Παγκόσμια Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης – Ημερίδα για την Αντίρρηση Συνείδησης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

9 Μαΐου 2011

Παγκόσμια Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης – Ημερίδα για την Αντίρρηση Συνείδησης
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης, στις 15 Μαΐου, η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την απογοήτευσή της για τις συνεχιζόμενες δίκες αντιρρησιών συνείδησης και το προβληματικό νομικό πλαίσιο για την αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα.
Η Διεθνής Αμνηστία και ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης, με την υποστήριξη του Ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων, Μιχάλη Τρεμόπουλου, συνδιοργανώνουν Hμερίδα για την Αντίρρηση Συνείδησης, με τίτλο «Αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα: προβλήματα και προοπτικές» την Πέμπτη 12 Μαΐου, στο Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην Αθήνα (Λεωφόρος Αμαλίας 8).

Πρόγραμμα Ημερίδας

Α’ κύκλος, 16:00 – 18:00
«Η αντίρρηση συνείδησης ως δικαίωμα και πράξη»

Συντονισμός:
Μιμίκα Κριτσανίδου, Μέλος της Ομάδας για την Αντίρρηση Συνείδησης του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας

Ομιλίες:
Μιχάλης Τσαπόγας, Ειδικός Επιστήμονας στον Κύκλο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του Συνηγόρου του Πολίτη
Κωστής Παπαϊωάννου, Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Καλλιόπη Λυκοβαρδή, Μέλος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Αλεξία Τσούνη, Μέλος Δ.Σ. του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας
Λάζαρος Πετρομελίδης, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO)
Συζήτηση


Β’ κύκλος, 18:00 – 20:00
«Αντίρρηση συνείδησης και κοινωνικό όφελος»

Συντονισμός:
Σπύρος Ψύχας, Συνεργάτης του Ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων, Μιχάλη Τρεμόπουλου

Ομιλίες:
Δημήτρης Σωτηρόπουλος, Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης
Νάσος Αλευράς, Βουλευτής Α’ Αθηνών (ΠΑΣΟΚ)
Εκπρόσωπος Νέας Δημοκρατίας (έχει προσκληθεί)
Θοδωρής Δρίτσας, Βουλευτής Α’ Πειραιά (ΣΥΡΙΖΑ)
Νίκος Τσούκαλης, Βουλευτής Αχαΐας (Δημοκρατική Αριστερά)
Νίκος Μυλωνάς, Εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων

Συζήτηση


Η Διεθνής Αμνηστία ζητά από την ελληνική Κυβέρνηση να τερματίσει τις διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης και να εναρμονίσει το ισχύον τιμωρητικό και μεροληπτικό νομικό πλαίσιο με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα.
Ήδη από την αρχή του 2011 τέσσερις αντιρρησίες συνείδησης, αν και πολίτες, κλήθηκαν σε στρατοδικεία.

• Στις 12/05/2011 δικάζεται από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης Ε. Μ. με την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Ε. Μ. αρνήθηκε να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία το 2007, για λόγους συνείδησης, και καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με αναστολή από το Στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Φεβρουαρίου 2010.
• Στις 22/03/2011 ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης, Μπάμπης Ακριβόπουλος, καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με διετή αναστολή, από το Ναυτοδικείο Πειραιά. Ο Μπάμπης Ακριβόπουλος αρνήθηκε, για λόγους συνείδησης, να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία.
• Στις 23/02/2011 αναβλήθηκε η εκδίκαση της υπόθεσης του ιδεολογικού αντιρρησία συνείδησης Αβραάμ Πουλιάση για την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Αθηνών. Ο Αβραάμ Πουλιάσης, ο οποίος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, καθότι 48 ετών σήμερα, κλήθηκε για στρατιωτική θητεία πριν το 1998, όταν δεν υπήρχε ακόμα εναλλακτική υπηρεσία, και αρνήθηκε να στρατευθεί.
• Στις 16/02/2011 εκδικάστηκε από το δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών η έφεση του θρησκευτικού αντιρρησία συνείδησης, Νικολάου Ξιάρχου, κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία, και εκκρεμεί η απόφαση. Ο Νικόλαος Ξιάρχος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και έγινε αντιρρησίας συνείδησης αφού βαφτίστηκε χριστιανός μάρτυρας του Ιεχωβά. Για την πρώτη λιποταξία καταδικάστηκε από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών, τον Σεπτέμβριο του 2008, σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή.

Η Ελλάδα, παρά τις βελτιώσεις του Νόμου 3883/2010 και την απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας για μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας στους 15 μήνες, εξακολουθεί να αποτυγχάνει να συμμορφωθεί με τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Η Ελλάδα συνεχίζει να διατηρεί το θεσμό υπό στρατιωτική αρχή, να δικάζει τους αντιρρησίες συνείδησης σε στρατοδικεία και μάλιστα επανειλημμένα για την ίδια πράξη, να έχει εναλλακτική υπηρεσία τιμωρητικού χαρακτήρα για τη συντριπτική πλειονότητα των στρατεύσιμων, να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στους επαγγελματίες στρατιωτικoύς, και να μην παρέχει επαρκή και έγκαιρη πληροφόρηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης.
Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης αποτελεί βασικό στοιχείο του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας. Αυτό διασφαλίζεται στο Σύνταγμα της Ελλάδας (Άρθρα 13 και 14), καθώς και στην Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (Άρθρο 18), στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Άρθρο 18), στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Άρθρο 9) και στην Αμερικανική Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Άρθρα 12 και 13). Έχει επίσης αναγνωριστεί σε Ψηφίσματα και Συστάσεις που έχουν υιοθετηθεί από τα Ηνωμένα Έθνη, το Συμβούλιο της Ευρώπης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης αναγνωρίζεται ρητά στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Άρθρο 10.2) και στην Ιβηροαμερικανική Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Νέων (Άρθρο 12).

Αναλυτικά, οι συστάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για τον ελληνικό νόμο για την αντίρρηση συνείδησης στη Δημόσια Δήλωση «Ελλάδα: Νέος νόμος για την αντίρρηση συνείδησης – Νέα χαμένη ευκαιρία;», 13/09/2010 και στην Αναφορά για την Οικουμενική Περιοδική Αξιολόγηση της Ελλάδας από τον ΟΗΕ, 08/11/2010.

Αντίστοιχα, η Διεθνής Αμνηστία απευθύνει συστάσεις για την αντίρρηση συνείδησης σε άλλες χώρες, ενδεικτικά: Τουρκία, Αρμενία, Ισραήλ, ΗΠΑ, Καναδάς, Λευκορωσία, Τουρκμενιστάν, Νότια Κορέα.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Το δικαίωμα στην Αντίρρηση Συνείδησης. Εκδήλωση – συζήτηση και Προβολή στην Καλαμάτα

 Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Διώξεων αντιρρησιών συνείδησης... συνέχεια!

09:09 - Τετ 09/02/2011, tvxsteam

 

Συνεχίζονται οι διώξεις σε βάρος των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα, με 3 από αυτούς να καλούνται το Φεβρουάριο ενώπιον της Δικαιοσύνης. Απογοητευμένη δηλώνει η Διεθνής Αμνηστία για την ανεπάρκεια του νομικού πλαισίου για την αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα.

Στις 8 Φεβρουαρίου δικάστηκε από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης, Ευάγγελος Μιχαλόπουλος, με την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος αρνήθηκε να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία το 2007, για λόγους συνείδησης, και καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με αναστολή από το Στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Φεβρουαρίου 2010. Η δίκη σε δεύτερο βαθμό του κ. Μιχαλόπουλου πήρε αναβολή για τις 12 Μαΐου.
Μια δεύτερη παρόμοια δίκη ακολουθεί στις 16 του μηνός στο δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών. Πρόκειται για την έφεση του θρησκευτικού αντιρρησία συνείδησης, Νικολάου Ξιάρχου, κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία. Ο Νικόλαος Ξιάρχος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και το 1989 πήρε άδεια και έφυγε στη Σουηδία όπου και βαφτίστηκε χριστιανός μάρτυρας του Ιεχωβά. Επέστρεψε στην Ελλάδα το Νοέμβριο του 2006 και καταδικάστηκε πρωτόδικα για το κακούργημα της λιποταξίας σε ποινή φυλάκισης 6 ετών. Κατά της καταδίκης αυτής άσκησε έφεση και καταδικάστηκε από το αναθεωρητικό στρατοδικείο το Σεπτέμβριο του 2008 σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή. Στις 8/8/2010, του κοινοποιήθηκε παραπεμπτικό βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία, επειδή δεν επέστρεψε στο στρατό από την ημέρα της δίκης του στο αναθεωρητικό στρατοδικείο (όπου έληξε η πρώτη λιποταξία) μέχρι τον Ιούνιο του 2007, οπότε έγινε δεκτή η παραίτησή του από το στρατό. Στις 30/09/2010, υπέβαλε έφεση κατά του παραπεμπτικού αυτού βουλεύματος.
Τέλος, στις 23 Φεβρουαρίου, δικάζεται από το Στρατοδικείο Αθηνών ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης Αβραάμ Πουλιάσης με την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Αβραάμ Πουλιάσης, ο οποίος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, καθότι 48 ετών σήμερα, κλήθηκε για στρατιωτική θητεία πριν το 1998, όταν δεν υπήρχε ακόμα εναλλακτική υπηρεσία, και αρνήθηκε να στρατευθεί.
Τονίζοντας την ανάγκη αναγνώρισης του δικαιώματος της αντίρρησης συνείδησης στην Ελλάδα και απελευθέρωσης των αντιρρησιών συνείδησης που καταδικάζονταν σε πολυετείς ποινές φυλάκισης για ανυποταξία, η Διεθνής Αμνηστία σημειώνει πως παρόλο που χαιρέτισε τη θέσπιση της εναλλακτικής πολιτικής κοινωνικής υπηρεσίας με το Νόμο 2510/1997, εξακολουθεί να εκφράζει τις ανησυχίες της για τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης. Η Ελλάδα, παρά τις βελτιώσεις του Νόμου 3883/2010 και την απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας για μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας στους 15 μήνες, ακόμα αποτυγχάνει να συμμορφωθεί με τις διεθνείς υποχρεώσεις της.
Μεταξύ άλλων, η Ελλάδα συνεχίζει να έχει εναλλακτική θητεία τιμωρητικού χαρακτήρα για τη συντριπτική πλειονότητα των στρατεύσιμων, να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στους επαγγελματίες στρατιωτικoύς, και να μην παρέχει επαρκή και έγκαιρη πληροφόρηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης.
Η Ελλάδα, με τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης, παραβιάζει, εκτός των άλλων, και το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας», υπογραμμίζει η Διεθνής Αμνηστία. Όσον αφορά τη φυλάκιση των αντιρρησιών συνείδησης, η Ομάδα Εργασίας του Ο.Η.Ε. για την Αυθαίρετη Κράτηση έχει κρίνει ότι συνιστά μια μορφή αυθαίρετης κράτησης (Γνώμη 16/2008 για Τουρκία, Γνώμη 8/2008 για Κολομβία, Γνώμη 24/2003 για Ισραήλ και Γνώμη 36/1999 για Τουρκία).
Επιπλέον, η Σύσταση CM/Rec (2010)4 της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα των μελών των στρατιωτικών δυνάμεων (24 Φεβρουαρίου 2010) ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι οι κληρωτοί έχουν το δικαίωμα αναγνώρισης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης και ότι πρέπει να τους προτείνεται εναλλακτική υπηρεσία πολιτικής φύσης. Η Σύσταση, επίσης, ορίζει ότι οι επαγγελματίες μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εγκαταλείπουν τις δυνάμεις του στρατού για λόγους συνείδησης και ότι τα μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων, εφόσον έχουν νομίμως εγκαταλείψει το στρατό για λόγους συνείδησης, δεν θα υφίστανται διακρίσεις ή οποιαδήποτε ποινική δίωξη.

Πηγή: TVXS

Ελλάδα: Ανησυχίες για τις τρεις δίκες αντιρρησιών συνείδησης

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

Αθήνα, 8 Φεβρουαρίου 2011

Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την ανησυχία της για τις τρεις δίκες αντιρρησιών συνείδησης, τον Φεβρουάριο, και την απογοήτευσή της για την ανεπάρκεια του νομικού πλαισίου για την αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα. Η οργάνωση επαναλαμβάνει τη σύστασή της προς την ελληνική Κυβέρνηση να τερματίσει τις διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης και να τους επιτρέψει να ανακτήσουν τα πλήρη ατομικά και πολιτικά τους δικαιώματα.
Σήμερα, 08/02/2011, δικάζεται από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης, Ευάγγελος Μιχαλόπουλος, με την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος αρνήθηκε να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία το 2007, για λόγους συνείδησης, και καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με αναστολή από το Στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Φεβρουαρίου 2010.
Στις 16/02/2011, εκδικάζεται από το δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών η έφεση του θρησκευτικού αντιρρησία συνείδησης, Νικολάου Ξιάρχου, κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία. Ο Νικόλαος Ξιάρχος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και το 1989 πήρε άδεια και έφυγε στη Σουηδία όπου και βαφτίστηκε χριστιανός μάρτυρας του Ιεχωβά. Επέστρεψε στην Ελλάδα τον Νοέμβριο του 2006 και καταδικάστηκε πρωτόδικα για το κακούργημα της λιποταξίας σε ποινή φυλάκισης 6 ετών. Κατά της καταδίκης αυτής άσκησε έφεση και καταδικάστηκε από το αναθεωρητικό στρατοδικείο τον Σεπτέμβριο του 2008 σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή. Στις 8/8/2010, του κοινοποιήθηκε παραπεμπτικό βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία, επειδή δεν επέστρεψε στο στρατό από την ημέρα της δίκης του στο αναθεωρητικό στρατοδικείο (όπου έληξε η πρώτη λιποταξία) μέχρι το 2007, οπότε έγινε δεκτή η παραίτησή του από το στρατό. Στις 30/09/2010, υπέβαλε έφεση κατά του παραπεμπτικού αυτού βουλεύματος.
Στις 23/02/2011, δικάζεται από το Στρατοδικείο Αθηνών ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης Αβραάμ Πουλιάσης με την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Αβραάμ Πουλιάσης, ο οποίος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, καθότι 48 ετών σήμερα, κλήθηκε για στρατιωτική θητεία πριν το 1998, όταν δεν υπήρχε ακόμα εναλλακτική υπηρεσία, και αρνήθηκε να στρατευθεί.
Η Διεθνής Αμνηστία, μετά από χρόνια δράσης για την αναγνώριση του δικαιώματος της αντίρρησης συνείδησης στην Ελλάδα και την απελευθέρωση των αντιρρησιών συνείδησης που καταδικάζονταν σε πολυετείς ποινές φυλάκισης για ανυποταξία, χαιρέτισε τη θέσπιση της εναλλακτικής πολιτικής κοινωνικής υπηρεσίας με το Νόμο 2510/1997. Ωστόσο, εξακολουθεί να εκφράζει τις ανησυχίες της για τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης, καθώς η Ελλάδα, παρά τις βελτιώσεις του Νόμου 3883/2010 και την απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας για μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας στους 15 μήνες, ακόμα αποτυγχάνει να συμμορφωθεί με τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Ανάμεσα σε άλλα, η Ελλάδα συνεχίζει να έχει εναλλακτική θητεία τιμωρητικού χαρακτήρα για τη συντριπτική πλειονότητα των στρατεύσιμων, να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στους επαγγελματίες στρατιωτικoύς, και να μην παρέχει επαρκή και έγκαιρη πληροφόρηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης.
Η Ελλάδα, με τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης, παραβιάζει, εκτός των άλλων, και το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».
Όσον αφορά τη φυλάκιση των αντιρρησιών συνείδησης, η Ομάδα Εργασίας του Ο.Η.Ε. για την Αυθαίρετη Κράτηση έχει κρίνει ότι συνιστά μια μορφή αυθαίρετης κράτησης (Γνώμη 16/2008 για Τουρκία, Γνώμη 8/2008 για Κολομβία, Γνώμη 24/2003 για Ισραήλ και Γνώμη 36/1999 για Τουρκία).
Επιπλέον, η Σύσταση CM/Rec (2010)4 της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα των μελών των στρατιωτικών δυνάμεων (24 Φεβρουαρίου 2010) ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι οι κληρωτοί έχουν το δικαίωμα αναγνώρισης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης και ότι πρέπει να τους προτείνεται εναλλακτική υπηρεσία πολιτικής φύσης. Η Σύσταση, επίσης, ορίζει ότι οι επαγγελματίες μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εγκαταλείπουν τις δυνάμεις του στρατού για λόγους συνείδησης και ότι τα μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων, εφόσον έχουν νομίμως εγκαταλείψει το στρατό για λόγους συνείδησης, δεν θα υφίστανται διακρίσεις ή οποιαδήποτε ποινική δίωξη.
Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης αποτελεί βασικό στοιχείο του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας. Αυτό διασφαλίζεται στο Σύνταγμα της Ελλάδας (Άρθρα 13 και 14), καθώς και στην Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (Άρθρο 18), στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Άρθρο 18), στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Άρθρο 9) και στην Αμερικανική Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Άρθρα 12 και 13). Έχει επίσης αναγνωριστεί σε Ψηφίσματα και Συστάσεις που έχουν υιοθετηθεί από τα Ηνωμένα Έθνη, το Συμβούλιο της Ευρώπης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Επίσης το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης αναγνωρίζεται ρητά στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Άρθρο 10.2) και στην Ιβηροαμερικανική Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Νέων (Άρθρο 12).
Αναλυτικά, οι συστάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για τον ελληνικό νόμο για την αντίρρηση συνείδησης στη Δημόσια Δήλωση «Ελλάδα: Νέος νόμος για την αντίρρηση συνείδησης – Νέα χαμένη ευκαιρία;», 13/09/2010.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Συνέντευξη ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ-ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Οικοπελοπόννησος, τηλεοπτική εκπομπή.

Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με την κ. Αλεξία Τσούνη από την Διεθνή Αμνηστία και τον Λάζαρο Πετρομελίδη από τον Σύνδεσμο Αντιρρησιών Συνείδησης.

Παρεμβαίνει με δήλωσή του ο Σταύρος Κεφάλας, αντιρρησίας συνείδησης από την Κόρινθο.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ & ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ

Την Παρασκευή 14/1 μια πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Νέων Κορίνθου με θέμα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και την άρνηση στράτευσης.
Στα πλαίσια των προβολών της Ομάδας Σινεφίλ του Κ.Ν.Κ. προβλήθηκε το ντοκυμαντέρ «Ελευθερία συνείδησης», μια ερευνητική ταινία για την αντίρρηση συνείδησης και την ανυποταξία στην Ελλάδα με πλήθος συνεντεύξεων Ελλήνων και ξένων αντιρρησιών, ανάμεσά τους εκπροσώπων διεθνών φορέων όπως το Ευρωπαϊκό Γραφείο για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO) και η Αντιπολεμική Διεθνής (WRI).



Στη συζήτηση που προηγήθηκε της προβολής, το θέμα ανέλυσαν μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας και του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης (Σ.Α.Σ.). Τα μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας αναφέρθηκαν στην έννοια της αντίρρησης συνείδησης στην στρατιωτική θητεία, έκαναν μια επισκόπηση της ιστορίας των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, και ανέλυσαν τα σημερινά προβλήματα ιδιαίτερα όσον αφορά το θεσμό της εναλλακτικής υπηρεσίας. Ο εκπρόσωπος των Αντιρρησιών Συνείδησης ανέλυσε το ρόλο του στρατού στην ελληνική κοινωνία, των υπέρογκων στρατιωτικών δαπανών και εξοπλισμών και τις επιλογές που έχουν σήμερα οι νέοι που αρνούνται να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία
Μετά τις εισηγήσεις ακολούθησε συζήτηση όπου νέοι ρώτησαν και ενημερώθηκαν για τα δικαιώματά τους αλλά και τις επιπτώσεις των επιλογών των αρνητών στράτευσης στις μέρες μας. Κατά την εκδήλωση συγκεντρώθηκαν και υπογραφές από τη Διεθνή Αμνηστία για τους αντιρρησίες συνείδησης και γενικότερα τα θύματα του στρατού στην αφρικανική χώρα της Ερυθραίας. Ενώ εκτέθηκαν επιστολές από όλον τον κόσμο που είχαν σταλεί στους τότε φυλακισμένους πρώτους ιδεολογικούς αντιρρησίες συνείδησης Μιχάλη Μαραγκάκη και Θανάση Μακρή, τη δεκαετία του ‘80.

Πηγή: Σφεντόνα

Εκδήλωση για την αντίρρηση συνείδησης στην Κορινθο

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία