεφ Άντερσον, θα αποφασίσει εάν θα εγκρίνει την ποινή ή θα την αναστείλει όλη ή μέρος της. Επιστολές από το κοινό θα μπορούσαν να βοηθήσουν να πεισθεί να επιδείξει επιείκεια.

Η Κίμπερλι Ριβέρα μίλησε δημόσια για την αντίρρησή της στη σύγκρουση στο Ιράκ ενόσω βρισκόταν στον Καναδά. Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας να σταματήσει η απέλασή της, ο δικηγόρος της υπέβαλε στοιχεία για να δείξει ότι το στρατιωτικό προσωπικό σε παρόμοιες καταστάσεις που μιλά δημόσια με αυτόν τον τρόπο έχει υποστεί πιο σκληρή μεταχείριση από εκείνους που δεν το κάνουν, όταν επιστρέφει στις ΗΠΑ.

Παρακαλούμε γράψτε άμεσα στα αγγλικά ή στη δική σας γλώσσα:

Καλώντας τις αρχές να αποφυλακίσουν τη στρατιώτη Κίμπερλι Ριβέρα άμεσα και άνευ όρων, καθώς είναι κρατούμενη συνείδησης, φυλακισμένη για τη συνειδησιακή της αντίρρηση στη συμμετοχή στην ένοπλη σύγκρουση στο Ιράκ.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013 ΠΡΟΣ:

Commander, Fort Carson
Major General Joseph Anderson
Public Affairs Office
1626 Ellis Street
Ste. 200, Bldg.118
Fort Carson, CO 80913, USA
Fax: +1 719 526 1021
Προσφώνηση: Dear Major General Anderson

Secretary of Defense
The Honorable Chuck Hagel
Office of the Secretary of Defense
1000 Defense Pentagon
Washington, DC 20301-1400 USA
Fax: +1 703 571 8951
Προσφώνηση: Dear Secretary of Defense

Και αντίγραφα προς:

Kimberly Rivera’s attorney
James M Branum
PO Box 721016
Oklahoma City, OK 73172
USA
Email: girightslawyer@gmail.com

Επίσης στείλτε αντίγραφα στους διπλωματικούς αντιπροσώπους που είναι διαπιστευμένοι στην Ελλάδα

Ambassador Daniel Bennett Smith
Πρέσβης Ντάνιελ Μπένετ Σμιθ
Αμερικανική Πρεσβεία
Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας 91
101 60 Αθήνα
Τηλέφωνο: 30-210-721-2951
Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο: AthensAmEmb@state.gov

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι το δικαίωμα της άρνησης εκτέλεσης στρατιωτικής υπηρεσίας για λόγους συνείδησης είναι μέρος της ελευθερίας της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, όπως αναγνωρίζεται στο Άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.
Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ως αντιρρησία συνείδησης κάθε άτομο που, για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης, αρνείται να εκτελέσει υπηρεσία στις ένοπλες δυνάμεις. Αυτό μπορεί να συμπεριλάβει άρνηση στη συμμετοχή σε έναν συγκεκριμένο πόλεμο επειδή κάποιος/α διαφωνεί με τους σκοπούς του ή με τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται, ακόμα και εάν κάποιος/α δεν αντιτίθεται στο να λάβει μέρος σε όλους τους πολέμους.

Όπου ένα τέτοιο άτομο κρατείται ή φυλακίζεται μοναχά εξαιτίας ενεργειών που ελήφθησαν ως συνέπεια αυτών των πιστεύω, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί αυτό το άτομο κρατούμενο συνείδησης. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί επίσης τους αντιρρησίες συνείδησης ότι είναι κρατούμενοι συνείδησης εάν βρίσκονται φυλακισμένοι επειδή έφυγαν από τις ένοπλες δυνάμεις χωρίς έγκριση, για λόγους συνείδησης, εάν είχαν πρώτα λάβει εύλογα μέτρα για να διασφαλίσουν την απαλλαγή τους από στρατιωτικές υποχρεώσεις, ή εάν στην πράξη τους ήταν αδύνατον να κάνουν κάτι τέτοιο.

Όνομα: Κίμπερλι Ριβέρα
Φύλο α/θ: θ
Επιπρόσθετη πληροφόρηση στην UA: 263/12 Index: AMR 51/013/2013
Ημερομηνία Έκδοσης: 12 Μαρτίου 2013

[Μπείτε στον ιστότοπο του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας για να συμπληρώσετε την ηλεκτρονική φόρμα υπογραφών, εδώ] 

Στρατεύσιμος αντιμετωπίζει και πάλι φυλάκιση εξαιτίας της άρνησης του να πάει ενάντια στη συνείδησή του

NEA

25 Μαρτίου 2013

Στρατεύσιμος αντιμετωπίζει και πάλι φυλάκιση εξαιτίας της άρνησής του να πάει ενάντια στη συνείδησή του


«Εμείς, ως πολίτες και ανθρώπινα όντα, έχουμε ηθικό καθήκον να αρνηθούμε να συμμετάσχουμε σε αυτό το κυνικό παιχνίδι» – Νατάν Μπλανκ


Μια χούφτα ισραηλινοί έφηβοι πάνε φυλακή κάθε χρόνο επειδή αρνούνται να υπηρετήσουν στο στρατό της χώρας τους για λόγους συνείδησης.

Ο δεκαεννιάχρονος Νατάν Μπλανκ από τη Χάιφα το έχει υποστεί αυτό επτά φορές σε τέσσερις μήνες.

Ο Μπλανκ λέει ότι δεν θα συμμετάσχει σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εναντίον Παλαιστινίων στα Κατεχόμενα Εδάφη. Φυλακίστηκε για πρώτη φορά, αφότου αρνήθηκε την κλήση για κατάταξη, τον περασμένο Νοέμβριο.

Μέχρι τώρα έχει εκτίσει 116 μέρες στη φυλακή. Κάθε λίγες εβδομάδες αποφυλακίζεται, μετά ξαναδικάζεται και φυλακίζεται και πάλι, αφού επαναλάβει την άρνησή του να καταταγεί στο στρατό. Η πιο πρόσφατη αποφυλάκισή του ήταν στις 19 Μαρτίου, μετά από 20 ημέρες φυλάκιση στη Στρατιωτική Φυλακή 6, στο βόρειο Ισραήλ.

Στις 21 Μαρτίου, ο Νατάν Μπλανκ παρουσιάστηκε στην Επιτροπή «Ακαταλληλότητας» των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, η οποία μπορεί να απαλλάξει άτομα από τη στρατολόγηση εάν κριθούν ακατάλληλα για θητεία.

Χθες, η Επιτροπή του είπε ότι πρέπει να υπηρετήσει στο στρατό, οπότε φαίνεται ότι ο Μπλανκ θα επιστρέψει στη φυλακή μετά τη γιορτή του Εβραϊκού Πάσχα τον επόμενο μήνα.

Ο Μπλανκ μίλησε στη Διεθνή Αμνηστία για τα κίνητρά του να αρνηθεί τη στρατιωτική θητεία, λίγο πριν ξεκινήσει [να εκτίει] την έκτη ποινή φυλάκισης στις αρχές Φεβρουαρίου.

«Στο σημερινό Ισραήλ, υπάρχει απαρτχάιντ», λέει ο έφηβος.
«Κανείς δεν μιλά για απόδοση ίσων δικαιωμάτων στους Παλαιστίνιους, ή ακόμα και για το δικαίωμα στην ψήφο. Δεν θέλω να λάβω μέρος σε αυτήν την κατάσταση… Θέλω να υποστηρίζω τις ενέργειές μου και όχι να κάνω πράγματα που είναι ενάντια στη συνείδησή μου».

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ισραηλινές αρχές να δεχθούν τη αντίρρησή του για λόγους συνείδησης, και να σταματήσουν να τον φυλακίζουν για τα πιστεύω του.

Ο Μπλανκ λέει ότι άρχισε να αμφισβητεί τη στρατολόγηση, πριν τέσσερα χρόνια, κατά τη διάρκεια της εισβολής του Ισραήλ στη Γάζα, κατά την «Επιχείρηση Χυτός Μόλυβδος», όταν ήταν μόλις 15 ετών.

«Το κύμα επιθετικού μιλιταρισμού που σάρωσε τότε τη χώρα, οι εκφράσεις αμοιβαίου μίσους και τα κενά περιεχομένου λόγια για εξάλειψη της τρομοκρατίας και για δημιουργία αποτελέσματος αποτροπής ήταν το πρωταρχικό έναυσμα για την άρνησή μου», εξήγησε.

Στο τέλος της σύγκρουσης του 2008-2009 εκατοντάδες παλαιστίνιοι και τρεις ισραηλινοί άμαχοι είχαν σκοτωθεί και η Γάζα απλωνόταν σε ερείπια.

Αμέσως μετά την «Επιχείρηση Χυτός Μόλυβδος» τουλάχιστον εννιά ισραηλινοί έφηβοι φυλακίστηκαν το 2009 επειδή ήταν αντιρρησίες συνείδησης -μια αύξηση σε σχέση με τα συνήθη νούμερα.

Τέσσερα χρόνια μετά, το Ισραήλ απέτυχε να διεξαγάγει μια ενδελεχή, ανεξάρτητη έρευνα για τα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν κατά την επιχείρηση «Χυτός Μόλυβδος», και μέχρι τώρα δεν υπάρχει ένδειξη ούτε ότι οι κατηγορίες για παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου που διαπράχθηκαν στη σύγκρουση του Νοεμβρίου 2012 με τη Γάζα θα διερευνηθούν ανεξάρτητα και αμερόληπτα.

Ο Μπλανκ πιστεύει ότι «η κυβέρνηση Νετανιάχου… δεν ενδιαφέρεται να βρει μια λύση στην υπάρχουσα κατάσταση».

«Εμείς, ως πολίτες και ανθρώπινα όντα, έχουμε ηθικό καθήκον να αρνηθούμε να συμμετάσχουμε σε αυτό το κυνικό παιχνίδι».

Τον Οκτώβριο του 2012, ο 17χρονος Ομάρ Σάαντ, ένας Δρούζος από τη Γαλιλαία, αρνήθηκε με μια ανοικτή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Άμυνας, να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση, τη συνήθη διαδικασία για οποιονδήποτε μόλις κριθεί επιλέξιμος για θητεία στον ισραηλινό στρατό.

Στην επιστολή έλεγε «Αρνούμαι επειδή είμαι ένας άνθρωπος της ειρήνης, και μισώ όλες τις μορφές βίας, και ο στρατιωτικός θεσμός αντιπροσωπεύει για μένα την κορυφή της σωματικής και ψυχολογικής βίας».

Θα μπορούσε να συλληφθεί ανά πάσα στιγμή και να οδηγηθεί στη βάση κατάταξης για να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση.

Η Νοάμ Γκουρ, πήγε στη φυλακή τον Απρίλιο του περασμένου έτους, σε ηλικία 18 ετών, αφότου διακήρυξε την άρνησή της «… να καταταγεί σε ένα στρατό που, από τότε που δημιουργήθηκε, έχει εμπλακεί στην κυριαρχία ενός άλλου έθνους, στη λεηλασία και την τρομοκράτηση ενός άμαχου πληθυσμού που βρίσκεται υπό τον έλεγχό του».

Εξέτισε δύο ποινές φυλάκισης πριν της δοθεί απαλλαγή από τη στρατιωτική θητεία.
Οι φορές που μπορεί να ξαναδικαστεί ο Μπλανκ είναι θεωρητικά άπειρες, εκτός εάν ο στρατός συμφωνήσει να τον απαλλάξει.

«Νομίζω ότι οι επανειλημμένες δίκες είναι πολύ άσχημος τρόπος χειρισμού της κατάστασης», είπε στη Διεθνή Αμνηστία.

Το 2003, η Ομάδα Εργασίας του ΟΗΕ για την Αυθαίρετη Κράτηση, έκρινε ότι καταδικάζοντας επανειλημμένα, άτομα στη βάση της αντίρρησής τους για λόγους συνείδησης, το Ισραήλ πρακτικά τους τιμωρεί για το ίδιο αδίκημα ξανά και ξανά, οπότε προσβάλλει τα δικαιώματά τους κατά τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που απαγορεύουν τη «διπλή απαγγελία κατηγοριών».

«Εάν κάποιος διέπραττε ένα έγκλημα θα ήξερε για πόσο θα καθόταν στη φυλακή… Σε μια πολιτισμένη κοινωνία θα είχα δικαστεί μία φορά και αυτό θα ήταν, ακόμα και αν με είχαν υποβάλει σε μια μεγαλύτερη περίοδο φυλάκισης».

Μια αποτελούμενη από στρατιωτικούς «επιτροπή συνείδησης» αποφασίζει για τις απαλλαγές για τους αντιρρησίες συνείδησης, αλλά τέτοιοι ισχυρισμοί συνήθως επιτρέπονται μόνο για εκείνους που αρνούνται να υπηρετήσουν για θρησκευτικούς λόγους.

Ο ισραηλινός νόμος επιτρέπει σε πασιφιστές να εξαιρούνται, αλλά η επιτροπή συνείδησης συχνά απορρίπτει αυτές τις περιπτώσεις.

Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι η ισραηλινή κυβέρνηση θα πρέπει να καθιερώσει ένα πλήρως ανεξάρτητο και αμερόληπτο σώμα για να εξετάσει τους ισχυρισμούς αντίρρησης συνείδησης με δίκαιο και διαφανή τρόπο.

Σε τελική ανάλυση, το δικαίωμα αντίρρησης στην στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης προστατεύεται από το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Τουρκία: Περαιτέρω πληροφόρηση: αντιρρησίας συνείδησης ξανα-συλλαμβάνεται: Ιναν Σουβέρ

Περαιτέρω πληροφόρηση στην UA: 175/10 Index: EUR 44/016/2012

Τουρκία

Ημερομηνία: 14 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

αντιρρησίας συνείδησης ξανα-συλλαμβάνεται

Στις 12 Σεπτεμβρίου, ο αντιρρησίας συνείδησης Ινάν Σουβέρ συνελήφθη στην Κωνσταντινούπολη κατά τη διάρκεια ελέγχου ρουτίνας για ταυτότητα. Μεταφέρθηκε αρχικά στη φυλακή Μετρίς στην Κωνσταντινούπολη και αναμένεται να μεταφερθεί στη φυλακή Σιλιβρί στις 14 Σεπτεμβρίου. Θεωρείται κρατούμενος συνείδησης.

Στις 12 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια ελέγχου ρουτίνας για ταυτότητα, ο Ινάν Σουβέρ συνελήφθη στη συνοικία Μπαγσιλάρ της Κωνσταντινούπολης, μετά από την επικύρωση της ερήμην καταδίκης σε πεντάμηνη ποινή φυλάκισης για την απόδρασή του, τον Απρίλιο του 2011, από νοσοκομείο ενώ εξέτιε ποινή φυλάκισης για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία.

Ο Ινάν Σουβέρ διακήρυξε τη συνειδησιακή του αντίρρηση με μια επιστολή προς τις στρατιωτικές αρχές το 2009, στην οποία εξήγησε ότι για λόγους βαθιάς πεποίθησης, αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Στις 26 Νοεμβρίου 2010, ο Ινάν Σουβέρ κηρύχτηκε «ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία», από τις στρατιωτικές αρχές και έτσι δεν απαιτείται πλέον να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τον Ινάν Σουβέρ, τιμωρείται για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία από το 2001. Θεωρείται κρατούμενος συνείδησης, φυλακισμένος μόνον εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης.

Ο δικηγόρος του Ινάν Σουβέρ αναφέρει ότι η ψυχική του υγεία έχει επιδεινωθεί και ότι πάσχει από οξύ άγχος. Τον Δεκέμβριο του 2011 η Διεθνής Αμνηστία εξέδωσε επείγουσα δράση εκφράζοντας ανησυχίες για την υγεία του Ινάν Σουβέρ, μετά από το συμπέρασμα της Στρατιωτικής Ιατρικής Ακαδημίας του Γκιουλχανέ ότι είχε «ψυχολογική ασθένεια». Η εκ νέου φυλάκισή του θέτει την υγεία του σε περαιτέρω κίνδυνο.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΓΡΑΨΤΕ ΑΜΕΣΑ στα τουρκικά ή τη δική σας γλώσσα:

Καλώντας τις αρχές να τον αφήσουν ελεύθερο άμεσα και χωρίς όρους, καθώς θεωρείται κρατούμενος συνείδησης, που κρατείται λόγω της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης.

Υπενθυμίζοντας στις αρχές ότι, ως κράτος μέλος του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, η Τουρκία υποχρεούται να αναγνωρίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣ:

Ministry of National Defence

Ismet Yılmaz

Minister of National Defence

Milli Savunma Bakanlığı

06100 Ankara, Turkey

Fax: +90 312 418 4737

Email: info@msb.gov.tr

Προσφώνηση: Dear Minister

Parliamentary Commission on Human Rights

Ayhan Sefer Üstün

Commission Chairperson

TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu

Bakanlıklar, 06543 Ankara, Turkey

Fax: +90 312 420 53 94

Email: insanhaklarikom@tbmm.gov.tr

Προσφώνηση: Dear Mr Üstün

Επίσης στείλτε αντίγραφα στους διπλωματικούς αντιπροσώπους που είναι διαπιστευμένοι στη χώρα σας. Παρακαλούμε εισάγετε τις τοπικές διπλωματικές διευθύνσεις παρακάτω:

-----------------------

Διεύθυνση

Βασιλέως Γεωργίου ΄Β 8

10674 Αθήνα

Τηλέφωνο:

+30 210 726 30 00

Φαξ:

+30 210 722 95 97

Email:

embassy.athens@mfa.gov.tr

Προσφώνηση: Dear Ambassador

------------------

Παρακαλούμε ελέγξτε με το γραφείο του τμήματός σας εάν στείλετε εκκλήσεις μετά την παραπάνω ημερομηνία. Αυτή είναι η πέμπτη επικαιροποίηση της UA 175/10.

Περαιτέρω πληροφόρηση: http://amnesty.org/en/library/info/EUR44/017/2011/en

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ

αντιρρησίας συνείδησης ξανα-φυλακίζεται

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Ο Ινάν Σουβέρ ξεκίνησε τη στρατιωτική του θητεία τον Ιούνιο του 2001. Τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς, έφυγε από την στρατιωτική μονάδα της Σμύρνης, στην οποία ήταν τοποθετημένος και δεν επέστρεψε. Από το 2001 έχει καταδικαστεί τουλάχιστον τρεις φορές για «λιποταξία» και πέρασε χρονικό διάστημα σε στρατιωτική φυλακή. Ο Ινάν Σουβέρ ανέφερε ότι ενώ εξέτιε μια ποινή φυλάκισης για λιποταξία στη Στρατιωτική Φυλακή Σιρινιέρ στη Σμύρνη, ξυλοκοπήθηκε επανειλημμένα από δεσμοφύλακες. Έχει μια εκκρεμούσα ποινή 35 μηνών για τρεις προηγούμενες καταδίκες για «λιποταξία».

Στην εθνική της νομοθεσία, η Τουρκία δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και δεν υπάρχει διαθέσιμη πολιτική εναλλακτική στη στρατιωτική θητεία. Αντιρρησίες συνείδησης που έχουν δημόσια δηλώσει την άρνησή τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία, έχουν υποβληθεί σε ποινική δίωξη και φυλάκιση έως και για τρία χρόνια. Κατά την αποφυλάκισή τους, συχνά λαμβάνουν νέες κλήσεις κατάταξης και η διαδικασία επαναλαμβάνεται. Η Τουρκία έχει αποτύχει να εφαρμόσει την απόφαση του 2006 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που απαίτησε από την Τουρκία να τροποποιήσει τη νομοθεσία της για να αποτρέψει τον «πολιτικό θάνατο» των αντιρρησιών συνείδησης που επανειλημμένα διώκονται και καταδικάζονται για την άρνησή τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία, που κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι παραβιάζει το Άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (απαγόρευση της εξευτελιστικής μεταχείρισης).

Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί αντιρρησία συνείδησης κάθε άτομο που, για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης, αρνείται να υπηρετήσει θητεία στις ένοπλες δυνάμεις, ή οποιαδήποτε άλλη άμεση ή έμμεση συμμετοχή σε πολέμους ή ένοπλες συγκρούσεις. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει άρνηση για συμμετοχή σε έναν πόλεμο επειδή κάποιος διαφωνεί με τους σκοπούς του ή με τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται, ακόμα και αν κάποιος δεν αντιτίθεται στη συμμετοχή σε όλους τους πολέμους. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ένα άτομο ως κρατούμενο συνείδησης όταν κρατείται ή φυλακίζεται μόνο επειδή του έχουν αρνηθεί το δικαίωμα να καταγράψει την αντίρρησή του ή να υπηρετήσει μια γνήσια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία. Θα ήταν επίσης κρατούμενος συνείδησης εάν είχε φυλακιστεί επειδή έφυγε από τις ένοπλες δυνάμεις χωρίς έγκριση, για λόγους συνείδησης, εάν είχε κάνει εύλογες ενέργειες για να διασφαλίσει την απαλλαγή του από στρατιωτικές υποχρεώσεις.

Το δικαίωμα στην άρνηση της στρατιωτικής θητείας για λόγους συνείδησης ενυπάρχει στην έννοια της ελευθερίας της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας όπως κατοχυρώνεται σε μια σειρά διεθνών οργάνων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR) του οποίου η Τουρκία είναι μέλος.

Το 1995 στην απόφαση 1998/77 η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ έχει δηλώσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR, δικαίωμα στην ελευθερία θρησκείας, συνείδησης και πεποίθησης). «Το δικαίωμα του οποιουδήποτε να έχει συνειδησιακές αντιρρήσεις στην στρατιωτική θητεία [συνιστά] μια θεμιτή άσκηση του δικαιώματος στην ελευθερία της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας όπως κατοχυρώνεται στο Άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο Άρθρο 18 της ICCPR». Στην απόφασή της η Επιτροπή επανέλαβε επίσης την έκκλησή της προς τα κράτη να «παρέχουν στους αντιρρησίες συνείδησης διάφορες μορφές εναλλακτικής υπηρεσίας οι οποίες να είναι συμβατές με τους λόγους της αντίρρησης συνείδησης, να είναι ενός μη στρατιωτικού, πολιτικού χαρακτήρα, για το δημόσιο συμφέρον και μη τιμωρητικής φύσης», και υπογράμμισε ότι τα κράτη θα πρέπει «να αποφεύγουν να υποβάλλουν τους αντιρρησίες συνείδησης σε φυλάκιση και επανειλημμένες τιμωρίες επειδή δεν υπηρετούν στρατιωτική θητεία», θυμίζοντας ότι «κανείς δεν θα πρέπει να είναι υπόλογος ή να τιμωρείται επανειλημμένα για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί τελεσίδικα ή έχει απαλλαγεί σύμφωνα με το νόμο και την ποινική διαδικασία σε κάθε χώρα».

Όνομα: Ινάν Σουβέρ

Φύλο α/θ: α

Περαιτέρω πληροφόρηση στην UA: 175/10

Index: EUR 44/016/2012

Ημερομηνία Έκδοσης: 14 Σεπτεμβρίου 2012

Πηγή: Amnesty International 

ΚΑΝΑΔΑΣ: Γυναίκα απο τις ΗΠΑ κρατείται ως κρατούμενη συνείδησης (FU UA: 263/12)

Στις 20 Σεπτεμβρίου, η αμερικανίδα στρατιωτικός Κίμπερλι Ριβέρα συνελήφθη από τις στρατιωτικές υπηρεσίες των ΗΠΑ κατά την επιστροφή της στη χώρα, μετά την απέλαση της από τον Καναδά. Έκτοτε βρίσκεται υπό κράτηση και θα δικαστεί από στρατοδικείο με την κατηγορία της λιποταξίας, κατηγορία που επιφέρει ποινή φυλάκισης. Δεδομένου ότι κρατείται μόνο λόγω της συνειδητής άρνησης της να συμμετέχει στον πόλεμο του Ιράκ θεωρείται αντιρρησίας συνείδησης.
Σύμφωνα με αναφορές, η Kimberly Rivera συνελήφθη στις 20 Σεπτεμβρίου προσπαθώντας να περάσει από ένα συνοριακό πέρασμα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Η Rivera επέστρεφε στις ΗΠΑ μετά από την απόρριψη της αίτησης της προς το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο του Καναδά να σταματήσει η απέλαση της, εν αναμονή της έκβασης της αίτησης που είχε υποβάλει να παραμείνει στην χώρα για ανθρωπιστικούς λόγους. Σύμφωνα με τον δικηγόρο της βρίσκεται αντιμέτωπη με ποινή φυλάκισης από δύο έως πέντε χρόνια.
Στις αρχές του 2007 και ενώ βρισκόταν σε άδεια από την μονάδα της στο Ιράκ, η Ριβέρα εγκατέλειψε τον στρατό χωρίς να έχει πάρει έγκριση και πήγε με την οικογένεια της στον Καναδά. Είχε ήδη αποφασίσει ότι δεν μπορούσε πλέον να συμμετάσχει στον πόλεμο του Ιράκ ή σε οποιονδήποτε άλλο πόλεμο, λόγω ηθικών ενστάσεων. Στον Καναδά αιτήθηκε άσυλο ως πρόσφυγας, αλλά η αίτηση της απορρίφτηκε. Τον Ιανουάριο του 2009, διατάχθηκε να φύγει από την χώρα, αλλιώς θα έπρεπε να απελαθεί, διαδικασία που αναβλήθηκε προσωρινά, μέχρι να εξεταστεί η ένσταση που είχε καταθέσει.
Κατά την διάρκεια της παραμονής της στον Καναδά, η Κίμπερλι Ριβέρα είχε μιλήσει δημόσια για την αντίθεση της στον πόλεμο του Ιράκ, και ο δικηγόρος της στην προσπάθεια του να σταματήσει την απέλαση της, προσκόμισε αποδείξεις σύμφωνα με τις οποίες οι αντιρρησίες συνείδησης που δημοσιοποίησαν τις αντιρρήσεις τους για τον πόλεμο αντιμετωπίστηκαν πολύ πιο σκληρά κατά την επιστροφή τους στις ΗΠΑ σε σχέση με άλλους που δεν είχαν μιλήσει.
ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΚΑΙ:

• Κάλεσε τις αρχές να απελευθερώσουν άμεσα και χωρίς όρους την Κίμπερλι Ριβέρα,
• Τόνισε ότι η Ριβέρα είναι κρατούμενη συνείδησης που κρατείται μόνο εξαιτίας της αντίρρησης της να συμμετάσχει στον πόλεμο του Ιράκ. 

Cease the deportation proceedings against Kimberly Rivera

Secretary of the Army
The Honorable John McHugh
1400 Defense Pentagon
Washington, DC 20301-1400
USA

Dear Secretary McHugh,

Ι am writing to you to urge you that Kimberly Rivera is released immediately and unconditionally, and point out that she is a prisoner of conscience, imprisoned solely for her conscientious objection to participating in the armed conflict in Iraq.

Yours sincerely,

 

Μπες στον ιστότοπο του Ελληνικού Τμήμτος της Διεθνούς Αμνηστίας και υπόγραψε στη σχετική φόρμα.  

ΤΟΥΡΚΙΑ: Φυλακίστηκε Υπερασπιστής των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

(UA: 64/12)
Ο Halil Savda, αντιρρησίας συνείδησης και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, είναι κρατούμενος από τις 6:00 της 24ης Φεβρουαρίου, όταν είχε επισκεφθεί την περιοχή Doğubeyazıt της ανατολικής Τουρκίας. Τώρα βρίσκεται στη φυλακή της περιοχής και έχει κληθεί να ολοκληρώσει την ποινή των 100 ημερών, ποινή που του είχε επιβληθεί το 2008, επειδή είχε μιλήσει δημόσια και είχε υπερασπιστεί τους αντιρρησίες συνείδησης. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί πως είναι κρατούμενος συνείδησης και κρατείται αποκλειστικά επειδή εξάσκησε ειρηνικά το δικαίωμά του στην ελευθερία της έκφρασης.

Η καταδίκη του Halil Savda το 2008 βασίστηκε στο Άρθρο 318 του Ποινικού Κώδικα της Τουρκίας, το οποίο ποινικοποιεί τη δημόσια υπεράσπιση του δικαιώματος στην αντίρρηση συνείδησης. Καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 100 ημερών, μετά την υπεράσπιση δύο ισραηλινών αντιρρησιών συνείδησης το 2006. Η καταδίκη του επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο Εφέσεων τον Νοέμβριο του 2010 και ανακοινώθηκε στον Halil Savda τον Φεβρουάριο του 2011, αλλά δεν του ζητήθηκε να ξεκινήσει να εκτίει την ποινή του μέχρι τώρα. Ο Halil Savda αντιμετωπίζει επίσης ποινή έξι μηνών για παράβαση του Άρθρου 318, που εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2010 και η οποία εξετάζεται από το Ανώτατο Δικαστήριο Εφέσεων. Υπάρχουν άλλες τρεις περιπτώσεις εναντίον του Halil Savda, που βρίσκονται σε εξέλιξη και για τις οποίες και πάλι κατηγορείται με βάση το Άρθρο 318.

Ο Halil Savda έχει επανειλημμένα φυλακιστεί ως αντιρρησίας συνείδησης για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, η οποία είναι υποχρεωτική στην Τουρκία. Ο Halil Savda δήλωσε αντιρρησίας συνείδησης το 2004 και από τότε, μέσα σε πέντε χρόνια, έχει εκτίσει συνολικά 17 μήνες σε στρατιωτικές φυλακές, λόγω της άρνησής του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Το 2008, ανακηρύχθηκε ως άτομο «ακατάλληλο» για στρατιωτική θητεία και έτσι έληξαν οι διώξεις του ως αντιρρησία συνείδησης.

Το Άρθρο 318 του Ποινικού Κώδικα της Τουρκίας παραβιάζει το Άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στην οποία η Τουρκία είναι συμβαλλόμενο μέρος. Το Άρθρο 10 διασφαλίζει το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης. Η Διεθνής Αμνηστία έχει επανειλημμένα καλέσει τις τουρκικές αρχές για την κατάργηση του Άρθρου 318.


ΥΠΟΓΡΑΨΕ το παρακάτω γράμμα μέχρι τις 6 Απριλίου, ζητώντας από τις τουρκικές αρχές:

• Να απελευθερώσουν άμεσα και χωρίς όρους τον Halil Savda,
• Να εξασφαλίσουν τη σωματική ακεραιότητα και την ασφάλεια του Halil Savda, όσο βρίσκεται στη φυλακή,
• Να αναλάβουν άμεσα ενέργειες για την κατάργηση του Άρθρου 318, το οποίο παραβιάζει διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις οποίες η Τουρκία έχει υπογράψει.

Minister of Justice
Sadullah Ergin – Adalet Bakanı
Adalet Bakanlığı
06659 Ankara
Turkey
Dear Minister,
Ι am writing to you, regarding the case of Halil Savda, human rights defender, who was detained at 6am on 24 February while visiting the district of Doğubeyazıt in eastern Turkey. I consider him to be a prisoner of conscience, detained solely for the peaceful exercise of his right to freedom of expression. Also, I would like to express my concern about the Article 318.
I call you to release Halil Savda immediately and unconditionally and ensure his safety, while he is in prison. I also urge you to take urgent steps towards the abolition of Article 318, which violates international human rights conventions to which Turkey is a signatory.
Yours sincerely,


Μπείτε στον ιστότοπο του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας για να υπογράψετε την έκκληση:

http://www.amnesty.org.gr/halil-savda

Τουρκία: Περαιτέρω πληροφόρηση: κρατούμενος συνείδησης αποδρά και ξανασυλλαμβάνεται

Περαιτέρω πληροφόρηση στο UA: 175/10 Index: EUR 44/003/2011 Turkey Ημερομηνία 28 Απριλίου 2011

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

Κρατούμενος συνείδησης αποδρά και ξανασυλλαμβάνεται

Στις 21 Απριλίου, ο κρατούμενος συνείδησης Ινάν Σ. διέφυγε από το νοσοκομείο στο οποίο είχε μεταφερθεί από τη φυλακή Μανίσα-Σαρουχανλί. Ξανασυνελλήφθη την επόμενη μέρα, καθώς βρισκόταν με τους φίλους του στην δυτική παραθαλάσσια επαρχία του Ιζμίρ. Ο Ινάν Σ. μεταφέρθηκε στη φυλακή Μπούκα στο Ιζμίρ.

Ο Ινάν Σ. εξέτιε τρεις ποινές για «λιποταξία» από τη στρατιωτική θητεία, στη φυλακή Μανίσα-Σαρουχανλί. Ο δικηγόρος του ανέφερε ότι, μετά την επανασύλληψή του, ο Ινάν Σ. ξεκίνησε απεργία πείνας. Αναμένεται να διωχθεί για απόδραση από τη φυλακή.

Ο Ινάν Σ. βρίσκεται υπό κράτηση από τις 5 Αυγούστου 2010 όταν συνελήφθη στο σπίτι του στη βάση ενός εκκρεμούς εντάλματος σύλληψης για «λιποταξία» από τη στρατιωτική θητεία. Στις 24 Αυγούστου 2010, κρίθηκε ένοχος για «παραβίαση άδειας» από το Στρατοδικείο της Διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων Αιγαίου και κρατήθηκε σε στρατιωτική φυλακή. Έχει τρεις προηγούμενες καταδίκες για «λιποταξία».

Στις 8 Οκτωβρίου ο Ινάν Σ. μεταφέρθηκε στη φυλακή Μπούκα, Από τότε ο Ινάν Σ. έχει μεταφερθεί στο νοσοκομείο τουλάχιστον τρεις φορές εξαιτίας της επιδεινούμενης υγείας του μετά από απεργίες πείνας. Είχε στο παρελθόν περιγράψει τις συνθήκες κράτησής του στη φυλακή Μπούκα λέγοντας ότι είναι βρώμικη και γεμάτη ποντίκια.

Στις 26 Νοεμβρίου 2010 ο Ινάν Σ. χαρακτηρίστηκε «ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία» από τις στρατιωτικές αρχές και μεταφέρθηκε στη φυλακή Κιουτάχια Γκεντίζ στις 5 Ιανουαρίου 2011. Μεταφέρθηκε στην ημι-ανοικτή φυλακή Μανίσα-Σαρουχανλί στις 5 Απριλίου.

Ο Ινάν Σ. διακήρυξε την αντίρρηση συνείδησής του σε μια επιστολή του προς τις στρατιωτικές αρχές το 2009, στην οποία εξηγούσε ότι για λόγους βαθιάς πεποίθησης αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΓΡΑΨΤΕ ΑΜΕΣΑ στα τουρκικά ή στη δική σας γλώσσα:

• Καλώντας τις αρχές να τον αφήσουν ελεύθερο αμέσως και άνευ όρων, καθώς η Διεθνής Αμνηστία τον θεωρεί κρατούμενο συνείδησης, που κρατείται επειδή άσκησε το δικαίωμά του στην αντίρρηση συνείδησης.
• Υπενθυμίζοντάς τους ότι ως κράτος μέλος της Διεθνούς Σύμβασης για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να αναγνωρίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΠΡΟΣ

Ministry of National Defence

Vecdi Gönül

Minister of National Defence

Milli Savunma Bakanlığı

06100 Ankara, Turkey

Fax: +90 312 418 4737

Email: info@msb.gov.tr

Προσφώνηση: Dear Minister

Prison Governor

Izmir Closed-Open Penal Correction Institution

Barış Mahallesi

Menderes Cad. N:108

Buca, İzmir

Fax: +90 232 487 1365

Email: izmir.btoiccik@adalet.gov.tr

Προσφώνηση: Dear Prison Governor

Και αντίγραφα προς:

Parliamentary Commission on Human Rights

Mehmet Zafer Üskül

Commission Chairperson

TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu

Bakanlıklar, 06543 Ankara, Turkey

Fax: +90 312 420 53 94

Email: insanhaklari@tbmm.gov.tr

Προσφώνηση: Dear Mr Usku

Επίσης στείλτε αντίγραφα στους διπλωματικούς αντιπροσώπους που έχουν διαπιστευθεί στη χώρα σας. Παρακαλούμε ελέγξτε με το γραφείο του εθνικού τμήματός σας εάν στείλετε εκκλήσεις μετά την παραπάνω ημερομηνία. Αυτή είναι η τρίτη επικαιροποίηση του εγγράφου UA 175/10 (EUR 44/018/2010). Περαιτέρω πληροφορίες: http://www.amnesty.org/en/library/info/EUR44/024/2010/en

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

Κρατούμενος συνείδησης αποδρά και ξανασυλλαμβάνεται

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Στην εθνική της νομοθεσία, η Τουρκία δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και δεν υπάρχει πολιτική εναλλακτική στην στρατιωτική θητεία. Οι αντιρρησίες συνείδησης που δημόσια έχουν δηλώσει την άρνησή τους να εκπληρώσουν στρατιωτική θητεία έχουν υποβληθεί σε ποινική δίωξη και φυλάκιση έως και τριών χρόνων. Κατά την απόλυσή τους, συχνά λαμβάνουν νέα χαρτιά κατάταξης και η διαδικασία επαναλαμβάνεται. Η Τουρκία έχει αποτύχει στο να εφαρμόσει την απόφαση του 2006 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που ζήτησε από την Τουρκία να τροποποιήσει την νομοθεσία της για να αποτρέψει τον «πολιτικό θάνατο» των αντιρρησιών συνείδησης που διώκονται επανειλημμένα και καταδικάζονται λόγω της άρνησής τους να εκπληρώσουν στρατιωτική θητεία, που θεωρήθηκε από το Δικαστήριο ως παραβίαση του Άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (απαγόρευση εξευτελιστικής μεταχείρισης).

Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί αντιρρησία συνείδησης κάθε άτομο που, για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης, αρνείται να εκτελέσει θητεία στις ένοπλες δυνάμεις ή άλλη άμεση ή έμμεση συμμετοχή σε πολέμους ή ένοπλες συρράξεις. Αυτό μπορεί να συμπεριλαμβάνει την άρνηση συμμετοχής σε έναν πόλεμο επειδή κάποιος διαφωνεί με τους σκοπούς του ή τον τρόπο με τον οποίο αυτός διεξάγεται, ακόμα και αν κάποιος δεν αρνείται να λάβει μέρος σε όλους τους πολέμους. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ένα άτομο ως κρατούμενο συνείδησης όταν κρατείται ή βρίσκεται φυλακισμένο μόνο επειδή του αρνούνται το δικαίωμα να καταγράψει την αντίρρηση ή να εκτελέσει μια πραγματικά εναλλακτική πολιτική υπηρεσία. Θα είναι επίσης κρατούμενος συνείδησης εάν φυλακιστεί επειδή έφυγε από τις ένοπλες δυνάμεις χωρίς άδεια για λόγους συνείδησης, εάν έχει κάνει εύλογες ενέργειες για να διασφαλίσει την απελευθέρωση από τις στρατιωτικές υποχρεώσεις.

Το δικαίωμα στην άρνηση της στρατιωτικής θητείας για λόγους συνείδησης ενυπάρχει στην ιδέα της ελευθερίας της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας όπως καταγράφεται σε έναν αριθμό διεθνών οργάνων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και την Διεθνή Σύμβαση για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR) της οποίας η Τουρκία είναι μέλος.

Το 1995, στην Απόφαση 1998/77 η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ έχει δηλώσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το Άρθρο 18 της Διεθνούς Σύμβασης για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR, δικαίωμα στην ελευθερία της θρησκείας, συνείδησης και πεποίθησης). «Το δικαίωμα του καθενός να έχει αντιρρήσεις συνείδησης στη στρατιωτική θητεία [συνιστά] μια θεμιτή άσκηση του δικαιώματος στην ελευθερία της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, όπως καταγράφεται στο Άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο Άρθρο 18 της ICCPR». Στην απόφαση, η Επιτροπή επίσης επαναλαμβάνει την έκκλησή της στα κράτη να «παράσχουν στους αντιρρησίες συνείδησης διάφορες μορφές εναλλακτικής υπηρεσίας που να είναι συμβατές με τους λόγους της αντίρρησης συνείδησης, μη μάχιμου ή πολιτικού χαρακτήρα, για το δημόσιο συμφέρον και όχι τιμωρητικής φύσης» και τόνισε ότι τα κράτη θα πρέπει «να μην υποβάλλουν τους αντιρρησίες συνείδησης σε φυλάκιση και σε επαναλαμβανόμενη τιμωρία επειδή δεν εκτελούν στρατιωτική θητεία» υπενθυμίζοντας «ότι κανείς δεν θα πρέπει να υπόκειται ή να τιμωρείται ξανά για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με την νομοθεσία και την ποινική διαδικασία της κάθε χώρας».

Στις 3 Νοεμβρίου του 2006, η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε ότι η δίωξη και καταδίκη δύο αντιρρησιών στην Δημοκρατία της Κορέας λόγω της άρνησής τους να εκτελέσουν υποχρεωτική στρατιωτική θητεία παραβίασε το Άρθρο 18 της ICCPR καθώς καμία πολιτική εναλλακτική δεν υπήρχε (Communication nos. 1321/2004 και 1322/2004).

Περαιτέρω πληροφόρηση στο UA: 175/10 Index: EUR 44/003/2011 Ημερομηνία Έκδοσης 28 Απριλίου 2011

Πηγή: Amnesty International

Η Τουρκία πρέπει να αφήσει ελεύθερο αντιρρησία συνείδησης

Είδηση

11 Ιανουαρίου 2010

Η Διεθνής Αμνηστία κάλεσε τις τουρκικές αρχές να αφήσουν ελεύθερο αντιρρησία συνείδησης ο οποίος συνελήφθη μετά την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για θρησκευτικούς λόγους.
Ο Ενβέρ Αϊντεμίρ δηλώνει ότι υπέστη ξυλοδαρμό με γκλόμπ στη στρατιωτική φυλακή Μαλτέπε, όταν αρνήθηκε να φορέσει στρατιωτική στολή κατά την άφιξή του, στις 24 Δεκεμβρίου 2009. Το επόμενο πρωί, τον έντυσαν διά της βίας με στρατιωτικό ρουχισμό και υπέστη εκ νέου ξυλοδαρμό από το διοικητή της φυλακής.
Ξεκίνησε απεργία πείνας σε ένδειξη διαμαρτυρίας, αλλά μεταφέρθηκε στο νοσηλευτήριο της φυλακής, όπου, δια της βίας, του πέρασαν ορό.
“Ο Ενβέρ Αϊντεμίρ είναι κρατούμενος συνείδησης και πρέπει να απελευθερωθεί άμεσα και χωρίς όρους”, δήλωσε η Διευθύντρια του Προγράμματος της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, Χαλάια Γκοουάν.
“Οι τουρκικές αρχές θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι δεν θα υποστεί βασανιστήρια ή άλλου είδους κακομεταχείριση και ότι θα ερευνήσουν τους ισχυρισμούς του για κακομεταχείριση, άμεσα και με ανεξάρτητες διαδικασίες.”
Στις 28 Δεκεμβρίου, ο δικηγόρος του Ενβέρ Αϊντεμίρ κατέθεσε μήνυση στον εισαγγελέα σχετικά με την κακομεταχείρισή του και ζήτησε επείγουσα παροχή ιατρικής βοήθειας. Ο δικηγόρος είπε στη Διεθνή Αμνηστία ότι, αντ’ αυτού, ο Ενβέρ Αϊντεμίρ εξαναγκάστηκε να περάσει από “ψυχιατρικό τεστ.”
Μικρός αριθμός αντιρρησιών συνείδησης που έχουν υποβληθεί σε παρόμοιες εξετάσεις, έχουν πάρει ιατρική αναφορά ότι έχουν μια «προχωρημένη αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας» και άρα είναι «ακατάλληλοι για στρατιωτική θητεία σε καιρό ειρήνης και πολέμου». Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί ότι τέτοιες αναφορές εκδίδονται όχι εξαιτίας κάποιας ψυχολογικής κατάστασης, αλλά μόνο εξαιτίας της επιμονής τους στην ιδιότητά τους ως αντιρρησιών συνείδησης.
Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης κατά παράβαση των υποχρεώσεών της βάσει του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και δεν παρέχει κανενός είδους πολιτική εναλλακτική, στη στρατιωτική υπηρεσία.
Οι αντιρρησίες συνείδησης που έχουν δηλώσει δημόσια την άρνησή τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία αντιμετώπισαν ποινικές διώξεις και φυλακίσεις μέχρι και τρία χρόνια.
Κατά την αποφυλάκισή τους, συχνά λαμβάνουν εκ νέου κλήσεις στράτευσης και η διαδικασία επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα αυτό που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων περιγράφει ως τον “πολιτικό θάνατο” των αντιρρησιών συνείδησης, οι οποίοι διαρκώς διώκονται και καταδικάζονται για την άρνησή τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία.
Ο Ενβέρ Αϊντεμίρ αρχικά δήλωσε αντιρρησίας συνείδησης το 2007. Οδηγήθηκε παρά τη θέλησή του να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία και φυλακίστηκε μια εβδομάδα μετά στη στρατιωτική φυλακή Εσκισεχίρ.
Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου, οδηγήθηκε σε στρατιωτικό δικαστήριο, όπου αφέθηκε ελεύθερος με τον όρο ότι θα παρουσιαζόταν αμέσως να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία
Αφότου αφέθηκε ελεύθερος δήλωσε και πάλι την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, προβάλλοντας θρησκευτικούς λόγους, και δεν παρουσιάστηκε στη μονάδα του, γεγονός που οδήγησε στην έκδοση εντάλματος σύλληψης, βάσει του οποίου συνελήφθη τον προηγούμενο μήνα.
Ο Ενβέρ Αϊντεμίρ αυτή τη στιγμή περιμένει να δικαστεί στη στρατιωτική φυλακή Εσκισεχίρ. Η ακροαματική διαδικασία έχει οριστεί για τις 21 Ιανουαρίου όπου θα αντιμετωπίσει τις κατηγορίες της απείθειας και της λιποταξίας.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία