Ελλάδα: Πότε θα σταματήσουν να διώκονται οι αντιρρησίες συνείδησης; Νέα δίκη 44χρονου αντιρρησία συνείδησης από στρατοδικείο

ΚΟΙΝΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

Ελλάδα: Πότε θα σταματήσουν να διώκονται οι αντιρρησίες συνείδησης;

Νέα δίκη 44χρονου αντιρρησία συνείδησης από στρατοδικείο

Η Διεθνής Αμνηστία, το Ευρωπαϊκό Γραφείο για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO) και η Αντιπολεμική Διεθνής (WRI), καταδικάζουν τη νέα δίωξη εναντίον του 44χρονου Νικόλαου Καρανίκα, αντιρρησία συνείδησης για ιδεολογικούς λόγους. Τρία χρόνια μετά την προηγούμενη κοινή δημόσια δήλωσή τους, οι τρεις διεθνείς οργανώσεις ζητούν και πάλι από τις ελληνικές αρχές να συμμορφωθούν με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, όποιο κι αν είναι το κίνητρό τους.

Ο Νικόλαος Καρανίκας δικάζεται με την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης την Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013. Τη δίκη θα παρακολουθήσουν ως παρατηρήτες η Ειρήνη Τσολάκη, Αντιπρόεδρος του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, και ο Λάζαρος Πετρομελίδης, Αντιπρόσωπος της Αντιπολεμικής Διεθνούς, ενώ θα καταθέσουν ως μάρτυρες υπεράσπισης ο Friedhelm Schneider, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης, και ο Γιάννης Γκλαρνέτατζης, Πρόεδρος του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης. Πριν τη δίκη, ακτιβιστές των τριών οργανώσεων θα συμμετάσχουν σε δράσεις διαμαρτυρίας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

«Πότε οι ελληνικές αρχές θα σταματήσουν να διώκουν εκείνους των οποίων η συνείδηση δεν τους επιτρέπει να στρατευθούν; Πότε θα σταματήσουν να δικάζουν ένα άτομο επανειλημμένα για την ίδια πράξη; Πότε θα σταματήσουν να δικάζουν πολίτες σε στρατοδικεία;», δήλωσε η Αντιπρόεδρος του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας Ειρήνη Τσολάκη. «Η Ελλάδα οπισθοχωρεί στην προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Καταδικάζουμε απερίφραστα την ελληνική πρακτική ποινικοποίησης των αντιρρησιών συνείδησης», τόνισε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης, Friedhelm Schneider. «Αναμένουμε από την ελληνική κυβέρνηση να εναρμονίσει επειγόντως τη νομοθεσία και την πρακτική περί αντίρρησης συνείδησης με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις», δήλωσε η εκπρόσωπος της Αντιπολεμικής Διεθνούς, Hannah Brock.

Ο Νικόλαος Καρανίκας συνελήφθη το πρωί της Τετάρτης, 20 Φεβρουαρίου 2013, και οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα της Τούμπας κατηγορούμενος για ανυποταξία. Με τη διαδικασία του αυτοφώρου, οδηγήθηκε ενώπιον του στρατιωτικού εισαγγελέα Θεσσαλονίκης. Κατόπιν αιτήματος αναβολής, η δίκη του ορίστηκε για την Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013 στο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, και αφέθηκε ελεύθερος. Στις 22 Φεβρουαρίου 2013, κατόπιν νέου αιτήματος αναβολής, η δίκη αναβλήθηκε για την Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013. Σύμφωνα με το δικηγόρο του Νικόλαου Καρανίκα, Θωμά Χαραλαμπίδη, η διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά τη σύλληψη δεν είναι η συνήθης, αφού σπανίως ακολουθείται η αυτόφωρη διαδικασία. Εν τω μεταξύ, στις 22 Φεβρουαρίου 2013, εκδόθηκε νέο σημείωμα κατάταξης με το οποίο καλείται ο Νικόλαος Καρανίκας να παρουσιαστεί για στρατιωτική θητεία στις 20 Μαρτίου 2013. Το γεγονός αυτό, εφόσον ο Νικόλαος Καρανίκας εμμείνει στην άρνησή του να στρατευθεί για λόγους συνείδησης, θα οδηγήσει πιθανότατα και σε νέα δίωξή του για ανυποταξία.

Τώρα ο Νικόλαος Καρανίκας κατηγορείται για ανυποταξία από τον Ιανουάριο του 1996, αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995. Οι τρεις οργανώσεις επισημαίνουν ότι οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και την ποινική διαδικασία κάθε χώρας».

Επίσης, σε κάθε περίπτωση, ο αντιρρησίας συνείδησης Νικόλαος Καρανίκας, όπως και κάθε άλλος πολίτης, δεν θα έπρεπε να είχε δικαστεί από στρατοδικείο. Αυτό άλλωστε έχει κρίνει ρητά και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: υπάρχει παραβίαση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) όταν δικάζονται αντιρρησίες συνείδησης από στρατοδικεία (υπόθεση Ercep v. Turkey, απόφαση 22/11/2011).

Παρά το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011), η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και να παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΥΠΟΒΑΘΡΟΥ

Ο Νικόλαος Καρανίκας διακήρυξε τη αντίρρησή του στη στράτευση για λόγους συνείδησης ήδη από τη δεκαετία του ’90, πριν αναγνωριστεί στην Ελλάδα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης. Τον Αύγουστο του 1995 συνελήφθη και μεταφέρθηκε στις Στρατιωτικές Φυλακές Θεσσαλονίκης. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους καταδικάστηκε για ανυποταξία σε καιρό γενικής επιστράτευσης σε 4 χρόνια φυλάκιση από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης. Το Δεκέμβριο του 1995 το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης μείωσε την ποινή του σε 1 χρόνο φυλάκιση με 3ετή αναστολή. Όμως, κατά την αποφυλάκισή του από τις στρατιωτικές φυλακές του επιδόθηκε φύλλο πορείας. Ο Νικόλαος Καρανίκας, ως αντιρρησίας συνείδησης, αρνήθηκε να παρουσιαστεί και κατηγορήθηκε πλέον για λιποταξία (τον Ιανουάριο του 1996). Τον Δεκέμβριο του 1997 συνελήφθη εκ νέου και αφέθηκε ελεύθερος αφού του επιδόθηκε νέο φύλλο πορείας. Αρνήθηκε και πάλι να παρουσιαστεί και κατηγορήθηκε ξανά για λιποταξία. Τον Οκτώβριο του 2000, και ενώ πλέον είχε ψηφιστεί από το 1997 νόμος για την αντίρρηση συνείδησης και την εναλλακτική υπηρεσία, το στρατοδικείο Θεσσαλονίκης απάλλαξε τον Νικόλαο Καρανίκα από την κατηγορία της λιποταξίας.

Το 1998 ο Υπουργός Άμυνας αρνήθηκε να δεχτεί την αίτηση του Νικόλαου Καρανίκα να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης και να υπηρετήσει εναλλακτική υπηρεσία, θεωρώντας ότι έχει καταταγεί στο στρατό, το διάστημα που βρισκόταν κρατούμενος σε στρατιωτικές φυλακές (Αύγουστος – Δεκέμβριος 1995). Σύμφωνα με την τότε νομοθεσία, δεν μπορούσε να αναγνωριστεί κάποιος ως αντιρρησίας συνείδησης, εάν είχε βρεθεί εντός στρατεύματος. Ως εκ τούτου, οι ελληνικές αρχές ουδέποτε αναγνώρισαν στον Νικόλαο Καρανίκα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.

---

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Επισυνάπτεται φωτογραφία από τη δράση που πραγματοποίησαν ακτιβιστές της Διεθνούς Αμνηστίας μπροστά στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το εξής μήνυμα: Ό,τι και να κάνετε δεν μπορείτε ποτέ να φυλακίσετε την συνείδησή του! Αλληλεγγύη στον έλληνα αντιρρησία συνείδησης Νίκο Καρανίκα!

---

ΑΤΟΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΥΠΟ:
 
Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα, τηλ: +30 210 3600628, εσωτ. 4, www.amnesty.org.gr

Hannah Brock, Υπεύθυνη του Προγράμματος "Δικαίωμα στην Άρνηση να Σκοτώνεις", 

War Resisters' International, τηλ: +44 20 7278 4040, http://wri-irg.org

Friedhelm Schneider, Πρόεδρος, European Bureau for Conscientious Objection, 

τηλ: +49 1520

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Η σύλληψη και επικείμενη δικη αντιρρησία συνείδησης γυρίζει την Ελλάδα πολλά χρόνια πίσω

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

21 Φεβρουαρίου  2013

Η σύλληψη και επικείμενη δίκη αντιρρησία συνείδησης γυρίζει την Ελλάδα πολλά χρόνια πίσω.

 Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την απογοήτευσή της για την επικείμενη δίκη του Νικόλαου Καρανίκα. Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική περί αντίρρησης συνείδησης με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα πρόστιμα και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης,

Ο αντιρρησίας συνείδησης Νικόλαος Καρανίκας, 42 ετών, συνελήφθη το πρωί της Τετάρτης, 20 Φεβρουαρίου, και οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα της Τούμπας κατηγορούμενος για ανυποταξία. Με τη διαδικασία του αυτοφώρου, οδηγήθηκε ενώπιον του στρατιωτικού εισαγγελέα. Κατόπιν αιτήματος αναβολής, η δίκη του ορίστηκε για την Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου, και αφέθηκε ελεύθερος. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας.

Σύμφωνα με το δικηγόρο του Νικολάου Καρανίκα, Θωμά Χαραλαμπίδη, η διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά τη σημερινή σύλληψη δεν είναι η συνήθης, αφού σπανίως ακολουθείται η αυτόφωρη διαδικασία.

Ο Νικόλαος Καρανίκας διακήρυξε τη αντίρρησή του στη στράτευση για λόγους συνείδησης ήδη από τη δεκαετία του ’90, πριν αναγνωριστεί στην Ελλάδα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης. Τον Αύγουστο του 1995 συνελήφθη και μεταφέρθηκε σε στρατιωτικές φυλακές. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους καταδικάστηκε για ανυποταξία σε καιρό γενικής επιστράτευσης σε 4 χρόνια φυλάκιση. Η Διεθνής Αμνηστία τον είχε υιοθετήσει ως κρατούμενο συνείδησης. Το Δεκέμβριο του 1995 το αναθεωρητικό στρατοδικείο μείωσε την ποινή του σε 1 χρόνο φυλάκιση με 3ετή αναστολή. Όμως, κατά την αποφυλάκισή του από τις στρατιωτικές φυλακές του επιδόθηκε φύλλο πορείας. Ο Νικόλαος Καρανίκας, ως αντιρρησίας συνείδησης, αρνήθηκε να παρουσιαστεί και κατηγορήθηκε πλέον για λιποταξία. Το 2000, και ενώ πλέον είχε ψηφιστεί από το 1997 νόμος για την αντίρρηση συνείδησης και την εναλλακτική υπηρεσία, το στρατοδικείο Θεσσαλονίκης απάλλαξε τον Καρανίκα από την κατηγορία της λιποταξίας.

Το ίδιο έτος, όμως, το Στρατολογικό Γραφείο Βέροιας αρνήθηκε να δεχτεί την αίτησή του να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης και να υπηρετήσει εναλλακτική υπηρεσία, θεωρώντας ότι έχει καταταγεί στο στρατό, το διάστημα που βρισκόταν κρατούμενος σε στρατιωτικές φυλακές (Αύγουστος – Δεκέμβριος 1995). Σύμφωνα με την τότε νομοθεσία, δεν μπορούσε να αναγνωριστεί κάποιος ως αντιρρησίας συνείδησης, εάν είχε βρεθεί εντός στρατεύματος.

Ως εκ τούτου, οι ελληνικές αρχές ουδέποτε αναγνώρισαν στον Νικόλαο Καρανίκα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και την εναλλακτική υπηρεσία.

Σήμερα ο Νικόλαος Καρανίκας κατηγορείται για  ανυποταξία από το 1996, αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995.

Η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει ότι οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν να δικάζουν πολίτες, όπως είναι οι αντιρρησίες συνείδησης που δεν έχουν καταταγεί, σε στρατοδικεία. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ρητά ότι παραβιάζεται το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) όταν δικάζονται αντιρρησίες συνείδησης από στρατοδικεία (υπόθεση Ercep v. Turkey, απόφαση 22/11/2011).

Παρά το γεγονός ότι ο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011), η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και να παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Απογοήτευση για τις συνεχιζόμενες δίκες αντιρρησιών συνείδησης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

17 Δεκεμβρίου 2012

Απογοήτευση για τις συνεχιζόμενες δίκες αντιρρησιών συνείδησης

Στις 18/12/2012 δικάζεται από το στρατοδικείο της Λάρισας με την κατηγορία της ανυποταξίας ο Μενέλαος Εξίογλου. Τον Μάιο του 2012 ο Μενέλαος Εξίογλου είχε καταθέσει μαζί με άλλους 6 αρνητές/ αντιρρησίες δημόσια δήλωση σχετικά με την απόφασή του να αρνηθεί τη στρατιωτική θητεία για ιδεολογικούς λόγους (http://www.antirrisies.gr/node/845).

Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την απογοήτευσή της για τις συνεχιζόμενες δίκες των αντιρρησιών συνείδησης και το προβληματικό νομικό πλαίσιο για την αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα.

Εξάλλου, με αφορμή τις πληροφορίες/καταγγελίες για συνεχόμενες πρόσφατες απορρίψεις αιτήσεων για αναγνώριση ατόμων ως αντιρρησιών συνείδησης από τον Υπουργό Άμυνας μετά από σχετική γνωμοδότηση της αρμόδιας ειδικής επιτροπής, η Διεθνής Αμνηστία υπενθυμίζει τις θέσεις της σχετικά με τις διαδικασίες υπαγωγής στο καθεστώς της εναλλακτικής υπηρεσίας.

Η Διεθνής Αμνηστία ζητά η εναλλακτική υπηρεσία να υπόκειται αυστηρά σε πολιτική αρχή, συμπεριλαμβανομένων της εξέτασης των αιτήσεων και κάθε πιθανής επακόλουθης δικαστικής εξέλιξης, μεταξύ άλλων για λόγους αμεροληψίας και ανεξαρτησίας.

Η διαχείριση της εναλλακτικής υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένων της εξέτασης των αιτήσεων και κάθε πιθανής επακόλουθης δικαστικής εξέλιξης, να υπάγεται εξ’ ολοκλήρου σε μη στρατιωτικές αρχές και όχι στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όπου υπάγεται τώρα. Επί του παρόντος, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας αποφασίζει για τις αιτήσεις (μετά από γνωμοδότηση ειδικής πενταμελούς επιτροπής με δύο στρατιωτικά μέλη).

Η Διεθνής Αμνηστία ζητά να εξαλειφθεί το φαινόμενο των αμφισβητήσιμων γνωμοδοτήσεων της ειδικής επιτροπής, κυρίως για τους μη θρησκευτικούς αιτούντες (λόγω ανεπαρκούς αιτιολόγησης αλλά και καταρχάς λόγω της ίδιας της σύστασης της επιτροπής).

Παρά το γεγονός ότι ο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011), η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και να παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ Ο ΙΝΑΝ ΣΟΥΒΕΡ

ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ

Στις 12 Οκτωβρίου ο αντιρρησίας συνείδησης Ινάν Σουβέρ αφέθηκε ελεύθερος από φυλακή στην Κωνσταντινούπολη, στην Τουρκία, στη βάση ότι ο χρόνος που είχε παραμείνει προφυλακισμένος θα πρέπει να αφαιρεθεί από την ποινή του.

Ο αντιρρησίας συνείδησης Ινάν Σουβέρ αφέθηκε ελεύθερος από τη φυλακή Σιλιβρί στις 12 Οκτωβρίου, στη βάση ότι ο χρόνος που είχε παραμείνει προφυλακισμένος θα πρέπει να μετρήσει ως μέρος της ποινής του. Ο δικηγόρος του δήλωσε ότι εκκρεμεί η εκτέλεση άλλης μιας ποινής φυλάκισης σχετικής με την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία.
Στις 12 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια ελέγχου ρουτίνας για ταυτότητα, ο Ινάν Σουβέρ ξανα-συνελήφθη στο διαμέρισμα Μπαγσιλάρ της Κωνσταντινούπολης, μετά την επικύρωση μιας ερήμην καταδίκης σε πέντε μήνες φυλάκιση, για την απόδρασή του τον Απρίλιο του 2011 από νοσοκομείο ενώ εξέτιε ποινή φυλάκισης για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία.
Ο Ινάν Σουβέρ διακήρυξε τη συνειδησιακή του αντίρρηση σε μια επιστολή προς τις στρατιωτικές αρχές το 2009, στην οποία εξήγησε ότι για λόγους βαθιάς πεποίθησης, αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Στις 26 Νοεμβρίου 2010, ο Ινάν Σουβέρ κηρύχτηκε «ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία», από τις στρατιωτικές αρχές, και έτσι δεν χρειάζεται πια να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τον Ινάν Σουβέρ, έχει τιμωρηθεί για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία από το 2001. Θεωρήθηκε κρατούμενος συνείδησης, φυλακισμένος εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης.
Εάν ο Ινάν Σουβέρ φυλακιστεί και πάλι εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, η Διεθνής Αμνηστία θα τον θεωρήσει και πάλι κρατούμενο συνείδησης.
Δεν χρειάζεται περαιτέρω δράση από το δίκτυο επειγουσών ενεργειών προς το παρόν. Πολλές ευχαριστίες σε όλους όσους έστειλαν εκκλήσεις.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Τουρκία: Περαιτέρω πληροφόρηση: αντιρρησίας συνείδησης ξανα-συλλαμβάνεται: Ιναν Σουβέρ

Περαιτέρω πληροφόρηση στην UA: 175/10 Index: EUR 44/016/2012

Τουρκία

Ημερομηνία: 14 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

αντιρρησίας συνείδησης ξανα-συλλαμβάνεται

Στις 12 Σεπτεμβρίου, ο αντιρρησίας συνείδησης Ινάν Σουβέρ συνελήφθη στην Κωνσταντινούπολη κατά τη διάρκεια ελέγχου ρουτίνας για ταυτότητα. Μεταφέρθηκε αρχικά στη φυλακή Μετρίς στην Κωνσταντινούπολη και αναμένεται να μεταφερθεί στη φυλακή Σιλιβρί στις 14 Σεπτεμβρίου. Θεωρείται κρατούμενος συνείδησης.

Στις 12 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια ελέγχου ρουτίνας για ταυτότητα, ο Ινάν Σουβέρ συνελήφθη στη συνοικία Μπαγσιλάρ της Κωνσταντινούπολης, μετά από την επικύρωση της ερήμην καταδίκης σε πεντάμηνη ποινή φυλάκισης για την απόδρασή του, τον Απρίλιο του 2011, από νοσοκομείο ενώ εξέτιε ποινή φυλάκισης για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία.

Ο Ινάν Σουβέρ διακήρυξε τη συνειδησιακή του αντίρρηση με μια επιστολή προς τις στρατιωτικές αρχές το 2009, στην οποία εξήγησε ότι για λόγους βαθιάς πεποίθησης, αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Στις 26 Νοεμβρίου 2010, ο Ινάν Σουβέρ κηρύχτηκε «ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία», από τις στρατιωτικές αρχές και έτσι δεν απαιτείται πλέον να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τον Ινάν Σουβέρ, τιμωρείται για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία από το 2001. Θεωρείται κρατούμενος συνείδησης, φυλακισμένος μόνον εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης.

Ο δικηγόρος του Ινάν Σουβέρ αναφέρει ότι η ψυχική του υγεία έχει επιδεινωθεί και ότι πάσχει από οξύ άγχος. Τον Δεκέμβριο του 2011 η Διεθνής Αμνηστία εξέδωσε επείγουσα δράση εκφράζοντας ανησυχίες για την υγεία του Ινάν Σουβέρ, μετά από το συμπέρασμα της Στρατιωτικής Ιατρικής Ακαδημίας του Γκιουλχανέ ότι είχε «ψυχολογική ασθένεια». Η εκ νέου φυλάκισή του θέτει την υγεία του σε περαιτέρω κίνδυνο.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΓΡΑΨΤΕ ΑΜΕΣΑ στα τουρκικά ή τη δική σας γλώσσα:

Καλώντας τις αρχές να τον αφήσουν ελεύθερο άμεσα και χωρίς όρους, καθώς θεωρείται κρατούμενος συνείδησης, που κρατείται λόγω της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης.

Υπενθυμίζοντας στις αρχές ότι, ως κράτος μέλος του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, η Τουρκία υποχρεούται να αναγνωρίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣ:

Ministry of National Defence

Ismet Yılmaz

Minister of National Defence

Milli Savunma Bakanlığı

06100 Ankara, Turkey

Fax: +90 312 418 4737

Email: info@msb.gov.tr

Προσφώνηση: Dear Minister

Parliamentary Commission on Human Rights

Ayhan Sefer Üstün

Commission Chairperson

TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu

Bakanlıklar, 06543 Ankara, Turkey

Fax: +90 312 420 53 94

Email: insanhaklarikom@tbmm.gov.tr

Προσφώνηση: Dear Mr Üstün

Επίσης στείλτε αντίγραφα στους διπλωματικούς αντιπροσώπους που είναι διαπιστευμένοι στη χώρα σας. Παρακαλούμε εισάγετε τις τοπικές διπλωματικές διευθύνσεις παρακάτω:

-----------------------

Διεύθυνση

Βασιλέως Γεωργίου ΄Β 8

10674 Αθήνα

Τηλέφωνο:

+30 210 726 30 00

Φαξ:

+30 210 722 95 97

Email:

embassy.athens@mfa.gov.tr

Προσφώνηση: Dear Ambassador

------------------

Παρακαλούμε ελέγξτε με το γραφείο του τμήματός σας εάν στείλετε εκκλήσεις μετά την παραπάνω ημερομηνία. Αυτή είναι η πέμπτη επικαιροποίηση της UA 175/10.

Περαιτέρω πληροφόρηση: http://amnesty.org/en/library/info/EUR44/017/2011/en

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ

αντιρρησίας συνείδησης ξανα-φυλακίζεται

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Ο Ινάν Σουβέρ ξεκίνησε τη στρατιωτική του θητεία τον Ιούνιο του 2001. Τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς, έφυγε από την στρατιωτική μονάδα της Σμύρνης, στην οποία ήταν τοποθετημένος και δεν επέστρεψε. Από το 2001 έχει καταδικαστεί τουλάχιστον τρεις φορές για «λιποταξία» και πέρασε χρονικό διάστημα σε στρατιωτική φυλακή. Ο Ινάν Σουβέρ ανέφερε ότι ενώ εξέτιε μια ποινή φυλάκισης για λιποταξία στη Στρατιωτική Φυλακή Σιρινιέρ στη Σμύρνη, ξυλοκοπήθηκε επανειλημμένα από δεσμοφύλακες. Έχει μια εκκρεμούσα ποινή 35 μηνών για τρεις προηγούμενες καταδίκες για «λιποταξία».

Στην εθνική της νομοθεσία, η Τουρκία δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και δεν υπάρχει διαθέσιμη πολιτική εναλλακτική στη στρατιωτική θητεία. Αντιρρησίες συνείδησης που έχουν δημόσια δηλώσει την άρνησή τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία, έχουν υποβληθεί σε ποινική δίωξη και φυλάκιση έως και για τρία χρόνια. Κατά την αποφυλάκισή τους, συχνά λαμβάνουν νέες κλήσεις κατάταξης και η διαδικασία επαναλαμβάνεται. Η Τουρκία έχει αποτύχει να εφαρμόσει την απόφαση του 2006 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που απαίτησε από την Τουρκία να τροποποιήσει τη νομοθεσία της για να αποτρέψει τον «πολιτικό θάνατο» των αντιρρησιών συνείδησης που επανειλημμένα διώκονται και καταδικάζονται για την άρνησή τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία, που κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι παραβιάζει το Άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (απαγόρευση της εξευτελιστικής μεταχείρισης).

Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί αντιρρησία συνείδησης κάθε άτομο που, για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης, αρνείται να υπηρετήσει θητεία στις ένοπλες δυνάμεις, ή οποιαδήποτε άλλη άμεση ή έμμεση συμμετοχή σε πολέμους ή ένοπλες συγκρούσεις. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει άρνηση για συμμετοχή σε έναν πόλεμο επειδή κάποιος διαφωνεί με τους σκοπούς του ή με τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται, ακόμα και αν κάποιος δεν αντιτίθεται στη συμμετοχή σε όλους τους πολέμους. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ένα άτομο ως κρατούμενο συνείδησης όταν κρατείται ή φυλακίζεται μόνο επειδή του έχουν αρνηθεί το δικαίωμα να καταγράψει την αντίρρησή του ή να υπηρετήσει μια γνήσια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία. Θα ήταν επίσης κρατούμενος συνείδησης εάν είχε φυλακιστεί επειδή έφυγε από τις ένοπλες δυνάμεις χωρίς έγκριση, για λόγους συνείδησης, εάν είχε κάνει εύλογες ενέργειες για να διασφαλίσει την απαλλαγή του από στρατιωτικές υποχρεώσεις.

Το δικαίωμα στην άρνηση της στρατιωτικής θητείας για λόγους συνείδησης ενυπάρχει στην έννοια της ελευθερίας της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας όπως κατοχυρώνεται σε μια σειρά διεθνών οργάνων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR) του οποίου η Τουρκία είναι μέλος.

Το 1995 στην απόφαση 1998/77 η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ έχει δηλώσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR, δικαίωμα στην ελευθερία θρησκείας, συνείδησης και πεποίθησης). «Το δικαίωμα του οποιουδήποτε να έχει συνειδησιακές αντιρρήσεις στην στρατιωτική θητεία [συνιστά] μια θεμιτή άσκηση του δικαιώματος στην ελευθερία της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας όπως κατοχυρώνεται στο Άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο Άρθρο 18 της ICCPR». Στην απόφασή της η Επιτροπή επανέλαβε επίσης την έκκλησή της προς τα κράτη να «παρέχουν στους αντιρρησίες συνείδησης διάφορες μορφές εναλλακτικής υπηρεσίας οι οποίες να είναι συμβατές με τους λόγους της αντίρρησης συνείδησης, να είναι ενός μη στρατιωτικού, πολιτικού χαρακτήρα, για το δημόσιο συμφέρον και μη τιμωρητικής φύσης», και υπογράμμισε ότι τα κράτη θα πρέπει «να αποφεύγουν να υποβάλλουν τους αντιρρησίες συνείδησης σε φυλάκιση και επανειλημμένες τιμωρίες επειδή δεν υπηρετούν στρατιωτική θητεία», θυμίζοντας ότι «κανείς δεν θα πρέπει να είναι υπόλογος ή να τιμωρείται επανειλημμένα για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί τελεσίδικα ή έχει απαλλαγεί σύμφωνα με το νόμο και την ποινική διαδικασία σε κάθε χώρα».

Όνομα: Ινάν Σουβέρ

Φύλο α/θ: α

Περαιτέρω πληροφόρηση στην UA: 175/10

Index: EUR 44/016/2012

Ημερομηνία Έκδοσης: 14 Σεπτεμβρίου 2012

Πηγή: Amnesty International 

ΚΑΝΑΔΑΣ: Γυναίκα απο τις ΗΠΑ κρατείται ως κρατούμενη συνείδησης (FU UA: 263/12)

Στις 20 Σεπτεμβρίου, η αμερικανίδα στρατιωτικός Κίμπερλι Ριβέρα συνελήφθη από τις στρατιωτικές υπηρεσίες των ΗΠΑ κατά την επιστροφή της στη χώρα, μετά την απέλαση της από τον Καναδά. Έκτοτε βρίσκεται υπό κράτηση και θα δικαστεί από στρατοδικείο με την κατηγορία της λιποταξίας, κατηγορία που επιφέρει ποινή φυλάκισης. Δεδομένου ότι κρατείται μόνο λόγω της συνειδητής άρνησης της να συμμετέχει στον πόλεμο του Ιράκ θεωρείται αντιρρησίας συνείδησης.
Σύμφωνα με αναφορές, η Kimberly Rivera συνελήφθη στις 20 Σεπτεμβρίου προσπαθώντας να περάσει από ένα συνοριακό πέρασμα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Η Rivera επέστρεφε στις ΗΠΑ μετά από την απόρριψη της αίτησης της προς το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο του Καναδά να σταματήσει η απέλαση της, εν αναμονή της έκβασης της αίτησης που είχε υποβάλει να παραμείνει στην χώρα για ανθρωπιστικούς λόγους. Σύμφωνα με τον δικηγόρο της βρίσκεται αντιμέτωπη με ποινή φυλάκισης από δύο έως πέντε χρόνια.
Στις αρχές του 2007 και ενώ βρισκόταν σε άδεια από την μονάδα της στο Ιράκ, η Ριβέρα εγκατέλειψε τον στρατό χωρίς να έχει πάρει έγκριση και πήγε με την οικογένεια της στον Καναδά. Είχε ήδη αποφασίσει ότι δεν μπορούσε πλέον να συμμετάσχει στον πόλεμο του Ιράκ ή σε οποιονδήποτε άλλο πόλεμο, λόγω ηθικών ενστάσεων. Στον Καναδά αιτήθηκε άσυλο ως πρόσφυγας, αλλά η αίτηση της απορρίφτηκε. Τον Ιανουάριο του 2009, διατάχθηκε να φύγει από την χώρα, αλλιώς θα έπρεπε να απελαθεί, διαδικασία που αναβλήθηκε προσωρινά, μέχρι να εξεταστεί η ένσταση που είχε καταθέσει.
Κατά την διάρκεια της παραμονής της στον Καναδά, η Κίμπερλι Ριβέρα είχε μιλήσει δημόσια για την αντίθεση της στον πόλεμο του Ιράκ, και ο δικηγόρος της στην προσπάθεια του να σταματήσει την απέλαση της, προσκόμισε αποδείξεις σύμφωνα με τις οποίες οι αντιρρησίες συνείδησης που δημοσιοποίησαν τις αντιρρήσεις τους για τον πόλεμο αντιμετωπίστηκαν πολύ πιο σκληρά κατά την επιστροφή τους στις ΗΠΑ σε σχέση με άλλους που δεν είχαν μιλήσει.
ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΚΑΙ:

• Κάλεσε τις αρχές να απελευθερώσουν άμεσα και χωρίς όρους την Κίμπερλι Ριβέρα,
• Τόνισε ότι η Ριβέρα είναι κρατούμενη συνείδησης που κρατείται μόνο εξαιτίας της αντίρρησης της να συμμετάσχει στον πόλεμο του Ιράκ. 

Cease the deportation proceedings against Kimberly Rivera

Secretary of the Army
The Honorable John McHugh
1400 Defense Pentagon
Washington, DC 20301-1400
USA

Dear Secretary McHugh,

Ι am writing to you to urge you that Kimberly Rivera is released immediately and unconditionally, and point out that she is a prisoner of conscience, imprisoned solely for her conscientious objection to participating in the armed conflict in Iraq.

Yours sincerely,

 

Μπες στον ιστότοπο του Ελληνικού Τμήμτος της Διεθνούς Αμνηστίας και υπόγραψε στη σχετική φόρμα.  

ΚΑΝΑΔΑΣ: Γυναίκα απο τις ΗΠΑ πιθανή κρατούμενη συνείδησης (UA 263/12)

Γυναίκα στρατιωτικός και αρνητής του πολέμου στο Ιράκ, η Κίμπερλι Ριβέρα, αντιμετωπίζει άμεσα απέλαση από τον Καναδά προς τις ΗΠΑ, όπου διατρέχει τον κίνδυνο να δικαστεί από στρατοδικείο για λιποταξία και να φυλακιστεί από 2 έως 5 χρόνια. Εάν φυλακιστεί θα είναι κρατούμενη συνείδησης.



Σύμφωνα με μια δήλωση που έκανε η Κίμπερλι Ριβέρα, λίγο πριν η μονάδα της διαταχθεί να μεταβεί στο Ιράκ, τον Οκτώβριο του 2006, άρχισε να έχει αμφιβολίες για τη συμμετοχή της στη σύρραξη αφότου μελέτησε τις διδαχές της Βίβλου για τη βία. Ενόσω ήταν στο Ιράκ, άρχισε να αμφιβάλλει σοβαρά για την αιτιολόγηση υπέρ του πολέμου, τη συμμετοχή της σε αυτόν και το να είναι μέλος του στρατού των ΗΠΑ.
Καθώς βρισκόταν σε άδεια στις ΗΠΑ, τον Ιανουάριο του 2007, η Κίμπερλι Ριβέρα λέει ότι αποφάσισε ότι δεν μπορούσε πλέον ηθικά να συμμετέχει στον πόλεμο του Ιράκ ή σε οποιαδήποτε άλλη σύρραξη και άρχισε να αναζητά τρόπους να πετύχει την απαλλαγή της από τις στρατιωτικές της υποχρεώσεις. Αποφάσισε ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να βγει αδικαιολογήτως απούσα, καθώς αντιλήφθηκε ότι δεν θα αναγνωριζόταν ως αντιρρησίας συνείδησης και φοβήθηκε ότι θα επέστρεφε στο Ιράκ ενόσω θα εξεταζόταν η αίτησή της για να αναγνωριστεί ως τέτοια.
Η Κίμπερλι Ριβέρα πήγε στον Καναδά με την οικογένειά της τον Φεβρουάριο του 2007, για να αποφύγει να σταλεί πίσω στο Ιράκ. Στον Καναδά έκανε αίτηση για προστασία ως πρόσφυγας, αλλά απορρίφθηκε και τον Ιανουάριο του 2009 διατάχθηκε να αποχωρήσει από τη χώρα, ειδάλλως θα αντιμετώπιζε απέλαση. Η απέλασή της αναβλήθηκε καθώς έκανε έφεση εναντίον αυτής της απόφασης.
Η Κίμπερλι Ριβέρα, η οποία μίλησε δημόσια για την αντίθεσή της στην ένοπλη σύγκρουση στο Ιράκ, αντιμετωπίζει τώρα άμεση απέλαση προς τις ΗΠΑ. Κατά την προσπάθεια να σταματήσει την απομάκρυνσή της, ο δικηγόρος της Κίμπερλι Ριβέρα, υπέβαλε στοιχεία για να δείξει ότι εκείνοι που μιλούν δημόσια σχετικά με τις αντιρρήσεις τους στην δράση των ΗΠΑ στο Ιράκ, έχουν υποστεί πιο σκληρή μεταχείριση από εκείνους που δεν το κάνουν, κατά την επιστροφή τους στις ΗΠΑ. Αξιωματούχοι του στρατού φέρονται να έχουν επιβεβαιώσει ότι η Κίμπερλι Ριβέρα θα συλληφθεί και θα διωχθεί μόλις επιστρέψει στη χώρα. Μια αίτηση για αναβολή της απέλασής της για ανθρωπιστικούς λόγους και λόγους ευσπλαχνίας, βασισμένη στο συμφέρον των τεσσάρων παιδιών της, εκκρεμεί.

ΥΠΟΓΡΑΨΕ το παρακάτω γράμμα μέχρι τις 30 σεπτεμβριου:

• Καλώντας τις αρχές να σταματήσουν τις διαδικασίες απέλασης εναντίον της Κίμπερλι Ριβέρα ή τουλάχιστον να αναβάλλουν την απέλασή της μέχρι να εξεταστεί η αίτησή της να παραμείνει στον Καναδά για ανθρωπιστικούς λόγους και λόγους ευσπλαχνίας, η οποία εκκρεμεί.
• Δηλώνοντας ότι η Κίμπερλι Ριβέρα θα θεωρηθεί κρατούμενη συνείδησης εάν φυλακιστεί μόνο εξαιτίας της συνειδησιακής της αντίρρησης να συμμετάσχει στην ένοπλη σύγκρουση στο Ιράκ.

Cease the deportation proceedings against Kimberly Rivera

The Right Honourable Stephen Harper
Office of the Prime Minister
80 Wellington Street
Ottawa, ON K1A 0A2
Canada

Copies to:

The Honorable Jason Kenney, PC MP
Minister of Citizenship Immigration and Multiculturalism
325 East Block
House of Commons
Ottawa, ON K1A 0A6, Canada

Dear Prime Minister,

Ι am writing to you regarding the case of Kimberly Rivera, who faces deportation from Canada to the USA by 20 September where she risks being court-martialled for desertion and jailed for between two to five years. If imprisoned, she would be a prisoner of conscience.

I urge you to cease deportation proceedings against Kimberly Rivera or, at a minimum, defer her deportation until her pending application to remain in Canada on humanitarian and compassionate grounds has been considered. I would also like to remind you as well that Kimberly Rivera will be considered a prisoner of conscience if she were imprisoned solely because of her conscientious objection to participating in the armed conflict in Iraq.

Yours sincerely,

Μπείτε στον ιστότοπο του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας για να υπογράψετε τη σχετική φόρμα.