Σταματήστε τη δίωξη του Μιχάλη Τόλη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

13 Μαρτίου 2014

Σταματήστε τη δίωξη του Μιχάλη Τόλη

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν άμεσα τη δίωξη του Μιχάλη Τόλη, του οποίου η δίκη προγραμματίζεται για την Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014. Ο Μιχάλης Τόλης είναι ολικός αρνητής στράτευσης που αρνείται για ιδεολογικούς λόγους να υπηρετήσει τόσο την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία. Συνελήφθη στις 3 Ιουνίου 2013, παρέμεινε υπό κράτηση επί δύο ημέρες και προσήχθη ενώπιον στρατοδικείου στις 5 Ιουνίου. Η δίκη του αναβλήθηκε και αφέθηκε ελεύθερος. Τώρα αναμένεται να παρουσιαστεί ενώπιον του στρατοδικείου Αθηνών.

Ο Μιχάλης Τόλης είναι ένας από τους περισσότερους από δέκα αντιρρησίες συνείδησης, συμπεριλαμβανομένων ολικών αρνητών στράτευσης, που έχουν διωχθεί στην Ελλάδα από τις αρχές του 2013. Οι περισσότεροι από αυτούς αρνούνται για ιδεολογικούς λόγους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία, άλλοι έχουν αντίρρηση που βασίζεται σε θρησκευτικούς λόγους. Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί ότι η δίωξη και η τιμωρία αυτών των ατόμων, σε κάποιες περιπτώσεις επανειλημμένα για την ίδια πράξη της άρνησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, παραβιάζει το δικαίωμά τους στην ελευθερία της συνείδησης. Αυτοί που έχουν κρατηθεί, κατά παράβαση του δικαιώματός τους στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, έχουν υπάρξει κρατούμενοι συνείδησης και έχουν υποστεί αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση.

Η οργάνωση επαναλαμβάνει επίσης τις ανησυχίες της για τον τιμωρητικό χαρακτήρα της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας στην Ελλάδα. Αυτοί που έχουν αντίρρηση συνείδησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία απαιτείται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία 15 μηνών, που είναι πολύ μεγαλύτερη από τη στρατιωτική θητεία εννιά μηνών στο Στρατό Ξηράς, όπου υπηρετεί η πλειονότητα των στρατευσίμων. Ως τέτοια, έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και κάνει διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, και, ως εκ τούτου, είναι ασύμβατη με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αναλόγως, η δίωξη και τιμωρία των αντιρρησιών συνείδησης εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία ή, στην περίπτωση των ολικών αρνητών στράτευσης, να υπηρετήσουν επίσης την τιμωρητική και μεροληπτική εναλλακτική υπηρεσία, ισοδυναμεί με δίωξη και τιμωρία τους για την άσκηση του δικαιώματός τους στην ελευθερία της συνείδησης, κατά παράβαση των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν εναντίον Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχουν ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία απαιτείται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Περαιτέρω, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, που εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μια δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ερτζέπ εναντίον Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική τους σχετικά με την αντίρρηση συνείδησης με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα και να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή μεροληπτική.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

ΤΟΥΡΚΙΑ: ΑΚΤΙΒΙΣΤΗΣ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Αντιρρησίας συνείδησης αποφυλακίζεται αλλά εξακολουθεί να διώκεται

Στις 6 Μαρτίου ο αντιρρησίας συνείδησης Μουράτ Κανατλί αφέθηκε ελεύθερος μετά από την συμπλήρωση 10 ημερών φυλάκισης, καθώς είχε κριθεί ως ένοχος για «μη συμμόρφωση με την κλήση για επιστράτευση» , ως αποτέλεσμα της άρνησης του να λάβει μέρος στην στρατιωτική εκπαίδευση. Αντιμετωπίζει δύο επιπλέον κατηγορίες κάτω από την ίδια ενότητα του νόμου περί Κινητοποίησης (Αρ. 17/1980 )

Ο Μουράτ Κανατλί διακήρυξε την αντίρρηση συνείδησής του το 2009, έχοντας προηγουμένως ολοκληρώσει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία του. Αρνήθηκε να λάβει μέρος στην ετήσια υποχρεωτική στρατιωτική εκπαίδευση το 2009, το 2010 και το 2011, οπότε υπάρχουν τρεις διώξεις εναντίον του. Καταδικάστηκε στις 25 Φεβρουαρίου σχετικά με την άρνησή του να λάβει μέρος στις υποχρεωτικές στρατιωτικές εκπαιδευτικές ασκήσεις το 2009. Η συμμετοχή στην ετήσια στρατιωτική εκπαίδευση απαιτείται από το Νόμο περί Επιστράτευσης (Νο 17/1980) στο τμήμα της βόρειας Κύπρου. Αντιμετωπίζει ακόμα άλλες δύο κατηγορίες εξαιτίας της άρνησής του να συμμετάσχει στην στρατιωτική εκπαίδευση το 2010 και το 2011.

Το 2011 ο Μουράτ Κανατλί προσέφυγε κατά της δίωξής του στο Συνταγματικό Δικαστήριο στη βάση του ότι ήταν αντισυνταγματική. Τον Οκτώβριο του 2013 το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση του Μουράτ Κανατλί για λόγους έλλειψης εσωτερικής νομικής βάσης για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο Νόμος περί Στρατιωτικής Θητείας (No 59/2000) που απαιτεί υποχρεωτική στρατιωτική θητεία και ο Νόμος περί Επιστράτευσης ήταν συνταγματικοί.
Μιλώντας με τη Διεθνή Αμνηστία , ο Μουράτ Κανατλί ευχαρίστησε όλους όσους ανέλαβαν δράση, ζητώντας την απελευθέρωση του . «Αυτή η ενέργεια ήταν πολύ σημαντική για να δείξει στις αρχές της βόρειας Κύπρου ότι παρακολουθούνται , ότι εκείνοι οι οποίοι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν ανάλογες κατηγορίες στο μέλλον, δεν θα είναι μόνοι τους», είπε .

Παρακαλούμε υπογράψτε την παρακάτω έκκληση προς τον Πρόεδρο Derviş Eroğlu: 

Murat Kanatlı 

Dear President

I am writing to you to express my concern regarding conscientious objector Murat Kanatlı who was imprisoned for 10 days, after a military court in Lefkoşa/Nicosia (territory of northern Cyprus) had found him guilty of ‘noncompliance with the mobilization call’ as a result of his refusal to take part in military training. I would like to state that I consider Murat Kanatlı’s imprisonment for exercising the right to conscientious objection to be a human rights violation.

I urge you to drop the two remaining charges against Mr. Murat Kanatlı immediately under the Law on Mobilization and I also urge you to introduce legislation recognizing the right to conscientious objection to compulsory military service.

Yours sincerely,

=============================

Μουράτ Κανατλί 

Αγαπητέ Πρόεδρε

Σας γράφω για να εκφράσω την ανησυχία μου σχετικά με τον αντιρρησία συνείδησης Μουράτ Κανατλί που είχε φυλακιστεί για 10 ημέρες, καθώς το στρατοδικείο στην Λευκωσία (τμήμα της βόρειας Κύπρου) τον έκρινε ένοχο για «μη συμμόρφωση με την κλήση σε επιστράτευση», ως αποτέλεσμα της άρνησής του να συμμετάσχει σε στρατιωτική εκπαίδευση. Θα ήθελα να δηλώσω πως θεωρώ την φυλάκιση του Μουράτ Κανατλί για την άσκηση του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης ως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του.

Σας καλώ να αποσύρετε τις άλλες δύο κατηγορίες που παραμένουν εναντίον του σύμφωνα με το Νόμο περί Επιστράτευσης (Νόμος Νο 17/1980) και να θεσπίσετε νομοθεσία που να αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.

Με εκτίμηση,

============================

Μπείτε στον ιστότοπο του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας για να υπογράψετε την έκκληση πατώντας εδώ

Τουρκια: ο υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αντιρρησίας συνείδησης Χαλίλ Σαβντά αθωώθηκε για την «απομάκρυνση του κοινού από τη στρατιωτική θητεία».

Δημόσια Δήλωση

12 Δεκεμβρίου 2013

Τουρκία: ο υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αντιρρησίας συνείδησης Χαλίλ Σαβντά αθωώθηκε για την «απομάκρυνση του κοινού από τη στρατιωτική θητεία».

Η δίωξη εναντίον του ιστότοπου www.savaskarsitlari.org, καταχωρημένου στο όνομα του Χαλίλ Σαβντά, ολοκληρώθηκε στα τέλη Νοεμβρίου με την αθώωσή του για την κατηγορία της «απομάκρυνσης του κοινού από τη στρατιωτική θητεία,» κατά το Άρθρο 318 του τουρκικού ποινικού κώδικα.

Το δικαστήριο κατέληξε στο ότι «παρόλο που ξεκίνησε μια δίωξη για “απομάκρυνση του κοινού από τη στρατιωτική θητεία”, ο κατηγορούμενος αθωώνεται επειδή δεν υπάρχουν στοιχεία του εγκλήματος». Όταν γραφόταν αυτή η δήλωση, ο εισαγγελέας ακόμα σκεπτόταν εάν θα εφεσιβάλει την αθώωση.

Στο δικαστήριο ο Χαλίλ Σαβντά είπε: «Η ύπαρξη αδικήματος για “απομάκρυνση του κοινού από τη στρατιωτική θητεία” αντιβαίνει στο σύνταγμα της Τουρκίας και τις διεθνείς συμβάσεις των οποίων αυτή είναι μέλος. Δεν είναι έγκλημα να απομακρύνεις τον κόσμο από το να γίνει γιατρός, ιμάμης ή δημοσιογράφος. Δεν μπορεί να υφίσταται ένα έγκλημα που να λέγεται “απομάκρυνση του κοινού από τη στρατιωτική θητεία”. Δεν δέχομαι τέτοιο έγκλημα. Το παρόν τερατώδες Άρθρο 318 στον τουρκικό ποινικό κώδικά πρέπει να σταματήσει να υφίσταται».

Η Διεθνής Αμνηστία έχει κάνει εκστρατεία επί χρόνια για την κατάργηση του Άρθρου 318 το οποίο θεωρεί ως ευθεία παραβίαση του δικαιώματος στην ελευθερία της έκφρασης που διασφαλίζεται στο διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Δ.Α. καλωσορίζει την απόφαση του δικαστηρίου και ανανεώνει την έκκλησή της για κατάργηση του άρθρου.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

«Αρνουμαι να παρω ενα τουφεκι και να σημαδεψω ενα αλλο ανθρωπινο ον»

«Αρνούμαι να πάρω ένα τουφέκι και να σημαδέψω ένα άλλο ανθρώπινο ον»

4 Δεκεμβρίου 2013

Από τότε που ήταν παιδί, ο Αραβο-Ισραηλινός Ομάρ Σάαντ ήξερε ότι όταν θα γινόταν 18 δε θα ήταν εύκολο.

Λίγες μέρες πριν τα γενέθλιά του, στις 17 Νοεμβρίου, ο Ισραηλινός στρατός κάλεσε τον πατέρα του και του είπε ότι ο Ομάρ όφειλε να καταταγεί για στρατιωτική θητεία στις 4 Δεκεμβρίου.

Η κλήση δεν αποτελούσε έκπληξη –  η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική για τους περισσότερους υπηκόους στο Ισραήλ –  αλλά αυτό που μπορεί να συμβεί σήμερα, θα μπορούσε να τον σημαδέψει για πάντα.

Σήμερα ο Ομάρ θα διαδηλώσει την αντίρρησή του να συμμετάσχει σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ισραηλινού στρατού εναντίον Παλαιστινίων στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη.
Είναι μια διαμαρτυρία με μια διαφορά.

Αυτός, η αδερφή του και οι δύο αδερφοί του, που όλοι μαζί αποτελούν το Κουαρτέτο (εγχόρδων) της Γαλιλαίας, θα παίξουν μια εκτέλεση του «We wish you a Merry Christmas» μπροστά στο γραφείο όπου πρέπει να παρουσιαστεί, και μετά θα αρνηθεί να καταταγεί.

Ως απάντηση σε αυτό, είναι πολύ πιθανό ότι ο στρατός θα τον συλλάβει και θα τον καταδικάσει σε ένα μια ελάχιστη ποινή φυλάκισης 28 ημερών, η οποία θα μπορούσε να ανανεώνεται κάθε φορά που αρνείται να υπηρετήσει.

«Αρνούμαι να πάρω ένα τουφέκι και να σημαδέψω ένα άλλο ανθρώπινο ον. Απεχθάνομαι αυτή τη βία και οτιδήποτε συνδέεται με τη βία. Αντιπαθώ και μισώ οποιαδήποτε βία», είπε στη Διεθνή Αμνηστία.
«Δεν θέλω να είμαι μέρος του Ισραηλινού στρατού γιατί η ισραηλινή κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για την κατοχή [των Παλαιστινιακών Εδαφών]. Ως Άραβας Δρούζος θεωρώ τον εαυτό μου μέρος του Παλαιστινιακού λαού – οπότε πώς μπορώ να είμαι μέρος ενός στρατού που έχει υπό κατοχή το λαό μου; Δεν θα πουλήσω όλα τα πιστεύω μου και την ταυτότητά μου σε κανέναν».

Ο Ομάρ είναι από το χωριό Δρούζων Μαγκχάρ στο βόρειο Ισραήλ. Ο αγώνας του ξεκίνησε όταν ήταν μικρό παιδί, γνωρίζοντας ότι όταν θα γινόταν 18 θα τον ανάγκαζαν να γίνει στρατιώτης.
Πέρυσι, κλήθηκε για ιατρική εξέταση για να επιβεβαιωθεί ότι ήταν ικανός για κατάταξή στον ισραηλινό στρατό.

Ως ένδειξη διαμαρτυρίας, έγραψε μια ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Άμυνας, λέγοντας: «Αρνούμαι γιατί είμαι ένας άνθρωπος της ειρήνης και μισώ όλες τις μορφές της βίας, και ο θεσμός του στρατού αντιπροσωπεύει για μένα το απόγειο της σωματικής και ψυχολογικής βίας».

Από τότε η απειλή της σύλληψης επικρέμεται από πάνω του.
Ένα ζήτημα συνείδησης

Οι Άραβες πολίτες του Ισραήλ – με την εξαίρεση των Δρούζων Αράβων και των Κιρκάσιων – εξαιρούνται από την υποχρεωτική θητεία στον ισραηλινό στρατό και συνήθως αποθαρρύνονται ακόμα και να υπηρετήσουν εθελοντικά.

Εντούτοις, με την πάροδο των χρόνων, πολλοί νεαροί Δρούζοι όπως ο Ομάρ, έχουν αρνηθεί να υπηρετήσουν στον ισραηλινό στρατό για το λόγο ότι μια τέτοια θητεία θα σήμαινε ότι θα πολεμούσαν έναν πόλεμο εναντίον του ίδιου τους του λαού.

Γι’ αυτό το λόγο, κάθε χρόνο, μια χούφτα ισραηλινών εφήβων στέλνονται στη φυλακή, απλά επειδή αρνούνται να υπηρετήσουν στο στρατό της χώρας τους για λόγους συνείδησης.

Ο Ατζουάντ Ζιντάν, πρώην Δρούζος αντιρρησίας που φυλακίστηκε για τις πεποιθήσεις του, εξήγησε την άρνησή του να καταταγεί το 2010: «Η μοναξιά του κελιού της φυλακής είναι χίλιες φορές καλύτερη από το να στέκομαι μπροστά στο λαό μου σημαδεύοντάς τους με ένα όπλο, ή να τους επιβάλλω απαγόρευση κυκλοφορίας».

Παρόλο που υφίσταται μια «επιτροπή συνείδησης» μέσα στον ισραηλινό στρατό για να αποφασίζει απαλλαγές αντιρρησιών συνείδησης, τέτοιοι ισχυρισμοί συνήθως επιτρέπονται μόνο για εκείνους που αρνούνται να υπηρετήσουν για θρησκευτικούς λόγους.

Ενώ ο ισραηλινός νόμος επιτρέπει σε πασιφιστές να απαλλάσσονται, τα άτομα απαιτείται να επιχειρηματολογήσουν για την περίπτωσή τους ενώπιον μιας «επιτροπής συνείδησης», που αποτελείται από στρατιωτικούς δικαστικούς αξιωματικούς που κατά κανόνα απορρίπτουν τις περιπτώσεις τους.

Οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της Διεθνούς Αμνηστίας, διαμαρτύρονται εδώ και χρόνια στις ισραηλινές αρχές για την μεταχείριση των αντιρρησιών συνείδησης.

Το δικαίωμα άρνησης στη στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και το Άρθρο 18 του Συμφώνου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, του οποίου το Ισραήλ είναι μέλος.

Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε την ισραηλινή κυβέρνηση, το 2003, να αναθεωρήσει τη νομοθεσία της, να την εναρμονίσει με το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

«Ο Ομάρ Σάαντ δεν θα πρέπει να φυλακιστεί. Εάν οι ισραηλινές αρχές αποφασίσουν να τον συλλάβουν, θα είναι κρατούμενος συνείδησης και θα κάνουμε εκστρατεία για την άμεση αποφυλάκισή του», δήλωσε ο Φίλιπ Λούθερ, Διευθυντής Μέσης Ανατολής και Βορείου Αφρικής της Διεθνούς Αμνηστίας.

«Αντί να διώκουν αυτούς που έχουν μια ηθική αντίρρηση να υπηρετήσουν στο στρατό, οι ισραηλινές αρχές θα έπρεπε να εγκαθιδρύσουν ένα πλήρως ανεξάρτητο και αμερόληπτο σώμα για να αξιολογήσει τους ισχυρισμού αντίρρησης συνείδησης με έναν δίκαιο και διαφανή τρόπο».

Η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει επίσης την αντίθεση μεταξύ των τιμωρητικών μέτρων εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης και τη γενική τους αποτυχία να καταστήσουν υπόλογους τους ισραηλινούς στρατιώτες που κατηγορούνται για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

«Πολλοί άνθρωποι ανά τον κόσμο με υποστηρίζουν. Υποστηρίζουν αυτό που πιστεύω και θα σταθούν στο πλάι μου. Αυτό μου δίνει δύναμη να περάσω μέσα από όλα αυτά», δήλωσε ο Ομάρ στη Διεθνή Αμνηστία καθώς ετοιμάζεται για την πιο δύσκολη μέρα της ζωής του.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

ΗΠΑ: Αντιρρησίας πολέμου ζητά μείωση ποινής: Κίμπερλι Ριβέρα

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

Η έγκυος κρατούμενη συνείδησης, από τις ΗΠΑ, Κίμπερλι Ριβέρα, ζητά μείωση της ποινής φυλάκισής της. Της έχει επιβληθεί ποινή φυλάκισης για λιποταξία από τον στρατό των ΗΠΑ ενώ είχε σταλεί στο Ιράκ, επειδή ένιωσε ότι δεν μπορούσε ηθικά να λάβει μέρος στη σύγκρουση.

Η πρώην στρατιώτης Κίμπερλι Ριβέρα ζητά από τις στρατιωτικές αρχές να της παραχωρήσουν 45 ημερών μείωση της 10μηνης ποινής φυλάκισής της, για ανθρωπιστικούς λόγους εξαιτίας της εγκυμοσύνης της. Σύμφωνα με πληροφόρηση που λάβαμε, εάν δε δοθεί η χάρη στην Κίμπερλι Ριβέρα, θα αναγκαστεί να γεννήσει στη φυλακή και αμέσως μετά να παραιτηθεί από την επιμέλεια του μωρού της όσο θα συνεχίζει να εκτίει το υπόλοιπο της ποινής της. Οι στρατιωτικοί κανονισμοί, κατά τα λεγόμενα, δεν περιλαμβάνουν πρόβλεψη ώστε να μπορεί να θηλάσει το μωρό της όσο είναι στη φυλακή. Ο Ανώτερος Διοικητής του Φορτ Κάρσον, Ταξίαρχος Μάικλ Α. Μπιλς, θα αποφασίσει για την αίτηση χάριτος της Κίμπερλι Ριβέρα τις προσεχείς εβδομάδες.

Η Κίμπερλι Ριβέρα κρατείται από τις στρατιωτικές αρχές των ΗΠΑ από τις 20 Σεπτεμβρίου 2012, όταν συνελήφθη για λιποταξία από το στρατό. Η Κίμπερλι Ριβέρα έφυγε από το στρατό χωρίς έγκριση ενώ βρισκόταν σε άδεια από υπηρεσία στο Ιράκ, στις αρχές του 2007, και πήγε στον Καναδά, αφότου αποφάσισε ότι ηθικά δεν μπορούσε πλέον να συμμετέχει στον πόλεμο στο Ιράκ ή σε οποιαδήποτε άλλη σύγκρουση. Στον Καναδά έκανε αίτηση προστασίας ως πρόσφυγας, αλλά απελάθηκε το Σεπτέμβριο του 2012 κατόπιν απόρριψης της αίτησής της σε δεύτερο βαθμό.

Τον Απρίλιο η Κίμπερλι Ριβέρα καταδικάστηκε σε 14 μήνες φυλάκιση, που μειώθηκαν σε 10 μήνες σύμφωνα με τους όρους μιας δικαστικής συμφωνίας. Επίσης αποτάχθηκε από το στρατό για κακή συμπεριφορά. Η Κίμπερλι Ριβέρα είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών, 11, 9, 4 και 2 ετών και πρόκειται να γεννήσει το πέμπτο της παιδί το Δεκέμβριο.

Ο δικηγόρος της Κίμπερλι Ριβέρα ευχαρίστησε τα μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας, μεταξύ άλλων υποστηρικτών, για το «ξεχείλισμα υποστήριξης» για λογαριασμό της, σε προηγούμενες εκκλήσεις.

Παρακαλούμε υπογράψτε καλώντας τις αρχές να αποφυλακίσουν άμεσα και άνευ όρων την Κίμπερλι Ριβέρα, καθώς είναι κρατούμενη συνείδησης, φυλακισμένη εξαιτίας της συνειδησιακής της αντίρρησης στη συμμετοχή στην ένοπλη σύγκρουση στο Ιράκ.

Καλώντας τον Ταξίαρχο Μάικλ Α. Μπιλς να δώσει πρόωρη αποφυλάκιση στην Κίμπερλι Ριβέρα εξαιτίας της εγκυμοσύνης της.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013.

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΕΔΩ

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Ελλάδα: Σταματήστε τις αυθαίρετες διώξεις και συλλήψεις των αντιρρησιών συνείδησης

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

4 Νοεμβρίου 2013

Ελλάδα: Σταματήστε τις αυθαίρετες διώξεις και συλλήψεις των αντιρρησιών συνείδησης

Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί για το πρόσφατο κύμα διώξεων αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα.

Η οργάνωση ανησυχεί ότι η δίωξη και η τιμωρία τους, σε κάποιες περιπτώσεις επανειλημμένα για την ίδια πράξη της άρνησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, παραβιάζει το δικαίωμά τους στην ελευθερία της συνείδησης. Αυτοί που έχουν κρατηθεί, κατά παράβαση του δικαιώματός τους στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, έχουν υπάρξει κρατούμενοι συνείδησης και έχουν υποστεί αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση.

Η οργάνωση επαναλαμβάνει επίσης τις ανησυχίες της για τον τιμωρητικό χαρακτήρα της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας στην Ελλάδα. Αυτοί που έχουν αντίρρηση συνείδησης να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία απαιτείται να υπηρετήσουν μια εναλλακτική πολιτική υπηρεσία 15 μηνών, που είναι πολύ μεγαλύτερη από τη στρατιωτική θητεία εννιά μηνών στο Στρατό Ξηράς, όπου υπηρετεί η πλειονότητα των στρατευσίμων. Ως τέτοια, έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και κάνει διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, και, ως εκ τούτου, είναι ασύμβατη με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αναλόγως, η δίωξη και τιμωρία των αντιρρησιών συνείδησης εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία ή, στην περίπτωση των ολικών αρνητών στράτευσης, να υπηρετήσουν επίσης την τιμωρητική και μεροληπτική εναλλακτική υπηρεσία, ισοδυναμεί με δίωξη και τιμωρία τους για την άσκηση του δικαιώματός τους στην ελευθερία της συνείδησης, κατά παράβαση των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Γενικό Σχόλιο 22, 1993) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Μπαγιατιάν εναντίον Αρμενίας, Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2011), έχει ρητά αναγνωρίσει ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντίστοιχα. Τα διεθνή πρότυπα ορίζουν επίσης ότι οποιαδήποτε εναλλακτική υπηρεσία απαιτείται να υπηρετήσουν οι αντιρρησίες συνείδησης πρέπει να είναι γνήσια πολιτική, υπό πολιτικό έλεγχο, και μη τιμωρητικής φύσης ή διάρκειας.

Επιπλέον, οι επανειλημμένες διώξεις και δίκες ατόμων για το ίδιο αδίκημα που πηγάζει από την ίδια πράξη αντίρρησης συνείδησης παραβιάζει το Άρθρο 14 παράγραφος 7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο αναφέρει ότι: «Κανείς δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται εκ νέου για ένα αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί ή απαλλαγεί με τελεσίδικη απόφαση σύμφωνα με το δίκαιο και την ποινική δικονομία κάθε χώρας.»

Περαιτέρω, οι δίκες των αντιρρησιών συνείδησης λαμβάνουν χώρα ενώπιον στρατοδικείων. Η Διεθνής Αμνηστία αντιτίθεται στις δίκες πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των αντιρρησιών συνείδησης, από στρατοδικεία, που εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι μια δίκη ενός τούρκου αντιρρησία συνείδησης από ένα δικαστήριο αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιωτικούς ήταν παραβίαση του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ερτζέπ εναντίον Τουρκίας, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2011).

Συλλήψεις και διώξεις αντιρρησιών συνείδησης κατά παράβαση των διεθνών προτύπων

Από την αρχή του 2013 η Διεθνής Αμνηστία γνωρίζει τουλάχιστον πέντε άτομα που έχουν συλληφθεί και τους έχουν επιβληθεί ποινές για την αντίρρηση συνείδησής τους: Νικόλαος Καρανίκας (20 Φεβρουαρίου και 11 Ιουνίου), Χαράλαμπος Ακριβόπουλος (19 Μαρτίου), Μενέλος Εξίογλου (18 Απριλίου), Μιχάλης Τόλης (3 Ιουνίου) και Λάζαρος Πετρομελίδης (20 Ιουνίου). Ο Καρανίκας αθωώθηκε για την πρώτη υπόθεση και η δεύτερη εκκρεμεί. Ο Ακριβόπουλος καταδικάστηκε σε φυλάκιση 9 μηνών, με τριετή αναστολή, ο Εξίογλου καταδικάστηκε σε φυλάκιση 5 μηνών με ένα χρόνο αναστολή. Η υπόθεση του Τόλη εκκρεμεί και ο Πετρομελίδης αναγκάστηκε να καταβάλει ποσό 5.431 ευρώ για να αποφύγει τη φυλάκιση για προηγούμενη ποινή 18 μηνών.

Τον Μάιο του 2013 ένας ολικός αρνητής στράτευσης, που είχε αρνηθεί να υπηρετήσει τόσο την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία όσο και την τιμωρητική εναλλακτική πολιτική υπηρεσία, καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή για την άρνησή του να υπηρετήσει τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και την εναλλακτική υπηρεσία.

Η Διεθνής Αμνηστία έχει υπόψη της τουλάχιστον δύο δίκες προγραμματισμένες για τον Νοέμβριο:

Στις 5 Νοεμβρίου 2013 ο Ωανάσης Καλαϊτσίδης, αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους, αντιμετωπίζει δίκη στο Αναθεωρητικό Στρατοδικείο στην Αθήνα. Ο Καλαϊτσίδης είναι Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά, που είχε παλαιότερα αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης από το Υπουργείο Άμυνας. Ξεκίνησε να υπηρετεί την εναλλακτική υπηρεσία, όταν τον Μάρτιο του 2003 εγκατέλειψε επικαλούμενος σοβαρά οικογενειακά προβλήματα και αργότερα ζήτησε αναβολή της υπηρεσίας του. Οι αρχές, τότε, ανακάλεσαν την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης και τον κήρυξαν «ανυπότακτο». Μετά από αυτό, παρότι ήταν αναγνωρισμένος αντιρρησίας συνείδησης μέχρι το 2003, το 2012 καταδικάστηκε ερήμην σε ποινή φυλάκισης 2 μηνών με τριετή αναστολή.

Στις 14 Νοεμβρίου 2013 ο Νικόλαος Κροντηράς, θα δικαστεί στο στρατοδικείο στη Θεσσαλονίκη. Ο Νικόλαος Κροντηράς είναι ολικός αρνητής στράτευσης που διακήρυξε για πρώτη φορά την αντίρρησή του να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις για ιδεολογικούς λόγους το 1996, όταν δεν είχε αναγνωριστεί το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα. Είναι τώρα 46 ετών και από το 2012 δεν είναι πλέον υπόχρεος στρατιωτικής θητείας, και έτσι δεν κινδυνεύει με άμεση σύλληψη, αλλά κατηγορείται για ανυποταξία για την περίοδο που ήταν υπόχρεος  στράτευσης.

Η Διεθνής Αμνηστία γνωρίζει τουλάχιστον άλλες δύο υποθέσεις ατόμων που, παρόλο που δεν βρίσκονται υπό άμεση απειλή σύλληψης, επειδή είναι άνω των 45 ετών και συνεπώς δεν υπόκεινται πια σε στράτευση, ακόμα αντιμετωπίζουν διώξεις για ανυποταξία κατά τη διάρκεια της περιόδου που ήταν υπόχρεοι στράτευσης.

Απορρίψεις αιτήσεων για την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης και ισχύοντα διεθνή πρότυπα για τις διαδικασίες αναγνώρισης 

Τους τελευταίους έξι μήνες η Διεθνής Αμνηστία έχει λάβει πληροφόρηση από άτομα που αρνούνται να υπηρετήσουν τη στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης, τα οποία κατέθεσαν αιτήματα για να αναγνωριστούν ως αντιρρησίες συνείδησης και να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία, αλλά τα αιτήματά τους απορρίφθηκαν. Η Διεθνής Αμνηστία σημειώνει ότι, σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία που παρασχέθηκαν από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας^[1], κατά τη διάρκεια των πρώτων εννιά μηνών του 2013, οι επτά από τους οκτώ αιτούντες που εξετάσθηκαν με συνέντευξη από μια γνωμοδοτική Ειδική Επιτροπή είδαν τις υποθέσεις τους στη συνέχεια να απορρίπτονται από τον Υπουργό ή την Υφυπουργό Εθνικής Άμυνας. Τους πρώτους εννιά μήνες του 2013 από εκείνους που εμφανίστηκαν ενώπιον της Ειδικής Επιτροπής και των οποίων οι υποθέσεις απορρίφθηκαν, οι τέσσερις είχαν επικαλεστεί ιδεολογικούς λόγους, ενώ οι υπόλοιποι είχαν επικαλεστεί θρησκευτικούς λόγους. Μόνο ένας αιτών που εμφανίστηκε ενώπιον της επιτροπής και επικαλέστηκε ιδεολογικούς λόγους έχει αναγνωριστεί μέχρι στιγμής φέτος. Τουλάχιστον δύο από τους αιτούντες που απορρίφθηκαν υπέβαλαν αίτηση θεραπείας στην Υφυπουργό Άμυνας, αλλά οι αιτήσεις θεραπείας τους απορρίφθηκαν και θα τους επιδοθούν νέες κλήσεις για να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία.

Αναφορικά με τις διαδικασίες για την αξιολόγηση των αιτήσεων αντιρρησιών συνείδησης, η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο ψήφισμά της 1998/77 καλεί τα Κράτη, εάν δεν αποδέχονται αυτομάτως όλους τους ισχυρισμούς αντίρρησης συνείδησης ως έγκυρους χωρίς εξέταση, να θεσπίσουν ανεξάρτητα και αμερόληπτα όργανα λήψεως αποφάσεων με έργο να διαπιστώνουν εάν μια αντίρρηση συνείδησης πράγματι υφίσταται σε μια συγκεκριμένη περίπτωση.

Επιπλέον η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ σημειώνοντας ότι στην Ελλάδα η αξιολόγηση των αιτήσεων για την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης είναι αποκλειστικά υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Άμυνας, έκανε μια ρητή σύσταση στις αρχές να εξετάσουν το ενδεχόμενο να

θέσουν την αξιολόγηση των αιτήσεων υπό τον έλεγχο πολιτικών αρχών.^[2]

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν τη νομοθεσία και την πρακτική τους σχετικά με την αντίρρηση συνείδησης με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο και τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να συλλαμβάνονται, να διώκονται, να τους επιβάλλονται πρόστιμα και να φυλακίζονται εξαιτίας της άρνησής τους να καταταγούν στο στρατό ή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν εναλλακτική υπηρεσία που είναι τιμωρητική ή μεροληπτική.

---

[1] Επιστολή στη Διεθνή Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

 [2] Συμπερασματικές παρατηρήσεις της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ: Ελλάδα. 04/25/2005. CCPR/CO/83/GRC

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία 

ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ 

Ο αντιρρησίας συνείδησης Ονούρ Ερντέν συνελήφθη στο Αεροδρόμιο Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη στις 11 Ιουλίου μετά από εξαναγκαστική επιστροφή στην Τουρκία από την Κύπρο όπου η αίτησή του για άσυλο απορρίφθηκε. Στις 17 Ιουλίου μεταφέρθηκε στην Στρατιωτική Φυλακή της Διοίκησης του 2ου Σώματος Στρατού, στο Γκελίμπολου (Καλλίπολη), του Τσανάκαλε, όπου κινδυνεύει από βασανιστήρια και άλλη κακομεταχείριση.

Ο Ονούρ Ερντέν, 28 ετών, ξεκίνησε τη στρατιωτική του θητεία στις 2 Ιανουαρίου 2006. Στις 11 Απριλίου 2006, έφυγε από τη μονάδα του στο Τεκιρντάγ, στη βορειοδυτική Τουρκία. Στις 7 Ιουλίου 2006, συνελήφθη με την κατηγορία της λιποταξίας και προφυλακίστηκε. Καταδικάστηκε και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Μετά που εξέτισε έξι μήνες και 20 μέρες από την ποινή του, αποφυλακίστηκε στις 23 Ιανουαρίου 2007 με τον όρο να παρουσιαστεί στην στρατιωτική του μονάδα σε μια μέρα. Δεν επέστρεψε στη μονάδα του και ως αποτέλεσμα συνελήφθη και πάλι στις 11 Μαρτίου 2009. Διώχθηκε για δεύτερη φορά για λιποταξία, λαμβάνοντας άλλη μια ποινή 10 μηνών. Μετά που εξέτισε τρεις μήνες και 10 μέρες, αποφυλακίστηκε και πάλι με τον όρο να επανέλθει στη μονάδα του. Για άλλη μια φορά δεν επέστρεψε στην μονάδα του, κάτι που οδήγησε στην τρίτη του δίωξη. Σύμφωνα με το δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν λέει ότι υπέστη κακομεταχείριση κατά τη στρατιωτική κράτηση στο Γκελίμπολου, του Τσανάκαλε, κατά τη διάρκεια και των δύο περιόδων φυλάκισης.

Σύμφωνα με το δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν τότε έφυγε από την Τουρκία και πήγε στην Κύπρο όπου έκανε αίτηση για άσυλο. Αυτή απορρίφθηκε στη βάση ότι δεν απέδειξε ότι είχε υποστεί κακομεταχείριση στη στρατιωτική φυλακή και ότι η αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία δεν ήταν λόγος για αίτημα ασύλου. Στις 11 Ιουλίου εξαναγκάστηκε να επιστρέψει στην Τουρκία και συνελήφθη κατά την άφιξή του στην Κωνσταντινούπολη.

Σύμφωνα με τον δικηγόρο του, ο Ονούρ Ερντέν έχει τρεις μήνες και 10 μέρες ακόμα να εκτίσει από την πρώτη του 10μηνη ποινή φυλάκισης και άλλους έξι μήνες και 20 μέρες από τη δεύτερη ποινή. Αναμένεται να δικαστεί σε στρατοδικείο στο Γκελίμπολου και τα υπόλοιπα των προηγούμενων ποινών του πιθανόν θα προστεθούν σε οποιαδήποτε νέα ποινή λάβει.

Το 2011, ο Ονούρ Ερντέν δήλωσε ότι αρνήθηκε να συνεχίσει τη στρατιωτική θητεία γιατί «δεν θέλω να είμαι μέρος του συνεχιζόμενου πολέμου στη χώρα μας και λόγω των ανθρωπιστικών μου αξιών».

ΑΝΑΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΚΚΛΗΣΗ ΕΩΣ ΤΙΣ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ!

• Καλώντας τις αρχές να αποφυλακίσουν τον Ονούρ Ερντέν άμεσα και χωρίς όρους, καθώς συνελήφθη και διώκεται μόνο εξαιτίας της άσκησης του δικαιώματός του στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία·
• Καλώντας τες να διασφαλίσουν ότι δεν υφίσταται βασανιστήρια ή άλλη κακομεταχείριση κατά τη διάρκεια της κράτησης·
• Υπενθυμίζοντάς τους ότι, ως κράτος μέλος του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η Τουρκία υποχρεούται να αναγνωρίσει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.

Πατήστε εδώ για επιπρόσθετη πληροφόρηση

Release Mr. Onur Erden immediately and unconditionally

Ministry of National Defence
Ismet Yılmaz
Minister of National Defence
Milli Savunma Bakanlığı
06100 Ankara, Turkey

And copies to:

Parliamentary Commission on Human Rights
Ayhan Sefer Üstün
Commission Chairperson
TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu
Bakanlıklar, 06543 Ankara, Turkey

Turkish Ambassador in Greece
Mr. Kerim Uras
Vassileos Gheorgiou B'11
10674 Athens, Greece


Dear Minister,

I am writing to you to express my concern regarding conscientious objector Onur Erden who was detained at Atatürk Airport in Istanbul on 11 July after he was forcibly returned to Turkey from Cyprus where his asylum application was turned down. He is currently held at 2nd Army Corps Command Military Prison in Gelibolu, Çanakkale, where he is at risk of torture or other ill-treatment.

I urge you to release Mr. Onur Erden immediately and unconditionally, as he has been detained and prosecuted solely for exercising his right to conscientious objection to compulsory military service. I also urge you to ensure that Mr. Onur Erden is not subjected to torture or other ill-treatment while in detention. I would like to remind you that, as a state party to the International Covenant on Civil and Political Rights, and the European Convention on Human Rights, Turkey is obliged to recognize the right to conscientious objection.

Yours sincerely, 

 

Πατήστε εδώ για να μπείτε στη φόρμα ηλεκτρονικής υπογραφής στο site του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας και να υπογράψετε