Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011

Διώξεων αντιρρησιών συνείδησης... συνέχεια!


Συνεχίζονται οι διώξεις σε βάρος των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα, με 3 από αυτούς να καλούνται το Φεβρουάριο ενώπιον της Δικαιοσύνης. Απογοητευμένη δηλώνει η Διεθνής Αμνηστία για την ανεπάρκεια του νομικού πλαισίου για την αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα.
Στις 8 Φεβρουαρίου δικάστηκε από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης, Ευάγγελος Μιχαλόπουλος, με την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος αρνήθηκε να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία το 2007, για λόγους συνείδησης, και καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με αναστολή από το Στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Φεβρουαρίου 2010. Η δίκη σε δεύτερο βαθμό του κ. Μιχαλόπουλου πήρε αναβολή για τις 12 Μαΐου.
Μια δεύτερη παρόμοια δίκη ακολουθεί στις 16 του μηνός στο δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών. Πρόκειται για την έφεση του θρησκευτικού αντιρρησία συνείδησης, Νικολάου Ξιάρχου, κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία. Ο Νικόλαος Ξιάρχος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και το 1989 πήρε άδεια και έφυγε στη Σουηδία όπου και βαφτίστηκε χριστιανός μάρτυρας του Ιεχωβά. Επέστρεψε στην Ελλάδα το Νοέμβριο του 2006 και καταδικάστηκε πρωτόδικα για το κακούργημα της λιποταξίας σε ποινή φυλάκισης 6 ετών. Κατά της καταδίκης αυτής άσκησε έφεση και καταδικάστηκε από το αναθεωρητικό στρατοδικείο το Σεπτέμβριο του 2008 σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή. Στις 8/8/2010, του κοινοποιήθηκε παραπεμπτικό βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία, επειδή δεν επέστρεψε στο στρατό από την ημέρα της δίκης του στο αναθεωρητικό στρατοδικείο (όπου έληξε η πρώτη λιποταξία) μέχρι τον Ιούνιο του 2007, οπότε έγινε δεκτή η παραίτησή του από το στρατό. Στις 30/09/2010, υπέβαλε έφεση κατά του παραπεμπτικού αυτού βουλεύματος.
Τέλος, στις 23 Φεβρουαρίου, δικάζεται από το Στρατοδικείο Αθηνών ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης Αβραάμ Πουλιάσης με την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Αβραάμ Πουλιάσης, ο οποίος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, καθότι 48 ετών σήμερα, κλήθηκε για στρατιωτική θητεία πριν το 1998, όταν δεν υπήρχε ακόμα εναλλακτική υπηρεσία, και αρνήθηκε να στρατευθεί.
Τονίζοντας την ανάγκη αναγνώρισης του δικαιώματος της αντίρρησης συνείδησης στην Ελλάδα και απελευθέρωσης των αντιρρησιών συνείδησης που καταδικάζονταν σε πολυετείς ποινές φυλάκισης για ανυποταξία, η Διεθνής Αμνηστία σημειώνει πως παρόλο που χαιρέτισε τη θέσπιση της εναλλακτικής πολιτικής κοινωνικής υπηρεσίας με το Νόμο 2510/1997, εξακολουθεί να εκφράζει τις ανησυχίες της για τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης. Η Ελλάδα, παρά τις βελτιώσεις του Νόμου 3883/2010 και την απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας για μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας στους 15 μήνες, ακόμα αποτυγχάνει να συμμορφωθεί με τις διεθνείς υποχρεώσεις της.
Μεταξύ άλλων, η Ελλάδα συνεχίζει να έχει εναλλακτική θητεία τιμωρητικού χαρακτήρα για τη συντριπτική πλειονότητα των στρατεύσιμων, να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στους επαγγελματίες στρατιωτικoύς, και να μην παρέχει επαρκή και έγκαιρη πληροφόρηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης.
Η Ελλάδα, με τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης, παραβιάζει, εκτός των άλλων, και το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας», υπογραμμίζει η Διεθνής Αμνηστία. Όσον αφορά τη φυλάκιση των αντιρρησιών συνείδησης, η Ομάδα Εργασίας του Ο.Η.Ε. για την Αυθαίρετη Κράτηση έχει κρίνει ότι συνιστά μια μορφή αυθαίρετης κράτησης (Γνώμη 16/2008 για Τουρκία, Γνώμη 8/2008 για Κολομβία, Γνώμη 24/2003 για Ισραήλ και Γνώμη 36/1999 για Τουρκία).
Επιπλέον, η Σύσταση CM/Rec (2010)4 της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα των μελών των στρατιωτικών δυνάμεων (24 Φεβρουαρίου 2010) ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι οι κληρωτοί έχουν το δικαίωμα αναγνώρισης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης και ότι πρέπει να τους προτείνεται εναλλακτική υπηρεσία πολιτικής φύσης. Η Σύσταση, επίσης, ορίζει ότι οι επαγγελματίες μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εγκαταλείπουν τις δυνάμεις του στρατού για λόγους συνείδησης και ότι τα μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων, εφόσον έχουν νομίμως εγκαταλείψει το στρατό για λόγους συνείδησης, δεν θα υφίστανται διακρίσεις ή οποιαδήποτε ποινική δίωξη.

Πηγή: TVXS

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011

Ελλάδα: Ανησυχίες για τις τρεις δίκες αντιρρησιών συνείδησης

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ
Αθήνα, 8 Φεβρουαρίου 2011

Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την ανησυχία της για τις τρεις δίκες αντιρρησιών συνείδησης, τον Φεβρουάριο, και την απογοήτευσή της για την ανεπάρκεια του νομικού πλαισίου για την αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα. Η οργάνωση επαναλαμβάνει τη σύστασή της προς την ελληνική Κυβέρνηση να τερματίσει τις διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης και να τους επιτρέψει να ανακτήσουν τα πλήρη ατομικά και πολιτικά τους δικαιώματα.
Σήμερα, 08/02/2011, δικάζεται από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης, Ευάγγελος Μιχαλόπουλος, με την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος αρνήθηκε να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία το 2007, για λόγους συνείδησης, και καταδικάστηκε για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με αναστολή από το Στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Φεβρουαρίου 2010.
Στις 16/02/2011, εκδικάζεται από το δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών η έφεση του θρησκευτικού αντιρρησία συνείδησης, Νικολάου Ξιάρχου, κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία. Ο Νικόλαος Ξιάρχος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και το 1989 πήρε άδεια και έφυγε στη Σουηδία όπου και βαφτίστηκε χριστιανός μάρτυρας του Ιεχωβά. Επέστρεψε στην Ελλάδα τον Νοέμβριο του 2006 και καταδικάστηκε πρωτόδικα για το κακούργημα της λιποταξίας σε ποινή φυλάκισης 6 ετών. Κατά της καταδίκης αυτής άσκησε έφεση και καταδικάστηκε από το αναθεωρητικό στρατοδικείο τον Σεπτέμβριο του 2008 σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή. Στις 8/8/2010, του κοινοποιήθηκε παραπεμπτικό βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για δεύτερη λιποταξία, επειδή δεν επέστρεψε στο στρατό από την ημέρα της δίκης του στο αναθεωρητικό στρατοδικείο (όπου έληξε η πρώτη λιποταξία) μέχρι το 2007, οπότε έγινε δεκτή η παραίτησή του από το στρατό. Στις 30/09/2010, υπέβαλε έφεση κατά του παραπεμπτικού αυτού βουλεύματος.
Στις 23/02/2011, δικάζεται από το Στρατοδικείο Αθηνών ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης Αβραάμ Πουλιάσης με την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Αβραάμ Πουλιάσης, ο οποίος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, καθότι 48 ετών σήμερα, κλήθηκε για στρατιωτική θητεία πριν το 1998, όταν δεν υπήρχε ακόμα εναλλακτική υπηρεσία, και αρνήθηκε να στρατευθεί.
Η Διεθνής Αμνηστία, μετά από χρόνια δράσης για την αναγνώριση του δικαιώματος της αντίρρησης συνείδησης στην Ελλάδα και την απελευθέρωση των αντιρρησιών συνείδησης που καταδικάζονταν σε πολυετείς ποινές φυλάκισης για ανυποταξία, χαιρέτισε τη θέσπιση της εναλλακτικής πολιτικής κοινωνικής υπηρεσίας με το Νόμο 2510/1997. Ωστόσο, εξακολουθεί να εκφράζει τις ανησυχίες της για τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης, καθώς η Ελλάδα, παρά τις βελτιώσεις του Νόμου 3883/2010 και την απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας για μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας στους 15 μήνες, ακόμα αποτυγχάνει να συμμορφωθεί με τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Ανάμεσα σε άλλα, η Ελλάδα συνεχίζει να έχει εναλλακτική θητεία τιμωρητικού χαρακτήρα για τη συντριπτική πλειονότητα των στρατεύσιμων, να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στους επαγγελματίες στρατιωτικoύς, και να μην παρέχει επαρκή και έγκαιρη πληροφόρηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης.
Η Ελλάδα, με τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης, παραβιάζει, εκτός των άλλων, και το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».
Όσον αφορά τη φυλάκιση των αντιρρησιών συνείδησης, η Ομάδα Εργασίας του Ο.Η.Ε. για την Αυθαίρετη Κράτηση έχει κρίνει ότι συνιστά μια μορφή αυθαίρετης κράτησης (Γνώμη 16/2008 για Τουρκία, Γνώμη 8/2008 για Κολομβία, Γνώμη 24/2003 για Ισραήλ και Γνώμη 36/1999 για Τουρκία).
Επιπλέον, η Σύσταση CM/Rec (2010)4 της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα των μελών των στρατιωτικών δυνάμεων (24 Φεβρουαρίου 2010) ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι οι κληρωτοί έχουν το δικαίωμα αναγνώρισης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης και ότι πρέπει να τους προτείνεται εναλλακτική υπηρεσία πολιτικής φύσης. Η Σύσταση, επίσης, ορίζει ότι οι επαγγελματίες μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εγκαταλείπουν τις δυνάμεις του στρατού για λόγους συνείδησης και ότι τα μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων, εφόσον έχουν νομίμως εγκαταλείψει το στρατό για λόγους συνείδησης, δεν θα υφίστανται διακρίσεις ή οποιαδήποτε ποινική δίωξη.
Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης αποτελεί βασικό στοιχείο του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας. Αυτό διασφαλίζεται στο Σύνταγμα της Ελλάδας (Άρθρα 13 και 14), καθώς και στην Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (Άρθρο 18), στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Άρθρο 18), στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Άρθρο 9) και στην Αμερικανική Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Άρθρα 12 και 13). Έχει επίσης αναγνωριστεί σε Ψηφίσματα και Συστάσεις που έχουν υιοθετηθεί από τα Ηνωμένα Έθνη, το Συμβούλιο της Ευρώπης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Επίσης το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης αναγνωρίζεται ρητά στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Άρθρο 10.2) και στην Ιβηροαμερικανική Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Νέων (Άρθρο 12).
Αναλυτικά, οι συστάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για τον ελληνικό νόμο για την αντίρρηση συνείδησης στη Δημόσια Δήλωση «Ελλάδα: Νέος νόμος για την αντίρρηση συνείδησης – Νέα χαμένη ευκαιρία;», 13/09/2010.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

Συνέντευξη ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ-ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ



Οικοπελοπόννησος, τηλεοπτική εκπομπή.

Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με την κ. Αλεξία Τσούνη από την Διεθνή Αμνηστία και τον Λάζαρο Πετρομελίδη από τον Σύνδεσμο Αντιρρησιών Συνείδησης.

Παρεμβαίνει με δήλωσή του ο Σταύρος Κεφάλας, αντιρρησίας συνείδησης από την Κόρινθο.

Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ & ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ

a14 ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ & ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ

Την Παρασκευή 14/1 μια πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Νέων Κορίνθου με θέμα το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και την άρνηση στράτευσης.
Στα πλαίσια των προβολών της Ομάδας Σινεφίλ του Κ.Ν.Κ. προβλήθηκε το ντοκυμαντέρ «Ελευθερία συνείδησης», μια ερευνητική ταινία για την αντίρρηση συνείδησης και την ανυποταξία στην Ελλάδα με πλήθος συνεντεύξεων Ελλήνων και ξένων αντιρρησιών, ανάμεσά τους εκπροσώπων διεθνών φορέων όπως το Ευρωπαϊκό Γραφείο για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO) και η Αντιπολεμική Διεθνής (WRI).

a23 ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ & ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ

Στη συζήτηση που προηγήθηκε της προβολής, το θέμα ανέλυσαν μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας και του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης (Σ.Α.Σ.). Τα μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας αναφέρθηκαν στην έννοια της αντίρρησης συνείδησης στην στρατιωτική θητεία, έκαναν μια επισκόπηση της ιστορίας των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, και ανέλυσαν τα σημερινά προβλήματα ιδιαίτερα όσον αφορά το θεσμό της εναλλακτικής υπηρεσίας. Ο εκπρόσωπος των Αντιρρησιών Συνείδησης ανέλυσε το ρόλο του στρατού στην ελληνική κοινωνία, των υπέρογκων στρατιωτικών δαπανών και εξοπλισμών και τις επιλογές που έχουν σήμερα οι νέοι που αρνούνται να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία
Μετά τις εισηγήσεις ακολούθησε συζήτηση όπου νέοι ρώτησαν και ενημερώθηκαν για τα δικαιώματά τους αλλά και τις επιπτώσεις των επιλογών των αρνητών στράτευσης στις μέρες μας. Κατά την εκδήλωση συγκεντρώθηκαν και υπογραφές από τη Διεθνή Αμνηστία για τους αντιρρησίες συνείδησης και γενικότερα τα θύματα του στρατού στην αφρικανική χώρα της Ερυθραίας. Ενώ εκτέθηκαν επιστολές από όλον τον κόσμο που είχαν σταλεί στους τότε φυλακισμένους πρώτους ιδεολογικούς αντιρρησίες συνείδησης Μιχάλη Μαραγκάκη και Θανάση Μακρή, τη δεκαετία του ‘80.

Πηγή: Σφεντόνα

Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2010

ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ



Ο Yevgeny Yakovenko, που αρνείται να κρατήσει όπλο εξαιτίας των πασιφιστικών πιστεύω του, έλαβε αμνηστία από ένα σώμα δικαστών στην πόλη Gomel της νοτιο – ανατολικής Λευκορωσίας στις 23 Ιουλίου. Ο Yevgeny ζητούσε συνεχώς να του επιτραπεί να υπηρετήσει με εναλλακτική θητεία. Η απελευθέρωση του Yevgeny Yakovenko ακολούθησε μετά την απελευθέρωση δύο ακόμη αντιρρησιών συνείδησης, του Ivan Mikhailau και του Dzmitry Smyk, οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι τον Μάιο. Το Σύνταγμα της Λευκορωσίας επιτρέπει να προσδιοριστεί δια νόμου η πιθανότητα της εξαίρεσης από τη στρατιωτική θητεία και της αντικατάστασής της από εναλλακτική θητεία. Παρόλα αυτά, δεν έχει περάσει ακόμη ο νόμος για την εναλλακτική στρατιωτική θητεία με αποτέλεσμα να διώκονται ακόμη πολλοί νέοι άντρες που δεν θέλουν να υπηρετήσουν στο στρατό.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

Ίση μεταχείριση για τους αντιρρησίες συνείδησης ζητά η Διεθνής Αμνηστεία

Να εναρμονιστούν επιτέλους οι διατάξεις για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης του Νόμου 3421/2005 με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και σύμφωνα με τις συστάσεις του Συνηγόρου του Πολίτη και της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ζητά η Διεθνής Αμνηστία με αφορμή το νέο νομοσχέδιο που προωθεί το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
«Δεκατρία χρόνια μετά την ψήφιση από το Ελληνικό Κοινοβούλιο του πρώτου νόμου που παρέχει τη δυνατότητα εκπλήρωσης εναλλακτικής υπηρεσίας αντί στρατιωτική θητείας, η Ελλάδα συνεχίζει να παραβιάζει τους κανόνες του διεθνούς δικαίου που διέπουν το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης. Στη σημερινή χρονική συγκυρία η Ελλάδα έχει μια ευκαιρία να σταματήσει, έστω και τώρα να αγνοεί βασικές συστάσεις εθνικών και διεθνών οργανισμών και να διαμορφώσει ένα νομικό πλαίσιο με πλήρη σεβασμό στα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης» δηλώνει ο διευθυντής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, Σπύρος Απέργης.
Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης αποτελεί βασικό στοιχείο του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας. Αυτό διασφαλίζεται και από το ελληνικό Σύνταγμα αλλά και από πλήθος διατάξεων του διεθνούς δικαίου.
Η Διεθνής Αμνηστία, μετά από χρόνια δράσης για την αναγνώριση του δικαιώματος της αντίρρησης συνείδησης στην Ελλάδα εξακολουθεί να εκφράζει την ανησυχία της καθότι οι διατάξεις για την εναλλακτική υπηρεσία ακόμη υπολείπονται των διεθνών προτύπων και η εφαρμογή της παραμένει μη ικανοποιητική ή ακόμα και σαφώς μεροληπτική εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.
Η οργάνωση σημειώνει ότι η Ελλάδα είναι γνωστή για τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τις διώξεις των Λάζαρου Πετρομελίδη, Δημήτρη Σωτηρόπουλου και Γιώργου Μοναστηριώτη που έρχονταν σε αντίθεση με τις διατάξεις του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα όπου ρητά ορίζεται ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας.
Με αφορμή το νέο νομοσχέδιο που προωθεί το υπουργείο Άμυνας, η Διεθνής Αμνηστία, ζητά η διαχείριση της εναλλακτικής υπηρεσίας να υπόκειται αυστηρά σε μη στρατιωτικές αρχές κι όχι στο υπουργείο Άμυνας όπου υπάγεται μέχρι τώρα., αλλά και την περαιτέρω μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας.
«Παρά τη μικρή μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας, στο νόμο αυτή εξακολουθεί να έχει σαφώς χαρακτήρα διάκρισης και τιμωρίας για τους αντιρρησίες συνείδησης» αναφέρει σχετικά σε ανακοίνωσή της η οργάνωση. «Αν και ο νόμος προβλέπει τη δυνατότητα μείωσης της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας με υπουργική απόφαση, και πάλι παραμένει τιμωρητική για τη μεγάλη πλειοψηφία των στρατεύσιμων, που αντί για στρατό ξηράς 9 μηνών θα πρέπει να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία 12+2=14 μηνών (προσαύξηση 55,6% και σαφώς τιμωρητική).
Επιπλέον η Διεθνής Αμνηστία ζητά να μην αποτελούν λόγους αποκλεισμού για την αναγνώριση κάποιου ως αντιρρησία συνείδησης η προηγούμενη ένοπλη υπηρεσία, ώστε να μπορούν να εξαιρεθούν και όσοι υπηρετούν μόνιμα στο στρατό εφόσον γίνουν αντιρρησίες συντήρησης, η άδεια οπλοφορίας, η συμμετοχή σε δραστηριότητες σκοπευτικών αγώνων, κυνηγιού ή παρόμοιων εκδηλώσεων, οι οποίες έχουν άμεση σχέση με τη χρήση όπλων και η καταδίκη ή η εκκρεμής ποινική δίωξη (αυτός ο λόγος αποκλεισμού αντιβαίνει στο τεκμήριο της αθωότητας) για έγκλημα που έχει σχέση με χρήση όπλων, πυρομαχικών ή παράνομης βίας.
Η Διεθνής Αμνηστία ζητά επιπλέον αρκετές τροποποιήσεις έτσι ώστε να μην υπάρχει διακριτική μεταχείριση εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, όπως για παράδειγμα να διαγραφούν οι εξαιρέσεις αναφορικά με τις περιοχές εκπλήρωσης εναλλακτικής υπηρεσίας και να ισχύει το άρθρο 68 για τις δαπάνες κίνησης αναλογικά και για τους αντιρρησίες συνείδησης. Τέλος η οργάνωση ζητά να παρέχεται επαρκής και έγκαιρη πληροφόρηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης, δεδομένου ότι η πλειονότητα των στρατεύσιμων δεν γνωρίζουν ακόμα ότι υπάρχει η επιλογή εναλλακτικής υπηρεσίας.\

Πηγή: TVXS