ΗΠΑ: Αντιρρησίας πολέμου ζητά μείωση ποινής: Κίμπερλι Ριβέρα

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

Η έγκυος κρατούμενη συνείδησης, από τις ΗΠΑ, Κίμπερλι Ριβέρα, ζητά μείωση της ποινής φυλάκισής της. Της έχει επιβληθεί ποινή φυλάκισης για λιποταξία από τον στρατό των ΗΠΑ ενώ είχε σταλεί στο Ιράκ, επειδή ένιωσε ότι δεν μπορούσε ηθικά να λάβει μέρος στη σύγκρουση.

Η πρώην στρατιώτης Κίμπερλι Ριβέρα ζητά από τις στρατιωτικές αρχές να της παραχωρήσουν 45 ημερών μείωση της 10μηνης ποινής φυλάκισής της, για ανθρωπιστικούς λόγους εξαιτίας της εγκυμοσύνης της. Σύμφωνα με πληροφόρηση που λάβαμε, εάν δε δοθεί η χάρη στην Κίμπερλι Ριβέρα, θα αναγκαστεί να γεννήσει στη φυλακή και αμέσως μετά να παραιτηθεί από την επιμέλεια του μωρού της όσο θα συνεχίζει να εκτίει το υπόλοιπο της ποινής της. Οι στρατιωτικοί κανονισμοί, κατά τα λεγόμενα, δεν περιλαμβάνουν πρόβλεψη ώστε να μπορεί να θηλάσει το μωρό της όσο είναι στη φυλακή. Ο Ανώτερος Διοικητής του Φορτ Κάρσον, Ταξίαρχος Μάικλ Α. Μπιλς, θα αποφασίσει για την αίτηση χάριτος της Κίμπερλι Ριβέρα τις προσεχείς εβδομάδες.

Η Κίμπερλι Ριβέρα κρατείται από τις στρατιωτικές αρχές των ΗΠΑ από τις 20 Σεπτεμβρίου 2012, όταν συνελήφθη για λιποταξία από το στρατό. Η Κίμπερλι Ριβέρα έφυγε από το στρατό χωρίς έγκριση ενώ βρισκόταν σε άδεια από υπηρεσία στο Ιράκ, στις αρχές του 2007, και πήγε στον Καναδά, αφότου αποφάσισε ότι ηθικά δεν μπορούσε πλέον να συμμετέχει στον πόλεμο στο Ιράκ ή σε οποιαδήποτε άλλη σύγκρουση. Στον Καναδά έκανε αίτηση προστασίας ως πρόσφυγας, αλλά απελάθηκε το Σεπτέμβριο του 2012 κατόπιν απόρριψης της αίτησής της σε δεύτερο βαθμό.

Τον Απρίλιο η Κίμπερλι Ριβέρα καταδικάστηκε σε 14 μήνες φυλάκιση, που μειώθηκαν σε 10 μήνες σύμφωνα με τους όρους μιας δικαστικής συμφωνίας. Επίσης αποτάχθηκε από το στρατό για κακή συμπεριφορά. Η Κίμπερλι Ριβέρα είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών, 11, 9, 4 και 2 ετών και πρόκειται να γεννήσει το πέμπτο της παιδί το Δεκέμβριο.

Ο δικηγόρος της Κίμπερλι Ριβέρα ευχαρίστησε τα μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας, μεταξύ άλλων υποστηρικτών, για το «ξεχείλισμα υποστήριξης» για λογαριασμό της, σε προηγούμενες εκκλήσεις.

Παρακαλούμε υπογράψτε καλώντας τις αρχές να αποφυλακίσουν άμεσα και άνευ όρων την Κίμπερλι Ριβέρα, καθώς είναι κρατούμενη συνείδησης, φυλακισμένη εξαιτίας της συνειδησιακής της αντίρρησης στη συμμετοχή στην ένοπλη σύγκρουση στο Ιράκ.

Καλώντας τον Ταξίαρχο Μάικλ Α. Μπιλς να δώσει πρόωρη αποφυλάκιση στην Κίμπερλι Ριβέρα εξαιτίας της εγκυμοσύνης της.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013.

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΕΔΩ

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Ελλάδα: Σταματήστε τις αυθαίρετες διώξεις και συλλήψεις των αντιρρησιών συνείδησης

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

4 Νοεμβρίου 2013

Ελλάδα: Σταματήστε τις αυθαίρετες διώξεις και συλλήψεις των αντιρρησιών συνείδησης

Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί για το πρόσφατο κύμα διώξεων αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα.

Η οργάνωση ανησυχεί ότι η δίωξη και η τιμωρία τους, σε κάποιες περιπτώσεις επανειλημμένα για την ίδια πράξη της άρνησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, παραβιάζει το δικαίωμά τους στην ελευθερία της συνείδησης. Αυτοί που έχουν κρατηθεί, κατά παράβαση του δικαιώματός τους στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, έχουν υπάρξει κρατούμενοι συνείδησης και έχουν υποστεί αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση.

Η οργάνωση επαναλαμβάνει επίσης τις ανησυχίες της για τον τιμωρητικό χαρακτήρα της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας στην Ελλάδα. Αυτοί που έχουν αντίρρηση συνείδησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία απαιτείται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία 15 μηνών, που είναι πολύ μεγαλύτερη από τη στρατιωτική θητεία εννιά μηνών στο Στρατό Ξηράς, όπου υπηρετεί η πλειονότητα των στρατευσίμων. Ως τέτοια, έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και κάνει διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, και, ως εκ τούτου, είναι ασύμβατη με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αναλόγως, η δίωξη και τιμωρία των αντιρρησιών συνείδησης εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία ή, στην περίπτωση των ολικών αρνητών στράτευσης, να υπηρετήσουν επίσης την τιμωρητική και μεροληπτική εναλλακτική υπηρεσία, ισοδυναμεί με δίωξη και τιμωρία τους για την άσκηση του δικαιώματός τους στην ελευθερία της συνείδησης, κατά παράβαση των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν εναντίον Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχει ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία απαιτείται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Επιπλέον, οι επανειλημμένες διώξεις και δίκες ατόμων για το ίδιο αδίκημα που πηγάζει από την ίδια πράξη αντίρρησης συνείδησης παραβιάζει το Άρθρο 14 παράγραφος 7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο αναφέρει ότι: «Κανείς δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται εκ νέου για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί ή απαλλαγεί με τελεσίδικη απόφαση σύμφωνα με το δίκαιο και την ποινική δικονομία κάθε χώρας.»

Περαιτέρω, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, που εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μια δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ερτζέπ εναντίον Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).

Συλλήψεις και διώξεις αντιρρησιών συνείδησης κατά παράβαση των διεθνών προτύπων

Από την αρχή του 2013 η Διεθνής Αμνηστία γνωρίζει τουλάχιστον πέντε άτομα που έχουν συλληφθεί και τους έχουν επιβληθεί ποινές για την αντίρρηση συνείδησής τους: Νικόλαος Καρανίκας (20 Φεβρουαρίου και 11 Ιουνίου), Χαράλαμπος Ακριβόπουλος (19 Μαρτίου), Μενέλος Εξίογλου (18 Απριλίου), Μιχάλης Τόλης (3 Ιουνίου) και Λάζαρος Πετρομελίδης (20 Ιουνίου). Ο Καρανίκας αθωώθηκε για την πρώτη υπόθεση και η δεύτερη εκκρεμεί. Ο Ακριβόπουλος καταδικάστηκε σε φυλάκιση 9 μηνών, με τριετή αναστολή, ο Εξίογλου καταδικάστηκε σε φυλάκιση 5 μηνών με ένα χρόνο αναστολή. Η υπόθεση του Τόλη εκκρεμεί και ο Πετρομελίδης αναγκάστηκε να καταβάλει ποσό 5.431 ευρώ για να αποφύγει τη φυλάκιση για προηγούμενη ποινή 18 μηνών.

Τον Μάιο του 2013 ένας ολικός αρνητής στράτευσης, που είχε αρνηθεί να υπηρετήσει τόσο την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική πολιτική υπηρεσία, καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή για την άρνησή του να υπηρετήσει τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την εναλλακτική υπηρεσία.

Η Διεθνής Αμνηστία έχει υπόψη της τουλάχιστον δύο δίκες προγραμματισμένες για τον Νοέμβριο:

Στις 5 Νοεμβρίου 2013 ο Ωανάσης Καλαϊτσίδης, αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους, αντιμετωπίζει δίκη στο Αναθεωρητικό Στρατοδικείο στην Αθήνα. Ο Καλαϊτσίδης είναι Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά, που είχε παλαιότερα αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης από το Υπουργείο Άμυνας. Ξεκίνησε να υπηρετεί την εναλλακτική υπηρεσία, όταν τον Μάρτιο του 2003 εγκατέλειψε επικαλούμενος σοβαρά οικογενειακά προβλήματα και αργότερα ζήτησε αναβολή της υπηρεσίας του. Οι αρχές, τότε, ανακάλεσαν την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης και τον κήρυξαν «ανυπότακτο». Μετά από αυτό, παρότι ήταν αναγνωρισμένος αντιρρησίας συνείδησης μέχρι το 2003, το 2012 καταδικάστηκε ερήμην σε ποινή φυλάκισης 2 μηνών με τριετή αναστολή.

Στις 14 Νοεμβρίου 2013 ο Νικόλαος Κροντηράς, θα δικαστεί στο στρατοδικείο στη Θεσσαλονίκη. Ο Νικόλαος Κροντηράς είναι ολικός αρνητής στράτευσης που διακήρυξε για πρώτη φορά την αντίρρησή του να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις για ιδεολογικούς λόγους το 1996, όταν δεν είχε αναγνωριστεί το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα. Είναι τώρα 46 ετών και από το 2012 δεν είναι πλέον υπόχρεος στρατιωτικής θητείας, και έτσι δεν κινδυνεύει με άμεση σύλληψη, αλλά κατηγορείται για ανυποταξία για την περίοδο που ήταν υπόχρεος  στράτευσης.

Η Διεθνής Αμνηστία γνωρίζει τουλάχιστον άλλες δύο υποθέσεις ατόμων που, παρόλο που δεν βρίσκονται υπό άμεση απειλή σύλληψης, επειδή είναι άνω των 45 ετών και συνεπώς δεν υπόκεινται πια σε στράτευση, ακόμα αντιμετωπίζουν διώξεις για ανυποταξία κατά τη διάρκεια της περιόδου που ήταν υπόχρεοι στράτευσης.

Απορρίψεις αιτήσεων για την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης και ισχύοντα διεθνή πρότυπα για τις διαδικασίες αναγνώρισης 

Τους τελευταίους έξι μήνες η Διεθνής Αμνηστία έχει λάβει πληροφόρηση από άτομα που αρνούνται να υπηρετήσουν τη στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, τα οποία κατέθεσαν αιτήματα για να αναγνωριστούν ως αντιρρησίες συνείδησης και να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία, αλλά τα αιτήματά τους απορρίφθηκαν. Η Διεθνής Αμνηστία σημειώνει ότι, σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία που παρασχέθηκαν από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας^[1], κατά τη διάρκεια των πρώτων εννιά μηνών του 2013, οι επτά από τους οκτώ αιτούντες που εξετάσθηκαν με συνέντευξη από μια γνωμοδοτική Ειδική Επιτροπή είδαν τις υποθέσεις τους στη συνέχεια να απορρίπτονται από τον Υπουργό ή την Υφυπουργό Εθνικής Άμυνας. Τους πρώτους εννιά μήνες του 2013 από εκείνους που εμφανίστηκαν ενώπιον της Ειδικής Επιτροπής και των οποίων οι υποθέσεις απορρίφθηκαν, οι τέσσερις είχαν επικαλεστεί ιδεολογικούς λόγους, ενώ οι υπόλοιποι είχαν επικαλεστεί θρησκευτικούς λόγους. Μόνο ένας αιτών που εμφανίστηκε ενώπιον της επιτροπής και επικαλέστηκε ιδεολογικούς λόγους έχει αναγνωριστεί μέχρι στιγμής φέτος. Τουλάχιστον δύο από τους αιτούντες που απορρίφθηκαν υπέβαλαν αίτηση θεραπείας στην Υφυπουργό Άμυνας, αλλά οι αιτήσεις θεραπείας τους απορρίφθηκαν και θα τους επιδοθούν νέες κλήσεις για να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία.

Αναφορικά με τις διαδικασίες για την αξιολόγηση των αιτήσεων αντιρρησιών συνείδησης, η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο ψήφισμά της 1998/77 καλεί τα Κράτη, εάν δεν αποδέχονται αυτομάτως όλους τους ισχυρισμούς αντίρρησης συνείδησης ως έγκυρους χωρίς εξέταση, να θεσπίσουν ανεξάρτητα και αμερόληπτα όργανα λήψεως αποφάσεων με έργο να διαπιστώνουν εάν μια αντίρρηση συνείδησης πράγματι υφίσταται σε μια συγκεκριμένη περίπτωση.

Επιπλέον η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ σημειώνοντας ότι στην Ελλάδα η αξιολόγηση των αιτήσεων για την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης είναι αποκλειστικά υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Άμυνας, έκανε μια ρητή σύσταση στις αρχές να εξετάσουν το ενδεχόμενο να

θέσουν την αξιολόγηση των αιτήσεων υπό τον έλεγχο πολιτικών αρχών.^[2]

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική τους σχετικά με την αντίρρηση συνείδησης με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα και να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή μεροληπτική.

---

[1] Επιστολή στη Διεθνή Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

 [2] Συμπερασματικές παρατηρήσεις της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ: Ελλάδα. 04/25/2005. CCPR/CO/83/GRC

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ 

Ο αντιρρησίας συνείδησης Ονούρ Ερντέν συνελήφθη στο Αεροδρόμιο Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη στις 11 Ιουλίου μετά από εξαναγκαστική επιστροφή στην Τουρκία από την Κύπρο όπου η αίτησή του για άσυλο απορρίφθηκε. Στις 17 Ιουλίου μεταφέρθηκε στην Στρατιωτική Φυλακή της Διοίκησης του 2ου Σώματος Στρατού, στο Γκελίμπολου (Καλλίπολη), του Τσανάκαλε, όπου κινδυνεύει από βασανιστήρια και άλλη κακομεταχείριση.

Ο Ονούρ Ερντέν, 28 ετών, ξεκίνησε τη στρατιωτική του θητεία στις 2 Ιανουαρίου 2006. Στις 11 Απριλίου 2006, έφυγε από τη μονάδα του στο Τεκιρντάγ, στη βορειοδυτική Τουρκία. Στις 7 Ιουλίου 2006, συνελήφθη με την κατηγορία της λιποταξίας και προφυλακίστηκε. Καταδικάστηκε και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Μετά που εξέτισε έξι μήνες και 20 μέρες από την ποινή του, αποφυλακίστηκε στις 23 Ιανουαρίου 2007 με τον όρο να παρουσιαστεί στην στρατιωτική του μονάδα σε μια μέρα. Δεν επέστρεψε στη μονάδα του και ως αποτέλεσμα συνελήφθη και πάλι στις 11 Μαρτίου 2009. Διώχθηκε για δεύτερη φορά για λιποταξία, λαμβάνοντας άλλη μια ποινή 10 μηνών. Μετά που εξέτισε τρεις μήνες και 10 μέρες, αποφυλακίστηκε και πάλι με τον όρο να επανέλθει στη μονάδα του. Για άλλη μια φορά δεν επέστρεψε στην μονάδα του, κάτι που οδήγησε στην τρίτη του δίωξη. Σύμφωνα με το δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν λέει ότι υπέστη κακομεταχείριση κατά τη στρατιωτική κράτηση στο Γκελίμπολου, του Τσανάκαλε, κατά τη διάρκεια και των δύο περιόδων φυλάκισης.

Σύμφωνα με το δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν τότε έφυγε από την Τουρκία και πήγε στην Κύπρο όπου έκανε αίτηση για άσυλο. Αυτή απορρίφθηκε στη βάση ότι δεν απέδειξε ότι είχε υποστεί κακομεταχείριση στη στρατιωτική φυλακή και ότι η αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία δεν ήταν λόγος για αίτημα ασύλου. Στις 11 Ιουλίου εξαναγκάστηκε να επιστρέψει στην Τουρκία και συνελήφθη κατά την άφιξή του στην Κωνσταντινούπολη.

Σύμφωνα με τον δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν έχει τρεις μήνες και 10 μέρες ακόμα να εκτίσει από την πρώτη του 10μηνη ποινή φυλάκισης και άλλους έξι μήνες και 20 μέρες από τη δεύτερη ποινή. Αναμένεται να δικαστεί σε στρατοδικείο στο Γκελίμπολου και τα υπόλοιπα των προηγούμενων ποινών του πιθανόν θα προστεθούν σε οποιαδήποτε νέα ποινή λάβει.

Το 2011, ο Ονούρ Ερντέν δήλωσε ότι αρνήθηκε να συνεχίσει τη στρατιωτική θητεία γιατί «δεν θέλω να είμαι μέρος του συνεχιζόμενου πολέμου στη χώρα μας και λόγω των ανθρωπιστικών μου αξιών».

ΑΝΑΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΚΚΛΗΣΗ ΕΩΣ ΤΙΣ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ!

• Καλώντας τις αρχές να αποφυλακίσουν τον Ονούρ Ερντέν άμεσα και χωρίς όρους, καθώς συνελήφθη και διώκεται μόνο εξαιτίας της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία·
• Καλώντας τες να διασφαλίσουν ότι δεν υφίσταται βασανιστήρια ή άλλη κακομεταχείριση κατά τη διάρκεια της κράτησης·
• Υπενθυμίζοντάς τους ότι, ως κράτος μέλος του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η Τουρκία υποχρεούται να αναγνωρίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.

Πατήστε εδώ για επιπρόσθετη πληροφόρηση

Release Mr. Onur Erden immediately and unconditionally

Ministry of National Defence
Ismet Yılmaz
Minister of National Defence
Milli Savunma Bakanlığı
06100 Ankara, Turkey

And copies to:

Parliamentary Commission on Human Rights
Ayhan Sefer Üstün
Commission Chairperson
TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu
Bakanlıklar, 06543 Ankara, Turkey

Turkish Ambassador in Greece
Mr. Kerim Uras
Vassileos Gheorgiou B'11
10674 Athens, Greece


Dear Minister,

I am writing to you to express my concern regarding conscientious objector Onur Erden who was detained at Atatürk Airport in Istanbul on 11 July after he was forcibly returned to Turkey from Cyprus where his asylum application was turned down. He is currently held at 2nd Army Corps Command Military Prison in Gelibolu, Çanakkale, where he is at risk of torture or other ill-treatment.

I urge you to release Mr. Onur Erden immediately and unconditionally, as he has been detained and prosecuted solely for exercising his right to conscientious objection to compulsory military service. I also urge you to ensure that Mr. Onur Erden is not subjected to torture or other ill-treatment while in detention. I would like to remind you that, as a state party to the International Covenant on Civil and Political Rights, and the European Convention on Human Rights, Turkey is obliged to recognize the right to conscientious objection.

Yours sincerely, 

 

Πατήστε εδώ για να μπείτε στη φόρμα ηλεκτρονικής υπογραφής στο site του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας και να υπογράψετε

Ελλάδα: Πολλαπλές οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις περιπτώσεις των διωκόμενων αντιρρησιών συνείδησης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


20 Ιουνίου 2013


Ελλάδα: Πολλαπλές οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις περιπτώσεις των διωκόμενων αντιρρησιών συνείδησης

Με αφορμή τη νέα δίκη του αντιρρησία συνείδησης Μενέλαου Εξίογλου, η Διεθνής Αμνηστία καταδικάζει το συνεχιζόμενο κύμα συλλήψεων και διώξεων εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης και τις πολλαπλές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

Ο Μενέλαος Εξίογλου δικάζεται την Πέμπτη 20 Ιουνίου στο στρατοδικείο Αθηνών, με την κατηγορία της ανυποταξίας, σε μια εξ αναβολής δίκη, μετά τη σύλληψή του με τη διαδικασία του αυτοφώρου, τον περασμένο Απρίλιο. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.
Πρόκειται για τη δεύτερη δίωξη εναντίον του ολικού αρνητή στράτευσης, επειδή αρνείται για λόγους συνείδησης να υπηρετήσει τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την εναλλακτική υπηρεσία, και ο οποίος έχει ήδη καταδικαστεί σε 4 μήνες φυλάκιση με 1 χρόνο αναστολή, τον περασμένο Δεκέμβριο. Επιπλέον του έχει επιβληθεί διοικητικό πρόστιμο 6.000 ευρώ.

Από την αρχή του έτους έχουν σημειωθεί τουλάχιστον 5 συλλήψεις 4 ατόμων που αρνούνται τη στράτευση για λόγους συνείδησης.

Την περασμένη Τρίτη 11 Ιουνίου είχε συλληφθεί στη Θεσσαλονίκη ο 44χρονος αντιρρησίας συνείδησης Νίκος Καρανίκας, και αφού οδηγήθηκε με τη διαδικασία του αυτοφώρου στο στρατοδικείο, η δίκη του αναβλήθηκε για την Παρασκευή 14 Ιουνίου. Την Παρασκευή, στο στρατοδικείο Θεσσαλονίκης παραβρέθηκε παρατηρήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας, όμως η δίκη πήρε νέα αναβολή για τις 2 Ιουλίου 2013.

Αυτή ήταν η δεύτερη σύλληψη του Καρανίκα μέσα σε διάστημα 4 μηνών και τουλάχιστον η 4η σύλληψή του από το 1995. Την Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013, είχε συλληφθεί και οδηγηθεί ενώπιον της στρατιωτικού εισαγγελέα Θεσσαλονίκης με τη διαδικασία του αυτοφώρου με την κατηγορία της ανυποταξίας άρχουσα από το 1996, αδίκημα για το οποίο είχε ήδη καταδικαστεί και φυλακιστεί το 1995. Στη δίκη που είχε διεξαχθεί τελικά στις 8 Μαρτίου 2013 ο Νικόλαος Καρανίκας είχε αθωωθεί.

Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν θα πρέπει να διώκονται αφού τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993), όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η εναλλακτική υπηρεσία στην Ελλάδα είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από εκείνη που προβλέπεται για το στρατό. Συγκεκριμένα η εναλλακτική υπηρεσία είναι διάρκειας 15 μηνών έναντι 9 μηνών στο στρατό ξηράς, όπου υπηρετεί η μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης, η οποία θα πρέπει να γίνεται με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο. Αυτό δεν ισχύει στην Ελλάδα, δεδομένου ότι η απόφαση λαμβάνεται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, μετά από γνωμοδότηση πενταμελούς ειδικής επιτροπής του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην οποία συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, και δύο στρατιωτικοί.

Εξάλλου σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να έχουν σταματήσει οι διώξεις σε περιπτώσεις όπως αυτές του Εξίογλου και του Καρανίκα καθώς οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης οι οποίοι έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Επιπλέον, ούτως ή άλλως, οι δίκες πολιτών συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπόθεση Erçep κατά Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Η άρνηση στράτευσης για λόγους συνείδησης είναι δικαίωμα, όχι αδίκημα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
 

5 Ιουνίου 2013


Η άρνηση στράτευσης για λόγους συνείδησης είναι δικαίωμα, όχι αδίκημα


Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει τη βαθιά ανησυχία της και καταδικάζει τις συνεχιζόμενες διώξεις εναντίον αντιρρησιών συνείδησης, ζητώντας να σταματήσουν αμέσως οι δίκες πολιτών από στρατοδικεία σε κάθε περίπτωση, και ακόμα περισσότερο οι επανειλημμένες διώξεις τους για την ίδια πράξη.

Τους τελευταίους μήνες είχαν σημειωθεί 3 συλλήψεις αντιρρησιών συνείδησης που οδηγήθηκαν σε στρατιωτικά δικαστήρια. Ο Νικόλαος Καρανίκας αθωώθηκε. Οι δίκες του Χαράλαμπου Ακριβόπουλου και του Μενέλαου Εξίογλου έχουν αναβληθεί για τις 8 Οκτωβρίου και τις 20 Ιουνίου αντίστοιχα.

Επίσης σύμφωνα με δημοσιεύματα, σήμερα, 5 Ιουνίου, ο ολικός αρνητής στράτευσης Μιχάλης Τόλης δικάζεται με την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Αθηνών, επειδή αρνείται για ιδεολογικούς λόγους να υπηρετήσει τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την εναλλακτική υπηρεσία. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας. Ο Μιχάλης Τόλης συνελήφθη προχτές, 3 Ιουνίου, στα Ιωάννινα με τη διαδικασία του αυτοφώρου. Χτες το Στρατοδικείο Αθηνών ανέβαλε την εκδίκαση της υπόθεσής του για σήμερα, και αποφάσισε τη συνέχιση της κράτησής του.

Τη δίκη του αναμένει επίσης ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος, 47 ετών, από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας, αν και δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, ήδη από το 2008, όταν έγινε πατέρας για τρίτη φορά.

Με σύλληψη κινδυνεύει επίσης ένας αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους, του οποίου απορρίφθηκε τόσο η αίτηση για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης όσο και η σχετική αίτηση ακυρώσεως που άσκησε στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία στην Ελλάδα είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από εκείνη που προβλέπεται για το στρατό. Συγκεκριμένα η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία είναι διάρκειας 15 μηνών έναντι 9 μηνών στο στρατό ξηράς, όπου υπηρετεί η μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης, η οποία θα πρέπει να γίνεται με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο. Αυτό δεν ισχύει στην Ελλάδα, δεδομένου ότι η απόφαση λαμβάνεται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, μετά από γνωμοδότηση πενταμελούς ειδικής επιτροπής του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην οποία συμμετέχουν μεταξύ άλλων και δύο στρατιωτικοί.

Οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης οι οποίοι έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Οι δίκες πολιτών συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,  υπόθεση Ercep κατά Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993), όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

Σταματήστε τις διώξεις και τις δίκες πολιτών σε στρατοδικεία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


20 Μαΐου 2013


Σταματήστε τις διώξεις και τις δίκες πολιτών σε στρατοδικεία

Η Διεθνής Αμνηστία καταδικάζει το νέο κύμα διώξεων εναντίον αντιρρησιών συνείδησης και ζητά να σταματήσουν σε κάθε περίπτωση οι δίκες πολιτών από στρατοδικεία, και ακόμα περισσότερο οι επανειλημμένες διώξεις τους για την ίδια πράξη.

Στις 21 Μαΐου 2013, ο ολικός αρνητής στράτευσης Δημήτρης Νιώτης δικάζεται με την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Ιωαννίνων, επειδή αρνείται για ιδεολογικούς λόγους να υπηρετήσει τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την εναλλακτική υπηρεσία. Τη δίκη θα παρακολουθήσει παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.

Στις 28 Μαΐου 2013, ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος, 47 ετών, δικάζεται από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της «ανυποταξίας σε περίοδο γενικής επιστράτευσης», για την οποία του ασκήθηκε δίωξη το 1994. Ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος είχε δηλώσει την αντίρρηση συνείδησής του τον Μάρτιο του 1992, όταν η ελληνική νομοθεσία δεν αναγνώριζε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και δεν προέβλεπε τη δυνατότητα εναλλακτικής υπηρεσίας. Το 1992 κλήθηκε για απολογία ενώπιον του Στρατιωτικού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας και επανέλαβε την άρνησή του να στρατευτεί για λόγους συνείδησης υποβάλλοντας υπόμνημα, χωρίς, ωστόσο, να δικαστεί. Ουδέποτε του αναγνωρίστηκε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, αλλά αντίθετα υπέστη επανειλημμένες διώξεις, καθώς οι αρχές κατέσχεσαν το διαβατήριό του και εξέδωσαν αλλεπάλληλα εντάλματα σύλληψης. Αν και δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, ήδη από το 2008, όταν έγινε πατέρας για τρίτη φορά -σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία οι τρίτεκνοι απαλλάσσονται της υποχρέωσης στράτευσης-, η ποινική εκκρεμότητα σε βάρος του παρέμεινε.

Τους τελευταίους μήνες έχουν σημειωθεί 3 συλλήψεις αντιρρησιών συνείδησης που οδηγήθηκαν σε στρατιωτικά δικαστήρια. Ο Νικόλαος Καρανίκας αθωώθηκε, ενώ οι δίκες του Χαράλαμπου Ακριβόπουλου και του Μενέλαου Εξίογλου έχουν αναβληθεί για τις 8 Οκτωβρίου και τις 20 Ιουνίου αντίστοιχα.

Η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία στην Ελλάδα είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα για τη μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων, καθώς απαιτεί πολύ μεγαλύτερης διάρκειας υπηρεσία από εκείνη που προβλέπεται για το στρατό. Συγκεκριμένα η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία είναι διάρκειας 15 μηνών έναντι 9 μηνών στο στρατό ξηράς, όπου υπηρετεί η μεγάλη πλειονότητα των στρατεύσιμων. Επιπροσθέτως, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Η Διεθνής Αμνηστία επίσης εκφράζει τις ανησυχίες της για τη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης, δεδομένου ότι η απόφαση λαμβάνεται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, μετά από γνωμοδότηση ειδικής επιτροπής του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην οποία συμμετέχουν δύο στρατιωτικοί. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι η διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης θα πρέπει να γίνεται με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο και να μην αποτελεί αρμοδιότητα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Πρόσφατα η Διεθνής Αμνηστία έλαβε καταγγελία για απόρριψη αιτήματος για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης με την αιτιολόγηση ότι ο αιτών δεν συνέδεσε τις επικαλούμενες πεποιθήσεις του (θρησκευτικές, λόγω της ανατροφής του από Μάρτυρες του Ιεχωβά) με την ένταξη και δράση του στο δόγμα αυτό. Αίτηση ακυρώσεως που ασκήθηκε κατά της απόφασης αυτής απορρίφθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Στη συνέχεια ο αιτών κλήθηκε εκ νέου να καταταγεί ενόπλως, ενώ νέα αιτήματά του για αναγνώρισή του ως αντιρρησία συνείδησης είτε δεν απαντήθηκαν είτε απορρίφθηκαν. Κηρύχτηκε ανυπότακτος, του επιβλήθηκε το πρόστιμο των έξι χιλιάδων ευρώ και του επιδόθηκε νέο σημείωμα κατάταξης για τις 20/5/2013. Ο καταγγέλλων κινδυνεύει άμεσα από σύλληψη. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι η διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων για αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης θα πρέπει να γίνεται με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο και να μην αποτελεί αρμοδιότητα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Οι επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης οι οποίοι έχουν προηγουμένως καταδικασθεί ή αθωωθεί για την ίδια πράξη παραβιάζουν το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».

Οι δίκες πολιτών συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, σε στρατοδικεία εγείρουν σοβαρές ανησυχίες. Σε αντίστοιχη περίπτωση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ότι η δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από στρατιωτικούς δικαστές παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,  υπόθεση Ercep κατά Τουρκίας, απόφαση 22/11/2011).

Τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ  (Γενικό Σχόλιο 22, 1993), όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας, απόφαση 01/06/2011) έχουν αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το δικαίωμα περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των Άρθρων 18 και 9  του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντίστοιχα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και παραβιάζει τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα διοικητικά πρόστιμα (ύψους 6.000 ευρώ) και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

ΗΠΑ: Περαιτέρω πληροφόρηση: αντιρρησίας του πολέμου στο Ιράκ θα εκτίσει ποινή φυλάκισης στις ΗΠΑ

ΗΠΑ: Περαιτέρω πληροφόρηση: αντιρρησίας του πολέμου στο Ιράκ θα εκτίσει ποινή φυλάκισης στις ΗΠΑ

Περαιτέρω πληροφόρηση στο UA: 263/12 Index: AMR 51/024/2013 ΗΠΑ Ημερομηνία: 3 Μαΐου 2013

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΟ ΙΡΑΚ ΘΑ ΕΚΤΙΣΕΙ ΠΟΙΝΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ



Η έγκυος κρατούμενη συνείδησης από τις ΗΠΑ, Κίμπερλι Ριβέρα, θα εκτίσει 10 μήνες στη φυλακή μετά την επιβολή ποινής στη δίκη της σε στρατοδικείο. Λιποτάκτησε από τον στρατό των ΗΠΑ ενώ υπηρετούσε στο Ιράκ, επειδή ένιωσε ότι δεν μπορούσε ηθικά να λάβει μέρος στη σύγκρουση.
Αφότου δήλωσε ένοχος για λιποταξία στο στρατοδικείο της στις 29 Απριλίου 2012, η στρατιώτης Κίμπερλι Ριβέρα καταδικάστηκε σε 14 μήνες φυλάκιση, που μειώθηκαν σε 10 μήνες σύμφωνα με τους όρους της δικαστικής συμφωνίας. Επίσης της δόθηκε απόταξη για κακή συμπεριφορά. Είναι έγκυος στο πέμπτο της παιδί.

Η Κίμπερλι Ριβέρα κρατείται από τις στρατιωτικές αρχές των ΗΠΑ, από τις 20 Σεπτεμβρίου 2012, όταν συνελήφθη για λιποταξία από το στρατό. Η Κίμπερλι Ριβέρα έφυγε από το στράτευμα χωρίς έγκριση, ενώ βρισκόταν σε άδεια από υπηρεσία στο Ιράκ, στις αρχές του 2007, και πήγε στον Καναδά, αφότου αποφάσισε ότι ηθικά δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει πια στον πόλεμο στο Ιράκ ή σε οποιαδήποτε άλλη σύγκρουση. Στον Καναδά έκανε αίτηση προστασίας ως πρόσφυγας, αλλά απελάθηκε το Σεπτέμβριο του 2012 κατόπιν απόρριψης της αίτησής της σε δεύτερο βαθμό.

Η Κίμπερλι Ριβέρα μίλησε δημόσια για την αντίρρησή της στη σύγκρουση στο Ιράκ ενώ βρισκόταν στον Καναδά. Κατά την προσπάθεια να σταματήσει η απέλασή της, ο δικηγόρος της υπέβαλε στοιχειά για να δείξει ότι στρατιωτικό προσωπικό σε παρόμοιες καταστάσεις, που μιλά δημόσια κατ’ αυτόν τον τρόπο, έχει υποστεί πιο σκληρή μεταχείριση από εκείνους που δεν το κάνουν, κατά την επιστροφή τους στις ΗΠΑ.

Η Κίμπερλι Ριβέρα πιθανόν θα εκτίσει την ποινή της στην Ναυτική Φυλακή Μιραμάρ, κοντά στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας. Προς το παρόν κρατείται στο Κέντρο Ποινικής Δικαιοσύνης της Κομητείας Ελ Πάσο, στο Κολοράντο Σπρινγκς, του Κολοράντο. Έφεση για επιείκεια θα υποβληθεί από το δικηγόρο της, Τζέιμς Μ. Μπράναμ. Μια τελική απόφαση θα παρθεί σχετικά με επιείκεια, από το Διοικητή του Φορτ Κάρσον, αρχιστράτηγο Πολ Τζ. ΛαΚάμερα.

Παρακαλούμε γράψτε άμεσα στα αγγλικά ή στη δική σας γλώσσα:
 
Καλέστε τις αρχές να αποφυλακίσουν τη στρατιώτη Κίμπερλι Ριβέρα άμεσα και χωρίς όρους, καθώς είναι κρατούμενη συνείδησης, φυλακισμένη εξαιτίας της συνειδησιακής της αντίρρησης στη συμμετοχή στην ένοπλη σύγκρουση στο Ιράκ.

Καλέστε τις αρχές, τουλάχιστον, να δώσουν στην Κίμπερλι Ριβέρα μια πρόωρη αποφυλάκιση για ανθρωπιστικούς λόγους λόγω του ότι είναι έγκυος.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013 ΠΡΟΣ:
 
Commanding General 4th ID and Fort Carson
Major General Paul J. LaCamera
Public Affairs Office
1626 Ellis Street
Ste. 200, Bldg 118
Fort Carson, CO 80913, USA
Fax: +1 719 526 1021
Προσφώνηση: Dear Major General LaCamera
 
Secretary of Defense
The Honorable Chuck Hagel
Office of the Secretary of Defense
1000 Defense Pentagon
Washington, DC 20301-1400
USA
Fax: +1 703 571 8951 (please keep trying)
Προσφώνηση: Dear Secretary of Defense
 
Και αντίγραφα προς:

το δικηγόρο της Κίμπερλι Ριβέρα

James M Branum
PO Box 721016
Oklahoma City, OK 73172, USA
Email: girightslawyer@gmail.com
www.freekimberlyrivera.org
Προσφώνηση: Dear Mr Branum

Επίσης στείλτε αντίγραφα στους διπλωματικούς αντιπροσώπους που είναι διαπιστευμένοι στην Ελλάδα

Ambassador Daniel Bennett Smith
Πρέσβης Ντάνιελ Μπένετ Σμιθ
Αμερικανική Πρεσβεία
Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας 91
101 60 Αθήνα
Τηλέφωνο: 30-210-721-2951
Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο: AthensAmEmb@state.gov

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι το δικαίωμα της άρνησης εκτέλεσης στρατιωτικής υπηρεσίας για λόγους συνείδησης είναι μέρος της ελευθερίας της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, όπως αναγνωρίζεται στο Άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ως αντιρρησία συνείδησης κάθε άτομο που, για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης, αρνείται να εκτελέσει υπηρεσία στις ένοπλες δυνάμεις. Αυτό μπορεί να συμπεριλάβει άρνηση στη συμμετοχή σε έναν συγκεκριμένο πόλεμο επειδή κάποιος/α διαφωνεί με τους σκοπούς του ή με τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται, ακόμα και εάν κάποιος/α δεν αντιτίθεται στο να λάβει μέρος σε όλους τους πολέμους.

Όπου ένα τέτοιο άτομο κρατείται ή φυλακίζεται μοναχά εξαιτίας ενεργειών που ελήφθησαν ως συνέπεια αυτών των πιστεύω, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί αυτό το άτομο κρατούμενο συνείδησης. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί επίσης τους αντιρρησίες συνείδησης ότι είναι κρατούμενοι συνείδησης εάν βρίσκονται φυλακισμένοι επειδή έφυγαν από τις ένοπλες δυνάμεις χωρίς έγκριση, για λόγους συνείδησης, εάν είχαν πρώτα λάβει εύλογα μέτρα για να διασφαλίσουν την απαλλαγή τους από στρατιωτικές υποχρεώσεις, ή εάν στην πράξη τους ήταν αδύνατον να κάνουν κάτι τέτοιο.

Όνομα: Κίμπερλι Ριβέρα
Φύλο α/θ: θ

Περαιτέρω πληροφόρηση στο UA: 263/12 Index: AMR 51/024/2013 ΗΠΑ Ημερομηνία: 3 Μαΐου 2013

[Μπείτε στον ιστότοπο του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας για να συμπληρώσετε την ηλεκτρονική φόρμα υπογραφών, εδώ]