Δευτέρα 25 Μαρτίου 2013

Στρατεύσιμος αντιμετωπίζει και πάλι φυλάκιση εξαιτίας της άρνησης του να πάει ενάντια στη συνείδησή του

NEA

25 Μαρτίου 2013

Στρατεύσιμος αντιμετωπίζει και πάλι φυλάκιση εξαιτίας της άρνησής του να πάει ενάντια στη συνείδησή του


«Εμείς, ως πολίτες και ανθρώπινα όντα, έχουμε ηθικό καθήκον να αρνηθούμε να συμμετάσχουμε σε αυτό το κυνικό παιχνίδι» – Νατάν Μπλανκ


Μια χούφτα ισραηλινοί έφηβοι πάνε φυλακή κάθε χρόνο επειδή αρνούνται να υπηρετήσουν στο στρατό της χώρας τους για λόγους συνείδησης.

Ο δεκαεννιάχρονος Νατάν Μπλανκ από τη Χάιφα το έχει υποστεί αυτό επτά φορές σε τέσσερις μήνες.

Ο Μπλανκ λέει ότι δεν θα συμμετάσχει σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εναντίον Παλαιστινίων στα Κατεχόμενα Εδάφη. Φυλακίστηκε για πρώτη φορά, αφότου αρνήθηκε την κλήση για κατάταξη, τον περασμένο Νοέμβριο.

Μέχρι τώρα έχει εκτίσει 116 μέρες στη φυλακή. Κάθε λίγες εβδομάδες αποφυλακίζεται, μετά ξαναδικάζεται και φυλακίζεται και πάλι, αφού επαναλάβει την άρνησή του να καταταγεί στο στρατό. Η πιο πρόσφατη αποφυλάκισή του ήταν στις 19 Μαρτίου, μετά από 20 ημέρες φυλάκιση στη Στρατιωτική Φυλακή 6, στο βόρειο Ισραήλ.

Στις 21 Μαρτίου, ο Νατάν Μπλανκ παρουσιάστηκε στην Επιτροπή «Ακαταλληλότητας» των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, η οποία μπορεί να απαλλάξει άτομα από τη στρατολόγηση εάν κριθούν ακατάλληλα για θητεία.

Χθες, η Επιτροπή του είπε ότι πρέπει να υπηρετήσει στο στρατό, οπότε φαίνεται ότι ο Μπλανκ θα επιστρέψει στη φυλακή μετά τη γιορτή του Εβραϊκού Πάσχα τον επόμενο μήνα.

Ο Μπλανκ μίλησε στη Διεθνή Αμνηστία για τα κίνητρά του να αρνηθεί τη στρατιωτική θητεία, λίγο πριν ξεκινήσει [να εκτίει] την έκτη ποινή φυλάκισης στις αρχές Φεβρουαρίου.

«Στο σημερινό Ισραήλ, υπάρχει απαρτχάιντ», λέει ο έφηβος.
«Κανείς δεν μιλά για απόδοση ίσων δικαιωμάτων στους Παλαιστίνιους, ή ακόμα και για το δικαίωμα στην ψήφο. Δεν θέλω να λάβω μέρος σε αυτήν την κατάσταση… Θέλω να υποστηρίζω τις ενέργειές μου και όχι να κάνω πράγματα που είναι ενάντια στη συνείδησή μου».

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ισραηλινές αρχές να δεχθούν τη αντίρρησή του για λόγους συνείδησης, και να σταματήσουν να τον φυλακίζουν για τα πιστεύω του.

Ο Μπλανκ λέει ότι άρχισε να αμφισβητεί τη στρατολόγηση, πριν τέσσερα χρόνια, κατά τη διάρκεια της εισβολής του Ισραήλ στη Γάζα, κατά την «Επιχείρηση Χυτός Μόλυβδος», όταν ήταν μόλις 15 ετών.

«Το κύμα επιθετικού μιλιταρισμού που σάρωσε τότε τη χώρα, οι εκφράσεις αμοιβαίου μίσους και τα κενά περιεχομένου λόγια για εξάλειψη της τρομοκρατίας και για δημιουργία αποτελέσματος αποτροπής ήταν το πρωταρχικό έναυσμα για την άρνησή μου», εξήγησε.

Στο τέλος της σύγκρουσης του 2008-2009 εκατοντάδες παλαιστίνιοι και τρεις ισραηλινοί άμαχοι είχαν σκοτωθεί και η Γάζα απλωνόταν σε ερείπια.

Αμέσως μετά την «Επιχείρηση Χυτός Μόλυβδος» τουλάχιστον εννιά ισραηλινοί έφηβοι φυλακίστηκαν το 2009 επειδή ήταν αντιρρησίες συνείδησης -μια αύξηση σε σχέση με τα συνήθη νούμερα.

Τέσσερα χρόνια μετά, το Ισραήλ απέτυχε να διεξαγάγει μια ενδελεχή, ανεξάρτητη έρευνα για τα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν κατά την επιχείρηση «Χυτός Μόλυβδος», και μέχρι τώρα δεν υπάρχει ένδειξη ούτε ότι οι κατηγορίες για παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου που διαπράχθηκαν στη σύγκρουση του Νοεμβρίου 2012 με τη Γάζα θα διερευνηθούν ανεξάρτητα και αμερόληπτα.

Ο Μπλανκ πιστεύει ότι «η κυβέρνηση Νετανιάχου… δεν ενδιαφέρεται να βρει μια λύση στην υπάρχουσα κατάσταση».

«Εμείς, ως πολίτες και ανθρώπινα όντα, έχουμε ηθικό καθήκον να αρνηθούμε να συμμετάσχουμε σε αυτό το κυνικό παιχνίδι».

Τον Οκτώβριο του 2012, ο 17χρονος Ομάρ Σάαντ, ένας Δρούζος από τη Γαλιλαία, αρνήθηκε με μια ανοικτή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Άμυνας, να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση, τη συνήθη διαδικασία για οποιονδήποτε μόλις κριθεί επιλέξιμος για θητεία στον ισραηλινό στρατό.

Στην επιστολή έλεγε «Αρνούμαι επειδή είμαι ένας άνθρωπος της ειρήνης, και μισώ όλες τις μορφές βίας, και ο στρατιωτικός θεσμός αντιπροσωπεύει για μένα την κορυφή της σωματικής και ψυχολογικής βίας».

Θα μπορούσε να συλληφθεί ανά πάσα στιγμή και να οδηγηθεί στη βάση κατάταξης για να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση.

Η Νοάμ Γκουρ, πήγε στη φυλακή τον Απρίλιο του περασμένου έτους, σε ηλικία 18 ετών, αφότου διακήρυξε την άρνησή της «… να καταταγεί σε ένα στρατό που, από τότε που δημιουργήθηκε, έχει εμπλακεί στην κυριαρχία ενός άλλου έθνους, στη λεηλασία και την τρομοκράτηση ενός άμαχου πληθυσμού που βρίσκεται υπό τον έλεγχό του».

Εξέτισε δύο ποινές φυλάκισης πριν της δοθεί απαλλαγή από τη στρατιωτική θητεία.
Οι φορές που μπορεί να ξαναδικαστεί ο Μπλανκ είναι θεωρητικά άπειρες, εκτός εάν ο στρατός συμφωνήσει να τον απαλλάξει.

«Νομίζω ότι οι επανειλημμένες δίκες είναι πολύ άσχημος τρόπος χειρισμού της κατάστασης», είπε στη Διεθνή Αμνηστία.

Το 2003, η Ομάδα Εργασίας του ΟΗΕ για την Αυθαίρετη Κράτηση, έκρινε ότι καταδικάζοντας επανειλημμένα, άτομα στη βάση της αντίρρησής τους για λόγους συνείδησης, το Ισραήλ πρακτικά τους τιμωρεί για το ίδιο αδίκημα ξανά και ξανά, οπότε προσβάλλει τα δικαιώματά τους κατά τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που απαγορεύουν τη «διπλή απαγγελία κατηγοριών».

«Εάν κάποιος διέπραττε ένα έγκλημα θα ήξερε για πόσο θα καθόταν στη φυλακή… Σε μια πολιτισμένη κοινωνία θα είχα δικαστεί μία φορά και αυτό θα ήταν, ακόμα και αν με είχαν υποβάλει σε μια μεγαλύτερη περίοδο φυλάκισης».

Μια αποτελούμενη από στρατιωτικούς «επιτροπή συνείδησης» αποφασίζει για τις απαλλαγές για τους αντιρρησίες συνείδησης, αλλά τέτοιοι ισχυρισμοί συνήθως επιτρέπονται μόνο για εκείνους που αρνούνται να υπηρετήσουν για θρησκευτικούς λόγους.

Ο ισραηλινός νόμος επιτρέπει σε πασιφιστές να εξαιρούνται, αλλά η επιτροπή συνείδησης συχνά απορρίπτει αυτές τις περιπτώσεις.

Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι η ισραηλινή κυβέρνηση θα πρέπει να καθιερώσει ένα πλήρως ανεξάρτητο και αμερόληπτο σώμα για να εξετάσει τους ισχυρισμούς αντίρρησης συνείδησης με δίκαιο και διαφανή τρόπο.

Σε τελική ανάλυση, το δικαίωμα αντίρρησης στην στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης προστατεύεται από το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Πέμπτη 21 Μαρτίου 2013

Ελλάδα: Κρατούμενος συνείδησης ο αντιρρησίας συνείδησης Χαράλαμπος Ακριβόπουλος

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

21 Μαρτίου 2013


Ελλάδα: Κρατούμενος συνείδησης ο αντιρρησίας συνείδησης Χαράλαμπος Ακριβόπουλος

Η Διεθνής Αμνηστία καταδικάζει την σύλληψη, κράτηση και δίκη του αντιρρησία συνείδησης Χαράλαμπου Ακριβόπουλου. Η διεθνής οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων θεωρεί τον Χαράλαμπο Ακριβόπουλο κρατούμενο συνείδησης -ο οποίος κρατείται μόνο για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης- και ζητά την άμεση και χωρίς όρους απελευθέρωσή του. Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος, 37 ετών, συνελήφθη από τις αστυνομικές αρχές το πρωί της Τρίτης, 19 Μαρτίου 2013, και οδηγήθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Ημαθίας. Σύμφωνα με τις αρχές η σύλληψή του αφορά υπόθεση ανυποταξίας και θα παραπεμφθεί στο Ναυτοδικείο Πειραιά. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.

Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος, ο οποίος έχει αρνηθεί για λόγους συνείδησης να υπηρετήσει τόσο την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία, συνελήφθη με τη διαδικασία του αυτόφωρου και μετήχθη την ίδια ημέρα στην Υποδιεύθυνση Μεταγωγών Δικαστηρίων της Διεύθυνσης Αστυνομίας Θεσσαλονίκης. Εχθές, 20 Μαρτίου 2013, μετήχθη στη Διεύθυνση Μεταγωγών Δικαστηρίων Αττικής προκειμένου να μεταφερθεί σήμερα ενώπιον του Ναυτοδικείου Πειραιά για να δικασθεί με την κατηγορία της ανυποταξίας.

Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος είχε δηλώσει την αντίρρηση συνείδησής του τον Μάρτιο του 2004, όταν η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία ήταν υπερδιπλάσια της διάρκειας της στρατιωτικής θητείας. Αρνήθηκε να υπηρετήσει τέτοια τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία. Τον Απρίλιο του 2008 κλήθηκε να παρουσιαστεί ενώπιον του Τριμελούς Ναυτοδικείου Πειραιά για το αδίκημα της ανυποταξίας σε καιρό ειρήνης, δεν παρουσιάστηκε και η δίκη αυτή αναβλήθηκε προκειμένου να ζητηθεί αυτοπρόσωπη παρουσία. Ο Χαράλαμπος Ακριβόπουλος καταδικάστηκε από το Ναυτοδικείο Πειραιά στις 22 Μαρτίου 2011 σε 8μηνη ποινή φυλάκισης με διετή αναστολή. Συνεπώς, σε περίπτωση νέας καταδίκης του, κινδυνεύει να φυλακιστεί αμέσως.

Η παρούσα σύλληψη και κράτησή του με βάση τη διαδικασία του αυτοφώρου για πράξη ανυποταξίας βασίζεται στην κατηγορία του 2008, καθώς το αδίκημα της ανυποταξίας κατά το ελληνικό δίκαιο θεωρείται διαρκές έγκλημα. Αυτό επιτρέπει το να οδηγηθεί ο αντιρρησίας στο αυτόφωρο οποτεδήποτε, αν και για τις περιπτώσεις άρνησης στράτευσης  της τελευταίας δεκαετίας σπανίως ακολουθείτο η αυτόφωρη διαδικασία.

Πρόκειται για τη δεύτερη σύλληψη αντιρρησία συνείδησης από τις ελληνικές αρχές μέσα σε ένα μήνα μετά από ένα κενό αρκετών χρόνων. Την Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013, συνελήφθη ο αντιρρησίας συνείδησης Νικόλαος Καρανίκας, 44 ετών, ο οποίος και οδηγήθηκε ενώπιον της στρατιωτικού εισαγγελέα Θεσσαλονίκης με τη διαδικασία του αυτοφώρου με την κατηγορία της ανυποταξίας άρχουσα από το 1996, αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995. Κατόπιν αιτήματος αναβολής, η δίκη του ορίστηκε για την Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013 στο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, και αφέθηκε ελεύθερος την ίδια ημέρα. Στις 22 Φεβρουαρίου 2013, κατόπιν νέου αιτήματος αναβολής, η δίκη αναβλήθηκε για την Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013. Στις δίκη της 8ης Μαρτίου 2013 ο Νικόλαος Καρανίκας αθωώθηκε.

Επιπλέον, ο αντιρρησίας συνείδησης Δημήτρης Σωτηρόπουλος, 47 ετών, παρέλαβε πρόσφατα κλήση για να δικαστεί στις 28 Μαΐου 2013 από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της «ανυποταξίας σε περίοδο γενικής επιστράτευσης», για την οποία του ασκήθηκε δίωξη το 1994. Ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος είχε δηλώσει την αντίρρηση συνείδησής του τον Μάρτιο του 1992, όταν η ελληνική νομοθεσία δεν αναγνώριζε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και δεν προέβλεπε τη δυνατότητα εναλλακτικής υπηρεσίας. Το 1992 κλήθηκε για απολογία ενώπιον του Στρατιωτικού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας και επανέλαβε την άρνησή του να στρατευτεί για λόγους συνείδησης υποβάλλοντας υπόμνημα, χωρίς, ωστόσο, να δικαστεί. Ουδέποτε του αναγνωρίστηκε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, αλλά αντίθετα υπέστη επανειλημμένες διώξεις, καθώς οι αρχές κατέσχεσαν το διαβατήριό του και εξέδωσαν αλλεπάλληλα εντάλματα σύλληψης. Αν και δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, ήδη από το 2008 όταν έγινε πατέρας για τρίτη φορά -σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία οι τρίτεκνοι απαλλάσσονται της υποχρέωσης στράτευσης, η ποινική εκκρεμότητα σε βάρος του παρέμεινε.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης. Οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης που έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Οι δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση  το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,  υπόθεση Ercep κατά  Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ  (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9  του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία στην Ελλάδα  είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα για τη μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από ό,τι απαιτείται για το στρατό. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Πέμπτη 7 Μαρτίου 2013

Ελλάδα: Πότε θα σταματήσουν να διώκονται οι αντιρρησίες συνείδησης; Νέα δίκη 44χρονου αντιρρησία συνείδησης από στρατοδικείο

ΚΟΙΝΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ


Ελλάδα: Πότε θα σταματήσουν να διώκονται οι αντιρρησίες συνείδησης;
Νέα δίκη 44χρονου αντιρρησία συνείδησης από στρατοδικείο

Η Διεθνής Αμνηστία, το Ευρωπαϊκό Γραφείο για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO) και η Αντιπολεμική Διεθνής (WRI), καταδικάζουν τη νέα δίωξη εναντίον του 44χρονου Νικόλαου Καρανίκα, αντιρρησία συνείδησης για ιδεολογικούς λόγους. Τρία χρόνια μετά την προηγούμενη κοινή δημόσια δήλωσή τους, οι τρεις διεθνείς οργανώσεις ζητούν και πάλι από τις ελληνικές αρχές να συμμορφωθούν με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, όποιο κι αν είναι το κίνητρό τους.

Ο Νικόλαος Καρανίκας δικάζεται με την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης την Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013. Τη δίκη θα παρακολουθήσουν ως παρατηρήτες η Ειρήνη Τσολάκη, Αντιπρόεδρος του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, και ο Λάζαρος Πετρομελίδης, Αντιπρόσωπος της Αντιπολεμικής Διεθνούς, ενώ θα καταθέσουν ως μάρτυρες υπεράσπισης ο Friedhelm Schneider, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης, και ο Γιάννης Γκλαρνέτατζης, Πρόεδρος του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης. Πριν τη δίκη, ακτιβιστές των τριών οργανώσεων θα συμμετάσχουν σε δράσεις διαμαρτυρίας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

«Πότε οι ελληνικές αρχές θα σταματήσουν να διώκουν εκείνους των οποίων η συνείδηση δεν τους επιτρέπει να στρατευθούν; Πότε θα σταματήσουν να δικάζουν ένα άτομο επανειλημμένα για την ίδια πράξη; Πότε θα σταματήσουν να δικάζουν πολίτες σε στρατοδικεία;», δήλωσε η Αντιπρόεδρος του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας Ειρήνη Τσολάκη. «Η Ελλάδα οπισθοχωρεί στην προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Καταδικάζουμε απερίφραστα την ελληνική πρακτική ποινικοποίησης των αντιρρησιών συνείδησης», τόνισε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης, Friedhelm Schneider. «Αναμένουμε από την ελληνική κυβέρνηση να εναρμονίσει επειγόντως τη νομοθεσία και την πρακτική περί αντίρρησης συνείδησης με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις», δήλωσε η εκπρόσωπος της Αντιπολεμικής Διεθνούς, Hannah Brock.

Ο Νικόλαος Καρανίκας συνελήφθη το πρωί της Τετάρτης, 20 Φεβρουαρίου 2013, και οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα της Τούμπας κατηγορούμενος για ανυποταξία. Με τη διαδικασία του αυτοφώρου, οδηγήθηκε ενώπιον του στρατιωτικού εισαγγελέα Θεσσαλονίκης. Κατόπιν αιτήματος αναβολής, η δίκη του ορίστηκε για την Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013 στο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, και αφέθηκε ελεύθερος. Στις 22 Φεβρουαρίου 2013, κατόπιν νέου αιτήματος αναβολής, η δίκη αναβλήθηκε για την Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013. Σύμφωνα με το δικηγόρο του Νικόλαου Καρανίκα, Θωμά Χαραλαμπίδη, η διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά τη σύλληψη δεν είναι η συνήθης, αφού σπανίως ακολουθείται η αυτόφωρη διαδικασία. Εν τω μεταξύ, στις 22 Φεβρουαρίου 2013, εκδόθηκε νέο σημείωμα κατάταξης με το οποίο καλείται ο Νικόλαος Καρανίκας να παρουσιαστεί για στρατιωτική θητεία στις 20 Μαρτίου 2013. Το γεγονός αυτό, εφόσον ο Νικόλαος Καρανίκας εμμείνει στην άρνησή του να στρατευθεί για λόγους συνείδησης, θα οδηγήσει πιθανότατα και σε νέα δίωξή του για ανυποταξία.

Τώρα ο Νικόλαος Καρανίκας κατηγορείται για ανυποταξία από τον Ιανουάριο του 1996, αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995. Οι τρεις οργανώσεις επισημαίνουν ότι οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και την ποινική διαδικασία κάθε χώρας».

Επίσης, σε κάθε περίπτωση, ο αντιρρησίας συνείδησης Νικόλαος Καρανίκας, όπως και κάθε άλλος πολίτης, δεν θα έπρεπε να είχε δικαστεί από στρατοδικείο. Αυτό άλλωστε έχει κρίνει ρητά και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: υπάρχει παραβίαση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) όταν δικάζονται αντιρρησίες συνείδησης από στρατοδικεία (υπόθεση Ercep v. Turkey, απόφαση 22/11/2011).

Παρά το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011), η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και να παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΥΠΟΒΑΘΡΟΥ

Ο Νικόλαος Καρανίκας διακήρυξε τη αντίρρησή του στη στράτευση για λόγους συνείδησης ήδη από τη δεκαετία του ’90, πριν αναγνωριστεί στην Ελλάδα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης. Τον Αύγουστο του 1995 συνελήφθη και μεταφέρθηκε στις Στρατιωτικές Φυλακές Θεσσαλονίκης. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους καταδικάστηκε για ανυποταξία σε καιρό γενικής επιστράτευσης σε 4 χρόνια φυλάκιση από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης. Το Δεκέμβριο του 1995 το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης μείωσε την ποινή του σε 1 χρόνο φυλάκιση με 3ετή αναστολή. Όμως, κατά την αποφυλάκισή του από τις στρατιωτικές φυλακές του επιδόθηκε φύλλο πορείας. Ο Νικόλαος Καρανίκας, ως αντιρρησίας συνείδησης, αρνήθηκε να παρουσιαστεί και κατηγορήθηκε πλέον για λιποταξία (τον Ιανουάριο του 1996). Τον Δεκέμβριο του 1997 συνελήφθη εκ νέου και αφέθηκε ελεύθερος αφού του επιδόθηκε νέο φύλλο πορείας. Αρνήθηκε και πάλι να παρουσιαστεί και κατηγορήθηκε ξανά για λιποταξία. Τον Οκτώβριο του 2000, και ενώ πλέον είχε ψηφιστεί από το 1997 νόμος για την αντίρρηση συνείδησης και την εναλλακτική υπηρεσία, το στρατοδικείο Θεσσαλονίκης απάλλαξε τον Νικόλαο Καρανίκα από την κατηγορία της λιποταξίας.

Το 1998 ο Υπουργός Άμυνας αρνήθηκε να δεχτεί την αίτηση του Νικόλαου Καρανίκα να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης και να υπηρετήσει εναλλακτική υπηρεσία, θεωρώντας ότι έχει καταταγεί στο στρατό, το διάστημα που βρισκόταν κρατούμενος σε στρατιωτικές φυλακές (Αύγουστος – Δεκέμβριος 1995). Σύμφωνα με την τότε νομοθεσία, δεν μπορούσε να αναγνωριστεί κάποιος ως αντιρρησίας συνείδησης, εάν είχε βρεθεί εντός στρατεύματος. Ως εκ τούτου, οι ελληνικές αρχές ουδέποτε αναγνώρισαν στον Νικόλαο Καρανίκα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.


ΣΗΜΕΙΩΣΗ Επισυνάπτεται φωτογραφία από τη δράση που πραγματοποίησαν ακτιβιστές της Διεθνούς Αμνηστίας μπροστά στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το εξής μήνυμα: Ό,τι και να κάνετε δεν μπορείτε ποτέ να φυλακίσετε την συνείδησή του! Αλληλεγγύη στον έλληνα αντιρρησία συνείδησης Νίκο Καρανίκα!




ΑΤΟΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΥΠΟ:
 
Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα, τηλ: +30 210 3600628, εσωτ. 4, www.amnesty.org.gr
Hannah Brock, Υπεύθυνη του Προγράμματος "Δικαίωμα στην Άρνηση να Σκοτώνεις", 
War Resisters' International, τηλ: +44 20 7278 4040, http://wri-irg.org
Friedhelm Schneider, Πρόεδρος, European Bureau for Conscientious Objection, 
τηλ: +49 1520
 
Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

Η σύλληψη και επικείμενη δικη αντιρρησία συνείδησης γυρίζει την Ελλάδα πολλά χρόνια πίσω

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

21 Φεβρουαρίου  2013

Η σύλληψη και επικείμενη δίκη αντιρρησία συνείδησης γυρίζει την Ελλάδα πολλά χρόνια πίσω.

 Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την απογοήτευσή της για την επικείμενη δίκη του Νικόλαου Καρανίκα. Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική περί αντίρρησης συνείδησης με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα πρόστιμα και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης,

Ο αντιρρησίας συνείδησης Νικόλαος Καρανίκας, 42 ετών, συνελήφθη το πρωί της Τετάρτης, 20 Φεβρουαρίου, και οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα της Τούμπας κατηγορούμενος για ανυποταξία. Με τη διαδικασία του αυτοφώρου, οδηγήθηκε ενώπιον του στρατιωτικού εισαγγελέα. Κατόπιν αιτήματος αναβολής, η δίκη του ορίστηκε για την Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου, και αφέθηκε ελεύθερος. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας.

Σύμφωνα με το δικηγόρο του Νικολάου Καρανίκα, Θωμά Χαραλαμπίδη, η διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά τη σημερινή σύλληψη δεν είναι η συνήθης, αφού σπανίως ακολουθείται η αυτόφωρη διαδικασία.

Ο Νικόλαος Καρανίκας διακήρυξε τη αντίρρησή του στη στράτευση για λόγους συνείδησης ήδη από τη δεκαετία του ’90, πριν αναγνωριστεί στην Ελλάδα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης. Τον Αύγουστο του 1995 συνελήφθη και μεταφέρθηκε σε στρατιωτικές φυλακές. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους καταδικάστηκε για ανυποταξία σε καιρό γενικής επιστράτευσης σε 4 χρόνια φυλάκιση. Η Διεθνής Αμνηστία τον είχε υιοθετήσει ως κρατούμενο συνείδησης. Το Δεκέμβριο του 1995 το αναθεωρητικό στρατοδικείο μείωσε την ποινή του σε 1 χρόνο φυλάκιση με 3ετή αναστολή. Όμως, κατά την αποφυλάκισή του από τις στρατιωτικές φυλακές του επιδόθηκε φύλλο πορείας. Ο Νικόλαος Καρανίκας, ως αντιρρησίας συνείδησης, αρνήθηκε να παρουσιαστεί και κατηγορήθηκε πλέον για λιποταξία. Το 2000, και ενώ πλέον είχε ψηφιστεί από το 1997 νόμος για την αντίρρηση συνείδησης και την εναλλακτική υπηρεσία, το στρατοδικείο Θεσσαλονίκης απάλλαξε τον Καρανίκα από την κατηγορία της λιποταξίας.

Το ίδιο έτος, όμως, το Στρατολογικό Γραφείο Βέροιας αρνήθηκε να δεχτεί την αίτησή του να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης και να υπηρετήσει εναλλακτική υπηρεσία, θεωρώντας ότι έχει καταταγεί στο στρατό, το διάστημα που βρισκόταν κρατούμενος σε στρατιωτικές φυλακές (Αύγουστος – Δεκέμβριος 1995). Σύμφωνα με την τότε νομοθεσία, δεν μπορούσε να αναγνωριστεί κάποιος ως αντιρρησίας συνείδησης, εάν είχε βρεθεί εντός στρατεύματος.

Ως εκ τούτου, οι ελληνικές αρχές ουδέποτε αναγνώρισαν στον Νικόλαο Καρανίκα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και την εναλλακτική υπηρεσία.

Σήμερα ο Νικόλαος Καρανίκας κατηγορείται για  ανυποταξία από το 1996, αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995.

Η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει ότι οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν να δικάζουν πολίτες, όπως είναι οι αντιρρησίες συνείδησης που δεν έχουν καταταγεί, σε στρατοδικεία. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ρητά ότι παραβιάζεται το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) όταν δικάζονται αντιρρησίες συνείδησης από στρατοδικεία (υπόθεση Ercep v. Turkey, απόφαση 22/11/2011).

Παρά το γεγονός ότι ο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011), η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και να παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2012

Απογοήτευση για τις συνεχιζόμενες δίκες αντιρρησιών συνείδησης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

17 Δεκεμβρίου 2012

Απογοήτευση για τις συνεχιζόμενες δίκες αντιρρησιών συνείδησης

Στις 18/12/2012 δικάζεται από το στρατοδικείο της Λάρισας με την κατηγορία της ανυποταξίας ο Μενέλαος Εξίογλου. Τον Μάιο του 2012 ο Μενέλαος Εξίογλου είχε καταθέσει μαζί με άλλους 6 αρνητές/ αντιρρησίες δημόσια δήλωση σχετικά με την απόφασή του να αρνηθεί τη στρατιωτική θητεία για ιδεολογικούς λόγους (http://www.antirrisies.gr/node/845).

Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την απογοήτευσή της για τις συνεχιζόμενες δίκες των αντιρρησιών συνείδησης και το προβληματικό νομικό πλαίσιο για την αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα.

Εξάλλου, με αφορμή τις πληροφορίες/καταγγελίες για συνεχόμενες πρόσφατες απορρίψεις αιτήσεων για αναγνώριση ατόμων ως αντιρρησιών συνείδησης από τον Υπουργό Άμυνας μετά από σχετική γνωμοδότηση της αρμόδιας ειδικής επιτροπής, η Διεθνής Αμνηστία υπενθυμίζει τις θέσεις της σχετικά με τις διαδικασίες υπαγωγής στο καθεστώς της εναλλακτικής υπηρεσίας.

Η Διεθνής Αμνηστία ζητά η εναλλακτική υπηρεσία να υπόκειται αυστηρά σε πολιτική αρχή, συμπεριλαμβανομένων της εξέτασης των αιτήσεων και κάθε πιθανής επακόλουθης δικαστικής εξέλιξης, μεταξύ άλλων για λόγους αμεροληψίας και ανεξαρτησίας.

Η διαχείριση της εναλλακτικής υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένων της εξέτασης των αιτήσεων και κάθε πιθανής επακόλουθης δικαστικής εξέλιξης, να υπάγεται εξ’ ολοκλήρου σε μη στρατιωτικές αρχές και όχι στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όπου υπάγεται τώρα. Επί του παρόντος, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας αποφασίζει για τις αιτήσεις (μετά από γνωμοδότηση ειδικής πενταμελούς επιτροπής με δύο στρατιωτικά μέλη).

Η Διεθνής Αμνηστία ζητά να εξαλειφθεί το φαινόμενο των αμφισβητήσιμων γνωμοδοτήσεων της ειδικής επιτροπής, κυρίως για τους μη θρησκευτικούς αιτούντες (λόγω ανεπαρκούς αιτιολόγησης αλλά και καταρχάς λόγω της ίδιας της σύστασης της επιτροπής).

Παρά το γεγονός ότι ο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011), η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και να παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2012

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ Ο ΙΝΑΝ ΣΟΥΒΕΡ

ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ

Στις 12 Οκτωβρίου ο αντιρρησίας συνείδησης Ινάν Σουβέρ αφέθηκε ελεύθερος από φυλακή στην Κωνσταντινούπολη, στην Τουρκία, στη βάση ότι ο χρόνος που είχε παραμείνει προφυλακισμένος θα πρέπει να αφαιρεθεί από την ποινή του.

Ο αντιρρησίας συνείδησης Ινάν Σουβέρ αφέθηκε ελεύθερος από τη φυλακή Σιλιβρί στις 12 Οκτωβρίου, στη βάση ότι ο χρόνος που είχε παραμείνει προφυλακισμένος θα πρέπει να μετρήσει ως μέρος της ποινής του. Ο δικηγόρος του δήλωσε ότι εκκρεμεί η εκτέλεση άλλης μιας ποινής φυλάκισης σχετικής με την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία.
Στις 12 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια ελέγχου ρουτίνας για ταυτότητα, ο Ινάν Σουβέρ ξανα-συνελήφθη στο διαμέρισμα Μπαγσιλάρ της Κωνσταντινούπολης, μετά την επικύρωση μιας ερήμην καταδίκης σε πέντε μήνες φυλάκιση, για την απόδρασή του τον Απρίλιο του 2011 από νοσοκομείο ενώ εξέτιε ποινή φυλάκισης για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία.
Ο Ινάν Σουβέρ διακήρυξε τη συνειδησιακή του αντίρρηση σε μια επιστολή προς τις στρατιωτικές αρχές το 2009, στην οποία εξήγησε ότι για λόγους βαθιάς πεποίθησης, αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Στις 26 Νοεμβρίου 2010, ο Ινάν Σουβέρ κηρύχτηκε «ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία», από τις στρατιωτικές αρχές, και έτσι δεν χρειάζεται πια να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τον Ινάν Σουβέρ, έχει τιμωρηθεί για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία από το 2001. Θεωρήθηκε κρατούμενος συνείδησης, φυλακισμένος εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης.
Εάν ο Ινάν Σουβέρ φυλακιστεί και πάλι εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, η Διεθνής Αμνηστία θα τον θεωρήσει και πάλι κρατούμενο συνείδησης.
Δεν χρειάζεται περαιτέρω δράση από το δίκτυο επειγουσών ενεργειών προς το παρόν. Πολλές ευχαριστίες σε όλους όσους έστειλαν εκκλήσεις.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Τουρκία: Περαιτέρω πληροφόρηση: αντιρρησίας συνείδησης ξανα-συλλαμβάνεται: Ιναν Σουβέρ



Περαιτέρω πληροφόρηση στην UA: 175/10 Index: EUR 44/016/2012
Τουρκία
Ημερομηνία: 14 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

αντιρρησίας συνείδησης ξανα-συλλαμβάνεται

Στις 12 Σεπτεμβρίου, ο αντιρρησίας συνείδησης Ινάν Σουβέρ συνελήφθη στην Κωνσταντινούπολη κατά τη διάρκεια ελέγχου ρουτίνας για ταυτότητα. Μεταφέρθηκε αρχικά στη φυλακή Μετρίς στην Κωνσταντινούπολη και αναμένεται να μεταφερθεί στη φυλακή Σιλιβρί στις 14 Σεπτεμβρίου. Θεωρείται κρατούμενος συνείδησης.

Στις 12 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια ελέγχου ρουτίνας για ταυτότητα, ο Ινάν Σουβέρ συνελήφθη στη συνοικία Μπαγσιλάρ της Κωνσταντινούπολης, μετά από την επικύρωση της ερήμην καταδίκης σε πεντάμηνη ποινή φυλάκισης για την απόδρασή του, τον Απρίλιο του 2011, από νοσοκομείο ενώ εξέτιε ποινή φυλάκισης για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία.

Ο Ινάν Σουβέρ διακήρυξε τη συνειδησιακή του αντίρρηση με μια επιστολή προς τις στρατιωτικές αρχές το 2009, στην οποία εξήγησε ότι για λόγους βαθιάς πεποίθησης, αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Στις 26 Νοεμβρίου 2010, ο Ινάν Σουβέρ κηρύχτηκε «ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία», από τις στρατιωτικές αρχές και έτσι δεν απαιτείται πλέον να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τον Ινάν Σουβέρ, τιμωρείται για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία από το 2001. Θεωρείται κρατούμενος συνείδησης, φυλακισμένος μόνον εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης.

Ο δικηγόρος του Ινάν Σουβέρ αναφέρει ότι η ψυχική του υγεία έχει επιδεινωθεί και ότι πάσχει από οξύ άγχος. Τον Δεκέμβριο του 2011 η Διεθνής Αμνηστία εξέδωσε επείγουσα δράση εκφράζοντας ανησυχίες για την υγεία του Ινάν Σουβέρ, μετά από το συμπέρασμα της Στρατιωτικής Ιατρικής Ακαδημίας του Γκιουλχανέ ότι είχε «ψυχολογική ασθένεια». Η εκ νέου φυλάκισή του θέτει την υγεία του σε περαιτέρω κίνδυνο.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΓΡΑΨΤΕ ΑΜΕΣΑ στα τουρκικά ή τη δική σας γλώσσα:

Καλώντας τις αρχές να τον αφήσουν ελεύθερο άμεσα και χωρίς όρους, καθώς θεωρείται κρατούμενος συνείδησης, που κρατείται λόγω της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης.
Υπενθυμίζοντας στις αρχές ότι, ως κράτος μέλος του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, η Τουρκία υποχρεούται να αναγνωρίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣ:

Ministry of National Defence
Ismet Yılmaz
Minister of National Defence
Milli Savunma Bakanlığı
06100 Ankara, Turkey
Fax: +90 312 418 4737
Email: info@msb.gov.tr
Προσφώνηση: Dear Minister

Parliamentary Commission on Human Rights
Ayhan Sefer Üstün
Commission Chairperson
TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu
Bakanlıklar, 06543 Ankara, Turkey
Fax: +90 312 420 53 94
Προσφώνηση: Dear Mr Üstün

Επίσης στείλτε αντίγραφα στους διπλωματικούς αντιπροσώπους που είναι διαπιστευμένοι στη χώρα σας. Παρακαλούμε εισάγετε τις τοπικές διπλωματικές διευθύνσεις παρακάτω:

-----------------------

Διεύθυνση

Βασιλέως Γεωργίου ΄Β 8
10674 Αθήνα

Τηλέφωνο:

+30 210 726 30 00

Φαξ:

+30 210 722 95 97

Email:

embassy.athens@mfa.gov.tr

Προσφώνηση: Dear Ambassador

------------------

Παρακαλούμε ελέγξτε με το γραφείο του τμήματός σας εάν στείλετε εκκλήσεις μετά την παραπάνω ημερομηνία. Αυτή είναι η πέμπτη επικαιροποίηση της UA 175/10.
Περαιτέρω πληροφόρηση: http://amnesty.org/en/library/info/EUR44/017/2011/en

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ
αντιρρησίας συνείδησης ξανα-φυλακίζεται

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Ο Ινάν Σουβέρ ξεκίνησε τη στρατιωτική του θητεία τον Ιούνιο του 2001. Τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς, έφυγε από την στρατιωτική μονάδα της Σμύρνης, στην οποία ήταν τοποθετημένος και δεν επέστρεψε. Από το 2001 έχει καταδικαστεί τουλάχιστον τρεις φορές για «λιποταξία» και πέρασε χρονικό διάστημα σε στρατιωτική φυλακή. Ο Ινάν Σουβέρ ανέφερε ότι ενώ εξέτιε μια ποινή φυλάκισης για λιποταξία στη Στρατιωτική Φυλακή Σιρινιέρ στη Σμύρνη, ξυλοκοπήθηκε επανειλημμένα από δεσμοφύλακες. Έχει μια εκκρεμούσα ποινή 35 μηνών για τρεις προηγούμενες καταδίκες για «λιποταξία».

Στην εθνική της νομοθεσία, η Τουρκία δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και δεν υπάρχει διαθέσιμη πολιτική εναλλακτική στη στρατιωτική θητεία. Αντιρρησίες συνείδησης που έχουν δημόσια δηλώσει την άρνησή τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία, έχουν υποβληθεί σε ποινική δίωξη και φυλάκιση έως και για τρία χρόνια. Κατά την αποφυλάκισή τους, συχνά λαμβάνουν νέες κλήσεις κατάταξης και η διαδικασία επαναλαμβάνεται. Η Τουρκία έχει αποτύχει να εφαρμόσει την απόφαση του 2006 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που απαίτησε από την Τουρκία να τροποποιήσει τη νομοθεσία της για να αποτρέψει τον «πολιτικό θάνατο» των αντιρρησιών συνείδησης που επανειλημμένα διώκονται και καταδικάζονται για την άρνησή τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία, που κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι παραβιάζει το Άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (απαγόρευση της εξευτελιστικής μεταχείρισης).
Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί αντιρρησία συνείδησης κάθε άτομο που, για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης, αρνείται να υπηρετήσει θητεία στις ένοπλες δυνάμεις, ή οποιαδήποτε άλλη άμεση ή έμμεση συμμετοχή σε πολέμους ή ένοπλες συγκρούσεις. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει άρνηση για συμμετοχή σε έναν πόλεμο επειδή κάποιος διαφωνεί με τους σκοπούς του ή με τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται, ακόμα και αν κάποιος δεν αντιτίθεται στη συμμετοχή σε όλους τους πολέμους. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ένα άτομο ως κρατούμενο συνείδησης όταν κρατείται ή φυλακίζεται μόνο επειδή του έχουν αρνηθεί το δικαίωμα να καταγράψει την αντίρρησή του ή να υπηρετήσει μια γνήσια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία. Θα ήταν επίσης κρατούμενος συνείδησης εάν είχε φυλακιστεί επειδή έφυγε από τις ένοπλες δυνάμεις χωρίς έγκριση, για λόγους συνείδησης, εάν είχε κάνει εύλογες ενέργειες για να διασφαλίσει την απαλλαγή του από στρατιωτικές υποχρεώσεις.
Το δικαίωμα στην άρνηση της στρατιωτικής θητείας για λόγους συνείδησης ενυπάρχει στην έννοια της ελευθερίας της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας όπως κατοχυρώνεται σε μια σειρά διεθνών οργάνων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR) του οποίου η Τουρκία είναι μέλος.
Το 1995 στην απόφαση 1998/77 η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ έχει δηλώσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR, δικαίωμα στην ελευθερία θρησκείας, συνείδησης και πεποίθησης). «Το δικαίωμα του οποιουδήποτε να έχει συνειδησιακές αντιρρήσεις στην στρατιωτική θητεία [συνιστά] μια θεμιτή άσκηση του δικαιώματος στην ελευθερία της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας όπως κατοχυρώνεται στο Άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο Άρθρο 18 της ICCPR». Στην απόφασή της η Επιτροπή επανέλαβε επίσης την έκκλησή της προς τα κράτη να «παρέχουν στους αντιρρησίες συνείδησης διάφορες μορφές εναλλακτικής υπηρεσίας οι οποίες να είναι συμβατές με τους λόγους της αντίρρησης συνείδησης, να είναι ενός μη στρατιωτικού, πολιτικού χαρακτήρα, για το δημόσιο συμφέρον και μη τιμωρητικής φύσης», και υπογράμμισε ότι τα κράτη θα πρέπει «να αποφεύγουν να υποβάλλουν τους αντιρρησίες συνείδησης σε φυλάκιση και επανειλημμένες τιμωρίες επειδή δεν υπηρετούν στρατιωτική θητεία», θυμίζοντας ότι «κανείς δεν θα πρέπει να είναι υπόλογος ή να τιμωρείται επανειλημμένα για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί τελεσίδικα ή έχει απαλλαγεί σύμφωνα με το νόμο και την ποινική διαδικασία σε κάθε χώρα».

Όνομα: Ινάν Σουβέρ
Φύλο α/θ: α

Περαιτέρω πληροφόρηση στην UA: 175/10
Index: EUR 44/016/2012
Ημερομηνία Έκδοσης: 14 Σεπτεμβρίου 2012