ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ 

Ο αντιρρησίας συνείδησης Ονούρ Ερντέν συνελήφθη στο Αεροδρόμιο Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη στις 11 Ιουλίου μετά από εξαναγκαστική επιστροφή στην Τουρκία από την Κύπρο όπου η αίτησή του για άσυλο απορρίφθηκε. Στις 17 Ιουλίου μεταφέρθηκε στην Στρατιωτική Φυλακή της Διοίκησης του 2ου Σώματος Στρατού, στο Γκελίμπολου (Καλλίπολη), του Τσανάκαλε, όπου κινδυνεύει από βασανιστήρια και άλλη κακομεταχείριση.

Ο Ονούρ Ερντέν, 28 ετών, ξεκίνησε τη στρατιωτική του θητεία στις 2 Ιανουαρίου 2006. Στις 11 Απριλίου 2006, έφυγε από τη μονάδα του στο Τεκιρντάγ, στη βορειοδυτική Τουρκία. Στις 7 Ιουλίου 2006, συνελήφθη με την κατηγορία της λιποταξίας και προφυλακίστηκε. Καταδικάστηκε και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Μετά που εξέτισε έξι μήνες και 20 μέρες από την ποινή του, αποφυλακίστηκε στις 23 Ιανουαρίου 2007 με τον όρο να παρουσιαστεί στην στρατιωτική του μονάδα σε μια μέρα. Δεν επέστρεψε στη μονάδα του και ως αποτέλεσμα συνελήφθη και πάλι στις 11 Μαρτίου 2009. Διώχθηκε για δεύτερη φορά για λιποταξία, λαμβάνοντας άλλη μια ποινή 10 μηνών. Μετά που εξέτισε τρεις μήνες και 10 μέρες, αποφυλακίστηκε και πάλι με τον όρο να επανέλθει στη μονάδα του. Για άλλη μια φορά δεν επέστρεψε στην μονάδα του, κάτι που οδήγησε στην τρίτη του δίωξη. Σύμφωνα με το δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν λέει ότι υπέστη κακομεταχείριση κατά τη στρατιωτική κράτηση στο Γκελίμπολου, του Τσανάκαλε, κατά τη διάρκεια και των δύο περιόδων φυλάκισης.

Σύμφωνα με το δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν τότε έφυγε από την Τουρκία και πήγε στην Κύπρο όπου έκανε αίτηση για άσυλο. Αυτή απορρίφθηκε στη βάση ότι δεν απέδειξε ότι είχε υποστεί κακομεταχείριση στη στρατιωτική φυλακή και ότι η αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία δεν ήταν λόγος για αίτημα ασύλου. Στις 11 Ιουλίου εξαναγκάστηκε να επιστρέψει στην Τουρκία και συνελήφθη κατά την άφιξή του στην Κωνσταντινούπολη.

Σύμφωνα με τον δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν έχει τρεις μήνες και 10 μέρες ακόμα να εκτίσει από την πρώτη του 10μηνη ποινή φυλάκισης και άλλους έξι μήνες και 20 μέρες από τη δεύτερη ποινή. Αναμένεται να δικαστεί σε στρατοδικείο στο Γκελίμπολου και τα υπόλοιπα των προηγούμενων ποινών του πιθανόν θα προστεθούν σε οποιαδήποτε νέα ποινή λάβει.

Το 2011, ο Ονούρ Ερντέν δήλωσε ότι αρνήθηκε να συνεχίσει τη στρατιωτική θητεία γιατί «δεν θέλω να είμαι μέρος του συνεχιζόμενου πολέμου στη χώρα μας και λόγω των ανθρωπιστικών μου αξιών».

ΑΝΑΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΚΚΛΗΣΗ ΕΩΣ ΤΙΣ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ!

• Καλώντας τις αρχές να αποφυλακίσουν τον Ονούρ Ερντέν άμεσα και χωρίς όρους, καθώς συνελήφθη και διώκεται μόνο εξαιτίας της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία·
• Καλώντας τες να διασφαλίσουν ότι δεν υφίσταται βασανιστήρια ή άλλη κακομεταχείριση κατά τη διάρκεια της κράτησης·
• Υπενθυμίζοντάς τους ότι, ως κράτος μέλος του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η Τουρκία υποχρεούται να αναγνωρίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.

Πατήστε εδώ για επιπρόσθετη πληροφόρηση

Release Mr. Onur Erden immediately and unconditionally

Ministry of National Defence
Ismet Yılmaz
Minister of National Defence
Milli Savunma Bakanlığı
06100 Ankara, Turkey

And copies to:

Parliamentary Commission on Human Rights
Ayhan Sefer Üstün
Commission Chairperson
TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu
Bakanlıklar, 06543 Ankara, Turkey

Turkish Ambassador in Greece
Mr. Kerim Uras
Vassileos Gheorgiou B'11
10674 Athens, Greece


Dear Minister,

I am writing to you to express my concern regarding conscientious objector Onur Erden who was detained at Atatürk Airport in Istanbul on 11 July after he was forcibly returned to Turkey from Cyprus where his asylum application was turned down. He is currently held at 2nd Army Corps Command Military Prison in Gelibolu, Çanakkale, where he is at risk of torture or other ill-treatment.

I urge you to release Mr. Onur Erden immediately and unconditionally, as he has been detained and prosecuted solely for exercising his right to conscientious objection to compulsory military service. I also urge you to ensure that Mr. Onur Erden is not subjected to torture or other ill-treatment while in detention. I would like to remind you that, as a state party to the International Covenant on Civil and Political Rights, and the European Convention on Human Rights, Turkey is obliged to recognize the right to conscientious objection.

Yours sincerely, 

 

Πατήστε εδώ για να μπείτε στη φόρμα ηλεκτρονικής υπογραφής στο site του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας και να υπογράψετε

Ελλάδα: Πολλαπλές οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις περιπτώσεις των διωκόμενων αντιρρησιών συνείδησης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


20 Ιουνίου 2013


Ελλάδα: Πολλαπλές οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις περιπτώσεις των διωκόμενων αντιρρησιών συνείδησης

Με αφορμή τη νέα δίκη του αντιρρησία συνείδησης Μενέλαου Εξίογλου, η Διεθνής Αμνηστία καταδικάζει το συνεχιζόμενο κύμα συλλήψεων και διώξεων εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης και τις πολλαπλές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

Ο Μενέλαος Εξίογλου δικάζεται την Πέμπτη 20 Ιουνίου στο στρατοδικείο Αθηνών, με την κατηγορία της ανυποταξίας, σε μια εξ αναβολής δίκη, μετά τη σύλληψή του με τη διαδικασία του αυτοφώρου, τον περασμένο Απρίλιο. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.
Πρόκειται για τη δεύτερη δίωξη εναντίον του ολικού αρνητή στράτευσης, επειδή αρνείται για λόγους συνείδησης να υπηρετήσει τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την εναλλακτική υπηρεσία, και ο οποίος έχει ήδη καταδικαστεί σε 4 μήνες φυλάκιση με 1 χρόνο αναστολή, τον περασμένο Δεκέμβριο. Επιπλέον του έχει επιβληθεί διοικητικό πρόστιμο 6.000 ευρώ.

Από την αρχή του έτους έχουν σημειωθεί τουλάχιστον 5 συλλήψεις 4 ατόμων που αρνούνται τη στράτευση για λόγους συνείδησης.

Την περασμένη Τρίτη 11 Ιουνίου είχε συλληφθεί στη Θεσσαλονίκη ο 44χρονος αντιρρησίας συνείδησης Νίκος Καρανίκας, και αφού οδηγήθηκε με τη διαδικασία του αυτοφώρου στο στρατοδικείο, η δίκη του αναβλήθηκε για την Παρασκευή 14 Ιουνίου. Την Παρασκευή, στο στρατοδικείο Θεσσαλονίκης παραβρέθηκε παρατηρήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας, όμως η δίκη πήρε νέα αναβολή για τις 2 Ιουλίου 2013.

Αυτή ήταν η δεύτερη σύλληψη του Καρανίκα μέσα σε διάστημα 4 μηνών και τουλάχιστον η 4η σύλληψή του από το 1995. Την Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013, είχε συλληφθεί και οδηγηθεί ενώπιον της στρατιωτικού εισαγγελέα Θεσσαλονίκης με τη διαδικασία του αυτοφώρου με την κατηγορία της ανυποταξίας άρχουσα από το 1996, αδίκημα για το οποίο είχε ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995. Στη δίκη που είχε διεξαχθεί τελικά στις 8 Μαρτίου 2013 ο Νικόλαος Καρανίκας είχε αθωωθεί.

Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν θα πρέπει να διώκονται αφού τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993), όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η εναλλακτική υπηρεσία στην Ελλάδα είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από εκείνη που προβλέπεται για το στρατό. Συγκεκριμένα η εναλλακτική υπηρεσία είναι διάρκειας 15 μηνών έναντι 9 μηνών στο στρατό ξηράς, όπου υπηρετεί η μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης, η οποία θα πρέπει να γίνεται με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο. Αυτό δεν ισχύει στην Ελλάδα, δεδομένου ότι η απόφαση λαμβάνεται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, μετά από γνωμοδότηση πενταμελούς ειδικής επιτροπής του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην οποία συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, και δύο στρατιωτικοί.

Εξάλλου σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να έχουν σταματήσει οι διώξεις σε περιπτώσεις όπως αυτές του Εξίογλου και του Καρανίκα καθώς οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης οι οποίοι έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Επιπλέον, ούτως ή άλλως, οι δίκες πολιτών συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπόθεση Erçep κατά Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Η άρνηση στράτευσης για λόγους συνείδησης είναι δικαίωμα, όχι αδίκημα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
 

5 Ιουνίου 2013


Η άρνηση στράτευσης για λόγους συνείδησης είναι δικαίωμα, όχι αδίκημα


Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει τη βαθιά ανησυχία της και καταδικάζει τις συνεχιζόμενες διώξεις εναντίον αντιρρησιών συνείδησης, ζητώντας να σταματήσουν αμέσως οι δίκες πολιτών από στρατοδικεία σε κάθε περίπτωση, και ακόμα περισσότερο οι επανειλημμένες διώξεις τους για την ίδια πράξη.

Τους τελευταίους μήνες είχαν σημειωθεί 3 συλλήψεις αντιρρησιών συνείδησης που οδηγήθηκαν σε στρατιωτικά δικαστήρια. Ο Νικόλαος Καρανίκας αθωώθηκε. Οι δίκες του Χαράλαμπου Ακριβόπουλου και του Μενέλαου Εξίογλου έχουν αναβληθεί για τις 8 Οκτωβρίου και τις 20 Ιουνίου αντίστοιχα.

Επίσης σύμφωνα με δημοσιεύματα, σήμερα, 5 Ιουνίου, ο ολικός αρνητής στράτευσης Μιχάλης Τόλης δικάζεται με την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Αθηνών, επειδή αρνείται για ιδεολογικούς λόγους να υπηρετήσει τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την εναλλακτική υπηρεσία. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας. Ο Μιχάλης Τόλης συνελήφθη προχτές, 3 Ιουνίου, στα Ιωάννινα με τη διαδικασία του αυτοφώρου. Χτες το Στρατοδικείο Αθηνών ανέβαλε την εκδίκαση της υπόθεσής του για σήμερα, και αποφάσισε τη συνέχιση της κράτησής του.

Τη δίκη του αναμένει επίσης ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος, 47 ετών, από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας, αν και δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, ήδη από το 2008, όταν έγινε πατέρας για τρίτη φορά.

Με σύλληψη κινδυνεύει επίσης ένας αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους, του οποίου απορρίφθηκε τόσο η αίτηση για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης όσο και η σχετική αίτηση ακυρώσεως που άσκησε στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία στην Ελλάδα είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από εκείνη που προβλέπεται για το στρατό. Συγκεκριμένα η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία είναι διάρκειας 15 μηνών έναντι 9 μηνών στο στρατό ξηράς, όπου υπηρετεί η μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης, η οποία θα πρέπει να γίνεται με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο. Αυτό δεν ισχύει στην Ελλάδα, δεδομένου ότι η απόφαση λαμβάνεται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, μετά από γνωμοδότηση πενταμελούς ειδικής επιτροπής του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην οποία συμμετέχουν μεταξύ άλλων και δύο στρατιωτικοί.

Οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης οι οποίοι έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Οι δίκες πολιτών συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,  υπόθεση Ercep κατά Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993), όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Ελλάδα: Σταματήστε τις συλλήψεις και τις δίκες σε στρατοδικεία των αντιρρησιών συνείδησης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


19 Απριλίου 2013

Ελλάδα: Σταματήστε τις συλλήψεις και τις δίκες σε στρατοδικεία των αντιρρησιών συνείδησης



Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει τις βαθύτατες ανησυχίες της μετά τη σύλληψη, με τη διαδικασία του αυτοφώρου, του 30χρονου αντιρρησία συνείδησης Μενέλαου Εξίογλου στις 18 Απριλίου 2013. Πρόκειται για την τρίτη σύλληψη αντιρρησία συνείδησης με τη διαδικασία του αυτοφώρου τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα. Η Διεθνής Αμνηστία επίσης καταδικάζει το νέο κύμα διώξεων και ζητά να σταματήσουν αμέσως οι συλλήψεις και οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης από στρατοδικεία, και ακόμα περισσότερο οι επανειλημμένες διώξεις τους για την ίδια πράξη.


Ο 30χρονος αντιρρησίας συνείδησης Μενέλαος Εξίογλου συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη το πρωί της 18^ης Απριλίου 2013 με ένταλμα σύλληψης για ανυποταξία και αναμένεται να μεταχθεί στην Αθήνα την Παρασκευή 19/4 και να οδηγηθεί ενώπιον στρατιωτικού εισαγγελέα το Σάββατο 20/4, με τη διαδικασία του αυτοφώρου, λόγω της άρνησής του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης. Για τον ίδιο λόγο, στις 18 Δεκεμβρίου 2012, ο Εξίογλου καταδικάστηκε από το Στρατοδικείο Λάρισας σε 4 μήνες φυλάκιση με έναν χρόνο αναστολή. Πρόσφατα του επιβλήθηκε και το διοικητικό πρόστιμο ύψους 6.000 ευρώ για ανυποταξία. Τον Μάιο του 2010 ο Μενέλαος Εξίογλου είχε καταθέσει, μαζί με άλλους 6 αντιρρησίες συνείδησης, δημόσια δήλωση σχετικά με την απόφασή του να αρνηθεί τη στρατιωτική θητεία για ιδεολογικούς λόγους.

Σε περίπτωση που ο Μενέλαος Εξίογλου οδηγηθεί εκ νέου ενώπιον στρατοδικείου, τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.

Την Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013, συνελήφθη ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης Νικόλαος Καρανίκας, 44 ετών, ο οποίος και οδηγήθηκε, με τη διαδικασία του αυτοφώρου, ενώπιον της στρατιωτικού εισαγγελέα Θεσσαλονίκηςμε την κατηγορία της ανυποταξίας άρχουσα από το 1996, αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995. Κατόπιν αιτήματος αναβολής, η δίκη του ορίστηκε για την Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013 στο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, και αφέθηκε ελεύθερος την ίδια ημέρα. Στις 22 Φεβρουαρίου 2013, κατόπιν νέου αιτήματος αναβολής, η δίκη αναβλήθηκε για την Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013. Στις δίκη της 8ης Μαρτίου 2013 ο Νικόλαος Καρανίκας αθωώθηκε.

Ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης Χαράλαμπος Ακριβόπουλος, 37 ετών, συνελήφθη από τις αστυνομικές αρχές το πρωί της Τρίτης, 19 Μαρτίου 2013, και μετά από δύο ημέρες κράτησης σε διάφορες αστυνομικές διευθύνσεις, δικάστηκε στο Ναυτοδικείο Πειραιά. Το στρατιωτικό δικαστήριο, μετά την εξέταση των μαρτύρων και την απολογία του Ακριβόπουλου, αποφάσισε να αναβάλει τη δίκη για τις 8 Οκτωβρίου 2013.

Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος είχε δηλώσει την αντίρρηση συνείδησής του τον Μάρτιο του 2004, όταν η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία ήταν υπερδιπλάσια της διάρκειας της στρατιωτικής θητείας. Αρνήθηκε να υπηρετήσει τέτοια τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία. Τον Απρίλιο του 2008 κλήθηκε να παρουσιαστεί ενώπιον του Τριμελούς Ναυτοδικείου Πειραιά για το αδίκημα της ανυποταξίας σε καιρό ειρήνης, δεν παρουσιάστηκε και η δίκη αυτή αναβλήθηκε προκειμένου να ζητηθεί αυτοπρόσωπη παρουσία. Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος καταδικάστηκε από το Ναυτοδικείο Πειραιά στις 22 Μαρτίου 2011 σε 8μηνη ποινή φυλάκισης με διετή αναστολή.

Επιπλέον, ο αντιρρησίας συνείδησης Δημήτρης Σωτηρόπουλος, 47 ετών, παρέλαβε πρόσφατα κλήση για να δικαστεί στις 28 Μαΐου 2013 από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της «ανυποταξίας σε περίοδο γενικής επιστράτευσης», για την οποία του ασκήθηκε δίωξη το 1994. Ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος είχε δηλώσει την αντίρρηση συνείδησής του τον Μάρτιο του 1992, όταν η ελληνική νομοθεσία δεν αναγνώριζε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και δεν προέβλεπε τη δυνατότητα εναλλακτικής υπηρεσίας. Το 1992 κλήθηκε για απολογία ενώπιον του Στρατιωτικού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας και επανέλαβε την άρνησή του να στρατευτεί για λόγους συνείδησης υποβάλλοντας υπόμνημα, χωρίς, ωστόσο, να δικαστεί. Ουδέποτε του αναγνωρίστηκε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, αλλά αντίθετα υπέστη επανειλημμένες διώξεις, καθώς οι αρχές κατέσχεσαν το διαβατήριό του και εξέδωσαν αλλεπάλληλα εντάλματα σύλληψης. Αν και δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, ήδη από το 2008, όταν έγινε πατέρας για τρίτη φορά -σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία οι τρίτεκνοι απαλλάσσονται της υποχρέωσης στράτευσης-, η ποινική εκκρεμότητα σε βάρος του παρέμεινε.

Η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία στην Ελλάδα είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα για τη μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από ό,τι απαιτείται για το στρατό. Συγκεκριμένα η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία είναι διάρκειας 15 μηνών έναντι 9 μηνών στο στρατό ξηράς όπου υπηρετεί η μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης οι οποίοι έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Οι δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,  υπόθεση Ercep κατά Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ  (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9  του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Ελλάδα: Κρατούμενος συνείδησης ο αντιρρησίας συνείδησης Χαράλαμπος Ακριβόπουλος

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

21 Μαρτίου 2013

Ελλάδα: Κρατούμενος συνείδησης ο αντιρρησίας συνείδησης Χαράλαμπος Ακριβόπουλος

Η Διεθνής Αμνηστία καταδικάζει την σύλληψη, κράτηση και δίκη του αντιρρησία συνείδησης Χαράλαμπου Ακριβόπουλου. Η διεθνής οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων θεωρεί τον Χαράλαμπο Ακριβόπουλο κρατούμενο συνείδησης -ο οποίος κρατείται μόνο για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης- και ζητά την άμεση και χωρίς όρους απελευθέρωσή του. Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος, 37 ετών, συνελήφθη από τις αστυνομικές αρχές το πρωί της Τρίτης, 19 Μαρτίου 2013, και οδηγήθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Ημαθίας. Σύμφωνα με τις αρχές η σύλληψή του αφορά υπόθεση ανυποταξίας και θα παραπεμφθεί στο Ναυτοδικείο Πειραιά. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.

Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος, ο οποίος έχει αρνηθεί για λόγους συνείδησης να υπηρετήσει τόσο την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία, συνελήφθη με τη διαδικασία του αυτόφωρου και μετήχθη την ίδια ημέρα στην Υποδιεύθυνση Μεταγωγών Δικαστηρίων της Διεύθυνσης Αστυνομίας Θεσσαλονίκης. Εχθές, 20 Μαρτίου 2013, μετήχθη στη Διεύθυνση Μεταγωγών Δικαστηρίων Αττικής προκειμένου να μεταφερθεί σήμερα ενώπιον του Ναυτοδικείου Πειραιά για να δικασθεί με την κατηγορία της ανυποταξίας.

Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος είχε δηλώσει την αντίρρηση συνείδησής του τον Μάρτιο του 2004, όταν η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία ήταν υπερδιπλάσια της διάρκειας της στρατιωτικής θητείας. Αρνήθηκε να υπηρετήσει τέτοια τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία. Τον Απρίλιο του 2008 κλήθηκε να παρουσιαστεί ενώπιον του Τριμελούς Ναυτοδικείου Πειραιά για το αδίκημα της ανυποταξίας σε καιρό ειρήνης, δεν παρουσιάστηκε και η δίκη αυτή αναβλήθηκε προκειμένου να ζητηθεί αυτοπρόσωπη παρουσία. Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος καταδικάστηκε από το Ναυτοδικείο Πειραιά στις 22 Μαρτίου 2011 σε 8μηνη ποινή φυλάκισης με διετή αναστολή. Συνεπώς, σε περίπτωση νέας καταδίκης του, κινδυνεύει να φυλακιστεί αμέσως.

Η παρούσα σύλληψη και κράτησή του με βάση τη διαδικασία του αυτοφώρου για πράξη ανυποταξίας βασίζεται στην κατηγορία του 2008, καθώς το αδίκημα της ανυποταξίας κατά το ελληνικό δίκαιο θεωρείται διαρκές έγκλημα. Αυτό επιτρέπει το να οδηγηθεί ο αντιρρησίας στο αυτόφωρο οποτεδήποτε, αν και για τις περιπτώσεις άρνησης στράτευσης  της τελευταίας δεκαετίας σπανίως ακολουθείτο η αυτόφωρη διαδικασία.

Πρόκειται για τη δεύτερη σύλληψη αντιρρησία συνείδησης από τις ελληνικές αρχές μέσα σε ένα μήνα μετά από ένα κενό αρκετών χρόνων. Την Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013, συνελήφθη ο αντιρρησίας συνείδησης Νικόλαος Καρανίκας, 44 ετών, ο οποίος και οδηγήθηκε ενώπιον της στρατιωτικού εισαγγελέα Θεσσαλονίκης με τη διαδικασία του αυτοφώρου με την κατηγορία της ανυποταξίας άρχουσα από το 1996, αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995. Κατόπιν αιτήματος αναβολής, η δίκη του ορίστηκε για την Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013 στο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, και αφέθηκε ελεύθερος την ίδια ημέρα. Στις 22 Φεβρουαρίου 2013, κατόπιν νέου αιτήματος αναβολής, η δίκη αναβλήθηκε για την Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013. Στις δίκη της 8ης Μαρτίου 2013 ο Νικόλαος Καρανίκας αθωώθηκε.

Επιπλέον, ο αντιρρησίας συνείδησης Δημήτρης Σωτηρόπουλος, 47 ετών, παρέλαβε πρόσφατα κλήση για να δικαστεί στις 28 Μαΐου 2013 από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της «ανυποταξίας σε περίοδο γενικής επιστράτευσης», για την οποία του ασκήθηκε δίωξη το 1994. Ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος είχε δηλώσει την αντίρρηση συνείδησής του τον Μάρτιο του 1992, όταν η ελληνική νομοθεσία δεν αναγνώριζε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και δεν προέβλεπε τη δυνατότητα εναλλακτικής υπηρεσίας. Το 1992 κλήθηκε για απολογία ενώπιον του Στρατιωτικού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας και επανέλαβε την άρνησή του να στρατευτεί για λόγους συνείδησης υποβάλλοντας υπόμνημα, χωρίς, ωστόσο, να δικαστεί. Ουδέποτε του αναγνωρίστηκε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, αλλά αντίθετα υπέστη επανειλημμένες διώξεις, καθώς οι αρχές κατέσχεσαν το διαβατήριό του και εξέδωσαν αλλεπάλληλα εντάλματα σύλληψης. Αν και δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, ήδη από το 2008 όταν έγινε πατέρας για τρίτη φορά -σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία οι τρίτεκνοι απαλλάσσονται της υποχρέωσης στράτευσης, η ποινική εκκρεμότητα σε βάρος του παρέμεινε.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης. Οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης που έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Οι δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση  το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,  υπόθεση Ercep κατά  Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ  (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9  του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία στην Ελλάδα  είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα για τη μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από ό,τι απαιτείται για το στρατό. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Η σύλληψη και επικείμενη δικη αντιρρησία συνείδησης γυρίζει την Ελλάδα πολλά χρόνια πίσω

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

21 Φεβρουαρίου  2013

Η σύλληψη και επικείμενη δίκη αντιρρησία συνείδησης γυρίζει την Ελλάδα πολλά χρόνια πίσω.

 Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την απογοήτευσή της για την επικείμενη δίκη του Νικόλαου Καρανίκα. Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική περί αντίρρησης συνείδησης με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα πρόστιμα και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης,

Ο αντιρρησίας συνείδησης Νικόλαος Καρανίκας, 42 ετών, συνελήφθη το πρωί της Τετάρτης, 20 Φεβρουαρίου, και οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα της Τούμπας κατηγορούμενος για ανυποταξία. Με τη διαδικασία του αυτοφώρου, οδηγήθηκε ενώπιον του στρατιωτικού εισαγγελέα. Κατόπιν αιτήματος αναβολής, η δίκη του ορίστηκε για την Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου, και αφέθηκε ελεύθερος. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας.

Σύμφωνα με το δικηγόρο του Νικολάου Καρανίκα, Θωμά Χαραλαμπίδη, η διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά τη σημερινή σύλληψη δεν είναι η συνήθης, αφού σπανίως ακολουθείται η αυτόφωρη διαδικασία.

Ο Νικόλαος Καρανίκας διακήρυξε τη αντίρρησή του στη στράτευση για λόγους συνείδησης ήδη από τη δεκαετία του ’90, πριν αναγνωριστεί στην Ελλάδα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης. Τον Αύγουστο του 1995 συνελήφθη και μεταφέρθηκε σε στρατιωτικές φυλακές. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους καταδικάστηκε για ανυποταξία σε καιρό γενικής επιστράτευσης σε 4 χρόνια φυλάκιση. Η Διεθνής Αμνηστία τον είχε υιοθετήσει ως κρατούμενο συνείδησης. Το Δεκέμβριο του 1995 το αναθεωρητικό στρατοδικείο μείωσε την ποινή του σε 1 χρόνο φυλάκιση με 3ετή αναστολή. Όμως, κατά την αποφυλάκισή του από τις στρατιωτικές φυλακές του επιδόθηκε φύλλο πορείας. Ο Νικόλαος Καρανίκας, ως αντιρρησίας συνείδησης, αρνήθηκε να παρουσιαστεί και κατηγορήθηκε πλέον για λιποταξία. Το 2000, και ενώ πλέον είχε ψηφιστεί από το 1997 νόμος για την αντίρρηση συνείδησης και την εναλλακτική υπηρεσία, το στρατοδικείο Θεσσαλονίκης απάλλαξε τον Καρανίκα από την κατηγορία της λιποταξίας.

Το ίδιο έτος, όμως, το Στρατολογικό Γραφείο Βέροιας αρνήθηκε να δεχτεί την αίτησή του να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης και να υπηρετήσει εναλλακτική υπηρεσία, θεωρώντας ότι έχει καταταγεί στο στρατό, το διάστημα που βρισκόταν κρατούμενος σε στρατιωτικές φυλακές (Αύγουστος – Δεκέμβριος 1995). Σύμφωνα με την τότε νομοθεσία, δεν μπορούσε να αναγνωριστεί κάποιος ως αντιρρησίας συνείδησης, εάν είχε βρεθεί εντός στρατεύματος.

Ως εκ τούτου, οι ελληνικές αρχές ουδέποτε αναγνώρισαν στον Νικόλαο Καρανίκα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και την εναλλακτική υπηρεσία.

Σήμερα ο Νικόλαος Καρανίκας κατηγορείται για  ανυποταξία από το 1996, αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995.

Η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει ότι οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν να δικάζουν πολίτες, όπως είναι οι αντιρρησίες συνείδησης που δεν έχουν καταταγεί, σε στρατοδικεία. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ρητά ότι παραβιάζεται το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) όταν δικάζονται αντιρρησίες συνείδησης από στρατοδικεία (υπόθεση Ercep v. Turkey, απόφαση 22/11/2011).

Παρά το γεγονός ότι ο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011), η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και να παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία