Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010

Μία 18χρονη υψώνει τη φωνή της στο στρατιωτικό κράτος του Ισραήλ



Σε 25 ημέρες κράτησης καταδικάστηκε η ισραηλινή Diane Kogan επειδή αρνήθηκε να καταταγεί στον Ισραηλινό στρατό. Η αντιρρησίας συνείδησης σήμερα βρίσκεται στη γυναικεία Στρατιωτική Φυλακή Νο 400 στη Tzrifin, όπου κρατείται από τις 14 Ιουνίου.
«Αρνούμαι να καταταγώ στον στρατό επειδή πιστεύω σθεναρά ότι το στρατιωτικό σύστημα δεν θα βοηθήσει ποτέ στην επίτευξη της ειρήνης. Ο στρατός είναι μια βίαιη δύναμη, καθώς διδάσκει πως οι διαμάχες επιλύονται με τη χρήση επιθετικών μέσων όπως όπλα και ωμή βία. Είναι πέραν κάθε λογικής η μία πλευρά να χρησιμοποιεί βία για την επίτευξη της ειρήνης ελπίζοντας ότι η άλλη πλευρά απλώς θα τη δεχτεί. Η βία οδηγεί στη βία και τελικά στον πόλεμο, γεγονός που οδηγεί σε περισσότερους πολέμους. Η αιματοχυσία δεν είναι λύση και πρέπει να αποφεύγεται με κάθε κόστος. Ως εκ τούτου, με όλη μου την καρδιά αρνούμαι να συνεργαστώ με το στρατιωτικό σύστημα (και τα ιδανικά του) πιστεύοντας ότι είναι σάπιο από τον πυρήνα του και πολύ μακριά από την επίτευξη της ειρήνης ανάμεσα στους ανθρώπους», αναφέρει στη δήλωση άρνησης η Diane Kogan.
Η Diane, από το Τελ Αβίβ, οδηγείται για δεύτερη φορά στη φυλακή και έχει καταδικαστεί άλλες έξι για την άρνησή της να καταταχτεί. Η πρώτη φορά που είχε καταδικαστεί με φυλάκιση ήταν στις 15 Απριλίου, ημέρα που είχε οριστεί η κατάταξή της. Ωστόσο, όπως ενημερώθηκε, οι γυναικείες φυλακές ήταν γεμάτες και κλήθηκε να παρουσιάζεται καθημερινά στη Στρατολογική Βάση στο Τel Hashomer.
Η Diane δεν δέχτηκε να εκπληρώσει de facto στρατιωτικά καθήκοντα ως υποκατάστατα της κράτησής της και αρνήθηκε να υπακούσει στην εντολή που της δόθηκε. Καταδικάζετε εκ νέου σε 10 ημέρες φυλάκισης, στις 25 Απριλίου, και τελικά φυλακίζεται.
Η άρνηση της να γίνει μέρος μίας «βίαιης δύναμης», όπως χαρακτηρίζει το στρατό, συνεχίστηκε και μετά την αποφυλάκισή της, στις 4 Μάη και έτσι η Diane Kogan καταδικάζεται και πάλι, αυτή τη φορά σε 20 μέρες υπό κράτηση στη Βάση. Ωστόσο και αυτή τη φορά αρνείται να υπακούσει στην απόφαση για εγκλεισμό της σε στρατιωτική βάση. Θα παρουσιαστεί ενώπιον των αρχών με την λήξη της ποινής, στις 24 Μάη.
Η τέταρτη καταδίκη της ήταν δεδομένη, όπως δεδομένη ήταν και η ανυπακοή της στις εντολές των αρχών, καθώς για άλλη μία φορά έπρεπε να παρουσιάζεται για 7 ημέρες στη βάση.
Στις 7 Ιουνίου επέστρεψε στη Στρατολογική Βάση και καταδικάστηκε σε 10 μέρες επιπλέον κράτηση στη Βάση και τελικά στις 13 Ιουνίου, αφού έμεινε σπίτι της για κάποιο διάστημα οδηγήθηκε στη φυλακή για δεύτερη φορά. Η Diane Kogan πρόκειται να αποφυλακιστεί στις 7 Ιουλίου.
Μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα και των Αντιρρησιών Συνείδησης πραγματοποίησαν τη Δευτέρα παράσταση διαμαρτυρίας έξω από την Ισραηλινή πρεσβεία υψώνοντας ένα πανό για την 18χρονη Diane Kogan και ζητώντας την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή της.
Σημειώνεται ότι στο Ισραήλ η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική με τη συμπλήρωση του 18ου έτους ηλικίας. Η θητεία για τους άντρες είναι τρία χρόνια και για τις γυναίκες 21 μήνες. Επιπλέον, κάθε χρόνο οι πολίτες καλούνται να παρουσιαστούν στο στρατό για περαιτέρω εκπαίδευση κάθε χρόνο για ένα μήνα.
Το τελευταίο διάστημα αρκετοί είναι οι Ισραηλινοί που αρνούνται να καταταχθούν. Μάλιστα οι αντιρρησίες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, σε εκείνους που αρνούνται να παρουσιαστούν στα κατεχόμενα και σε όσους αρνούνται ολοκληρωτικά την στράτευση.
Όσοι επιθυμούν μπορούν να στείλουν επιστολή διαμαρτυρίας μέσω τις ιστοσελίδας της Διεθνούς Αμνηστίας.

Πηγή: TVXS

Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010

Άμεση και χωρίς όρους απελευθέρωση της Ισραηλινής αντιρρησία συνείδησης Diane Kogan – Διαμαρτυρία στην Ισραηλινή Πρεσβεία την Δευτέρα, 28 Ιουνιου στις 18:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ – ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ (ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ)
Αθήνα, 23 Ιουνίου 2010

«Αρνούμαι να καταταγώ στον στρατό επειδή πιστεύω σθεναρά ότι το στρατιωτικό σύστημα δεν θα βοηθήσει ποτέ στην επίτευξη της ειρήνης. Ο στρατός είναι μια βίαιη δύναμη, καθώς διδάσκει πως οι διαμάχες επιλύονται με τη χρήση επιθετικών μέσων όπως όπλα και ωμή βία. Είναι πέραν κάθε λογικής η μία πλευρά να χρησιμοποιεί βία για την επίτευξη της ειρήνη,ς ελπίζοντας ότι η άλλη πλευρά απλώς θα τη δεχτεί. Η βία οδηγεί στη βία και τελικά στον πόλεμο, γεγονός που οδηγεί σε περισσότερους πολέμους. Η αιματοχυσία δεν είναι λύση και πρέπει να αποφεύγεται με κάθε κόστος. Ως εκ τούτου, με όλη μου την καρδιά αρνούμαι να συνεργαστώ με το στρατιωτικό σύστημα (και τα ιδανικά του) πιστεύοντας ότι είναι σάπιο από τον πυρήνα του και πολύ μακριά από την επίτευξη της ειρήνης ανάμεσα στους ανθρώπους.»
Aπό τη δήλωση άρνησης στράτευσης της Diane Kogan
Η αντιρρησίας συνείδησης Diane Kogan, 18 ετών από το Τελ Αβίβ, καταδικάστηκε στις 13 Ιουνίου σε 25 ημέρες φυλάκιση για την άρνησή της να καταταγεί στον ισραηλινό στρατό, και στις 14 Ιουνίου μεταφέρθηκε στη γυναικεία Στρατιωτική Φυλακή Νο 400 στη Tzrifin.
Αυτή είναι η δεύτερη φορά που η Diane οδηγείται στη φυλακή και η έκτη φορά που καταδικάζεται για αντίρρηση συνείδησης. Την πρώτη φορά είχε καταδικαστεί σε 20 μέρες φυλάκιση την ημέρα που είχε οριστεί η κατάταξή της, στις 15 Απριλίου. Ωστόσο, της είπαν ότι οι γυναικείες φυλακές ήταν γεμάτες και ότι πρέπει να παρουσιάζεται καθημερινά στη Στρατολογική Βάση στο Τel Hashomer. Η Diane αποφάσισε ότι δεν προτίθεται να εκπληρώσει de facto στρατιωτικά καθήκοντα ως υποκατάστατα της κράτησής της και γύρισε στο σπίτι της. Η Diane επέστρεψε στη Στρατολογική Βάση στις 25 Απριλίου και τότε ήταν που καταδικάστηκε σε 10 ημέρες φυλακή και πράγματι φυλακίστηκε. Με την αποφυλάκισή της στις 4 Μαΐου καταδικάστηκε εκ νέου για την άρνησή της να καταταγεί, αυτή τη φορά σε 20 μέρες υπό κράτηση στη Βάση. Αποφάσισε να πάει στη γενέτειρά της και πάλι για τους ίδιους λόγους όπως και την προηγούμενη φορά και επέστρεψε όταν τελείωσε η περίοδος περιορισμού στις 24 Μαΐου. Τότε καταδικάστηκε για τέταρτη φορά -αυτή τη φορά σε μια υπό όρους καταδίκη των 7 ημερών, συν τη παράταση της περιόδου κράτησής της στη βάση (και πάλι η Diane αποφάσισε να μην υπακούσει σε αυτές τις διαταγές). Στις 7 Ιουνίου επέστρεψε στη Στρατολογική Βάση και καταδικάστηκε σε 10 μέρες επιπλέον κράτηση στη Βάση και τελικά στις 13 Ιουνίου, αφού έμεινε σπίτι της για κάποιο διάστημα οδηγήθηκε στη φυλακή για δεύτερη φορά. Η Diane Kogan πρόκειται να αποφυλακιστεί στις 7 Ιουλίου.
Φαίνεται πως ο ισραηλινός στρατός καταβάλλει επίπονες προσπάθειες να αποφύγει τη δημοσιότητα στις υποθέσεις αντιρρησιών συνείδησης.
Ζητάμε την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση της Diane Kogan χωρίς καμία απειλή για περαιτέρω φυλάκιση.
Καλούμε τις Ισραηλινές αρχές να σεβαστούν τα δικαιώματα όλων των αντιρρησιών συνείδησης.
Για επιστολές διαμαρτυρίας προς τις Ισραηλινές αρχές: www.amnesty.org.gr/sign-the-immediate-and-unconditional-release-of-israeli-conscientious-objector-diane-kogan

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Παρασκευή 14 Μαΐου 2010

Ελλάδα: Οι προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις της Κυβέρνησης πρέπει να διασφαλίζουν τον πλήρη σεβασμό του δικαιώματος στην αντίρρηση συνείδησης

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ
Αθήνα, 14 Μαΐου 2010

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Αντίρρηση Συνείδησης (15/05), η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να διασφαλίσουν ότι τα κυβερνητικά σχέδια που αφορούν τη μεταρρύθμιση του νομοθετικού πλαισίου το οποίο διέπει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης θα σέβονται πλήρως τα διεθνή πρότυπα.
Δεκατρία χρόνια μετά την υιοθέτηση του πρώτου νόμου που παρείχε τη δυνατότητα εκπλήρωσης εναλλακτικής υπηρεσίας, η Ελλάδα επιμένει να παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης, αγνοώντας τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα.
Εκτός από τις ποινικές διώξεις και τις επαναλαμβανόμενες καταδίκες για τις πεποιθήσεις τους, οι αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα έρχονται αντιμέτωποι με σειρά άλλων εμποδίων. Η διεκδίκηση της αναγνώρισης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης μπορεί να γίνει μόνο πριν την κατάταξή του στις ένοπλες δυνάμεις και μπορεί να ανακληθεί  για λόγους, όπως η συμμετοχή σε συνδικαλιστικές δραστηριότητες ή η απλή συμμετοχή σε απεργία. Επίσης, οι νομοθετικές ρυθμίσεις για την εναλλακτική πολιτική υπηρεσία μπορεί να ανασταλούν με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, σε καιρό πολέμου. Επιπρόσθετα, η διοίκηση  της εναλλακτικής υπηρεσίας δεν υπάγεται εξ’ολοκλήρου σε πολιτική αρχή, αλλά στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας αποφασίζει σχετικά με τις αιτήσεις, μετά τη γνωμοδότηση πενταμελούς επιτροπής, στην οποία συμμετέχουν δύο μέλη του στρατού.
Υπάρχουν, επίσης, πολλά προβλήματα κατά τη διαδικασία υποβολής αιτήματος αναγνώρισης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης, λόγω  εμποδίων όπως οι αυστηρές προθεσμίες, οι  δυσκολίες στην απόκτηση των απαιτούμενων δικαιολογητικών, καθώς επίσης, και οι αμφισβητούμενες αποφάσεις τις ειδικής πενταμελούς επιτροπής, κυρίως, στις αιτήσεις των μη-θρησκευτικών αντιρρησιών. Επιπλέον, η μεγάλη πλειονότητα των κληρωτών δεν ενημερώνονται για τη δυνατότητα της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας αντί της στρατιωτικής θητείας.
Η Διεθνής Αμνηστία σημειώνει ότι η πρόσφατη ανακοίνωση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας σχετικά με τη μείωση της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας από τους 17 στους 15 μήνες αποτελεί ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι, ακόμα κι αν υιοθετηθούν αυτές οι αλλαγές, η εναλλακτική πολιτική υπηρεσία παραμένει τιμωρητικής φύσης και διάρκειας για την πλειονότητα των κληρωτών, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο ποσοστό (γύρω στο 80%, σύμφωνα με πρόσφατους υπολογισμούς) υπηρετεί στον στρατό ξηράς, όπου η στρατιωτική θητεία διαρκεί εννέα μήνες.
Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να προχωρήσουν σε άμεσες τροποποιήσεις στο σχετικό θεσμικό πλαίσιο, ώστε να διασφαλιστεί ότι:
  • Η εναλλακτική υπηρεσία δεν θα έχει διάρκεια με χαρακτήρα διάκρισης και τιμωρίας για όλους τους κληρωτούς στις ένοπλες δυνάμεις,συμπεριλαμβανομένων και αυτών στο στρατό ξηράς,
  • Η διαχείριση της εναλλακτικής υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένων της εξέτασης των αιτήσεων και κάθε πιθανής επακόλουθης δικαστικής εξέλιξης, θα υπάγεται εξ’ ολοκλήρου σε μη στρατιωτικές αρχές,
  • Οι αντιρρησίες συνείδησης θα έχουν το δικαίωμα να αξιώσουν την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης οποιαδήποτε στιγμή, τόσο πριν, όσο και μετά την κατάταξή τους στις ένοπλες δυνάμεις,
  • Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης θα ισχύει πάντοτε, τόσο σε καιρό ειρήνης, όσο και σε καιρό πολέμου,
  • Η ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης, και, συνεπώς, το δικαίωμα στην εναλλακτική υπηρεσία δεν θα ανακαλούνται ποτέ για λόγους είτε άσκησης συνδικαλιστικής δραστηριότητας, είτε συμμετοχής σε απεργία, είτε πειθαρχικών παραπτωμάτων. Σήμερα, προβλέπεται έκπτωση για τους λόγους αυτούς.
Η Διεθνής Αμνηστία καλεί επίσης τις ελληνικές αρχές:
  • Να θέσουν τέλος στις διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης και να τους επιτρέψουν να ανακτήσουν πλήρως τα ατομικά και πολιτικά τους δικαιώματα,
  • Να διασφαλίσουν ότι, τόσο στο νόμο, όσο και στην πράξη, οι αντιρρησίες συνείδησης δεν θα υφίστανται διακρίσεις όσον αφορά τους όρους και τις συνθήκες της υπηρεσίας, ή όσον αφορά οποιαδήποτε οικονομικά, πολιτισμικά, αστικά και πολιτικά δικαιώματα,
  • Να εξαλείψουν τα προβλήματα στη διαδικασία αίτησης,
  • Να εγγυηθούν τη διαθεσιμότητα επαρκούς και έγκαιρης πληροφόρησης για το δικαίωμα της αντίρρησης συνείδησης στη στρατιωτική θητεία και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης προς όλους όσους αφορά η στρατιωτική θητεία.
Επίσης, η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει στις ελληνικές αρχές την πρόσφατη Σύσταση CM/Rec (2010)4 της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα των μελών των στρατιωτικών δυνάμεων (24 Φεβρουαρίου 2010). Η Σύσταση ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι οι κληρωτοί έχουν το δικαίωμα αναγνώρισης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης και ότι πρέπει να τους προτείνεται εναλλακτική υπηρεσία πολιτικής φύσης. Η Σύσταση, επίσης, ορίζει ότι οι επαγγελματίες μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εγκαταλείπουν τις δυνάμεις του στρατού για λόγους συνείδησης και ότι τα μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων, εφόσον έχουν νομίμως εγκαταλείψει το στρατό για λόγους συνείδησης, δεν θα υφίστανται διακρίσεις ή οποιαδήποτε ποινική δίωξη.
Πληροφορίες υποβάθρου
Οι καταδικαστικές αποφάσεις κατά αντιρρησιών συνείδησης συνεχίστηκαν και κατά το 2010. Στις 18 Φεβρουαρίου, το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών επικύρωσε την καταδίκη του Γιώργου Μοναστηριώτη για λιποταξία από το Ναυτοδικείο Πειραιά και τον καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης πέντε μηνών με αναστολή. Τον Φεβρουάριο του 2008, το Ναυτοδικείο Πειραιά τον είχε καταδικάσει σε 10μηνη ποινή φυλάκισης με αναστολή για την τρίτη κατά σειρά κατηγορία για λιποταξία, επειδή δεν επέστρεψε στη μονάδα όπου υπηρετούσε μετά τη δεύτερη αποφυλάκισή του. Ο Γιώργος Μοναστηριώτης, πρώην επαγγελματίας οπλίτης, αρνήθηκε να ακολουθήσει τη μονάδα του, όταν κλήθηκε να συμμετάσχει στον Περσικό Κόλπο, το 2003, επικαλούμενος λόγους συνείδησης κι από τότε καταδικάζεται κατ’επανάληψιν για τις πεποιθήσεις του.
Στις 19 Φεβρουαρίου, ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος ο οποίος αρνήθηκε να υπηρετήσει εναλλακτική υπηρεσία, το 2007, για λόγους συνείδησης, καταδικάστηκε σε 8μηνη ποινή φυλάκισης με αναστολή από το Στρατοδικείο Αθηνών.
Το δικαίωμα της αντίρρησης συνείδησης στην στρατιωτική  θητεία αποτελεί θεμιτή άσκηση του  θεμελιώδους δικαιώματος στην ελευθερία  σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα της Ελλάδας (Άρθρα 13 και 14), καθώς και σε διεθνείς συνθήκες ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στις οποίες είναι η Ελλάδα κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Άρθρο 18), του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Άρθρο 18) και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Άρθρο 9).
Το Άρθρο 14, παράγραφος 7, του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα, για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί, σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».
Ακτιβισμός κατά των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο στρατό της Ερυθραίας (Πλατεία Μοναστηρακίου)
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Αντίρρηση Συνείδησης (15 Μαΐου), η  θεματική ομάδα για το Δικαίωμα στην Αντίρρηση Συνείδησης της Διεθνούς Αμνηστίας θα πραγματοποιήσει το Σάββατο, 15 Μαΐου, κατά τις ώρες 12:00-14:00, στην Πλατεία Μοναστηρακίου, ακτιβιστικό δρώμενο ενημέρωσης και συλλογής υπογραφών για τις πολύ σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττονται στο στρατό της Ερυθραίας στην Αφρική. Αντιρρησίες συνείδησης φυλακίζονται επ’ αόριστον χωρίς δίκη. Γυναίκες πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης των αξιωματικών τους. Στρατευμένοι εκτελούνται και βασανίζονται. Ποινές επιβάλλονται αυθαίρετα από τους αξιωματικούς, χωρίς κανενός είδους δίκη, ούτε καν σε στρατοδικείο. Συγγενείς ατόμων που δεν κατατάσσονται φυλακίζονται. Πολίτες διώκονται και φυλακίζονται μόνο και μόνο εξαιτίας της θρησκείας τους. Κρατούμενοι/ες παραμένουν χωρίς επικοινωνία επί χρόνια.

Στις 12 Μαΐου, η φοιτητική ομάδα της Διεθνούς Αμνηστίας στη Νομική Αθηνών πραγματοποίησε εκδήλωση – συζήτηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.
Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

Ακτιβισμός κατά των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον στρατό της Ερυθραίας

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας για την Αντίρρηση Συνείδησης (15 Μαΐου), η θεματική ομάδα για το Δικαίωμα στην Αντίρρηση Συνείδησης της Διεθνούς Αμνηστίας θα πραγματοποιήσει το Σάββατο 15 Μαΐου στις 12:00-14:00 στην πλατεία Μοναστηρακίου ακτιβιστικό δρώμενο ενημέρωσης και συλλογής υπογραφών για τις πολύ σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που γίνονται στον στρατό της Ερυθραίας στην Αφρική.
Αντιρρησίες συνείδησης φυλακίζονται επ’ αόριστον χωρίς δίκη. Γυναίκες πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης των αξιωματικών τους. Στρατευμένοι εκτελούνται ή βασανίζονται. Ποινές επιβάλλονται αυθαίρετα από τους αξιωματικούς χωρίς κανενός είδους δίκη ούτε καν σε στρατοδικείο. Συγγενείς ατόμων που δεν κατατάσσονται, φυλακίζονται επίσης. Πολίτες διώκονται και φυλακίζονται μόνο και μόνο εξαιτίας της θρησκείας τους. Κρατούμενοι/ες παραμένουν χωρίς επικοινωνία για χρόνια.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

Εκδήλωση για το Δικαίωμα στην Αντίρρηση Συνείδησης στη Νομική Αθηνών

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας για την Αντίρρηση Συνείδησης (15 Μαΐου), η φοιτητική ομάδα της Διεθνούς Αμνηστίας στη Νομική Αθηνών θα πραγματοποιήσει εκδήλωση – συζήτηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης την Τετάρτη 12 Μαΐου, στις 17:00, στην αίθουσα 3 του νέου κτηρίου της Νομικής.
Ομιλητές:
- Καλλιόπη Λυκοβαρδή, Ειδικός Επιστήμονας στον Κύκλο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του Συνηγόρου του Πολίτη
- Αθανάσιος Θεοδωρίδης, Μέλος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
- Γιώργος Καρατζάς, Αντιρρησίας Συνείδησης – Μέλος της θεματικής ομάδας για το Δικαίωμα στην Αντίρρηση Συνείδησης της Διεθνούς Αμνηστίας
- Άγγελος Νικολόπουλος, Αντιρρησίας Συνείδησης – Γραμματέας του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης
- Αλεξία Τσούνη, Μέλος της θεματικής ομάδας για το Δικαίωμα στην Αντίρρηση Συνείδησης της Διεθνούς Αμνηστίας

Από αριστερά προς δεξιά:
Γιώργος Καρατζάς, Άγγελος Νικολόπουλος, Οδυσσέας Θεοφάνης (μέλος της φοιτητικής ομάδας της Διεθνούς Αμνηστίας στη Νομική Αθηνών), Αθανάσιος Θεοδωρίδης, Αλεξία Τσούνη, Ελένη Βεληβασάκη (συντονίστρια της θεματικής ομάδας για το Δικαίωμα στην Αντίρρηση Συνείδησης της Διεθνούς Αμνηστίας)


Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί αντιρρησία συνείδησης κάθε στρατεύσιμο άτομο το οποίο για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης αρνείται να πάρει μέρος άμεσα ή έμμεσα σε πολέμους ή ένοπλες συγκρούσεις και να στρατευθεί. Οι λόγοι συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης μπορεί να εκπορεύονται από θρησκευτικά, ηθικά, ανθρωπιστικά, φιλοσοφικά, πολιτικά ή παρόμοια κίνητρα. Η αντίρρηση συνείδησης είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και βασική συνιστώσα του δικαιώματος κάθε ατόμου στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας όπως ορίζουν διεθνείς συμβάσεις και έχει αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ, το Συμβούλιο της Ευρώπης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η αντίρρηση συνείδησης προβλέπεται επίσης και στο Σύνταγμα της Ελλάδας.

Πηγη: Διεθνής Αμνηστία 

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010

ΗΠΑ: ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

Ο αντιρρησίας συνείδησης Travis Bishop, ο οποίος είχε φυλακιστεί για έναν χρόνο επειδή αρνήθηκε να υπηρετήσει στο Αφγανιστάν λόγω των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, αναμένεται να αφεθεί ελεύθερος τον επόμενο μήνα. Οι αρχές στη στρατιωτική βάση όπου κρατείται έλαβαν εκατοντάδες γράμματα για την απελευθέρωσή του. Μετά την αίτηση για χάρη που κατέθεσε ο δικηγόρος του Bishop, η ποινή του μειώθηκε κατά τρεις μήνες. Ο Travis Bishop ευχαρίστησε όλους όσους έστειλαν έκκληση για την απελευθέρωσή του και είπε πως αυτή η χωρίς προηγούμενο υποστήριξη άλλαξε εντελώς τη ζωή του. Δήλωσε πως δεν έχει μετανιώσει και κάλεσε όσους αισθάνονται ηθικά αντίθετοι με τον πόλεμο, να ακολουθήσουν την συνείδησή τους.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010

Ελλαδα: Νέες δίκες κατά αντιρρησιών συνείδησης – Οπισθοδρόμηση χωρίς τέλος

Κοινή Δημόσια Δήλωση

Αθήνα, 17 Φεβρουαρίου 2010



Το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας, το Ευρωπαϊκό Γραφείο για την Αντίρρηση Συνείδησης και η Αντιπολεμική Διεθνής, άλλη μια φορά, εκφράζουν, την ανησυχία τους για τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα. Πέντε χρόνια μετά από προηγούμενή κοινή δημόσια δήλωσή τους, οι τρεις οργανώσεις καλούν και πάλι τις ελληνικές αρχές να συμμορφωθούν με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις και να τερματίσουν όλες τις διώξεις και τις ποινές φυλάκισης εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης. «Οι διώξεις εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης είναι αποτέλεσμα της γεμάτης στρεβλώσεις ελληνικής νομοθεσίας. Απαιτούνται σημαντικές βελτιώσεις επειγόντως. Αναμένουμε από την κυβέρνηση να εξορθολογίσει το θεσμό και να εναρμονίσει τη διαδικασία με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα», τόνισαν.
Ο Γιώργος Μοναστηριώτης, επαγγελματίας στρατιώτης, ο οποίος αρνήθηκε να συμμετάσχει στον πόλεμο του Ιράκ για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης, δικάζεται πάλι στις 18/02, κατηγορούμενος για λιποταξία για τρίτη φορά, στο Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών. Η δίωξη κατά του Μοναστηριώτη παραβιάζει το δικαίωμά του να μεταβάλει τις πεποιθήσεις του και να διαμορφώσει αντίρρηση συνείδησης μετά την ένταξή του στις ένοπλες δυνάμεις. Επιπρόσθετα, οι επανειλημμένες καταδίκες του για λιποταξία παραβιάζουν το Άρθρο 14, παράγραφος 7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανείς δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».
Ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος, αντιρρησίας συνείδησης για ιδεολογικούς λόγους, δικάζεται στις 19/02 κατηγορούμενος για ανυποταξία στο Στρατοδικείο Αθηνών. Η δίωξη κατά του Μιχαλόπουλου παραβιάζει το δικαίωμά του στην αντίρρηση συνείδησης εφόσον η πολιτική υπηρεσία στην οποία καλείται να υπηρετήσει αποτελεί δυσμενή διάκριση και έχει τιμωρητική φύση και διάρκεια. Υπόκειται στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και διαρκεί 17 μήνες, ενώ η στρατιωτική θητεία διαρκεί 9 μήνες.
Επιπρόσθετα, υπάρχει σειρά διώξεων κατά αντιρρησιών συνείδησης για ανυποταξία, επειδή δεν τους αναγνωρίστηκε η ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης λόγω προβλημάτων κατά τη διαδικασία υποβολής του αιτήματος. Όταν οι Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά Ιωάννης Παρασκευάς, Ευγένιος Κελεσίδης και Νικόλαος Ταταρίδης υπέβαλαν αίτηση ως αντιρρησίες συνείδησης να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία αντί για στρατιωτική θητεία οι αιτήσεις τους απορρίφθηκαν λόγω του ότι είχαν προηγουμένως μείνει μια νύχτα σε στρατόπεδο, περιμένοντας την ιατρική εξέταση που θα καθορίσει αν είναι κατάλληλοι για στρατιωτική θητεία. Επίσης, ο Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά Δημήτριος Πιτσικάλης, του οποίου η υπόθεση εκκρεμεί από το 2000, δεν αναγνωρίστηκε ως αντιρρησίας συνείδησης, λόγω προβλημάτων σχετικά με την προθεσμία στη διαδικασία υποβολής του αιτήματος.
Οι τρεις οργανώσεις καλωσορίζουν την πρόσφατη απόφαση υπ’ αριθ. 170/2010 της Ολομέλειας του Συμβουλίoυ της Επικρατείας, η οποία δέχτηκε την προσφυγή του Ευάγγελου Δελή, Χριστιανού Μάρτυρα του Ιεχωβά, ο οποίος δεν αναγνωρίστηκε ως έφεδρος αντιρρησίας συνείδησης το 2003 με το αιτιολογικό ότι είχε υπηρετήσει ένοπλη στρατιωτική θητεία την περίοδο 1994-1996, όταν δεν ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά. Το Συμβούλιo της Επικρατείας έκρινε ότι θα έπρεπε να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης για την εφεδρεία καθώς άλλαξε τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις αφού υπηρέτησε την ένοπλη στρατιωτική του θητεία. «Καλωσορίζουμε την απόφαση υπ’ αριθ. 170/2010 του Συμβουλίου της Επικρατείας και καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να τροποποιήσει τον ελληνικό νόμο αντιστοίχως, έτσι ώστε τα άτομα που αλλάζουν τις θρησκευτικές ή τις ιδεολογικές τους πεποιθήσεις κατά τη διάρκεια ή μετά την στρατιωτική τους θητεία, συμπεριλαμβανομένων και τον επαγγελματιών στρατιωτών, να αναγνωρίζονται ως αντιρρησίες συνείδησης», δήλωσαν οι τρεις οργανώσεις.Τέτοιες περιπτώσεις συμπεριλαμβάνουν τους Χριστιανούς Μάρτυρες του Ιεχωβά Άρη Χουρίδη, Αθανάσιο Κουτσή, Νικόλαο Βλαχάκη και Νικόλαο Μπουρτιάκα καθώς επίσης και τον προαναφερθέντα Γιώργο Μοναστηριώτη, ο οποίος ήταν επαγγελματίας στρατιώτης, αλλά και τον Θανάση Τριαρίδη, ο οποίος δήλωσε έφεδρος αντιρρησίας συνείδησης για ιδεολογικούς λόγους το 2009, έχοντας υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία την περίοδο 1994-1995.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΥΠΟΒΑΘΡΟΥ

Ο Γιώργος Μοναστηριώτης, ο οποίος ήταν Εθελοντής Πενταετούς Υποχρέωσης στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, αρνήθηκε, επικαλούμενος λόγους συνείδησης, να ακολουθήσει τη μονάδα του τον Μάιο του 2003, όταν η φρεγάτα “Ναυαρίνο” όπου υπηρετούσε στάλθηκε στον Περσικό Κόλπο. Είναι ο πρώτος έλληνας επαγγελματίας στρατιώτης που γίνεται γνωστό ότι αρνήθηκε να συμμετάσχει στον πόλεμο στο Ιράκ για λόγους συνείδησης και δήλωσε ότι παραιτείται από το Πολεμικό Ναυτικό για το λόγο αυτό. Στη δημόσια δήλωση άρνησης στράτευσής του, τον Μάιο του 2003, ο Μοναστηριώτης είχε δηλώσει ότι: «Αρνούμαι συνειδητά και υπεύθυνα να συμμετάσχω ή να συνεισφέρω καθ’ οποιονδήποτε τρόπο στην ανελέητη σφαγή που συνεργείται κατά του ιρακινού λαού… Η πράξη αυτή είναι επίσης μια ελάχιστη συμπαράσταση αλληλεγγύης στον ιρακινό λαό, καθώς και στα φιλειρηνικά αισθήματα του ελληνικού λαού». Στις 13 Σεπτεμβρίου του 2004 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 40μηνη φυλάκιση για λιποταξία από το Ναυτοδικείο Πειραιά. Μεταφέρθηκε αμέσως στις φυλακές της Κορίνθου όπου παρέμεινε φυλακισμένος για 22 ημέρες μέχρι την προσωρινή του αποφυλάκιση εν αναμονή του εφετείου του. Στις 17 Ιανουαρίου 2005 καταδικάστηκε και πάλι από το Ναυτοδικείο Πειραιά σε 5μηνη φυλάκιση για δεύτερη κατηγορία λιποταξίας, επειδή δεν επέστρεψε στη μονάδα του μετά την απελευθέρωσή του. Άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος μέχρι την εκδίκασή της, η οποία δεν έγινε ποτέ διότι ο νόμος 3346/2005 διέγραψε όλες τις ποινές ως 6 μήνες φυλάκιση. Στις 15 Μαρτίου 2006 ο στρατός τον απέλυσε. Στις 31 Οκτωβρίου 2006 καταδικάστηκε από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών σε 24 μήνες φυλάκιση με 3ετή αναστολή για την πρώτη κατηγορία λιποταξίας. Στις 21 Φεβρουαρίου 2008 καταδικάστηκε και πάλι από το Ναυτοδικείο Πειραιά σε 10 μήνες φυλάκιση με 3ετή αναστολή για την τρίτη και τελευταία κατηγορία λιποταξίας, επειδή δεν επέστρεψε στη μονάδα του μετά την δεύτερη απελευθέρωσή του. Το εφετείο για την τελευταία καταδίκη του είναι στις 18 Φεβρουαρίου 2010 στο Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών.
Ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος κλήθηκε να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία στις 8 Μαΐου 2007. Αρνήθηκε δημόσια να υπηρετήσει δηλώνοντας ότι «Αρνούμαι να κυνηγάω μετανάστριες και μετανάστες που το μόνο τους “έγκλημα” είναι ότι ψάχνουν ένα καλύτερο αύριο… Και όσο για την τιμωρητική σας “εναλλακτική θητεία”, όταν γίνει ανθρώπινη το συζητάμε. Προσφέρω καθημερινά στο κοινωνικό σύνολο, γιατί το θέλω και όχι γιατί με αναγκάζετε…». Η δίκη του για ανυποταξία έχει οριστεί για τις 19 Φεβρουαρίου στο Στρατοδικείο Αθηνών.
Το δικαίωμα της αντίρρησης συνείδησης στην στρατιωτική θητεία αποτελεί θεμιτή άσκηση του θεμελιώδους δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, και κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα της Ελλάδας (Άρθρα 13 και 14), καθώς και σε διεθνείς συνθήκες ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις οποίες η Ελλάδα είναι Κράτος Μέλος, συμπεριλαμβανομένων της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Άρθρο 18), του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Άρθρο 18) και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Άρθρο 9).

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία