Οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλαδα συνεχίζονται

Δημόσια Δήλωση

Τρίτη 16 Ιουνίου 2015



Με αφορμή τη νέα δίκη του αντιρρησία συνείδησης Δημήτρη Κ. Σωτηρόπουλου,  η Διεθνής Αμνηστία ζητά την παύση των διώξεων και την άμεση εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα και να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στις ένοπλες δυνάμεις για λόγους συνείδησης ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση.

Νέα δίκη σε στρατοδικείο για το Δημήτρη Κ. Σωτηρόπουλου 

Την Τρίτη 16 Ιουνίου εκδικάζεται στο – στρατιωτικό -  Αναθεωρητικό Δικαστήριο Αθηνών η έφεση που έχει ασκήσει ο Δημήτρης Κ. Σωτηρόπουλος στην καταδικαστική απόφαση σε 10 μήνες φυλάκιση με διετή αναστολή, που του επέβαλε το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης στις 13 Μαΐου 2014. Η Διεθνής Αμνηστία καλεί σε αναίρεση της καταδίκης του Δημήτρη Σωτηρόπουλου ενώ στη δίκη θα παρευρίσκεται παρατηρητής της.

Ο Σωτηρόπουλος διακήρυξε δημόσια τη συνειδησιακή του αντίρρηση να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, για ιδεολογικούς λόγους, μαζί με άλλους τέσσερις αντιρρησίες συνείδησης κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στις 13/2/1990. Ζήτησε να υπηρετήσει εναλλακτική πολιτική υπηρεσία αλλά εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τέτοια πρόβλεψη. Κλήθηκε για στράτευση το 1992 και αρνήθηκε να εμφανιστεί για ιδεολογικούς λόγους. Αρχικά οι στρατιωτικές αρχές τον κήρυξαν «ανυπότακτο», και του απαγορεύτηκε να ταξιδεύει στο εξωτερικό, ενώ αργότερα κατασχέθηκε το διαβατήριό του. Το 1994 διώχθηκε για «ανυποταξία σε περίοδο γενικής επιστράτευσης» και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Η αστυνομία προσπάθησε να τον εντοπίσει για να τον συλλάβει, πολλές φορές, ανεπιτυχώς. Όταν το 1998 θεσπίστηκε μια τιμωρητική εναλλακτική πολιτική υπηρεσία, ο Σωτηρόπουλος αρνήθηκε να την υπηρετήσει και επανέλαβε το αίτημά του να του επιτραπεί να υπηρετήσει μια μη-τιμωρητική. Το 2008 απαλλάχτηκε από την υποχρέωση στράτευσης  ως πατέρας τριών τέκνων, αλλά δεν απαλλάχτηκε από την προηγούμενη δίωξη.

Οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, καθότι εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Erçep κατά Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).

Πέρα από αυτές τις ανησυχίες σχετικά με τη διαδικασία, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο  Δημήτρης Κ. Σωτηρόπουλος και άλλοι αντιρρησίες συνείδησης δεν θα πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τιμωρούνται με πρόστιμα ή να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό για λόγους συνείδησης ή επειδή αρνούνται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση. Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν κατά Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχουν ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, όπως ορίζεται από το Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία υποχρεούνται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Η Διεθνής Αμνηστία, για μια ακόμη φορά, καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική για τους αντιρρησίες συνείδησης με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία και πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ιδιαίτερα, η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να μειώσουν τη διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας, που σήμερα ανέρχεται στους 15 μήνες, σε αντίθεση με τους 9 μήνες της στρατιωτικής θητείας που η συντριπτική πλειονότητα των στρατευσίμων καλείται να εκτίσει, ώστε να διασφαλίσουν ότι η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας δεν θα είναι τιμωρητική.

Νέα καταδίκη του Μιχάλη Τόλη

Στις 14 Μαΐου 2015, ο ολικός αρνητής στράτευσης Μιχάλης Τόλης, καταδικάστηκε σε 10 μήνες φυλάκιση με διετή αναστολή. Πρόκειται για τη δεύτερη καταδίκη του Μιχάλη Τόλη εξαιτίας της άρνησής του να υπηρετήσει για λόγους συνείδησης τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία. Ταυτόχρονα του έχουν επιβληθεί και δύο πρόστιμα της τάξης των 6.000 ευρώ, τα οποία προσαυξάνονται όσο αρνείται να τα καταβάλει.

Οι επανειλημμένες διώξεις και δίκες ατόμων για το ίδιο αδίκημα που πηγάζει από την ίδια πράξη, την αντίρρηση συνείδησης εν προκειμένω,  παραβιάζουν το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο προβλέπει ότι: «Κανένα άτομο δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται εκ νέου για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί ή απαλλαγεί με τελεσίδικη απόφαση σύμφωνα με το δίκαιο και την ποινική δικονομία κάθε χώρας.»

Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα
Τηλ. 210 3600628
Email: athens@amnesty.org.gr
Ακολουθήστε μας στο Twitter: AmnestyGreece
Ακολουθήστε μας στο Facebook: Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα
www.amnesty.org.gr

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Καταδικασμένος σε ισόβια από τη γέννησή του – η ιστορία ενός Νοτιοκορεάτη αντιρρησία συνείδησης

Ο Σονγκ Ιν-Χο, 25 ετών, περιμένει την απόφαση ενός δικαστηρίου σχετικά με την απόφασή του να αρνηθεί τη στρατιωτική θητεία στη Νότια Κορέα, και θα φυλακιστεί μόλις ο ισχυρισμός του απορριφθεί. Στο πλαίσιο της  Παγκόσμιας Ημέρας Αντιρρησιών Συνείδησης, στις 15 Μαΐου, λέει στην Αμνηστία πώς οι θρησκευτικές του πεποιθήσεις διαμόρφωσαν τη ζωή του.

Μεγαλώνοντας ως Μάρτυρας του Ιεχωβά, η συνείδησή μου διαμορφώθηκε από τη Βίβλο. Διδασκόμαστε να αγαπάμε ακόμα και τους εχθρούς μας και ότι δεν θα πρέπει να ανταποδίδουμε με βία στη βία. Γι’ αυτό έγινα αντιρρησίας συνείδησης στη στρατιωτική θητεία. Πρωτόδικα κρίθηκα ένοχος και αν απορριφθεί η έφεσή μου, θα φυλακιστώ για 18 μήνες. Αλλά δεν τελειώνει εκεί η ιστορία μου, ούτε καν αρχίζει.

Χαρακτηρισμένος ως εγκληματίας από τη γέννηση του

Στη Νότια Κορέα, εκείνοι που αρνούμαστε για λόγους συνείδησης τη στρατιωτική θητεία, στιγματιζόμαστε, σχεδόν σαν να μας έχουν σημαδέψει από τη γέννησή μας. Είναι σαν ο κόσμος να γνωρίζει ότι ένα παιδί προορίζεται να βρεθεί στη φυλακή, οπότε αποφασίζουν να τους συμπεριφερθούν ως μελλοντικούς εγκληματίες.

Η μητέρα μου είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά, αλλά ο πατέρας μου αρχικά ήταν πολύ αντίθετος στη θρησκεία μου. Ήξερε πως ο αγαπημένος του γιος τελικά θα πήγαινε στη φυλακή εξαιτίας της άρνησης της στρατιωτικής θητείας, και κανένας πατέρας δεν το θέλει αυτό. Ως εκ τούτου, πάντα έβαζα τα δυνατά μου για να είμαι ένας καλός, προκομμένος γιος. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο πατέρας μου σταδιακά να αλλάξει γνώμη. Ήταν ο πρώτος που υποστήριξε την έφεσή μου.
Όταν ήμουν μαθητής στο δημοτικό, μου ζήτησαν στο μάθημα να γράψω για τις μελλοντικές φιλοδοξίες μου, αλλά το άφησα κενό γιατί ήξερα ότι δεν ήταν εφικτές. Καθώς προοριζόμουν να πάω στη φυλακή έτσι κι αλλιώς, τι νόημα είχε να ονειρεύομαι; Παρόλα αυτά, δεν μπορούσα να το πω στη μητέρα μου γιατί θα ράγιζε η καρδιά της.

Θυμάμαι μια τραυματική εμπειρία όταν κάποιες συμμαθήτριές μου με πλησίασαν και ρώτησαν: “Είσαι μάρτυρας του Ιεχωβά; Η μητέρα μου είπε ότι θα πας φυλακή”. Πολλά χρόνια αργότερα συνειδητοποίησα ότι αυτή η εμπειρία ήταν απλά ο πρόλογος του πώς θα εκτυλισσόταν η ζωή μου.

Ξεχωρίζοντας στο σχολείο

Στην αρχή κάθε σχολικής περιόδου, δάσκαλοι και γονείς με ρωτούσαν την ίδια ερώτηση: “Θα πας πράγματι φυλακή; Είσαι σίγουρος πως θες να είσαι Μάρτυρας του Ιεχωβά;” Η απάντησή μου ήταν η ίδια. Δεν είναι θέμα συμβιβασμού, γιατί πρόκειται για την πίστη, κάτι για το οποίο θα έδινα και τη ζωή μου. Είναι ένα φορτίο που θα πρέπει να σηκώσω μέχρι τέλους.

Φίλοι μου με ρωτούσαν: “Ξέρεις πόσα αρνητικά κουτσομπολιά κυκλοφορούν για σένα;” Τέτοιες στιγμές είναι πολύ πικρές, και αυτές οι οδυνηρές αναμνήσεις είναι πάρα πολλές.

Οι διακρίσεις στο κολλέγιο ήταν ιδιαίτερα σκληρές. Οι φίλοι μου μια φορά με κορόιδεψαν: “Σονγκ Ιν-Χο, δεν μπορείς να βρίσεις, δεν μπορείς να παλέψεις, δεν περνιέσαι για άντρας και δεν είσαι καλός σε τίποτα”. Με περιγελούσαν πολύ και ειλικρινά ήταν πολύ δυσάρεστο. Ένιωθα θυμωμένος. Πέρασα πολύ καιρό να σκέφτομαι: “Αυτό είναι το σωστό που πρέπει να κάνω; Ή δεν ταιριάζει στους άντρες;”

Από τότε που γεννήθηκα, ένιωσα ότι είμαι σε ένα τρένο που ορμά προς έναν αναπόφευκτο σταθμό που λέγεται φυλακή και αισθανόμουν εντελώς αβοήθητος, χωρίς να μπορώ να ξεφύγω.
Μετά την αποφοίτηση, ήθελα να βρω μια καλή δουλειά, αλλά δεν μπορούσα. Ως αντιρρησίας συνείδησης, το να βρω μια δουλειά σε μια αξιοσέβαστη εταιρία ήταν σχεδόν αδύνατο εξαιτίας των διακρίσεων και της προκατάληψης. Σήμερα βοηθώ τους γονείς μου στην εταιρία καθαρισμών τους.

Ζητώντας μόνο εναλλακτικές

Για να προετοιμαστώ για τη δίκη μου, πήγαινα στο δικαστήριο την ίδια μέρα κάθε εβδομάδα και είδα κλέφτες, διαρρήκτες, απατεώνες και βιαστές – εγκληματίες όλων των ειδών, όλους να κάνουν έφεση υποστηρίζοντας ότι οι ποινές τους ήταν παράλογες. Ένιωσα πως αν κάποιος θα έπρεπε να κάνει έφεση, αυτός είμαι εγώ.

Τότε το αποφάσισα. Εάν μου δινόταν η ευκαιρία, ότι κι αν κόστιζε, θα έκανα ό,τι μπορούσα για να δηλώσω ότι είμαι αθώος, ακόμα κι αν σήμαινε κάποια φυλάκιση.

Είμαι πρόθυμος και έτοιμος να αφοσιωθώ σε οποιαδήποτε μορφή εναλλακτικής υπηρεσίας για την πατρίδα μου, όσο δύσκολη κι αν είναι. Η συνειδησιακή μου αντίρρηση στη στρατιωτική θητεία δεν έχει καμία σχέση με αποφυγή να υπηρετήσω.

Είμαι ευγνώμων πολίτης, και είναι ευχή μου να μου επιτραπεί να συνεισφέρω στο έθνος με κάποιον άλλο τρόπο αντί της στρατιωτικής θητείας. Όποια και αν είναι η εναλλακτική, είμαι πρόθυμος να την κάνω εφόσον δεν θα είναι ενάντια στη συνείδησή μου.

Αυτό είναι όλο που ζητάμε, στην πραγματικότητα.

Στη Νότια Κορέα, η πλειονότητα των αντιρρησιών συνείδησης είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Η χώρα φυλακίζει περισσότερους ανθρώπους για τη συνειδησιακή τους αντίρρηση στη στρατιωτική θητεία, απ’ ότι όλος ο υπόλοιπος κόσμος μαζί – με τουλάχιστον 600 άντρες, ηλικίας κυρίως μεταξύ 20 και 24 ετών, να βρίσκονται σήμερα στη φυλακή. Διαβάστε [στα αγγλικά] το δελτίο τύπου και την έκθεση “Καταδικασμένοι σε ισόβια”.

Στηρίξτε ανθρώπους σαν τον Σονγκ Ιν-Χο: καλέστε τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας να αναγνωρίσει το δικαίωμα να αντιτίθεται κανείς για λόγους συνείδησης στη στρατιωτική θητεία. Υπογράψτε την έκκληση.

Αναδημοσίευση από amnesty.org – 25 Μαΐου 2015

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Παγκόσμια Ημέρα Αντίρρησης Συνείδησης 2015 - Δράση έξω από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Πηγή: Facebook του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας

Παγκόσμια Ημέρα για την Αντίρρηση Συνείδησης: Η Ελλάδα δεν εχει πολλούς λόγους να γιορτάζει

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παρασκευή 15 Μαΐου 2015



Με αφορμή την 15η Μάιου,  παγκόσμια ημέρα για την Αντίρρηση Συνείδησης, η Διεθνής Αμνηστία ζητά την άμεση εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με το διεθνές δίκαιο και τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επαναλαμβάνει τις συστάσεις της προς τις ελληνικές αρχές αναφορικά με τα σημαντικά και χρόνια ζητήματα παραβιάσεων των δικαιωμάτων των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα και να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στις ένοπλες δυνάμεις ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση.

«Είναι μια παγκόσμια ημέρα για την οποία η Ελλάδα, δεν έχει πολλούς λόγους να γιορτάζει. Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης είναι διεθνώς αναγνωρισμένο δικαίωμα που δυστυχώς, παρά τις περιορισμένες προόδους τις τελευταίες δεκαετίες, συνεχίζει να παραβιάζεται με πολλούς τρόπους στην Ελλάδα» δήλωσε ο Γιώργος Κοσμόπουλος, Επικεφαλής της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα.

Τιμωρητική διάρκεια εναλλακτικής υπηρεσίας, επανειλημμένες διώξεις και στρατιωτικά δικαστήρια 

Το 2014 τουλάχιστον 4 αντιρρησίες συνείδησης καταδικάστηκαν για ανυποταξία και τους επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης με αναστολή, ενώ σημειώθηκαν τουλάχιστον 6 συλλήψεις 5  διαφορετικών ατόμων (ένας εκ των οποίων 2 φορές)  που αρνούνται να υπηρετήσουν τόσο την στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία.


Οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης συνεχίζονται και το 2015. Στις 14 Μαΐου 2015, στο στρατοδικείο Ιωαννίνων, ήταν προγραμματισμένη η δίκη του ολικού αρνητή στράτευσης Μιχάλης Τόλη, με την κατηγορία της ανυποταξίας. Πρόκειται για τη δεύτερη δίωξή του εξαιτίας της άρνησής του να στρατευθεί για λόγους συνείδησης. Ήδη, τον Μάρτιο του 2014 ο Τόλης είχε καταδικαστεί σε 8μήνες με ένα έτος αναστολή.

Επίσης στις 28 Μαΐου 2015, εκδικάζεται στο Αναθεωρητικό Στρατιωτικό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης η έφεση του Χαράλαμπου Ακριβόπουλου εναντίον της πρωτόδικης καταδίκης του από το Ναυτοδικείο Πειραιά σε 9μήνες με 3ετή αναστολή. Πρόκειται επίσης  για δεύτερη δίωξη για την ίδια πράξη, καθώς ο Ακριβόπουλος είχε καταδικαστεί και τον Μάρτιο του 2011 από το Ναυτοδικείο Πειραιά σε 8 μήνες με 2ετή αναστολή.

«Οι συνεχιζόμενες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης συνιστούν ευθεία παραβίαση των δικαιωμάτων τους και σε κάθε περίπτωση δεν είναι δουλειά των στρατοδικείων να δικάζουν πολίτες. Αυτές είναι πρακτικές που η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει αφήσει πίσω της πολλά χρόνια τώρα». δήλωσε ο Γιώργος Κοσμόπουλος, Επικεφαλής της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα.

Στην Ελλάδα για εκείνους που για λόγους συνείδησης αρνούνται να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία, η νομοθεσία απαιτεί να υπηρετήσουν μια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία διάρκειας 15 μηνών, η οποία είναι πολύ μεγαλύτερη από τη στρατιωτική θητεία 9 μηνών που προβλέπεται για στο Στρατό Ξηράς, όπου υπηρετεί η πλειονότητα των στρατευσίμων. Η διάρκεια αυτή έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και συνιστά διάκριση εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης και ως εκ τούτου παραβιάζει τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Επίσης, στην Ελλάδα οι αντιρρησίες συνείδησης συνεχίζουν να διώκονται  εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία ή στην περίπτωση των ολικών αρνητών στράτευσης, να υπηρετήσουν την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία ενώ έρχονται αντιμέτωποι και με πρόστιμα ύψους 6000 ευρώ. Υπό τις παρούσες συνθήκες, οι διώξεις αυτές είναι καταχρηστικές και συνιστούν παραβίαση του δικαιώματός τους στην ελευθερία της συνείδησης.

Επιπλέον, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης που ενώ παραμένουν πολίτες δικάζονται από στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το 2011 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μία δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου .
Οι επανειλημμένες διώξεις και δίκες ατόμων για το ίδιο αδίκημα που πηγάζει από την ίδια πράξη, την αντίρρησης συνείδησης εν προκειμένω,  παραβιάζουν το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο προβλέπει ότι: «Κανένα άτομο δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται εκ νέου για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί ή απαλλαγεί με τελεσίδικη απόφαση σύμφωνα με το δίκαιο και την ποινική δικονομία κάθε χώρας.»

Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχουν ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία απαιτείται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Σημείωμα προς συντάκτες / συντάκτριες
 
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης, την Παρασκευή 15 Μαΐου 2015 στις 7 μμ ακτιβιστές και ακτιβίστριες του Ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας θα προβούν σε σύντομη συμβολική διαμαρτυρία μπροστά από το κτίριο του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ Να απελευθερωθεί ο φυλακισμένος αντιρρησίας συνείδησης Haluk Selam Tufanlı

www.amnesty.org.gr ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΠΕΙΓΟΥΣΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ Να απελευθερωθεί ο φυλακισμένος αντιρρησίας συνείδησης Haluk Selam Tufanlı Ο αντιρρησίας συνείδησης Haluk Selam Tufanlı φυλακίστηκε για 10 ημέρες στις 4 Δεκεμβρίου αφού κρίθηκε ένοχος από το στρατιωτικό δικαστήριο στην Lefkoşa / Λευκωσία (στο τμήμα της βόρειας Κύπρου) για «μη συμμόρφωση με την κλήση για επιστράτευση», ως αποτέλεσμα της άρνησής του να λάβει μέρος σε μια μονοήμερη στρατιωτική εκπαίδευση το 2011. Ο Haluk Selam Tufanlı διακήρυξε την αντίρρηση συνείδησής του στις 8 Δεκεμβρίου του 2011, ένα μήνα μετά την άρνησή του να λάβει μέρος στην ετήσια κλήση για επιστράτευση στις 2 Νοεμβρίου 2011. Είχε ήδη υπηρετήσει την υποχρεωτική στρατιωτική του θητεία «υπό πίεση» το 2009-10. Από τότε που διακήρυξε την αντίρρηση συνείδησής του, αρνείται κάθε χρόνο να παρουσιαστεί στην κλήση για επιστράτευση. Οι στρατιωτικές δικαστικές διαδικασίες για την άρνησή του να λάβει μέρος στην στρατιωτική εκπαίδευση το 2012, το 2013 και το 2014 δεν έχουν ακόμα ξεκινήσει. Διακηρύσσοντας την αντίρρηση συνείδησής του, ο Haluk Selam Tufanlı δήλωσε: «Αναγκάστηκα να υπηρετήσω στρατιωτική θητεία το 2009-10. Για 15 μήνες, η ζωή μου ορίζονταν από άτομα των οποίων ο λόγος είναι πιο ισχυρός από τον δικό μου. Κατά τη στρατιωτική μου θητεία που ξεκίνησα στην ηλικία των 27 ετών, τους φίλους μου, με τους οποίους προηγουμένως έτρωγα και έπινα, τους παρουσίασαν ως εχθρούς μου. Ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής μου θητείας, με διέταξαν να συμμετάσχω σε στρατιωτική εκπαίδευση ως μέρος της κλήσης για επιστράτευση. Μου είπαν ότι μέχρι να μου δηλώσουν το αντίθετο, είμαι ένας στρατιώτης. Ως αντιμιλιταριστής και άτομο κατά του πολέμου, η συνείδησή μου αρνείται να συμμετάσχει σε στρατιωτική επιστράτευση, σε προετοιμασία για πόλεμο.» Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί τον Haluk Selam Tufanlı κρατούμενο συνείδησης που φυλακίστηκε αποκλειστικά λόγω της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική υπηρεσία και ζητά την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή του. Παρακαλούμε γράψτε αμέσως στην τουρκική, αγγλική ή τη δική σας γλώσσα: Καλέστε τις αρχές να απελευθερώσουν τον Haluk Selam Tufanlı αμέσως και άνευ όρων καθώς θεωρείται ότι είναι κρατούμενος συνείδησης, φυλακισμένος λόγω της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης. Ζητήστε από τις αρχές να απέχουν από την δίωξή του για την άρνησή του να λάβει μέρος σε μελλοντικές κλήσεις για επιστράτευση Καλέστε τις αρχές να θεσπίσουν νομοθεσία που να αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική υπηρεσία. Προτεινόμενη επιστολή στα αγγλικά Dear President, I am writing to you in order to call on you to immediately and unconditionally release Haluk Selam Tufanlı as he is considered to be a prisoner of conscience, imprisoned for exercising his right to conscientious objection. I urge you to refrain from prosecuting him for refusing to take part in future calls for mobilization. I call on you for the introduction of legislation recognizing the right to conscientious objection to compulsory military service. The right to refuse military service for reasons of conscience is inherent in the notion of freedom of thought, conscience and religion as laid down in a number of international human rights instruments, including the Universal Declaration of Human Rights, the International Covenant on Civil and Political Rights and the European Convention on Human Rights to which Turkey is a party, meaning it can be applied extraterritorially to the territory of northern Cyprus. Yours sincerely, Παρακαλούμε στείλτε τις εκκλήσεις σας μέχρι τις 15 Ιανουαρίου 2015 προς: Πρόεδρος στο τμήμα της βόρειας Κύπρου Derviş Eroğlu Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Şehit Selahattin Sonat Sok. Lefkoşa- Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Fax: +90 392 227 22 52 Email: info@kktcb.org Προσφώνηση: Dear President Ανώτατος Εισαγγελέας Aşkan İlgen Başsavcı Fax: + 90 392 73646 Προσφώνηση: Dear Aşkan İlgen Και αντίγραφα προς: Πρόεδρος της Τουρκίας Recep Tayyip Erdoğan T.C. Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliği 06689 Çankaya Ankara, Turkey Fax: +90 312 470 13 24 (Secreteriat) E-mail: cumhurbaskanligi@tccb.gov.tr Επίσης στείλτε αντίγραφα στην Τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα, προς: Πρέσβης Δημοκρατίας της Τουρκίας style="margin-top: 0; margin-bottom: 0"> κ. KERİM URAS Βασιλέως Γεωργίου Β’ 11 10674 Αθήνα, Ελλάδα Fax: +30 210 722 95 97 Ηλεκτρονική διεύθυνση: embassy.athens@mfa.gov.tr Παρακαλούμε ελέγξτε με το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας αν χρειάζεται να στείλετε επιστολές μετά την παραπάνω ημερομηνία. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ

Πηγή: Ηλεκτρονικό μήνυμα από τη Διεθνή Αμνηστία

ΤΟΥΡΚΙΑ: Να μη φυλακιστεί αντιρρησίας συνείδησης

Ο 56χρονος αντιρρησίας συνείδησης Ali Fikri Işık πρόκειται να εμφανιστεί ενώπιον του στρατοδικείου του Çorlu την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου [ΣτΜ. Η δίκη αναβλήθηκε για τις 5 Νοεμβρίου], αντιμετωπίζοντας τρεις διαφορετικές κατηγορίες για «λιποταξία» που θα μπορούσαν να επιφέρουν ποινή φυλάκισης περίπου δυόμισι χρόνων. Εάν φυλακιστεί θα είναι ένας κρατούμενος συνείδησης και θα πρέπει να αποφυλακιστεί άμεσα και χωρίς όρους.

Στις 22 Οκτωβρίου [ΣτΜ. 5 Νοεμβρίου], σε δίκη στο στρατοδικείο του Çorlu, θα παρθεί απόφαση για τις τρεις κατηγορίες «λιποταξίας» που αντιμετωπίζει ο Ali Fikri Işık. O Ali Fikri Işık δεν έχει παρουσιαστεί για στρατιωτική θητεία από τις 20 Ιανουαρίου 1993, παρόλο που δεν συνελήφθη μέχρι τις 9 Ιουνίου 2012, οπότε και κατηγορήθηκε για «λιποταξία». Διακήρυξε τη συνειδησιακή του αντίρρηση την ημέρα της σύλληψής του, δηλώνοντας ότι είχε φυλακιστεί και βασανιστεί υπό κράτηση μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980 και αντιτίθεται στο μιλιταρισμό και «αρνείται να πάρει μέρος στον πόλεμο». Κατά τη διάρκεια της πρώτης ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσής του στο στρατοδικείο του Edirne, στις 14 Αυγούστου 2012, επανέλαβε τους λόγους για τη συνειδησιακή του αντίρρηση στη στρατιωτική θητεία σε μια διακήρυξη που έκανε στα κουρδικά. Αποφυλακίστηκε για δυο ημέρες στις 17 Οκτωβρίου 2012 υπό τον όρο να ενταχθεί στη μονάδα του (κάτι που δεν έκανε). Στις 15 Νοεμβρίου 2012 παρουσιάστηκε στον Στρατιωτικό Εισαγγελέα του Edirne, όπου και πάλι είπε στις αρχές ότι αρνείται να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία.

Στις 27 Φεβρουαρίου 2013, ο Ali Fikri Işık καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός έτους και 15 ημερών για μια κατηγορία «λιποταξίας». Η ποινή επικυρώθηκε αργότερα από το Στρατιωτικό Εφετείο. Κρατήθηκε την ίδια μέρα για άλλη μια κατηγορία «λιποταξίας» για την οποία διαμαρτυρήθηκε κάνοντας απεργία πείνας. Αποφυλακίστηκε στις 13 Μαρτίου 2013, αλλά η δίωξή του, για άλλες τρεις κατηγορίες «λιποταξίας», συνεχίζεται. Στην πραγματικότητα έχει κηρυχτεί «ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία» στις 21 Φεβρουαρίου 2014.

Εάν καταδικαστεί και φυλακιστεί, η Διεθνής Αμνηστία θα τον θεωρήσει κρατούμενο συνείδησης και θα απαιτήσει την άμεση και χωρίς όρους αποφυλάκισή του.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Να αναιρεθεί η καταδίκη του αντιρρησία συνειδησης Γιαννη Γκλαρνέτατζη

Με αφορμή την εξέταση της αίτησης έφεσης του αντιρρησία συνείδησης Γιάννη Γκλαρνέτατζη, η Διεθνής Αμνηστία καλεί σε αναίρεση της καταδίκης του, και για μια ακόμη φορά, καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική για τους αντιρρησίες συνείδησης με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα ή να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση.

Ο Γκλαρνέτατζης είχε διακηρύξει την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία από το 1996, όταν δεν υπήρχε στην Ελλάδα νομική αναγνώριση του δικαιώματος στην αντίρρηση συνείδησης. Μετά που τέθηκε σε ισχύ η νομοθεσία που παρείχε τη δυνατότητα να υπηρετήσει μια εναλλακτική υπηρεσία, το 1998, ο Γκλαρνέτατζης υπέβαλλε αίτηση και τον Φεβρουάριο του 1999 αναγνωρίστηκε ως αντιρρησίας συνείδησης και ξεκίνησε να υπηρετεί εναλλακτική πολιτική υπηρεσία. Τον καιρό που ο Γκλαρνέτατζης κλήθηκε να υπηρετήσει, η διάρκεια της στρατιωτικής θητείας ήταν 18 μήνες, ενώ εκείνη της εναλλακτικής υπηρεσίας ήταν διπλάσια από της στρατιωτικής (36 μήνες) και έτσι θεωρείται τιμωρητική σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.

Μερικούς μήνες αργότερα, διαμαρτυρόμενοι για την τιμωρητική διάρκεια της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας που κλήθηκαν να υπηρετήσουν, αλλά και ως αλληλεγγύη στον Λάζαρο Πετρομελίδη που είχε συλληφθεί εξαιτίας της συνειδησιακής του αντίρρησης στη στρατιωτική θητεία, ο Γκλαρνέτατζης και άλλοι δύο αντιρρησίες αποχώρησαν, εγκαταλείποντας την εναλλακτική υπηρεσία, και συμμετείχαν σε συνέντευξη τύπου, την 1^η Ιουνίου 1999. Ως αποτέλεσμα αυτού, ανακλήθηκε η ιδιότητά τους ως αντιρρησίες συνείδησης, και κλήθηκαν να παρουσιαστούν για στρατιωτικά καθήκοντα. Αρνήθηκαν και ο Γκλαρνέτατζης και άλλος ένας έχουν υποστεί δίωξη.
Θα πρέπει να σημειωθεί πως μετά από έφεση του Γιάννη Γκλαρνέτατζη το 2002, το Συμβούλιο της Επικρατείας, το ανώτερο διοικητικό δικαστήριο, αναίρεσε την απόφαση των στρατιωτικών αρχών που ανακαλούσε την ιδιότητά του ως αντιρρησία συνείδησης και την κλήση του για στρατιωτική θητεία. Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας βασίστηκε σε μια διαδικαστική ανωμαλία κατά την οποία ο Γιάννης Γκλαρνέτατζης δεν κλήθηκε σε μια προηγούμενη ακρόαση πριν ληφθούν οι αποφάσεις.

Ο Γιάννης Γκλαρνέτατζης είναι σήμερα 47 ετών, και άρα δεν είναι υπόχρεος πλέον σε στρατιωτική θητεία. Στις αρχές Απριλίου του 2014, ανακάλυψε ότι στις 19 Σεπτεμβρίου 2013 είχε καταδικαστεί ερήμην από στρατοδικείο για μια περίοδο ανυποταξίας σχετική με την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, από το 2000 έως το 2012 – έτος που έφτασε την ηλικία των 45 και εξαιρέθηκε από τα στρατιωτικά καθήκοντα.

Ο Γκλαρνέτατζης είπε στη Διεθνή Αμνηστία ότι έμαθε ότι είχε καταδικαστεί σε ένα χρόνο φυλάκιση με διετή αναστολή, μόνο όταν έλαβε μια ειδοποίηση από την εφορία που του ζητούσε να καταβάλει 200 ευρώ για δικαστικά έξοδα. Ο Γκλαρνέτατζης είπε επίσης ότι η ειδοποίηση για τη δίκη είχε σταλεί σε μια παλιά διεύθυνση, παρά το γεγονός ότι εκείνος είχε γνωστοποιήσει στις αρχές την τωρινή του διεύθυνση κατά τη διάρκεια της δίκης ενός άλλου αντιρρησία, νωρίτερα το 2013.
Επιπροσθέτως, κατά τη διάρκεια της δίκης ερήμην του, το στρατοδικείο καταδίκασε το Γιάννη Γκλαρνέτατζη για ένα αδίκημα που ήταν εν μέρει βασισμένο στις αποφάσεις, οι οποίες είχαν αναιρεθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας το 2002.

Τα δικαιώματα να είναι κανείς παρόν σε μια δίκη και σε ακρόαση αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη όπως ορίζεται στο διεθνές δίκαιο και πρότυπα, συμπεριλαμβανομένου του Άρθρου 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα. Ενώ κάποιοι περιορισμοί στην άσκηση αυτού του δικαιώματος μπορεί να επιτρέπονται σε εξαιρετικές συνθήκες ή στη βάση μιας αδιαμφισβήτητης παραίτησης από τον κατηγορούμενο, σε τέτοιες εξαιρετικές συνθήκες θα πρέπει να παρέχονται άλλες εγγυήσεις για να διασφαλιστεί το δίκαιο της δίκης, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος της εκπροσώπησης από συνήγορο. Τέτοιες εγγυήσεις δεν υπήρξαν στη δίκη του Γιάννη Γκλαρνέτατζη.

Περαιτέρω, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, που εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μια δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Erçep κατά Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).
Η αίτηση για έφεση του Γιάννη Γκλαρνέτατζη θα εξεταστεί την Πέμπτη 23 Οκτωβρίου, από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης. Η Ειρήνη Τσολάκη, αντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας θα παραβρίσκεται ως παρατηρήτρια. Εξαιτίας της ερήμην καταδίκης, ο Γκλαρνέτατζης αρχικά δεν γνώριζε για την καταδίκη και έτσι δεν ήταν σε θέση να υποβάλλει την αίτηση για έφεση εντός του καθορισμένου χρονικού περιθωρίου, καθώς αυτό είχε λήξει από το Δεκέμβριο του 2013. Συνεπώς, υπάρχει ο κίνδυνος η έφεσή του να απορριφθεί στη διαδικαστική βάση ότι η αίτησή του για έφεση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα.

Πέρα από αυτές τις ανησυχίες σχετικά με τη διαδικασία, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο Γιάννης Γκλαρνέτατζης και άλλοι αντιρρησίες συνείδησης δεν θα πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα ή να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής του να καταταγούν στο στρατό ή επειδή αρνούνται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή συνιστά διάκριση. Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν κατά Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχουν ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία απαιτείται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Η Διεθνής Αμνηστία, για μια ακόμη φορά, καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική για τους αντιρρησίες συνείδησης με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία και πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ιδιαίτερα, η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να μειώσουν τη διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας, που σήμερα είναι στους 15 μήνες, σε σύγκριση με τους 9 μήνες της στρατιωτικής θητείας, ώστε να διασφαλίσουν ότι η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας δεν θα είναι τιμωρητική.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία